fbpx
Przejdź do treści

Kolejne miasta NIE będą wspierać in vitro? Lista się wydłuża

In vitro finansowane przez miasta? Niekoniecznie

Miejskie programy wspierające finansowanie in vitro są dla mnóstwa par ratunkiem w walce o ciążę. W wielu ośrodkach udaje się wdrożyć tego typu programy w życie. Jak się jednak okazuje, są miejsca, gdzie nie da się przeskoczyć niektórych barier.

Zderzenie z murem

Miastem, które boryka się z wielką niewiadomą dotyczącą in vitro, jest między innymi Bydgoszcz. Okazuje się, że projekt refundacji tejże procedury utknął w Agencji Oceny Technologii Medycznych i Taryfikacji. Jest to jednostka podlegająca ministerstwu zdrowia, a ich opinia jest niezbędna by w ogóle uwzględniać projekt w budżecie na nadchodzący rok. AOTMiT miało dwa miesiące na decyzję. Krótko przez terminem okazało się, że projekt nie będzie zaopiniowany z powodów formalnych. Chodzi o podpis, który pojawił się pod dokumentem. Pod wnioskiem był bowiem podpisany przewodniczący bydgoskiej rady miasta, a nie prezydent lub jego przedstawiciel, których to Agencja podpisów wymaga. Bydgoszcz nie zgadza się z taką wykładnią. Pojawiają się opinie, że jest to „działanie czysto polityczne”, o czym donosi „Wyborcza”.

Wsparcia dla procedury in vitro nie będzie na razie także w Gorzowie. Władze miasta podjęły już taką decyzję, a jako główny powód podają kwestie finansowe. – Ten projekt jest bardzo drogi i nie mamy w budżecie miasta takich środków. Ustaliliśmy, że takie zabiegi mogą kosztować nawet 12 tys. zł na jedną osobę. W moim odczuciu nie jest to fair z pozostałymi  – powiedział Radosław Sujak, wiceprezydent Gorzowa, którego słowa przytacza „Gorzowianin.com”.

Na jeszcze innym etapie utknęła zaś propozycja dofinansowania zabiegów w Łowiczu. Pod koniec września 2016 działacze Nowoczesnej złożyli wniosek w ramach budżetu obywatelskiego. Nie trafi on jednak pod głosowanie, bowiem „nie spełnia kryteriów”, jak donosi „lowicz24.eu”. Zdaniem lokalnych działaczy Nowoczesnej problem niepłodności może dotyczyć blisko 300 łowiczan.

Pod koniec października projekt dofinansowania procedury in vitro odrzucili także politycy Prawa i Sprawiedliwości w Tychach. Miał on objąć nawet 80 par, a pomoc miałaby wynosić co najmniej 5 tys. złotych na każdą z nich. Radni niezgadzający się z projektem argumentowali, że: „projekt w sprawie dofinansowania in vitro jest niepotrzebny, ma charakter ideologiczny, nie zabezpiecza ochrony życia poczętego” – czytamy w katowickim wydaniu „Wyborczej”.

Utknął również, teoretycznie z powodów formalnych, projekt In vitro dla Warszawy zainicjowany przez Partię Razem. Pełnomocnik komitetu z Razem, Mateusz Olechowski mówił nam (tutaj), że blokowanie projektu wynika z osobistych przekonań Prezydent Hanny Gronkiewicz – Waltz.

Inny punkt widzenia

Z listy miast wspierających procedurę in vitro odpadają kolejne pozycje. Z drugiej jednak strony, pisaliśmy w naszym portalu o najnowszych doniesieniach z Gdańska. Ruszyły tam prace specjalnego zespołu, który ma opracować program wsparcia par w walce z niepłodnością właśnie omawianą tu metodą. Dodatkowo, ma pojawić się tam niezwykle ważne wsparcie psychologiczne.

Miastem, w którym tego typu program z powodzeniem funkcjonuje, jest między innymi Częstochowa. Było to pierwsze miasto, gdzie inicjatywa wsparcia in vitro weszła w życie, a limit na dopłaty wyczerpał się w ciągu godziny – tylu było chętnych. Podobną pomoc oferuje także Łódź.

Mapa Polski jest w tej kwestii bardzo podzielona. Niestety często jest to związane z podziałami politycznymi, formalnościami i kwestiami, które dla konkretnej pary zmagającej się z niepłodnością, nie powinny mieć de facto znaczenia. Znacznie wpływają jednak na ich życie osobiste i nieraz całą wizję przyszłości.

Źródła: Wyborcza/ Gorzowianin.com / lowicz24.eu

Dostęp dla wszystkich

Wolny dostęp

Ten materiał dostępny jest dla wszystkich czytelników Chcemy Być Rodzicami. Ale możesz otrzymać więcej posiadając Kontro Premium!

Autor

Katarzyna Miłkowska

Dziennikarka, redaktorka prowadząca e-magazyn oraz portal Chcemy Być Rodzicami, absolwentka UW. Obecnie studentka V roku psychologii klinicznej na Uniwersytecie SWPS oraz była słuchaczka studiów podyplomowych Gender Studies na UW. Współautorka książki "Kobiety bez diety".