Przejdź do treści

Niepłodność w pracy

niepłodność a praca

Leczenie niepłodności to długi i ciężki proces. Badania, testy i stymulacje często kolidują z pracą zawodową.

Dla wielu ludzi pogodzenie leczenia niepłodności z pracą jest olbrzymim problemem. Wielu obawia się, że pracodawca nie uzna niepłodności za chorobę, a na starania się o dziecko poleci przeznaczyć czas wolny, a nie brać kolejne zwolnienia chorobowe.
Kilka miesięcy temu w Polsce zrobiło głośno o sprawie mobbingu za in vitro. Karolina Domagalska w swoim artykule dla Wysokich Obcasów opisała historię Anny Tymko-Winiarskiej szykanowanej w pracy za leczenie niepłodności. Kobieta posiadając już dwójkę dorosłych dzieci (26 i 18 lat) wraz z drugim mężem zdecydowała się znów zostać matką. Nie było łatwo – sześć prób in vitro, sześć kriotransferów, stymulacja hormonalna, przybranie na wadze, wykrycie wodniaka, operacja i czteromiesięczne zwolnienie. Po wielu perypetiach pani Anna straciła pracę (więcej możesz przeczytać tutaj…).

Niepłodność chorobą cywilizacyjną

Artykuł Domagalskiej naświetlił problem tysięcy kobiet i mężczyzn, którzy codziennie starają się pogodzić pracę z walką z niepłodnością. Niepłodność jest chorobą jak każda inna. Pracodawca nie może z tego powodu zwolnić lub degradować swojego pracownika.
Leczenie niepłodności stawia wiele wyzwań. Częste badania i wizyty lekarskie zmuszają do nieobecności w pracy. Część zabiegów jest nieprzewidywalna, bo zależy od kobiecego cyklu menstruacyjnego. Tym samym trudno jest planować obowiązki pracownicze z dużym wyprzedzeniem. Bywa, że pacjenci w klinice muszą pojawić się kilka razy w ciągu jednego dnia. Ciężko jest zrównoważyć medyczne procedury i życie zawodowe.
Leczenie niepłodności ma dwa aspekty: medyczny i emocjonalny. I jeśli nawet ten pierwszy można wytłumaczyć pracodawcy przedkładając kolejne zwolnienia lekarskie to dużo ciężej zrozumieć ból psychiczny. Tymczasem, jak mówią psychologowie, diagnoza niepłodności jest jednym z najbardziej traumatycznych przeżyć w życiu człowieka.
Huśtawka emocjonalna, trudne relacje z partnerem, problemy finansowe – to wszystko, co towarzyszy walce o dziecko zamienia się w gigantyczny, codzienny stres, który rzutuje na każdą strefę życia, również tę zawodową. Pacjenci często czują się bardzo samotni i odczuwają silną presję – pomimo problemów zdrowotnych muszą uczestniczyć w spotkaniach biznesowych, podróżach służbowych i podejmować trudne decyzje w pracy, od tego przecież zależy ścieżka ich kariery i finanse.

Na całe szczęście mam wspaniałą szefową która trzyma mocno za mnie kciuki, więc wychodzę jak potrzebuje w ciągu pracy i wszystko załatwiam, później wracam i zostaje trochę dłużej w pracy. Szczerze faktycznie jeśli ktoś nie ma wyrozumiałego pracodawcy to spore utrudnienie, bo pacjent musi dopasować się do grafika lekarza, a nie odwrotnie – pisze jedna z naszych czytelniczek.

„Ja biorę po prostu dni wolne, nie wszyscy wiedza po co… na razie nikt nie drąży…” – pisze inna.

Niepłodność a praca

Jednym z najtrudniejszych wyzwań stojących przed pracownikami walczącymi z niepłodnością jest ujawnienie swojego problemu. Trzeba zdecydować, co powiemy swoim przełożonym i współpracownikom. Czy jesteś gotowy na powtarzające się pytania o rezultaty starań? Czy nie boisz się litości i współczucia? Najważniejsze jest, aby nie zwodzić. Nie szukaj wykrętnych odpowiedzi i coraz to nowych wymówek. Wybierz jedną drogę, którą konsekwentnie będziesz szła. Bądź szczera jednocześnie zachowując swoją prywatność.
Jest wiele pułapek, w które możesz wpaść podczas leczenia niepłodności. Czego unikać? Kilka wskazówek znajdziesz poniżej:

1. Nie zaczynaj od walki z szefem

Oczywiście Twoje prawa i obowiązki to świętość, jednak być może uda Ci się pogodzić leczenie z pracą. Może Twój szef jest na tyle elastyczny, że w trakcie leczenia zgodzi się na pracę w domu lub przymknie oko na wcześniejsze wychodzenie z pracy. A może, zanim wyciągniesz najcięższe działa, uda się pogodzić pracę z wizytami lekarskimi?

2. Bądź szczera

Pójdź do swojego przełożonego i powiedz wprost, że w najbliższym czasie będziesz potrzebowała urlopu. Uczciwość jest niezawodną bronią w każdej walce.

3. Wyznacz strefę prywatności

Ludzie z natury są ciekawscy. Jeśli czujesz, że ich pytania są zbyt inwazyjne, że godzą w Twoją intymność, nie odpowiadaj. Powiedz grzecznie, że doceniasz ich troskę, ale nie chcesz mówić o wszystkim.

4. Porozmawiaj z lekarzem

Powiedz mu, że trudno jest łączyć leczenie z pracą zawodową. Wiele klinik wychodzi naprzeciw swoim pacjentom, dopasowując wizyty lekarskie do ich godzin pracy.

5. Nie poddawaj się

Autor

Weronika Tylicka

dziennikarka, związana od początku z magazynem Chcemy Być Rodzicami