fbpx
Przejdź do treści

Lubisz swoje ciało w ciąży? To może mieć wpływ na Twoją relację z dzieckiem – uważają psychologowie

Lubisz swoje ciało w ciąży? To może mieć wpływ na Twoją relację z dzieckiem - uważają psychologowie
fot.Pixabay

Relacja z własnym ciałem w trakcie ciąży może mieć wpływ na rozwój więzi z noworodkiem: im większa akceptacja zmian zachodzących w ciele w trakcie ciąży i im lepsze samopoczucie w związku z nimi, tym większy spokój i stabilność emocjonalna po narodzinach dziecka – uważają amerykańscy psychologowie.

Miłość własna

– Kobiety znajdują się pod ciągłą presją związaną z ich wyglądem. Również w trakcie ciąży i zaraz po porodzie. To bardzo ważne, żeby opieka nad ciężarną nie obejmowała tylko kwestii biologicznych i fizjologicznych, ale żeby pozwalała też zadbać o emocjonalny komfort i zdrowie przyszłej matki.

Jest coraz więcej dowodów na to, że stosunek kobiet do ich własnego ciała w ciąży – to, czy jest pozytywny, czy negatywny – ma wpływ na ich psychiczne samopoczucie po porodzie, co z kolei przekłada się na samopoczucie noworodka i więź, jaką tworzy z matką.

W związku z tym możemy zmienić system opieki nad ciężarną tak, by chronić kobiety i dzieci przed negatywnymi skutkami trudnych emocji związanych z doświadczaniem ciała w ciąży – powiedziała dr. Preston, psycholożka, ekspertka w zakresie postrzegania ciała.

W naszym kontekście kulturowym, w którym wygląd zewnętrzny i akceptacja ciała bywa czynnikiem decydującym o poczuciu własnej wartości i pewności siebie kobiety, działania na rzecz samoakceptacji i miłości do własnego ciała zdają się mieć rację bytu w każdych okolicznościach.

W ciąży zmiany w ciele następują szybko, dodatkowo niezadowolenie z ciała może przekładać się na późniejszą relację z dzieckiem i jego dobre samopoczucie.

Jak się będziesz czuła jako mama?

W ostatnich dniach pojawiły się wyniki badań psychologicznych zespołu z Uniwersytetu w Nowym Jorku oraz Uniwersytetu Anglia Ruskin.

Ponad 600 kobiet w ciąży zbadano kwestionariuszem BUMPS oceniającym stosunek kobiet do ich ciała. Kwestionariusz BUMPS to stworzone przez psychologów z Uniwersytetu w Nowym Jorku narzędzie samooceny, oparte na pytaniach odnoszących się między innymi do zadowolenia z informacji o ciąży, obaw związanych z przybieraniem na wadze i fizycznych niedogodności związanych z ciążą.

Pytania były zróżnicowane: od ubrań noszonych w ciąży, przez stosunek do zmian w ciele, kończąc na obawach o powrót do sprawności fizycznej po ciąży. Uczestniczki badania wypełniały kwestionariusz w każdym trymestrze, by dać badaczom możliwość obserwowania ewolucji odczuć związanych z ciążą i ciałem.

Wyniki wskazują na to, że kobiety, które czuły bardziej pozytywne emocje z związku ze swoim ciałem w ciąży, z większym prawdopodobieństwem miały dobrą relację z partnerami, niższy poziom lęku i depresji oraz lepiej interpretowały sygnały płynące z ciała, również ze strony rozwijającego się płodu.

Wyniki badania dawały też możliwość dość dokładnego przewidzenia, czy kobieta będzie rozwijać pozytywne przywiązanie do dziecka, czy nie. Niskie wyniki danej kobiety mogą sugerować, że potrzebuje ona dodatkowego wsparcia emocjonalnego i dobrzy byłoby, gdyby ktoś obserwował ją pod kątem występowania symptomów depresji poporodowej.

Potrzeby ciężarnych

Dr. Preston uważa, że zdrowie psychiczne i emocjonalny komfort kobiet w ciąży jest zbyt rzadko brany pod uwagę w standardowej opiece medycznej nad ciężarną. Stosunek kobiet do zmian zachodzących w ciele zdaniem badaczki jest traktowany pobocznie i należy to zmienić.

Psychologowie planują dalszy ciąg badań, ich celem jest zdobycie informacji o potrzebach ciężarnych i ich wyobrażeniu o tym, co mogłoby im pomóc w akceptacji ciała. Zdaniem badaczy, ta wiedza mogłaby przyczynić się do reorganizacji opieki nad ciężarnymi.

W odpowiedzi na konkretne potrzeby, można by ujednolicić standardy opieki i zaproponować konkretne rozwiązania.  Planowane są dalsze rozmowy i wywiady z kobietami po porodzie, badacze chcą zrozumieć i zmierzyć długotrwałe konsekwencje odczuć ciężarnych.

Badacze zwracają uwagę na to, że potrzeby te mogą być inne w zależności od kultury i, że badanie oraz standardy trzeba będzie przeprowadzić ponownie w innym kontekście kulturowym.

Źródło: University of New York

Dostęp dla wszystkich

Wolny dostęp

Ten materiał dostępny jest dla wszystkich czytelników Chcemy Być Rodzicami. Ale możesz otrzymać więcej posiadając Kontro Premium!

Autor

Olga Plesińska

Bioetyk, dziennikarka, redaktorka prowadząca Magazyn ChBR. Po godzinach trenuje Roller Derby, fotografuje i opiekuje się kotami.