Przejdź do treści

Stan przedrzucawkowy – czym jest, jakie są jego objawy, jak go leczyć?

Stan przedrzucawkowy
unsplash.com

Stan przedrzucawkowy pojawia się czasami po 20., najczęściej po 34. tygodniu ciąży. Zlekceważony, poważnie zagraża zdrowiu matki i dziecka. Czym jest, jak go rozpoznać i leczyć?

Stan przedrzucawkowy, inaczej preeklamsja, to zespół objawów poprzedzających rzucawkę ciążową (eklampsję). Rzucawka objawia się w postaci skurczów, śpiączki, może prowadzić do niewydolności wielonarządowej u matki, u płodu zaś – niedotlenienia, skutkującego nawet śmiercią. Dlatego ciężarnej kobiecie nie wolno lekceważyć stanu przedrzucawkowego. Jego główne objawy to:

  • wcześniej niewystępujące nadciśnienie tętnicze (powyżej 140/90 mm Hg),
  • białkomocz,
  • zawroty głowy,
  • zaburzenia widzenia.

Nie wiadomo, co jest bezpośrednią przyczyną stanu przedrzucawkowego, ale znane są czynniki, które zwiększają ryzyko jego wystąpienia.

Stan przedrzucawkowy – czynniki ryzyka

Zalicza się do nich przede wszystkim nadciśnienie. Jeśli kobieta miała je już przed ciążą, w jej trakcie niepokojący jest wzrost ciśnienia skurczowego o ≥ 30 mm Hg, rozkurczowego ­– o ≥ 15 mm Hg. Do czynników ryzyka należą także: choroby nerek, cukrzyca, otyłość, zespół antyfosfolipidowy, toczeń rumieniowaty.

Znaczenie ma również wiek ciężarnej: statystycznie najbardziej zagrożone są mamy powyżej 35 roku życia. Na częstotliwość występowania stanu przedrzucawkowego wpływa charakter samej ciąży. Jeśli jest pierwsza i/lub mnoga, ryzyko rośnie. Reasumując, wszystkie ciężarne kobiety powinny regularnie mierzyć sobie ciśnienie – dzięki temu będą mogły w porę zareagować.

Objawy stanu przedrzucawkowego

Objawy, oprócz podwyższonego ciśnienia i białkomoczu, mogą być zróżnicowane. Należeć do nich mogą:

  • silne bóle głowy oraz brzucha,
  • duszności,
  • drgawki,
  • wymioty,
  • trudności z oddawaniem moczu (niepokojąca jest również jego niewielka ilość)
  • obniżona liczba płytek krwi i nieprawidłowe funkcjonowanie wątroby także świadczą o stanie przedrzucawkowym

Wyróżnia się dwie jego postaci: ciężką, gdy nadciśnienie jest szczególnie duże, oraz lekką. W pierwszym przypadku kobieta pozostaje w szpitalu, gdzie na bieżąco obserwuje się jej stan. Lekka postać stanu przedrzucawkowego nie wymaga hospitalizacji, ale nie wolno jej lekceważyć.   

Leczenie

Gdy stan przedrzucawkowy ma ciężką postać, o wszystkim decydują lekarze w szpitalu. Badają chociażby stopień rozwoju dziecka – jeśli jest niedostateczny, starają się przedłużyć ciążę za pomocą leków i jednocześnie obniżyć ciśnienie u kobiety. Jej pogarszający się stan to wskazanie do ukończenia ciąży, np. za pomocą cesarskiego cięcia.

Po porodzie stan przedrzucawkowy ustępuje, choć nie zawsze od razu. Dlatego położnica pozostaje pod opieką lekarską do momentu, gdy wyniki badań będą prawidłowe.

Dostęp dla wszystkich

Wolny dostęp

Ten materiał dostępny jest dla wszystkich czytelników Chcemy Być Rodzicami. Ale możesz otrzymać więcej posiadając Kontro Premium!

Autor

Chcemy Być Rodzicami

Jedyny magazyn poradnikowy dla starających się o dziecko. Starania naturalne, inseminacja, in vitro, adopcja.