fbpx
Przejdź do treści

Życie po stracie dziecka

poronienie trauma strata dziecka dziecko pokoleniowa dziedziczenie
fot. 123rf.com

Śmierć dziecka na zawsze zmienia życie rodziny. Po utracie tak bliskiej osoby powrót do normalnego funkcjonowania często jest wręcz niemożliwy. Żal, smutek i ogromny ból zmieniają podejście do życia, rodzicielstwa i światopogląd. Wpływają także na dzieci, urodzone już po stracie.

Transmisja międzypokoleniowa

Dzieci, które przyszły na świat po śmierci rodzeństwa, urodziły się w poniekąd w innej, zmienionej rodzinie. Niekiedy dziedziczą żal, smutek, ból i traumę rodziców, w procesie zwanym transmisją międzypokoleniową. Kiedy następuje transgeneracyjne przekazywanie żalu i traumy, dzieci przejmują część psychologicznych obciążeń swoich rodziców. Zmagają się z wieloma cierpieniami.

Transpokoleniowe przenoszenie traumy i żalu obserwowane jest u potomstwa osób, które przeżyły ludobójstwo np. dzieci ocalałe z Holokaustu. Badania wykazały, że dzieci osób, które przeżyły ludobójstwo, często głęboko utożsamiają się z doświadczeniem swoich rodziców, tak jakby same przez nie przeszły. 

Transmisja międzypokoleniowa może odbywać się na wiele sposobów. Jeśli wyobrazimy sobie niemowlę, którego rodzice pogrążeni są w żałobie lub zmagają się z traumą, zrozumiemy, że jeszcze zanim nastąpi komunikacja werbalna, dziecko może „wchłonąć” smutek i ból rodzica. Uraz rodzica może być przenoszony na dziecko w taki sam sposób, jak niektóre choroby dziedziczne. Genetyczny kod pamięci rodzica może zostać przekazany dziecku poprzez procesy elektrochemiczne w mózgu. Strach, smutek i żałoba mogą być przekazywane z pokolenia na pokolenie.

Dzieci, urodzone po trudnych przeżyciach w rodzinie, niekiedy są odbiorcami międzypokoleniowej traumy i straty. Żal, który towarzyszy rodzinie, może stać się centralną częścią ich tożsamości i przeżytych doświadczeń,

Skutki żałoby rodziców dla ich dzieci

Transgeneracyjne przekazywanie traumy i straty może być szkodliwe dla rozwoju i dobrostanu kolejnego pokolenia. „Dorastanie z przytłaczającymi odziedziczonymi wspomnieniami, bycie zdominowanym przez narracje poprzedzające narodziny, oznacza ryzyko, że nasze historie życiowe zostaną wyparte, a nawet ewakuowane przez naszych przodków. Wydarzenia te miały miejsce w przeszłości, ale ich skutki są kontynuowane w teraźniejszości” (Hirsch, 2012).

Źródło: Psychology Today

Dostęp dla wszystkich

Wolny dostęp

Ten materiał dostępny jest dla wszystkich czytelników Chcemy Być Rodzicami. Ale możesz otrzymać więcej posiadając Kontro Premium!

Autor

Klaudia Kierzkowska

Absolwentka Uniwersytetu Warszawskiego, miłośniczka podróży, teatru i włoskiej kuchni.