Przejdź do treści

Niepłodność immunologiczna – czyli układ immunologiczny przeciwko Tobie

Szacuje się, że w populacji polskiej ok. 30% kobiet posiada hamujący genotyp KIR – fot. 123rf

W medycynie znamy kilka przykładów, kiedy to nasz własny układ odpornościowy próbuje zniszczyć sam siebie. Należą do nich m.in. wszelkie nieprawidłowości w pracy tarczycy, niektóre schorzenia jelit czy też skóry. Mówimy wtedy o chorobach mających podłoże autoimmunologiczne. Mówiąc najprościej, komórki naszego układu immunologicznego nie „nauczyły się” we właściwy sposób rozpoznawać komórek należących do naszego organizmu i atakują je tak, jakby były ciałem obcym.

Tak jak komórki układu odpornościowego mogą atakować np. tarczycę prowadząc do rozwoju Hashimoto czy choroby Graves-Basedowa, tak też znajdujące się w kobiecej macicy komórki uNK (czyli naturalne komórki cytotoksyczne) mogą przyczyniać się do poronień i trudności w zagnieżdżeniu się zarodka w endometrium.

Na powierzchni każdej z nich znajdują się tzw. receptory KIR, które w normalnych warunkach rozpoznają antygeny zgodności tkankowej (MHC I) właściwej dla naszego organizmu i tym samym hamują zabójcze działanie komórek NK.

Na powierzchni trofoblastu, czyli rozwijającego się płodu, znajdują się antygeny rozpoznawane przez komórki NK jako „nieobce”. 

Trochę teorii

Wśród receptorów KIR, które kodowane są przez 16 genów, wyróżnia się typy hamujące i aktywujące. Receptory KIR w zależności od obecności/nieobecności kodujących je genów aktywujących i hamujących występują w dwóch haplotypach A i B, wyróżniono dwie główne grupy haplotypów: AA i Bx. 

W grupie haplotypu AA występuje więcej receptorów hamującychnatomiast Bx cechuje większa różnorodność, gdyż jest mieszanką jednych i drugich receptorów.

Receptory hamujące obniżają aktywność komórek uNK, natomiast receptory aktywujące pobudzają uNK do wydzielania cytokin i czynników wzrostowych niezbędnych do rozwoju łożyska i zarodka.

Ważna jest równowaga pomiędzy cząsteczkami KIR hamującymi, jak i aktywującymi, gdyż utrata tej równowagi może doprowadzić do komplikacji w utrzymaniu ciąży.

Wśród HLA-C również wyróżnia się dwa główne haplotypy: C1 oraz C2, które w swojej budowie posiadają specyficzne miejsce dla wiązania wyżej wspomnianych receptorów.

Znaczenie genotypu

W zależności od tego, jaki genotyp będzie miała matka i jaki będzie prezentowany przez trofoblast, możemy mówić o działaniu ochronnym bądź zagrażającym ciąży.

Ryzyko wystąpienia stanu przedrzucawkowego, poronień nawykowych, niedożywienia płodu czy samego niezagnieżdżenia się zarodka częściej obserwuje się przy występowaniu genotypu C2 HLA-C u partnera

Szacuje się, że w populacji polskiej ok. 30% kobiet posiada hamujący genotyp KIR. Nie oznacza to jednak, że każda z nich skazana jest na niepowodzenie ciąży.

W diagnostyce niepłodności immunologicznej ważne jest zatem, aby badaniu poddała się para starająca się o dziecko. Pamiętajmy również, że może ona nie być jedynym czynnikiem powodującym problemy z zajściem w ciążę i jej utrzymaniem i dlatego genetyczna diagnostyka immunologiczna powinna być traktowana jako badanie uzupełniające w kompleksowej diagnostyce.

Dostęp dla wszystkich

Wolny dostęp

Ten materiał dostępny jest dla wszystkich czytelników Chcemy Być Rodzicami. Ale możesz otrzymać więcej posiadając Kontro Premium!
Autor

Chcemy Być Rodzicami

Jedyny magazyn poradnikowy dla starających się o dziecko. Starania naturalne, inseminacja, in vitro, adopcja.

Najnowsze artykuły