fbpx
Przejdź do treści

Pierwsze dni po transferze zarodka

Pierwsze dni po transferze zarodka invimed
fot. 123rf.com

Jakich objawów się spodziewać, co robić, a czego unikać, co i kiedy badać? Znajdziesz tu odpowiedzi na najważniejsze pytania, które zadają pacjentki w pierwszych dniach po transferze zarodka.

In vitro polega na zapłodnieniu komórki jajowej przez plemnik poza żeńskim układem rozrodczym. Potem następuje hodowla zarodków i ich ocena przez embriologów. Te, które rozwijają się prawidłowo, mogą zostać przeniesione do macicy. Do transferu wykorzystuje się maksymalnie dwa zarodki. Niewykorzystane prawidłowe zarodki są zamrażane (witryfikowane). Można je transferować w kolejnych podejściach.

Ciąża z in vitro

Zarodek po transferze potrzebuje trochę czasu na zagnieżdżenie się w śluzówce jamy macicy (endometrium), w trakcie tego procesu zaczyna się wytwarzać hormon ciążowy, zwany gonadotropiną kosmówkową – w skrócie hCG.

W warunkach naturalnych zarodek zagnieżdża się, gdy jest w swoim rozwoju na etapie blastocysty – jest to z reguły 5.–6. doba po zapłodnieniu, ale może być też nieco późniejsza.

Kilkanaście godzin po transferze blastocysta „wykluwa się” ze swojej otoczki i rozpoczyna proces implantacji – w drugiej dobie po transferze, dzięki procesom rozpuszczania białek, zarodek wnika coraz głębiej w śluzówkę, a w piątej dobie po transferze jest całkowicie w niej zagnieżdżony.

W szóstej dobie po transferze zaczyna produkować gonadotropinę kosmówkową, której oznaczenie pozwala nam na stwierdzenie, że jest się w ciąży. Jeżeli transferowaliśmy zarodek trzydniowy, cały proces przesuwa się o 2 dni. Pierwszym etapem jest więc tzw. „ciąża biochemiczna” a kolejnym – potwierdzenie obecności zarodka w jamie macicy w badaniu USG przeprowadzanym 2 tygodnie później.

Objawy po transferze

Nie ma specyficznych objawów czy dolegliwości towarzyszących pacjentkom po transferze. Z reguły u kobiet po świeżym zabiegu (wykonanym 3 lub 5 dni po punkcji) mogą utrzymywać się objawy związane ze stymulacją mnogiej owulacji, czyli wzdęcia, bóle brzucha, niewielka niestabilność emocjonalna.

Nie ma też charakterystycznych objawów, które świadczą o zagnieżdżeniu się zarodka. Najczęściej symptomy odczuwają kobiety, które bardzo wsłuchują się w swój organizm, notując każde odchylenie od normy, i może to być:

• 2–3 dniowe delikatne plamienie implantacyjne,
• dyskretne skurcze macicy,
• mdłości,
• bolesność piersi,
• wahania nastroju,
• parcie na pęcherz.

Najczęściej jednak implantacja przebiega bezobjawowo.

Plamienia

Plamienie nigdy nie jest pożądanym objawem, ale nie zawsze musi oznaczać niepowodzenie. Czasem kobieta ma tzw. plamienie implantacyjne, które występuje ok. 7.–10. dnia po zapłodnieniu. Jeśli plamienie takie jest lekkie i przemijające, nie powinno budzić niepokoju, ale na wszelki wypadek sugerujemy zawsze konsultację
z lekarzem.

Kobieta w takiej sytuacji, po sprawdzeniu poziomu progesteronu, może wymagać dodatkowej suplementacji, a także odpoczynku i leków rozkurczowych. Jeśli jednak plamienie nasila się i zamienia w krwawienie, może to oznaczać niepowodzenie procedury.

Zalecenia po transferze zarodka

Jeżeli ciąża jest wynikiem świeżego transferu, bezpośrednio po stymulacji i punkcji jajników, mogą pojawić się wzdęcia brzucha i/lub problemy z wypróżnianiem.
W związku z tym w InviMedzie zalecamy dietę lekkostrawną, unikanie gazowanych napojów oraz warzyw nasilających objawy (np. roślin strączkowych).

W okresie po transferze nie zaleca się współżycia, z tego względu, że jajniki są jeszcze powiększone i bolesne, a skurcze macicy mogą uniemożliwić prawidłową implantację. Współżycie po transferze może czasami też spowodować plamienie, co pacjentki odbierają jako zagrożenie ciąży.

Jeśli pacjentka wcześniej uprawiała sporty, to do okresu pierwszego badania hCG
zalecamy rezygnację z aktywności fizycznej, pozostawiając miejsce na ćwiczenia
relaksacyjne.

Pacjentki po transferze powinny też unikać gorących kąpieli i sauny.

Farmakoterapia

Wszystkie podchodzące do transferów pacjentki mają przepisywaną odpowiednią
farmakoterapię, która ma na celu podtrzymanie ciąży, i są zobowiązane do przyjmowania leków zgodnie z zaleceniem lekarza prowadzącego.

Bezpośrednio po transferze, lub już kilka dni przed nim, zalecane jest podawanie leków podtrzymujących ciążę. Podaje się preparaty progesteronu naturalnego lub jego syntetyczne analogi, czasem dołącza estrogeny.

Dawki i rodzaj leku są dobierane indywidualnie, w zależności od sposobu przygotowania do procedury, jak i od indywidualnej odpowiedzi pacjentki na leczenie. Ze względu na te indywidualne różnice, porównywanie przez pacjentki przepisywanych im leków może wywołać niepotrzebny stres.

Suplementy diety

Nie ma szczególnych zaleceń odnośnie do suplementacji u pacjentek po transferze.
Jeśli zaś chodzi o zapotrzebowanie suplementacyjne ciężarnej, jest ono cechą
indywidualną. Natomiast 50% kobiet w populacji polskiej wymaga równoczesnej suplementacji kwasu foliowego oraz aktywnych form folianów.

Zgodnie z rekomendacjami Polskiego Towarzystwa Ginekologicznego, starającym
się o ciążę pacjentkom zaleca się suplementację kwasem foliowym, witaminą D3
oraz preparatami jodu, a ciężarnym – kwasem foliowym, witaminą D3, preparatami
żelaza, wielonienasyconymi kwasami tłuszczowymi oraz preparatami jodu.

Suplementacja przedkoncepcyjna zmniejsza ryzyko wystąpienia nieprawidłowości w przebiegu ciąży oraz powikłań zdrowotnych u noworodka. Suplementy ciążowe nie zastąpią jednak zdrowej, zróżnicowanej diety.

Oznaczanie hormonów

Z reguły między 5. a 7. dobą po transferze zarodka zaleca się oznaczenie poziomu progesteronu – hormonu mającego za zadanie utrzymanie ciąży. W przypadku jego obniżonej wartości zwiększa się dawki leków. Niekiedy kontrolowany jest także poziom estrogenów, które także mają swoją rolę w utrzymaniu ciąży. I wreszcie – około dwóch tygodni po transferze – sprawdzany jest poziom gonadotropiny kosmówkowej (hCG), służący do potwierdzenia implantacji i rozwoju zarodka. Na ogół badanie powtarzane jest po 48 godzinach, a jego przyrost świadczy o prawidłowym rozwoju ciąży.

PROGESTERON jest hormonem mającym za zadanie przygotowanie macicy do implantacji i do utrzymania ciąży. Prawidłowy poziom progesteronu umożliwia zagnieżdżenie i działa immunosupresyjnie, ułatwiając implantację zarodka w jamie macicy. Udowodniono korzyści ze stosowania progesteronu po stymulacji owulacji do technik wspomaganego rozrodu, w związku z tym taka suplementacji jest stosowana po każdej procedurze.

Pierwsze badanie hCG

Zalecamy wykonanie pierwszego oznaczenia hormonu hCG od 12 do 14 dni po transferze, ponieważ właśnie wtedy oznaczenie poziomu tego hormonu jest najbardziej wiarygodne.

W większości stymulacji cykl kończony jest podaniem właśnie zastrzyku z hCG, co oznacza, że wcześniejsze wykonanie badania może dać wynik fałszywie dodatni, co potem, przy kolejnych badaniach kontrolnych, może wprowadzać niepotrzebny stres.

Dostęp dla wszystkich

Wolny dostęp

Ten materiał dostępny jest dla wszystkich czytelników Chcemy Być Rodzicami. Ale możesz otrzymać więcej posiadając Kontro Premium!

Ekspert

Lek. med. Jolanta Omiecina

Specjalista ginekolog-położnik, lekarka prowadząca leczenie par w klinice InviMed we Wrocławiu. Absolwentka Akademii Medycznej im. Piastów Śląskich we Wrocławiu. Członkini Polskiego Towarzystwa Ginekologicznego (PTG).

Autor

Chcemy Być Rodzicami

Jedyny magazyn poradnikowy dla starających się o dziecko. Starania naturalne, inseminacja, in vitro, adopcja.