Przejdź do treści

Jaki jest styl przywiązania twojego dziecka?

Przywiązanie można definiować na wiele różnych sposobów, ale najprościej mówiąc jest to po prostu relacja, która rozwija się pomiędzy dzieckiem i opiekunem. Styl przywiązania jest rozwijany przez powtarzające się i spójne interakcje między dzieckiem a opiekunem w pierwszych 12 miesiącach życia. Ta wczesna relacja między opiekunem a dzieckiem tworząca styl przywiązania jest szalenie istotna, ponieważ determinuje, w jaki sposób dziecko będzie tworzyło kolejne więzi. Chyba, że CELOWO będzie się próbowało zmienić utworzony w niemowlęctwie styl.
Wyróżnia się 4 style przywiązania: bezpieczny, unikający, lękowo-ambiwalentny, zdezorganizowany.

BEZPIECZNY
Jak się rozwija?
– dotyk, bliskość, kontakt wzrokowy – przypomnij sobie w jaki sposób trzyma się niemowlę i patrzy na nie twarzą w twarz
– emocjonalne dostrojenie – wczucie się w stan wewnętrzny drugiej osoby
– bezpieczne środowisko – przewidywalne i dające opiekę
– współdzielenie przyjemności, zabawy i radości
 
Charakterystyka:
– szukanie opiekuna, gdy potrzeba fizycznego lub emocjonalnego wsparcia lub komfortu
– akceptacja i łatwość wyrażania szerokiej gamy uczuć, zarówno pozytywnych jak i negatywnych
– chęć eksplorowania nowych środowisk, ale przy jednoczesnym korzystaniu z opiekuna jako „bezpiecznej bazy”
– bliskość fizyczna i emocjonalna daje poczucie radości i komfortu
– pozytywne przekonanie o sobie samym, o innych i o świecie
– stabilność emocjonalna (umiejętność regulacji emocjonalnej)
 
UNIKAJĄCY
Jak się rozwija?
– niemowlę najczęściej spotyka się z brakiem zainteresowania, gdy zgłasza potrzebę wsparcia (przewinięcia, nakarmienia, uspokojenia, bliskości)
– cykl tworzenia się przywiązania zostaje zerwany i w końcu odrzucone niemowlę przestaje prosić o pomoc
– dziecko jest pozostawiane bez dozoru w dysfunkcyjnych rodzinach lub domach dziecka
– dziecko uczy się unikać bliskości opiekuna, ignoruje go i uczy się uspokajać i zaspokajać swoje potrzeby samodzielnie, dochodzi do zaprzeczenia potrzeby więzi  opiekunem
– dziecko wciąż produkuje hormony stresu, ale NIE ROZŁADOWUJE ICH
 
Charakterystyka:
– emocjonalne zdystansowanie i ograniczona tolerancja wyrażania uczuć
– ponadprzeciętna samodzielność, zaprzeczanie potrzebie bliskości
– brak empatii, skrępowanie bliskością innych ludzi
– towarzyszące poważne zaburzenia: zaburzenia łaknienia, wycofanie z kontaktów społecznych, choroba sieroca
– silna skłonność do przelotnych związków seksualnych i nadmierne koncentrowanie się np. na pracy zawodowej
 
LĘKOWO-AMBIWALENTNY
Jak się rozwija?
– brak pewności czy opiekun przyjdzie z pomocą i pocieszeniem, ponieważ potrzeby są zaspokajane od czasu do czasu
– opiekun jest nieprzewidywalny z powodu swoich problemów (nierozwiązane traumy, choroba psychiczna, nadużycie alkoholu, narkotyków, itp.)
– opieka może być chaotyczna lub niewystarczająca, np. w przypadku opieki zastępczej w zbyt przepełnionych placówkach
 
Charakterystyka:
– dziecko stale upewnia się o obecności opiekuna, nie potrafi samo się uspokoić
– odczuwa silny lęk przed rozstaniem, gwałtownie protestuje na samą możliwość rozstania
– jednocześnie sprzeciwia się próbom uspokojenia przez osoby trzecie
– po powrocie matki/opiekuna okazują gniew i opór wobec niej, równocześnie sygnalizując potrzebę kontaktu, zachowania typu przyciągam-odpycham
– skłonność do krańcowej namiętności, z cechami obsesji, huśtawki emocjonalnej
– zazdrość i przekonanie braku doceniania przez otoczenie, partnera
 
ZDEZORGANIZOWANY
Współcześni badacze wyróżniają ten czwarty styl przywiązania, na szczęście występujący bardzo rzadko i dotyczy przede wszystkim dzieci krzywdzonych (80% dzieci krzywdzonych wykazuje zdezorganizowany styl przywiązania, dr D. Siegel)
 
Jak się rozwija?
– opiekun jest przerażający, niebezpieczny, powoduje strach
– dziecko potrzebuje opiekuna do przeżycia, ale jest przerażone jego obecnością
 
Charakterystyka:
– znaczące trudności z zachowaniem, emocjami, skupianiem uwagi i relacjami
– próby kontrolowania opiekuna (w dorosłości partnera), aby uczynić relację z nim bardziej przewidywalną i znaleźć rozwiązanie na konflikt zależności od opiekuna i strachu przed nim
– podatność na dysocjacje społeczne

CHaBeR News

Jesteś dla nas ważna!

Chcemy być z Tobą w kontakcie, zapisz się do newslettera, aby otrzymywać wartościowe informacje.

Przygotujemy dla Ciebie coś ciekawego i możesz być pewna, że nie zasypiemy Cię mailami.

Jaki styl przywiązania charakteryzuje zachowanie twojego dziecka? Jeśli jest to jeden z pozabezpieczanych stylów potrzeba wówczas jeszcze więcej bliskości, która odpowie na sygnalizowane przez dziecko potrzeby. Oczywiście łatwiej będzie pomóc dziecku, które się cały czas domaga bliskości (lękowo-ambiwalentne) niż dziecku, które nie domaga się kontaktu (styl unikający). Trzeba wtedy dostrzegać najdrobniejsze prośby o bliskość i uczyć dziecko wspólnego przeżywania emocji. Dorosły człowiek również może zmienić swój styl przywiązania, potrzebuje w tym celu emocjonalnie przepracować i uporządkować dziecięce historie.

——————————————————————
Magdalena Modlibowska – szefowa działu Adopcja w magazynie Chcemy Być Rodzicami, aktywistka w środowisku adopcyjnym, autorka książki „Odczarować adopcję”, „Księga Adoptowanego Dziecka”, współautorka książki „Jak tu począć”, autorka wielu artykułów adopcyjnych, menadżer, coach zdrowia, prezes Fundacji „Po adopcji”, wiceprezes Stowarzyszenia „Dobrze Urodzeni”. Prywatnie mama trójki dzieci.

Magdalena Modlibowska

Chcemy Być Rodzicami

Jedyny magazyn poradnikowy dla starających się o dziecko. Starania naturalne, inseminacja, in vitro, adopcja.