Przejdź do treści

Zostałam mamą – ile trwa połóg i co warto o nim wiedzieć?

połóg
Połóg - co warto o nim wiedzieć?

Początkowy okres po urodzeniu dziecka wiąże się z wieloma zmianami, które toczą się zarówno na polu emocjonalnym, jak i fizjologicznym. Pierwsze kilka tygodni nazywamy połogiem i jest to czas niezwykle potrzebny, by kobieta mogła dojść do siebie po tych jakże intensywnych dla jej organizmu miesiącach. Ile konkretnie trwa połóg, co warto o nim wiedzieć i jak sobie w tym czasie pomóc?

Jako połóg definiujemy okres przypadający bezpośrednio po ciąży oraz porodzie. W ciele kobiety zachodzi wtedy wiele procesów, które związane są z cofaniem się anatomicznych, czynnościowych oraz morfologicznych zmian, do jakich doszło w poprzednich miesiącach, a także w momencie wydawania dziecka na świat. Połóg trwa 6-8 tygodni i dzielimy go na trzy etapy:

  • bezpośredni – są to pierwsze 24 godziny po porodzie;
  • wczesny – pierwszy tydzień po narodzinach dziecka;
  • późny – trwa do 6 tygodni po porodzie.

Każdy z wymienionych tu etapów charakteryzuje się konkretnymi zmianami, które wiążą się z inwolucją, czyli powrotem do stanu sprzed ciąży. Narządy wracają do pierwotnego ułożenia, podobnie jak ich kształt oraz stan. Wiąże się to przede wszystkim z macicą, powłokami brzusznymi, pęcherzem moczowym oraz jelitami.

Przez co przechodzi organizm kobiety w czasie połogu?

W czasie połogu do normy wracają też hormony. Już pod koniec pierwszego tygodnia po porodzie obniżeniu ulega stężenie estrogenu, estradiolu oraz progesteronu. Co istotne, występują w tym względzie równice pomiędzy kobietami karmiącymi piersią a tymi, które nie karmią – w pierwszej grupie spadek poziomu estrogenów jest spowolniony. Jeśli zaś chodzi o pierwszą miesiączkę, u kobiet niekarmiących może pojawić się ona jeszcze w trakcie połogu.

Zmiany dotyczą także układu krążenia, co wiąże się z utratą krwi w czasie porodu oraz odchodami połogowymi. Powoduje to m.in. spadek poziomu żelaza, co powinno powrócić do normy w drugim tygodniu połogu.

Połóg = duże emocje

W czasie połogu niezwykle ważne jest zwrócenie uwagi także na stan psychiczny kobiety. Wiele zmian, jakie zachodzą w stosunkowo krótkim czasie, w tym intensywne wahania hormonalne, powodują, iż może być ona bardziej podatna na zaburzenia nastroju, lęk, nadmierne napięcie, spadek poczucia własnej wartości etc.

Dane wskazują, iż tzw. „przygnębienie poporodowe” dotyczy 50-85 proc. kobiet – najsilniej obserwowalne jest 2-4 dnia po porodzie i nie powinno trwać dłużej niż 2 tygodnie. Jeżeli jednak są to stany nadmiernie intensywne lub przedłużające się, warto jak najszybciej skonsultować sprawę ze specjalistą i poszukać wsparcia – nawet 10-20 proc. kobiet cierpi bowiem na depresję poporodową.

Zwiększona troska w czasie połogu

W pierwszych kilku tygodniach macierzyństwa kobieta potrzebuje dodatkowej troski i zadbania o jej potrzeby – zarówno wynikające ze stanu somatycznego, jak i psychicznego. Warto zatem oprzeć się w tym czasie na jak największym wsparciu ze strony bliskich (jeżeli oczywiście świeżo upieczona mama czuje taką potrzebę – pomoc na siłę nie jest pomocą!). Od strony ciała należy zaś pamiętać o odpowiedniej pielęgnacji krocza:

  • częstym podmywaniu się,
  • stosowaniu preparatów antyseptycznych oraz przeciwzapalnych,
  • rezygnacji z kąpieli na rzecz prysznica,
  • wietrzeniu krocza,
  • jak najczęstszych zmianach podpasek lub wkładek higienicznych.

Źródła:

Bączek, G., Golubińska, H., Dmoch-Gajzlerska, E., Wybrane problemy okresu połogowego – rola położnej środowiskowo-rodzinnej, Przegląd Medyczny Uniwersytetu Rzeszowskiego i Narodowego Instytutu Leków w Warszawie Rzeszów 2012, 2, 200–212 [dostęp: 29.10.2019] LINK

Czerwińska-Osipiak, A., Czynniki determinujące funkcjonowanie kobiet w okresie połogu, Rozprawa Doktorska [dostęp: 29.10.2019] LINK

Dostęp dla wszystkich

Wolny dostęp

Ten materiał dostępny jest dla wszystkich czytelników Chcemy Być Rodzicami. Ale możesz otrzymać więcej posiadając Kontro Premium!
Autor

Katarzyna Miłkowska

Dziennikarka, absolwentka UW. Obecnie studentka V roku psychologii klinicznej na Uniwersytecie SWPS oraz studentka studiów podyplomowych Gender Studies na UW.