Przejdź do treści

Jak się przygotować do laparoskopii ginekologicznej?

Jak się przygotować do laparoskopii
Laparoskopia ginekologiczna to procedura diagonostyczno-zabiegowa, która umożliwia dokładne zbadanie narządów rodnych kobiety – fot. Pixabay

Nowe technologie diagnostyczne umożliwiają wykonanie maksymalnie dokładnego badania narządów wewnętrznych przy ograniczonej do minimum ingerencji w organizm pacjentki. By uniknąć konieczności wielokrotnego wprowadzania pacjentki w stan znieczulenia ogólnego, wskazane zabiegi lecznicze wykonywane są niejako na bieżąco. Laparoskopia ginekologiczna wymaga jedynie niewielkich nacięć skóry, co pozwala uniknąć blizn pooperacyjnych – na skórze zostają dwa prawie niewidoczne ślady.

CHaBeR News

Jesteś dla nas ważna!

Chcemy być z Tobą w kontakcie, zapisz się do newslettera, aby otrzymywać wartościowe informacje.

Przygotujemy dla Ciebie coś ciekawego i możesz być pewna, że nie zasypiemy Cię mailami.

Jak się przygotować do zabiegu?

Zobacz też: Zrosty przy endometriozie – jakie dają objawy? Jakie mają skutki?

Co to jest laparoskopia ginekologiczna?

Laparoskopia ginekologiczna to procedura diagonostyczno-zabiegowa, która umożliwia dokładne zbadanie narządów rodnych kobiety. Zabieg przeprowadza się w znieczuleniu ogólnym.

Jeśli w trakcie badania zostaną wykryte jakieś nieprawidłowości, istnieje możliwość zoperowania chorych tkanek i narządów podczas tego samego znieczulenia.  

Lekarz wykonuje mikro nacięcie w pępku i przez nie wprowadza laparoskop – cienką rurkę zakończoną kamerą, który umożliwia obserwację narządów wewnętrznych na połączonym z narzędziem ekranie.

Jeśli zachodzi potrzeba wykonania operacji, wykonuje się dwa dodatkowe nacięcia poniżej linii bikini, przez które wprowadzane są mikro narzędzia chirurgiczne.

Przed zabiegiem do jamy brzusznej wpuszcza się dwutlenek węgla, który powoduje rozsunięcie się narządów i uniesienie się powłok brzusznych. Po zakończeniu laparoskopii dwutlenek węgla jest usuwany z jamy brzusznej, małe nacięcia zabezpieczane są szwami.

Zobacz też: Nowe trendy w chirurgii endometriozy i niepłodności. Czym jest wodna laparoskopia przezpochwowa?

Wskazania do laparoskopii ginekologicznej

Zabieg laparoskopii ginekologicznej wykonuje się w celu oceny budowy i stanu narządów rodnych kobiety. Metoda ta pozwala wykryć i wyleczyć endometriozę, usunąć torbiele, polipy i zrosty oraz udrożnić  jajowody.

Laparoskopia ginekologiczna pozwala wykryć i wyleczyć zaburzenia, które utrudniają zapłodnienie lub donoszenie ciąży, stąd też używana jest w leczeniu niepłodności.

Zobacz też: 5 kroków laparoskopii

Jak się przygotować do laparoskopii?

Jako że procedura odbywa się w znieczuleniu ogólnym, pacjentka powinna  być na czczo oraz upewnić się, że nie jest przeziębiona ani nie ma żadnych poważnych infekcji.

Lekarz powinien wykonać szczegółowy wywiad, aby wykluczyć przeciwwskazania do znieczulenia ogólnego oraz określić ewentualne czynniki ryzyka, które muszą zostać uwzględnione w trakcie doboru odpowiedniej dawki leków.

Przed laparoskopią powinny zostać wykonane odpowiednie badania, zalecane w zależności od wskazań do zabiegu. W każdym przypadku wykonuje się badania podstawowe, takie jak morfologia, badanie moczu, EKG. Zaleca się też wykonanie prób wątrobowych, określenie stężenia białka w surowicy oraz wskaźników krzepnięcia krwi.

Laparoskopia ginekologiczna nie może być wykonywana w trakcie miesiączki, ani tuż przed nią, należy wziąć ten czynnik pod uwagę w trakcie planowania terminu badania. W okresie kilku dni poprzedzającym zabieg dobrze jest spożywać lekkostrawne posiłki, unikać słodyczy i gazowanych napojów oraz zażyć środek przeczyszczający.

Tu kupisz e-wydanie magazynu Chcemy Być Rodzicami

Tagi:

Olga Plesińska

Bioetyk, dziennikarka. W wolnym czasie dużo czyta, najchętniej z kotem na kolanach, jeździ na wrotkach i fotografuje.

Test oksytocynowy – czym jest i kiedy się go wykonuje?

Test oksytocynowy
fot.Pixabay

W niektórych przypadkach ciąż powikłanych zachodzi podejrzenie, że pod wpływem skurczy porodowych akcja serca dziecka może zostać zaburzona lub zatrzymana. Dlatego zanim podejmie się decyzję o sposobie rozwiązania ciąży, w niektórych sytuacjach zaleca się wykonanie testu oksytocynowego, który pozwala na ustalenie jak dziecko reaguje na skurcze macicy.

CHaBeR News

https://www.chcemybycrodzicami.pl/wp/wp-content/uploads/2016/07/pop-up-foto.jpg

Jesteś dla nas ważna!

Chcemy być z Tobą w kontakcie, zapisz się do newslettera, aby otrzymywać wartościowe informacje.

Przygotujemy dla Ciebie coś ciekawego i możesz być pewna, że nie zasypiemy Cię mailami.

Co to jest oksytocyna?

Oksytocyna to hormon podwzgórza. Jest szczególnie ważna w czasie porodu – powoduje skurcze mięśni macicy. Po porodzie i wydaleniu łożyska, oksytocyna powoduje obkurczanie się naczyń krwionośnych wewnątrz macicy, dzięki czemu tamuje krwawienie.

Ma wpływ na zwijanie macicy w połogu. Żeńskie hormony płciowe estrogeny wzmagają wydzielanie oksytocyny, natomiast progesteron je hamuje. Oksytocyna uwalniana jest też po podrażnieniu brodawek sutkowych, na przykład podczas ssania piersi, co w okresie laktacji ułatwia wydzielanie mleka. Stężenie oksytocyny rośnie w trakcie ciąży. Wydzielanie oksytocyny pobudzane jest przez rozszeżającą się szyjkę macicy.

Oksytocyna wydziela się również, kiedy kobieta jest podniecona seksualnie, stężenie rośnie gwałtowanie w trakcie orgazmu. Jak dowodzą liczne badania z zakresu psychologii, oksytocyna bierze udział w odczuwaniu przyjemności, jest ważnym hormonem odpowiadającym za nasze odczucia w stanie zakochania, pomaga budować i spajać relacje. Jej pojawienie się w organizmie sprawia, że postrzegamy potencjalnych partnerów lub partnerki jako atrakcyjniejszych, chętniej nawiązujemy bliskie relacje, jesteśmy bardziej wrażliwe na dotyk.

Zobacz też: Wstyd przyznać się do wstydu… ale zastanów się: czy wiesz, czego się wstydzisz?

Kiedy wykonuje się test oksytocynowy?

Test oksytocynowy, nazywany również testem stresowym, testem OCT oraz testem CST, wykonywany jest u niektórych kobiet z powikłaną lub przenoszoną ciążą. Dziś wykonuje się go rzadziej niż kiedyś, jednak wciąż uważany jest za miarodajne narzędzie diagnostyczne, które pozwala na wybranie odpowiedniej metody rozwiązania ciąży (poród naturalny, cesarskie cięcie). Często wykonuje się go, gdy test biofizyczny płodu wykaże nieprawidłowości.

Test oksytocynowy pozwala przewidzieć, jak dziecko poradzi sobie w trakcie porodu. Podana do organizmu kobiety oksytocyna wywołuje skurcze. W tym czasie kobieta podłączona jest do aparatury, która dokonuje pomiaru aktywności serca dziecka oraz monitoruje wywołane skurcze. Jeśli aktywność serca płodu spada podczas skurczy, może się zdarzyć, że lekarz zaleci poród poprzez cesarskie cięcie.

Test wykonuje się w 32 tygodniu ciąży lub później. Badanie trwa około 2 godzin i przeprowadza się je w szpitalu, najczęściej w pozycji leżącej.

Zobacz też: Szczepienia w ciąży – co mówią wytyczne towarzystwa immunologicznego?

Jakie są przeciwwskazania do wykonania testu oksytocynowego?

Testu oksytocynowego nie wykonuje się, gdy:

  • Kobieta jest szczególnie wrażliwa na oksytocynę
  • Są inne bezwzględne wskazania do cesarskiego cięcia/przeciwwskazania do porodu naturalnego
  • Wystepuje wzmożone napięcie mięśnia miednicy
  • Istnieje zagrożenie pęknięcia macicy
  • Kobieta lub płód cierpią na zaburzenia sercowo-naczyniowe
  • Istnieje ryzyko przedwczesnego porodu

 

E-wydanie Magazynu Chcemy Być Rodzicami znajdziesz tutaj.

 

Weronika Tylicka

dziennikarka, związana od początku z magazynem Chcemy Być Rodzicami

Wstyd przyznać się do wstydu… ale zastanów się: czy wiesz, czego się wstydzisz?

Wstyd przyznać się do wstydu. Co kryje się za wstydem?
fot.Fotolia

Przedłużające się starania, ciągłe niepowodzenie, kolejne porażki i diagnoza niepłodności – nie sposób uciec wtedy od całej masy negatywnych emocji. Każda z nas ma w końcu swoje limity ciężaru, który da radę nieść. Grunt to zrozumieć i przyznać się do tego, co tak naprawdę czujemy. Łatwiej będzie wtedy iść do przodu z podniesioną głową i nową energią. Jedną z niezwykle trudnych do udźwignięcia emocji jest wstyd. Znasz go?

CHaBeR News

https://www.chcemybycrodzicami.pl/wp/wp-content/uploads/2016/07/pop-up-foto.jpg

Jesteś dla nas ważna!

Chcemy być z Tobą w kontakcie, zapisz się do newslettera, aby otrzymywać wartościowe informacje.

Przygotujemy dla Ciebie coś ciekawego i możesz być pewna, że nie zasypiemy Cię mailami.

Moja wina

Wstyd jest jedną z emocji, w których powstawaniu czynny udział bierze sposób naszego myślenia oraz silne odniesienie do Ja – do norm i zasad, którymi się kierujemy oraz celów, jakie przed sobą stawiamy. Nie sposób nie zauważyć, że bardzo często to właśnie na tym budujemy swoją samoocenę. Załóżmy, że naszym celem jest posiadanie dużej rodziny i taki model – normę – wyniosłyśmy z domu, a mija kolejny miesiąc i ciąży jak nie było, tak nie ma. Nic dziwnego, że niezwykle intensywnie odniesiemy to wtedy do siebie. I niestety będą to negatywne odniesienia, bowiem oceniając sytuację będziemy widziały sprzeczność z tym, co uważamy za słuszne i dobre.

Jakie emocje przychodzą w takich sytuacjach najszybciej na myśl? Zapewne poczucie winy i wstyd właśnie. Warto jednak podkreślić, że nie są to tożsame ze sobą stany. Owszem, poczucie winy także odnosi się do porażki, ale koncentruje się na elementach, które do niej doprowadziły. Mogą to być niekorzystne zachowania, zbyt mocne słowa, złe decyzje. Ważne jednak, że wszystko to można naprawić, a poczucie winy skupione jest właśnie na działaniu. Częściej prowadzi do prób naprawienia danej sytuacji. Jest mi głupio i poniosłem klęskę, ale jest to tylko jednostkowe wydarzenie.

Stąd też nie jest to aż tak trudna do przepracowania emocja, jak wstyd. On bowiem odnosi się do globalnej oceny siebie. Niektórzy eksperci określają to nawet jako „całościowy zamach na Ja”. Może powodować zagubienie, chęć ukrycia się, czy wręcz zniknięcia. Jest to emocja wszechogarniająca, dlatego tak trudno jest się jej pozbyć. Co więcej, osoby skłonne do odczuwana wstydu mogą mieć niskie poczucie własnej wartości i częściej chorować na depresję. Przy tym wszystkim dochodzą oczywiście jeszcze inne mało przyjemne emocje, takie jak złość, czy smutek.

Co się kryje za wstydem?

Nad czym warto zastanowić się, gdy odczuwamy wstyd? Przede wszystkim, jaki jest tego powód. Gdy stwierdzę: „wstydzę się tego, że nie mogę zajść w ciążę”, pytam siebie: co konkretnie jest dla mnie trudne? Czy wstydzę się tego, co powiedzą inni? Jaki ich opinia będzie miała na mnie wpływ? Co to mówi o mnie? Możemy mieć też przekonanie, że dziecko jest nieodłącznym elementem szczęśliwego życia i wstydzę się tego, że nie mogę sprostać postawionym przede mną zadaniom. Skąd w takim razie pojawiły się we mnie takie założenia? Czy jest to moja ocena „szczęśliwego życia”, czy może mamy, teściowej, koleżanek? Czy jeżeli, zakładając hipotetycznie, nie uda mi się być rodzicem, naprawdę nie będę mogła powiedzieć o sobie „jestem szczęśliwym człowiekiem”?

Zobacz też: „Dlaczego nie chcecie mieć dziecka?” – powieść, która działa terapeutycznie

Pomocna dłoń

Są to szalenie trudne pytania, na które odpowiedzi możemy szukać miesiącami, jeśli nie latami. Gdy wyjątkowo silnie nas przytłaczają i nie potrafimy sobie poradzić, warto poszukać wsparcia w kimś z zewnątrz. Może to być psychoterapeuta, ale może to też być przyjaciel. Warto dać sobie jednak przestrzeń i czas. Wstyd jest bowiem pod tym względem szalenie podstępną emocją. Mówi o naszych porażkach, a któż chce się nimi dzielić z innymi – okazać słabość, ból? Nic dziwnego, że tak wiele wysiłku wkładamy w ukrywanie tego, co naprawdę czujemy. Niestety przeważnie tylko dodatkowo nakręca to nasz lęk.

Stąd tak ważna jest bliskość z drugim człowiekiem i otwarte mówienie o tym, co się w nas pojawia. Przyznanie się do trudnych emocji może być niezwykle bolesne, ale też uwalniające. Pozwólmy sobie na ich przeżywanie. Pamiętajmy też, że często poczucie porażki i wstydu jest tylko skutkiem naszej subiektywnej oceny sytuacji. Ktoś stojący obok mógłby wziąć nas za rękę i ze swojej perspektywy powiedzieć: „Hej, wszystko jest z tobą w porządku. Nie ma w tym twojej winy, nie zrobiłeś nic złego. Masz prawo do cierpienia, ale nie musisz uciekać. Jesteś ważny taki, jaki jesteś tu i teraz”. Chociaż konfrontacja z własnymi uczuciami i wyobrażeniami, szczególnie tymi głęboko zakorzenionymi, nigdy nie jest łatwa, to takiego scenariusza chyba nie musielibyśmy się wstydzić?

Zobacz też: Obezwładniający wstyd vs. wdzięczność – jak stworzyć w sobie przestrzeń na dobre emocje? [PODCAST]

E-wydanie magazynu Chcemy Być Rodzicami kupisz tutaj.

Katarzyna Miłkowska

Dziennikarka, absolwentka UW. Obecnie studentka V. roku psychologii klinicznej na Uniwersytecie SWPS oraz studentka studiów podyplomowych Gender Studies na UW.

Jak wady macicy wpływają na płodność? – odpowiada dr. n. med Małgorzata Zięba

Wady macicy a płodność

Wady budowy macicy należą do zaburzeń w obrębie żeńskiego układu rozrodczego, które kształtują się w życiu płodowym. Obecny stan wiedzy nie pozwala jednoznacznie określić przyczyn ich powstawiana. Jednakże uważa się, iż znaczny wpływ mają na to czynniki genetyczne, środowiskowe, mechaniczne oraz farmakologiczne.

CHaBeR News

https://www.chcemybycrodzicami.pl/wp/wp-content/uploads/2016/07/pop-up-foto.jpg

Jesteś dla nas ważna!

Chcemy być z Tobą w kontakcie, zapisz się do newslettera, aby otrzymywać wartościowe informacje.

Przygotujemy dla Ciebie coś ciekawego i możesz być pewna, że nie zasypiemy Cię mailami.

Niełatwa diagnostyka

W przypadku problemów z płodnością lub występowaniem poronień należy również wykonać diagnostykę w kierunku wad macicy. Bardzo często zaburzenia w budowie tego narządu przebiegają bezobjawowo lub występujące symptomy nie są charakterystyczne i mogą odpowiadać wielu schorzeniom. W związku z tym pacjentki często nie są świadome problemu. Do objawów, które mogą występować zaliczamy przewlekłe bóle brzucha, nieprawidłowe krwawienia z jamy macicy oraz pierwotny brak miesiączki.

USG 3D jest podstawowym narzędziem diagnostycznym wad macicy. Jest to nieinwazyjna metoda, dzięki której lekarz specjalista może potwierdzić lub wykluczyć nieprawidłowości w obrębię macicy. W przypadku potwierdzenia wady może być konieczne wykonanie histeroskopii lub laparoskopii.

Wady budowy macicy dzielimy na:

  • wrodzone – macica dwurożna, macica jednorożna, macica z przegrodą, macica podwójna,
  • wtórne – polipy endometrialne, mięśniaki, endometrioze oraz zrosty, które mogą mieć charakter pooperacyjny lub pozapalny.

Wtórne wady macicy są zaburzeniem nabytym podczas życia. Czynników, które mogą je powodować, jest wiele, m.in. uwarunkowania genetyczne, środowiskowe, epigenetyczne, autoimmunologiczne, zapalne, operacyjne.

Endometrioza

Częstą wtórną wadą macicy jest endometrioza – występowanie ognisk endometrium poza jamą macicy – gdyż dotyczy 35–50% kobiet, które zostały zdiagnozowane z powodu niepłodności. Najczęstszymi objawami są bóle brzucha, bóle miesiączkowe, bóle stosunkowe oraz ból przy oddawaniu moczu lub stolca. Określenie stopnia endometroiozy jest kluczowe w przypadku par starających się o potomstwo. Dzięki szczegółowej diagnostyce mamy możliwość dobrania indywidualnego postępowania medycznego i tym samym zwiększenia skuteczności leczenia.

Prawidłowe rozpoznanie – klucz do sukcesu

W przypadku wad macicy najistotniejszym elementem postępowania jest prawidłowe rozpoznanie, nim zostaną podjęte inwazyjne metody leczenia (histeroskopia/laparoskopia). Nieprawidłowe rozpoznanie i podjęcie leczenia może mieć katastrofalne skutki. Szczególnie w przypadku leczenia niepłodności, gdzie narząd rodny (macica) musi zostać zachowany i to w jak najlepszej kondycji.

W przypadku wad wtórnych takich jak mięśniaki macicy, zrosty oraz polipy endometrialne nie ma standardu postępowania, iż ich wpływ na płodność nie został jednoznacznie określony. Lekarz specjalista indywidulanie powinien zadecydować o diagnostyce oraz leczeniu. W przypadku kobiet starających się o dziecko czynnikami, które maja wpływ na decyzję lekarza w kwestii postępowania medycznego są wywiad, historia leczenia niepłodności, umiejscowienie, wielkość oraz charakter zmiany.

Ekspert

dr. n. med Małgorzata Zięba

Ginekolog - położna, Klinika Płodności Zięba

Chcemy Być Rodzicami

Jedyny magazyn poradnikowy dla starających się o dziecko. Starania naturalne, inseminacja, in vitro, adopcja.

Szczepienia w ciąży – co mówią wytyczne towarzystwa immunologicznego?

Szczepienia w ciąży
fot.Fotolia

Szczepienia w trakcie ciąży oraz karmienia piersią budzą spore emocje. Wiele osób z góry zakłada, że w tym okresie należy unikać jakichkolwiek szczepień, ponieważ odbijają się one na zdrowiu płodu i dziecka oraz mogą hamować jego rozwój. Nie jest to do końca zgodne z prawdą. Faktycznie, istnieje pewna ilość szczepień, których w ciąży wykonywać nie należy. Jednak istnieją również szczepionki całkowicie bezpieczne dla ciężarnej i rozwijającego się płodu. Które są które?

CHaBeR News

https://www.chcemybycrodzicami.pl/wp/wp-content/uploads/2016/07/pop-up-foto.jpg

Jesteś dla nas ważna!

Chcemy być z Tobą w kontakcie, zapisz się do newslettera, aby otrzymywać wartościowe informacje.

Przygotujemy dla Ciebie coś ciekawego i możesz być pewna, że nie zasypiemy Cię mailami.

Zobacz też: Ważny wyrok ws. odmowy wykonania szczepień. Wpłynie na ruch antyszczepionkowy?

Wytyczne ACIP

ACIP – Amerykańskie towarzystwo doradcze w zakresie praktyk immunizacyjnych (Advisory Committee on Immunization Practices) stworzyło wytyczne, którymi kierują się lekarze na całym świecie w kontekście szczepienia kobiet w ciąży i karmiących piersią. Według ACIP, nie ma dowodów na to, że podawanie ciężarnym kobiet nieaktywnej szczepionki wirusowej, bakteryjnej lub zawierającej toksoidy stanowi zagrożenie dla rozwijającego się płodu.

Żywych szczepionek nie podaje się ich kobietom w ciąży, ponieważ  istnieje teoretyczne ryzyko przeniesienia wirusa szczepionkowego na płód. W przypadku kobiet planujących ciążę, żywe szczepionki podaje się min. 4 tygodnie przed planowanym zajściem w ciążę.

Zobacz też: “Szczepimy bo myślimy” – obywatelska inicjatywa na rzecz obowiązkowych szczepień

Ocena korzyści i ryzyka

Eksperci podkreślają, że jeśli pojawia się podejrzenie, że kobieta w ciąży jest szczególnie narażona na zarażenie się określoną chorobą, przed podaniem szczepionki należy oszacować, czy ryzyko związane z konsekwencjami podania szczepienia jest większe niż ryzyko związane z konsekwencjami choroby i jej powikłań. Wytyczne ACIP wskazują również, jakie szczepionki należy podać kobiecie planującej ciążę lub ciężarnej, jeśli nie została ona zaszczepiona wcześniej.

Zakażenie wewnątrzmaciczne a zdrowie płodu

Zakażenia wewnątrzmaciczne najczęściej są powodowane przez wirusy różyczki, cytomegalii, ospy wietrznej, półpaśca, grypy, opryszczki pospolitej i enterowirusy. Często zaleca się kobietom w ciąży, które zetknęły się z wirusami powyższych chorób uodpornienie bierne, to znaczy stosowanie preparatów immunoglobin, które nie mają wpływu na rozwój płodu.

Zobacz też: Eksperci alarmują: wyszczepialność jest zbyt niska, by gwarantować odporność. Grozi nam epidemia?

Szczepienia w ciąży – które są wskazane?

Na liście szczepień wskazanych w czasie ciąży ACIP znajdują się następujące szczepionki:

  • przeciwko grypie (nieaktywna!)
  • Przeciwko zapaleniu wątroby typu B – szczepionka nie zawiera żywych wirusów
  • dTap (błonica + tężec + krztusiec ) – jest rutynowo zalecana kobietom w ciąży
  • Jeśli kobieta nie była wcześniej szczepiona na meningokoki, może otrzymać szczepionkę będąc w ciąży
  • IPV – nieaktywna szczepionka przeciwko poliomyelitis

Zobacz też: Szczepienia przeciw grypie u kobiet w ciąży

Szepienia w ciąży – po ocenie korzyści i ryzyka

Zdarzają się sytuacje, w których by uniknąć zachorowania na poważną chorobę, podaje się szczepionki, które stanowią niewielkie potencjalne zagrożenie dla płodu. Należą do nich:

  • Wścieklizna – jeśli ciężarna kobieta była narażona na zakażenie wirusem, ciąża nie jest przeciwwskazaniem do szczepienia.
  • Przeciwko kleszczowemu zapaleniu mózgu, jeśli ciężarna została ukąszona przez kleszcza na obszarze wysokiego ryzyka
  • Zapalenie wątroby typu A, jeśli jest podwyższone ryzyko zachorowania
  • Polio

Zobacz też: Szczepienia przed ciążą. Które warto wykonać?

Szczepienia, których nie podaje się kobietom w ciąży

Szczepionki z tej grupy są bardzo ryzykowne dla zdrowia i życia płodu, w związku z tym nie podaje się ich kobietom w ciąży.

  • BCG – gruźlica
  • Ospa wietrzna
  • MMR – różyczka, świnka, odra
  • Szczepionka przeciwko pneumokokom
  • Szczepionka przeciwko półpaścowi
  • Szczepionka przeciwko żółtej gorączce
  • Szczepionka przeciwko japońskiemu zapaleniu mózgu
  • Szczepionka przeciwko durowi brzusznemu
  • OPV – żywe antywirusy polio

 

W swojej praktyce zawodowej lekarze każdą sytuację oceniają indywidualnie, czasem, by ratować zdrowie i życie matki decydują się na zastosowanie leczenia, które stanowi zagrożenie dla płodu. W przypadku szczepionek sytuacja wygląda podobnie. Wytyczne ACIP dotyczą sytuacji, w których zdrowie i życie matki nie jest na tyle zagrożone, że szczepienia można uniknąć  w danym momencie.

E-wydanie Magazynu Chcemy Być Rodzicami znajdziesz tutaj.

Olga Plesińska

Bioetyk, dziennikarka. W wolnym czasie dużo czyta, najchętniej z kotem na kolanach, jeździ na wrotkach i fotografuje.