fbpx
Przejdź do treści

Władze Częstochowy będą płacić za leczenie niepłodności metodą naprotechnologii?

W Częstochowie powstaje pierwszy w Polsce program miejskich dopłat do leczenia niepłodności uznawaną przez Kościół metodą naprotechnologii.

Jednakże nie u wszystkich projekt wzbudza entuzjazm. Anna Krawczak ze stowarzyszenia Nasz Bocian, które wspiera m.in. rodziców, którzy zdecydowali się na in vitro lub adopcję, mówi:

– Brakuje kompleksowych badań o skuteczności naprotechnologii. Mam więc wątpliwości, czy taką eksperymentalną terapię należy finansować z publicznych pieniędzy.

Skąd ten pomysł?

To właśnie Częstochowa trzy lata temu jako pierwsze polskie miasto zaczęła dopłacać małżeństwom, które mają problem ze spłodzeniem potomka, do in vitro. Program od początku budził sprzeciw Kościoła oraz organizacji z nim powiązanych. Sprzeciw ten nie odniósł rezultatu, toteż pod koniec 2013 r. grupa osób związanych m.in. z charytatywną organizacją “Rycerze Kolumba” złożyła do rady miasta obywatelski projekt uchwały sugerujący, by dopłatami objąć także niepłodnych małżonków, którzy chcą się leczyć, zgodną z nauką Kościoła, metodą naprotechnologii. Naprotechnologia to metoda oparta głównie na monitorowaniu swojej płodności, dążąca do planowania rodziny w sposób naturalny.

Uchwała została przyjęta przez radnych, w związku z czym prezydent Częstochowy Krzysztof Matyjaszczyk w budżecie na kolejny rok zarezerwował 80 tys. zł. Suma ta równa się kwocie przeznaczonej na dopłaty do in vitro z 2013 roku. Uchwała została ostatecznie uchylona przez wojewodę.

Program

Dr Daria Mikuła-Wesołowska, prowadząca w Bielsku Białej poradnię rozpoznawania płodności, podjęła się przygotowania programu. Zaplanowano, że ma trwać od października 2014 r. do końca 2017 r. Dopłata wynosiłaby 3 tys. zł, czyli tyle samo, ile w programie wspierającym in vitro.

Dofinansowanie byłoby przeznaczone jedynie dla małżeństw mieszkających w Częstochowie. Wiek kobiety musiałby się mieścić w przedziale 20-42 lata. O kwalifikacji do programu decydowałby brak dziecka pomimo dwuletniego regularnego współżycia bez stosowania antykoncepcji lub rocznego – jeśli kobieta jest w wieku 35+ i występują u niej zaburzenia miesiączkowania, natomiast u mężczyzny wykazano obniżoną jakość nasienia.

Co ciekawe, szansa na dofinansowanie istniałaby również wtedy, gdy kobieta udowodniłaby, że od co najmniej pół roku monitoruje swój cykl, korzystając z modelu Creightona (obserwacja śluzu z pochwy i określanie na tej podstawie dni płodnych).

Program musi zostać jeszcze uzupełniony o konkretne zabiegi, badania i procedury, za które płaci samorząd. Ponadto, nie mogą być one refundowane przez NFZ, gdyż podwójne finansowanie procedur medycznych jest zakazane przez prawo.Miasto w takiej sytuacji nie będzie mogło dopłacać np. do badań USG, do laparoskopowego badania drożności jajowodów i ich operacyjnego udrażniania.

Anna Krawczak podkreśla:

– Każdy ma prawo wybrać takie leczenie, jakie mu odpowiada, także terapię eksperymentalną.

Jednak dodaje także:

– Nie wiem jednak, czy taką terapię należy finansować z publicznych pieniędzy. Bo naprotechnologię, mimo że istnieje od 38 lat, należy uznać za eksperymentalną. In vitro ma 37 lat i opublikowanych wiele niezależnych badań na swój temat. O naprotechnologii takich badań jest tylko kilka i to przygotowanych przez specjalistów od naprotechnologii, bo inni naukowcy do badań dopuszczeni nie są. Zgodnie z zasadą medycyny opartej na dowodach trudno zatem mówić o dowodach medycznych, które uzasadniają stosowanie tej metody.

Źródło: Gazeta Wyborcza

Dostęp dla wszystkich

Wolny dostęp

Ten materiał dostępny jest dla wszystkich czytelników Chcemy Być Rodzicami. Ale możesz otrzymać więcej posiadając Kontro Premium!

Autor

Marlena Jaszczak

absolwentka SWPS, kobieta o wielu talentach.