Przejdź do treści

Przed poronieniem

Przed poronieniem

Dla większości kobiet poronienie jest zaskoczeniem, szokiem, nierzadko dramatem. Nie przygotowuje na nie statystyka, nie pomagają historie bliższych i dalszych znajomych, które przez to przeszły. Kobiety przez większość życia uczą się obserwować swoje ciało, znają mechanizmy jego funkcjonowania, rytm i cykl. I nagle to ciało zawodzi, w najbardziej okrutny sposób. Można myśleć, że to „ono” zawodzi”, to nie skrywające tajemnic ciało.

To, co zaczyna się dziać po poronieniu, cierpienie psychiczne, którego się doświadcza, jest często rozumiane jako konsekwencja traumatycznych doświadczeń. Tak też na pewno jest. Rozmiar skutków poronienia bywa różny, zależny od indywidualnych predyspozycji danej osoby oraz wsparcia, które dostaje.
Istnieje jednak wiele dowodów i wyrosłych na nich teorii wyjaśniających mechanizmy, które mogą stać za częścią poronień. Współczesna medycyna nie jest w stanie wskazać przyczyn większości utrat, zwłaszcza tych bardzo wczesnych. Nie znaczy to jednak, że nie warto ich szukać. Na każdym etapie ciąży, ale też na długo przed zapłodnieniem, w kobiecie ożywają różnorodne fantazje, a więc wyobrażone scenariusze, pragnienia i życzenia. Fantazje są ważną częścią życia psychicznego; zdaniem Freuda u podstaw zaburzeń nerwicowych leżą fantazje nieuświadomione, skonfliktowane i nierozwiązywalne bez pomocy odpowiednio przygotowanej osoby.

WOKÓŁ RODZICIELSTWA, CIĄŻY ORAZ PORONIEŃ NARASTA WIELE, CZĘSTO NIEDOSTĘPNYCH DLA ŚWIADOMOŚCI, FANTAZJI. WARTO SIĘ IM PRZYJRZEĆ, PONIEWAŻ TŁUMACZĄ ZŁOŻONOŚĆ I DRAMAT PORONIENIA.

CHaBeR News

Jesteś dla nas ważna!

Chcemy być z Tobą w kontakcie, zapisz się do newslettera, aby otrzymywać wartościowe informacje.

Przygotujemy dla Ciebie coś ciekawego i możesz być pewna, że nie zasypiemy Cię mailami.

Czy kolejność ma znaczenie?

Wiadomo, że kolejność narodzin ma znaczenie. Nieco inne doświadczenia ma pierworodny niż trzecie z kolei dziecko. Również dla kobiety ilość i kolejność ciąż ma swoją wagę i wiąże się z określonymi fantazjami. Pierwsza ciąża jest czasem dorastania, rozstawania się z dzieciństwem, psychologicznego dojrzewania. To z kolei wiąże się z emocjonalnym i psychicznym rozstaniem z własną matka.
Jest to ważne, ponieważ żeby stać się matką, trzeba mieć do tego gotowość i zgodę. Trzeba mieć też wystarczająco dobre doświadczenie w relacjach. Jeśli go brakuje, kobieta może całkiem jawnie nie chcieć mieć dzieci, a ciążę potraktuje jak dramat. Lub też może chcieć zostać matką w nadziei, że to pomoże jej poradzić sobie z deficytami, zwłaszcza z brakiem bezwarunkowej miłości.
Dojrzewanie i związane z nim zmiany są procesem rozwojowym, u większości kobiet przebiegającym naturalnie i bez zakłóceń. Jeśli jednak kobieta, zwykle nieświadomie, jest w jakiś sposób nadal uwikłana w dzieciństwo, ciąża i związana z nią kobiecość mogą wywołać ostry konflikt. Chcąc odrzucić kobiecość i dorosłość, można również odrzucić ciążę.
Jeśli z kolei kobieta doświadczyła nieadekwatnej opieki rodzicielskiej, była przeciążana na przykład opieką nad młodszym rodzeństwem, w dorosłości może pragnąć zostać matką, ponieważ takie jest wobec niej oczekiwanie społeczne lub chce to zrobić dla ukochanego partnera. Na świadomym poziomie rzeczywiście chce zostać matką i przykłada do tego wiele starań. Jednak na nieświadomym poziomie ciążę może traktować jak intruza. Symbolicznie więc poronienie może być wówczas wyjściem  z sytuacji. 

Dorastanie i rozstanie z matką

 
Jedna z pierwszych i najważniejszych psychoanalityczek, zajmujących się tematyką kobiecości, Dinora Pines, poświęciła również wiele uwagi poronieniom.
Pines podkreślała, że ciąża jest dla kobiety czasem regresu do jej bardzo wczesnych doświadczeń oraz symbiotycznej relacji z matką. Kobieta jest jednocześnie zaangażowana w podtrzymywanie nowego życia i mogą w niej ożywać uczucia związane z relacjami z matką właśnie oraz innymi ważnymi osobami z jej życia. Jeśli były to relacje dobre, kobieta może mieć wyobrażenie o samej sobie jako szczodrej i mogącej wiele dać. Jeśli jednak dobrych doświadczeń była pozbawiona i nie miała szansy ich przepracować i zrozumieć, negatywne uczucia wynikające z regresu mogą zostać „umieszczone” w ciąży i w dziecku. Tracąc ciążę, przestaje również odczuwać trudne emocje.

CIĄŻA JEST CZASEM SYMBIOTYCZNEJ RELACJI Z DRUGIM CZŁOWIEKIEM, ABSOLUTNEJ ZALEŻNOŚCI, KTÓRA WIĄŻE SIĘ Z LICZNYMI POŚWIĘCENIAMI ZE STRONY KOBIETY. NIEKTÓRE Z PRZYSZŁYCH MATEK MÓWIĄ NAWET, ŻE CZUJĄ SIĘ JAK „ŻYWE INKUBATORY”. TO MOŻE BUDZIĆ NIECHĘĆ, ZŁOŚĆ, A W NIEKTÓRYCH OSOBACH NAWET PRZERAŻENIE NIE DO WYTRZYMANIA. MOŻNA NIEŚWIADOMIE FANTAZJOWAĆ O POZBYCIU SIĘ GO.

Nie wiadomo, dlaczego jedna ciąża się utrzymuje, a inna nie. Dlaczego niektóre kobiety rodzą bez żadnego problemu kilkoro dzieci, a inne tracą kolejne ciąże. Niewątpliwie wiele jeszcze ma na ten temat do powiedzenia medycyna.
Doświadczenie kliniczne pokazuje, że ambiwalencja jest doświadczeniem obecnym we wszystkich relacjach rodzic-dziecko; miłość i oddanie dziecku miesza się z niechęcią do niego i skrajnym czasem zmęczeniem. Helene Deutsch mówiła nawet, że macierzyństwo jest ze swej natury masochistyczne. Dzieci są jednocześnie kochane i porzucane. Podobne mechanizmy pojawiają się już na etapie wczesnej ciąży; radość, ekscytacja, oczekiwanie i jednocześnie lęk, niechęć, obawa. Niekoniecznie odrzucane jest samo dziecko, ale to co ono reprezentuje, czym umysł matki je obdarzył.
Nawet jednak, jeśli matka na skutek własnych doświadczeń życiowych oraz relacji z bliskimi ludźmi jest przepełniona gniewem, smutkiem i samotnością, nie znaczy to, że na pewno odrzuci swoje dziecko. Może być jej w macierzyństwie trudniej, choćby dlatego, że nie ma wsparcia, niezbędnego w pierwszych miesiącach życia dziecka. Nie o pewność chodzi, ale o otwartość na różne możliwości, na myślenie o sobie.

NAWET NAJTRUDNIEJSZE DOŚWIADCZENIA NIE MUSZĄ MIEĆ BEZPOŚREDNIEGO PRZEŁOŻENIA NA STRATĘ CIĄŻY. NIE MOŻNA TEŻ POWIEDZIEĆ, ŻE KOBIETA JEST W JAKIKOLWIEK SPOSÓB „ODPOWIEDZIALNA” ZA TRUDNOŚCI W JEJ UTRZYMANIU.

Poronienie jest stratą, która wiąże się z bólem, rozpaczą, nierzadko poważnym kryzysem. Można jednak dać sobie szansę i zastanowić się, czy ciało nie próbuje opowiedzieć jakiejś historii, której słowami nie można w danym momencie ująć. Wtedy też łatwiej szukać pomocy i zacząć sobie współczuć.

Wersja elektroniczna magazynu zawsze na e.chbr.pl

Katarzyna Mirecka

psycholożka i psychoterapeutka, absolwentka Uniwersytetu Nottingham. Ukończyła 4-letnie całościowe szkolenie psychoterapeutyczne w Instytucie Analizy Rasztów. Pracuje z osobami dorosłymi, dziećmi i młodzieżą, indywidualnie oraz grupowo. Od 2015 roku związana z magazynem Chcemy Być Rodzicami

Jakie badania wykonać po poronieniu? Zobacz listę

Jakie badania wykonać po poronieniu?
Najczęstszą przyczyną poronień są czynniki genetyczne – fot. Fotolia

Przyczyn utraty ciąży może być wiele. W celu uniknięcia kolejnych strat i wdrożenia ewentualnego leczenia warto podjąć odpowiednie kroki. Jakie badania wykonać po poronieniu?

CHaBeR News

https://www.chcemybycrodzicami.pl/wp/wp-content/uploads/2016/07/pop-up-foto.jpg

Jesteś dla nas ważna!

Chcemy być z Tobą w kontakcie, zapisz się do newslettera, aby otrzymywać wartościowe informacje.

Przygotujemy dla Ciebie coś ciekawego i możesz być pewna, że nie zasypiemy Cię mailami.

Diagnostyka przyczyn utraty ciąża w dużej mierze zależy od rodzaju poronienia. Gdyż wyróżniamy dwa rodzaje poronień.

  1. Poronienie samoistne – przedwczesne zakończenie ciąży z przyczyn naturalnych.
  2. Poronienia nawykowe (PN) – wystąpienie 3 lub więcej następujących kolejno po sobie poronień przed 23. tygodniem ciąży w tym samym układzie partnerskim. Dopuszcza się rozpoczęcie postępowania diagnostycznego – leczniczego u części pacjentek, na ich wyraźną prośbę, już po 2 kolejnych poronieniach. Problem poronień nawykowych dotyczy od 1-2 % kobiet.

Jakie badania wykonać po poronieniu? Zwróć uwagę na czynniki genetyczne

Są odpowiedzialne za 50-60% poronień samoistnych. Najczęstszą przyczyną są anomalie chromosomalne, czyli nieprawidłowa liczba lub struktura chromosomów. W celu diagnostyki należy wykonać badanie Kariotypu obojga partnerów.

W przypadku poronień nawykowych czynniki genetyczne stanowią od 3-5 % utraconych ciąż. Zalecanym badaniem w tej grupie pacjentów jest wykonanie Kariotypu płodu. Do badania niezbędny jest materiał z poronienia w celu określenia czy przyczyną przedwczesnego zakończenia ciąży była wada genetyczna.

W przypadku czynników genetycznych bardzo ważna jest szczegółowa diagnostyka nasienia przyszłego taty. Zaleca się wykonanie spermiogramu oraz badania w kierunku Fragmentacji DNA plemników.

Zobacz też: Poronienie i geny: co mają ze sobą wspólnego?

Wady anatomiczne macicy

Wady anatomiczne macicy takie jak: wady rozwojowe macicy, mięśniaki, polipy endometrialne, nieprawidłowy rozrost endometrium oraz zrosty przyczyniają się do zwiększenia ryzyka wystąpienia poranienia szczególnie w I trymestrze ciąży.

W celu oceny macicy i endometrium należ wykonać USG macicy. W przypadku podejrzenia nieprawidłowości lekarz specjalista może zalecić wykonanie histeroskopii lub laparoskopii.

Zaburzenia hormonalne

W przypadku wystąpienia poronienia należy wykonać badania hormonalne w zakresie hormonów płciowych żeńskich, hormonów tarczycy, prolaktyny oraz potwierdzić lub wykluczyć występowanie zespołu policystycznych jajników.

Również niewydolność ciałka żółtego i mała produkcja progesteronu mogą zaburzyć lub uniemożliwić implantacje i rozwój zarodka

Trombofilie wrodzone i nabyte

Kolejną z przyczyn poronień nawracających uwarunkowanych genetycznie i najlepiej udokumentowanych są trombofilie wrodzone. Przyczyniają się do powstania:

  • nawracających poronień
  • wewnątrzmacicznego zahamowania wzrostu płodu
  • odklejenia łożyska
  • przedwczesnego pęknięcie błon płodowych
  • wewnątrzmacicznej śmierci płodu

Zobacz też: 8 najczęstszych przyczyn utraty ciąży

Czynniki infekcyjne

Czynniki infekcyjne są bardzo rzadko przyczyną poronień nawykowych. W przypadku poronień spontanicznych zaleca się pacjentom wykonanie badań w kierunku toksoplazmozy, różyczki, cytomegalowirusa, parwowirozy, chlamydia trachomiatis.

Obecność w organizmie matki czynników infekcyjnych może doprowadzić do poronienia lub uszkodzenia zarodka.

Czynniki immunologiczne

Czynniki te stanowią 60-70% utraty ciąż w przypadku poronień nawykowych. W przypadku poronienia sporadycznego diagnostyka ta nie jest rekomendowana.

Dostęp do najnowszych badań umożliwia nam szeroką diagnostykę immunologiczną poronień nawykowych tym samym niepłodności. Diagnostyka jest bardzo rozbudowana oraz wymaga indywidualnego podejścia zależnego od wywiadu pacjentki oraz historii leczenia.

Klinika Płodności Zięba

Tu kupisz e-wydanie magazynu Chcemy Być Rodzicami

Chcemy Być Rodzicami

Jedyny magazyn poradnikowy dla starających się o dziecko. Starania naturalne, inseminacja, in vitro, adopcja.

Jakie badania warto wykonać po poronieniu? Radzi lekarz

Jakie badania warto wykonać po poronieniu?
Ukierunkowana diagnostyka pozwala na określenie przyczyny poronień oraz wdrożenie celowanego leczenia – fot. Fotolia

Poronieniem nazywamy samoistne zakończenie ciąży przed 22. tygodniem, a następujące co najmniej trzy po sobie takie incydenty klasyfikowane są jako poronienia nawracające – dotyczą one ok. 0,4% kobiet. Jakie badania warto wykonać po poronieniu? 

CHaBeR News

https://www.chcemybycrodzicami.pl/wp/wp-content/uploads/2016/07/pop-up-foto.jpg

Jesteś dla nas ważna!

Chcemy być z Tobą w kontakcie, zapisz się do newslettera, aby otrzymywać wartościowe informacje.

Przygotujemy dla Ciebie coś ciekawego i możesz być pewna, że nie zasypiemy Cię mailami.

Poronienia samoistne są najczęstszym powikłaniem w położnictwie i średnio co czwarta kobieta, która była w ciąży, utraciła ją. Poronienia są jedną z przyczyn niemożności donoszenia ciąży i urodzenia zdrowego dziecka, dlatego należy ten problem rozpatrywać w kontekście medycznym, rodzinnym oraz społecznym i psychologicznym.

Zobacz też: Poronienie – prawa kobiety i obowiązki lekarza

Jakie badania warto wykonać po poronieniu?

Profilaktyka poronień uwzględnia profesjonale poradnictwo małżeńskie, szczepienia ochronne[1], pakiet badań ogólnych dla kobiety oraz badanie ginekologiczne w okresie koncepcyjnym.

Wykonywane badania mają na celu wykrycie najczęstszych przyczyn poronień – zaburzeń metabolicznych i endokrynologicznych, utajonych zakażeń, wad wrodzonych narządów rodnych oraz rodzinnych zaburzeń genetycznych.

Ważnym aspektem we wczesnych poronieniach są zaburzenia immunologiczne, które nadal nie są całkowicie poznane, a diagnostyka i leczenie ograniczone – dlatego w wyselekcjonowanych przypadkach należy prosić o konsultację immunologa klinicznego.  Należy podkreślić, że każde poronione jajo płodowe powinno być przekazane do badania histopatologicznego w celu weryfikacji rozpoznania.

Zobacz też: Poronienie zatrzymane. Przyczyny, objawy i postępowanie

Po pierwsze ukierunkowana diagnostyka

W przypadku nawracających poronień należy powtórnie przeanalizować obecną sytuację kliniczną interpretując aktualne badania ogólne i specjalistyczne. Nierzadko konieczne jest rozszerzenie diagnostyki, szczególnie pomocnymi może być hydrosonografia 3D, histeroskopia oraz ocena obecności przeciwciał antyfosfolipidowych.

Ukierunkowana diagnostyka pozwala na określenie przyczyny poronień oraz wdrożenie celowanego leczenia. Postępowanie diagnostyczne każdorazowo jest uzależnione od wywiadu lekarskiego oraz historii medycznej i indywidualizowane do obecnej sytuacji. Wykonywanie badań na własną rękę może okazać się kosztowne, bezcelowe i przedłużające właściwą drogę diagnostyczną.

W obecnej dobie, kiedy to ruchy pseudomedyczne cieszą się dużym zainteresowaniem i poparciem społeczeństwa, apeluję do wszystkich o zdrowy rozsądek oraz w najlepszym interesie pacjentek i pacjentów o zaufanie medycynie opartej na faktach (ang. evidence-based medicine, EBM).

Opracowano na podstawie: Ciąża wysokiego ryzyka pod red. Grzegorza H. Bręborowicza, wydanie III uaktualnione i rozszerzone, 2010, Poznań

Autor: Mateusz Klimek

[1]Rozporządzenie Ministra Zdrowia z dnia 23 września 2010 r. w sprawie standardów postępowania oraz procedur medycznych przy udzielaniu świadczeń zdrowotnych z zakresu opieki okołoporodowej sprawowanej nad kobietą w okresie fizjologicznej ciąży, fizjologicznego porodu, połogu oraz opieki nad noworodkiem. http://prawo.sejm.gov.pl/isap.nsf/DocDetails.xsp?id=WDU20101871259&type=2

Chcemy Być Rodzicami

Jedyny magazyn poradnikowy dla starających się o dziecko. Starania naturalne, inseminacja, in vitro, adopcja.

Poronienie – prawa kobiety i obowiązki lekarza

Poronienie - prawa kobiety i obowiązki lekarza
fot.Pixabay

Dla kobiety poronienie to strata dziecka. Odbiera je jako utratę możliwości bycia matką. Dla lekarzy poronienie to przypadek medyczny, często nie mają czasu lub kompetencji, by wesprzeć kobietę. Jakie jest rozwiązanie i jakie obowiązki ma lekarz wobec pacjentki?

CHaBeR News

https://www.chcemybycrodzicami.pl/wp/wp-content/uploads/2016/07/pop-up-foto.jpg

Jesteś dla nas ważna!

Chcemy być z Tobą w kontakcie, zapisz się do newslettera, aby otrzymywać wartościowe informacje.

Przygotujemy dla Ciebie coś ciekawego i możesz być pewna, że nie zasypiemy Cię mailami.

Zobacz też: Gdy cierpienie dotyka bliską ci osobę – jak pomóc po poronieniu?

Lekarz ginekolog na pierwszej linii

Po poronieniu kobieta może czuć, że straciła wszystko, musi uporać się we wszystkimi swoimi wyobrażeniami odnośnie przyszłości z dzieckiem. Dodatkowo, bardzo często pojawia się lęk o własne zdrowie – strach przed zabiegiem, narkozą, krwotokiem, oraz ich konsekwencjami.

Lekarze pracujący w szpitalu, poza świadczeniem usług medycznych są obciążani obowiązkami administracyjnymi, nie mają możliwości zaopiekowania się stanem psychicznym  pacjentki po poronieniu. Często też nie są odpowiednio przeszkoleni, by udzielać tego rodzaju wsparcia.  Prawdopodobnie rozwiązaniem byłoby utworzenie oddzielnego stanowiska dla osoby, która towarzyszyłaby w trudnej rozmowie i udzielała psychologicznego wsparcia lub zwiększenie zatrudnienia pielęgniarek i odpowiednie ich przeszkolenie. Jak dowodzą badania, wspierający i współczujący personel medyczny może w dużym stopniu pomóc kobiecie we właściwy sposób przejść przez okres żałoby następującej po poronieniu. *

Ginekolog jest pierwszą osobą, która dowiaduje się, co dzieje się z ciążą. To on lub ona przedstawia diagnozę i przekazuje informację kobiecie. Od tego, w jaki sposób przekaże diagnozę i przestawi plan działania zależy, jak kobieta przejdzie cały proces związany z zakończeniem ciąży. Tym samym, ginekolog ma realny wpływ na pogodzenie się z utratą dziecka, przeżywanie emocji oraz odzyskanie poczucia bezpieczeństwa i własnej wartości u pacjentki.

Zadanie lekarza jest trudne tym bardziej, że kobiety po utracie ciąży nie są gotowe psychicznie ani fizycznie na prowadzenie rozmów o trudnych emocjach. Sami lekarze także bardzo często nie czują się do tego odpowiednio przygotowani. Mimo tego, lekarz podczas wizyty może znacząco wpłynąć na to, jak kobieta będzie przeżywać stratę ciąży. Nie jest to łatwe zadanie, ale wiedząc o możliwych emocjonalnych konsekwencjach, warto podjąć próbę właściwego wsparcia kobiety w pierwszych chwilach.

Zobacz też: Trzy kobiety skazane za poronienie są wolne. Czy Salwador doczeka się liberalizacji prawa?

Jak lekarz może wesprzeć kobietę po utracie ciąży?

Jaką lekarz może obrać strategię? Umniejszanie znaczenia tego, co się wydarzyło, często może wydawać się odpowiednią metodą. Nie jest to jednak słuszne przekonanie. Tak naprawdę potęguje cierpienie pacjentki, ponieważ umniejsza wagę jej doświadczenia, nie jest pełnym szacunku zachowaniem, którego pacjentka ma prawo oczekiwać ze strony lekarza.

Zobacz też: Życie po poronieniu – te szczere słowa mogą pomóc tysiącom kobiet

Lekarze często raczą pacjentki stwierdzeniami typu:

  • „nic takiego się nie stało”
  • „jest to bardzo częste”
  • „to nie ma większego znaczenia”

Poronienia zdarzają się często – takie są fakty, jednak to spojrzenie ogranicza się do statystycznego, medycznego punktu widzenia. Stwierdzenia takie nie służą wizerunkowi lekarza, jawi się on raczej jako osoba bezduszna, nie wykazująca zrozumienia, a więc nieprzyjazna. To paradoks, bo przecież lekarze obawiają się utraty autorytetu. Między ginekologiem akceptującym smutek i łzy pacjentki i co najważniejsze – pozwalającym na ich przeżywanie, rodzi się pozytywna relacja lekarz-pacjent.

Co może zrobić lekarz:

  • przekazać informację łagodnie
  • okazać empatię i współczucie
  • znaleźć czas na udzielenie odpowiedzi na pytania kobiety
  • traktować kobietę poważnie i z szacunkiem

Zobacz też: Większość ciąż kończy się poronieniem. „To nie anomalia. To norma”

Strata w pierwszym trysemetrze boli tak jak w trzecim

Często można usłyszeć opinie, że im młodsza ciąża, tym mniejsza strata. Prawda jest jednak zupełnie inna. Badania potwierdzają, że strata ciąży w 6 tygodniu może być równie bolesna jak w 40 tygodniu.**  W początkowym okresie, kiedy ciąża nie jest jeszcze widoczna, kobiety szczególnie pragną potwierdzenia tego, że faktycznie straciły dziecko. Potrzebują uznania ich cierpienia. Mimo tego, że były w ciąży od niedawna, doświadczają znacznych zmian hormonalnych. Dodatkowo, przeżywają istną huśtawkę emocjonalną –  w przeciągu krótkiego czasu ich emocje oscylowały od euforii związanej z radością rodzącego się w nich życia, do smutku i żalu związanych z jego utratą. Większość kobiet już na wczesnym etapie ciąży ma plany i wyobrażenia na temat dziecka, buduje z nim więź. Niezależnie od tygodnia, w którym ciąża została poroniona, kobieta będzie potrzebowała czasu i pomocy w pogodzeniu się ze stratą, przeżyciu emocji oraz żałoby.

Zobacz też: Straciła dziecko. Z traumą pomogły jej się uporać pielęgniarki

Prawo do informacji

Często kobiety spotykają się z twierdzeniem lekarzy, że w związku z tym, że same nie są lekarzami, nie mogą zrozumieć tego, co naprawdę się dzieje. Informacje są im zatem podawane w postaci okrojonej, niepełnej, a dodatkowo w sposób niepozwalający na ich właściwe zrozumienie. Tymczasem wyjaśnienie przyczyn poronienia czy przerwania ciąży pozwoli kobiecie, czy parze, łatwiej pogodzić się z tą trudną sytuacją.

Należy pamiętać, że informowanie kobiety nie jest aktem dobrej woli ze strony lekarza, tylko jej/jego obowiązkiem, wynikającym z praw człowieka i praw pacjenta. Rozdział 3 ustawy o prawach pacjenta z 2008 roku szczegółowo opisuje obowiązek informowania i prawo do otrzymywania informacji. ***

Kluczowe jest udzielenie pacjentce informacji o planowanych dalszych działaniach w związku z poronieniem. Należy pamiętać o tym, że to są procedury medyczne na które pacjentka musi wyrazić świadomą zgodę, bez względu na to, czy jest to rutynowe w takich sytuacjach postępowanie, czy nie. O zgodzie na wykonanie  procedur medycznych traktuje rozdział 5 ustawy o prawach pacjenta. ***

Poznanie przyczyny poronienia, w wymiarze psychologicznym, przyczynia się do wzmocnienia kobiety, daje jej możliwość odzyskiwania poczucia kontroli nad życiem.  Badania dowodzą, że nawet  bolesne informacje przekazane przez lekarza jasno i z poszanowaniem godności, pomagają w pogodzeniu się z zaistniałą sytuacją****

Wyniki badań przeprowadzonych w 2001 r. na grupie 50 kobiet potwierdziły, że pacjentki, którym przedstawiono zaistniałą sytuację w jasno i w przystępny sposób, poinformowano o możliwych przyczynach i skutkach poronienia oraz dano możliwość zadawania pytań, przejawiały mniej zachowań związanych z obwinianiem siebie za utratę dziecka.*****

Prawa kobiety po poronieniu

E-wydanie Magazynu Chcemy Być Rodzicami kupisz tutaj. 

Źródła: 
* Swanson 1999, Adolfsson i in.2004, Chan i in.2008, Murphy i  Merrell 2009
**Jacobs i Harvey 2000, Bryant 2008, Webster-Bain 2011
****Adolfsson i in. 2004, Schott i in.2007
***** Corbett-Owen i Kruger, 2001
****** Dokumenty, które należy mieć, by zarejestrować i pochować dziecko określone są w Załączniku 1 do rozporządzenia ministra zdrowia w sprawie w sprawie rodzajów, zakresu i wzorów dokumentacji medycznej oraz sposobu jej przetwarzania: Kryteria oceny stosowane przy dokonywaniu wpisów w dokumentacji dotyczących czasu trwania ciąży, poronień, urodzeń żywych i martwych

Redakcja i uzupełnienie Olga Plesińska

Ekspert

Magda Augustyniak, Andrzej Górnicki

Autorzy prowadzą warsztaty, konsultacje i grupy wsparcia dla osób z niepłodnością.

Chcemy Być Rodzicami

Jedyny magazyn poradnikowy dla starających się o dziecko. Starania naturalne, inseminacja, in vitro, adopcja.

Wsparcie po poronieniu – powstały dedykowane kartki okolicznościowe

Kiedy bliska osoba traci wyczekiwaną ciążę, często nie wiemy jak zareagować. Co powiedzieć, by ją wesprzeć, ale nie urazić? Nie będąc w stanie znaleźć właściwych słów, nie mówimy nic i pozostajemy z niewypowiedzianym współczuciem, wyrazami przyjaźni i poczuciem bezradności. W tym samym czasie kobieta mierząca się ze stratą może czuć się osamotniona i potrzebować naszego wsparcia. Brytyjska fundacja Miscarriage Association stworzyła kartki okolicznościowe, które pomagają znaleźć odpowiednie słowa, kiedy nasza bliska doświadcza poronienia.

CHaBeR News

https://www.chcemybycrodzicami.pl/wp/wp-content/uploads/2016/07/pop-up-foto.jpg

Jesteś dla nas ważna!

Chcemy być z Tobą w kontakcie, zapisz się do newslettera, aby otrzymywać wartościowe informacje.

Przygotujemy dla Ciebie coś ciekawego i możesz być pewna, że nie zasypiemy Cię mailami.

Zobacz też: Życie po poronieniu – te szczere słowa mogą pomóc tysiącom kobiet

Wsparcie po stracie

Miscarriage Association to fundacja, która wspiera kobiety po doświadczeniu utraty ciąży. Dostarcza wiedzę medyczną, porady psychologiczne oraz informacje na temat miejsc, w których można szukać pomocy. Skierowana jest do kobiet po stracie, ich bliskich oraz personelu medycznego, który ma bezpośredni kontakt z kobietą zgłaszającą się do placówki z powodu poronienia.

Przedstawicielki fundacji piszą, że ich celem jest przełamywanie tabu. Podkreślają, że  poronienia zdarzają się częściej, niż większość osób uważa. Ze względu na wciąż żywe tabu społeczne, kobiety, które doświadczają straty, często zostają ze swoimi uczuciami same lub spotykają się z nieprzemyślanymi, raniącymi reakcjami otoczenia.

Zobacz też: Gdy cierpienie dotyka bliską ci osobę – jak pomóc po poronieniu?

Kartki

–  Dostępne są kartki okolicznościowe związane z każdym ważnym wydarzeniem życiowym, oprócz tego  mówiła prezeska fundacji dziennikarzom The Independent. Postanowiły wypełnić tę lukę.

Fundacja stworzyła kartki okolicznościowe, na których wydrukowane są adekwatne do sytuacji słowa wsparcia. Wyrażają szacunek i współczucie dla przezywającej żałobę kobiety, nie bagatelizują jej doświadczenia, zapewniają o przyjaźni i chęci pomocy. Można je nazwać kartkami kondolencyjnymi, dostosowanymi do tego szczególnego rodzaju straty, jakim jest poronienie. W Polsce kartki kondolencyjne nie są często używane, ale w Wielkiej Brytanii, Niemczech, czy USA są popularną formą okazywania współczucia po śmierci bliskiej osoby.

Zobacz też: Jakie badania wykonać po poronieniu? Zobacz listę

Kobiety dla kobiet

Treść kartek została stworzona przy współpracy z kobietami, które doświadczyły poronienia. To one najlepiej wiedzą, czego może potrzebować kobieta w takiej sytuacji, a czego absolutnie nie chce usłyszeć ani przeczytać. Kartki są białe, z czarnym napisem, bez żadnych ozdób. W tej chwili dostępne są cztery różne treści, w planach są kolejne wzory kondolencji.

 

Nie ma dobrej kartki na tą okazję. Bardzo mi przykro z powodu Twojej straty

Przykro mi, że Cię to spotkało. Nie wiem, co powiedzieć. Chcę, żebyś wiedziała, że możesz na mnie liczyć

To totalnie ****. W kopercie jest uścisk, zwinięty przytulas. Ode mnie dla Ciebie.

Wydarzyło się najgorsze. Ale jestem tu dla Ciebie, w dzień, w nocy i w każdej chwili pomiędzy

“Chciałabym taką dostać”

Natasha  Necati, która poroniła osiem razy, mówi, że bardzo by chciała dostać jedną z tych kartek. – Kiedy poroniłam, ludzie starali się być mili i mnie pocieszać, ale ich komentarze miały odwrotny skutek. Słyszałam, że jestem młoda i nie mam czym się martwić, lub, że przynajmniej dzięki temu wiem, że mogę zajść w ciążę –  mówiła kobieta.

E-wydanie Magazynu Chcemy być Rodzicami znajdziesz tutaj.

Źródła: The Independent, Miscarriege Association

Olga Plesińska

Bioetyk, dziennikarka. W wolnym czasie dużo czyta, najchętniej z kotem na kolanach, jeździ na wrotkach i fotografuje.