fbpx
Przejdź do treści

Test AMH jako wyznacznik płodności? Nie do końca

Para trzyma w dłoniach dziecięce buciki
Fot. Pixabay.com

Rezerwą jajnikową określa się liczbę oocytów, które są zdolne do wzrostu i przeobrażenia się w dojrzałą komórkę jajową. Sprawdzenie, jak wiele pęcherzyków pozostało nam w jajnikach, a tym samym – ile czasu mamy do menopauzy, umożliwiają dziś proste testy AMH. W ostatnich badaniach naukowcy odkryli jednak, że testów tych nie można uznać za podstawowy wyznacznik płodności.

Badanie zostało zainicjowane w wyniku rosnącej popularności wykonywania testów AMH wbrew ich pierwotnemu założeniu. Jak zaznaczyli naukowcy, test AMH (określający poziom tzw. hormonu anty-Müllerowskiego, produkowanego przez komórki ziarniste pęcherzyków jajnikowych) pierwotnie służył do oceny szans stymulacji w procedurze in vitro. W ostatnich latach wiele firm wykorzystało jednak markery AMH do produkcji tzw. domowych testów płodności. Adresowane są do kobiet, które chciałyby sprawdzić, na jak długo mogą odłożyć decyzję o rodzicielstwie.

Analizy, wykonane przez naukowców na grupie kobiet w wieku 30-44 lata (żadna z nich nie miała historii leczenia niepłodności), wykazały, że takie myślenie jest błędne. W przypadku części badanych niski poziom rezerwy jajnikowej nie wiązał się ze znacznym obniżeniem szans zajścia w ciążę, zaś wyższy poziom nie zawsze oznaczał wysokiej jakości oocytów. Sam test AMH nie może więc być uznawany za jedyny wyznacznik płodności.

Test AMH – ważny w procedurze in vitro, ale nie do samodzielnej oceny płodności

Lekarze przyznają, ze wyniki badań, opublikowane w Journal of the American Medical Association, nie zaskoczyły ich. Podkreślają jednak, że nie oznacza to odesłania testów AMH do lamusa. W ich ocenie są one ważnym narzędziem diagnostycznym; trzeba jedynie zwiększyć świadomość w zakresie ich zastosowania.

– Wynik testu AMH nie mówi nic o jakości oocytów, które pozostały. Spotkałem się z przypadkiem, że kobieta o niskiej rezerwie jajnikowej zaszła w ciążę zaledwie miesiąc po odstawieniu antykoncepcji hormonalnej – mówi dr Lyndon Hale, specjalista ds. in vitro z kliniki w Melbourne, w rozmowie z portalem The New Daily. – Wiedziałem jednak, że gdyby zdecydowała się na in vitro, udałoby się jej uzyskać małą liczbę komórek jajowych.

Dr Hale podkreśla, że w ocenie możliwości zajścia w ciążę trzeba wziąć pod uwagę także inne czynniki, m.in. analizę cykli menstruacyjnych i – oczywiście – wiek. Ten jest bowiem jednym z najistotniejszych czynników determinujących płodność kobiety – wpływa nie tylko na liczbę, ale też jakość oocytów, które nam pozostały.

– Okres optymalnej płodności przypada na lata pomiędzy 20. a 34. rokiem życia – zaznacza prof. Robert Norman, ekspert ds. niepłodności i medycyny rozrodu z Uniwersytetu w Adelaide.

Jednak już po 28. roku życia szanse na ciążę zaczynają się obniżać. Po 35. roku są znacząco mniejsze, a po 40. roku – bardzo małe.

– Wyniki badań powinny pomóc wielu kobietom podjąć świadomą decyzję o rodzicielstwie i pozwolić im uniknąć zabiegu in vitro, zamiast je do niego zmuszać – zaznaczył prof. Norman.

Źródło: thenewdailycom, theguardian.com

Dostęp dla wszystkich

Wolny dostęp

Ten materiał dostępny jest dla wszystkich czytelników Chcemy Być Rodzicami. Ale możesz otrzymać więcej posiadając Kontro Premium!

Autor

Weronika Tylicka

dziennikarka, związana od początku z magazynem Chcemy Być Rodzicami