Przejdź do treści

Gloria victis, Polonia…

Równo rok temu miliony Polek i Polaków wyszły na ulicę w proteście przeciwko planom rządu wobec całkowitego zakazu leczenia niepłodności, antykoncepcji i aborcji. Był to pierwszy i jedyny raz kiedy rząd PiS ugiął się pod presją protestów i wycofał się z tego drakońskiego pomysłu. Niestety równie ekstremalne projektu ustaw są nadal procedowane przez Parlament. Co z tego wynika dla Polek? Jeśli potrzebujesz opieki zdrowotnej z zakresu zdrowia reprodukcyjnego, to musisz wyjechać za granicę!

CHaBeR News

Jesteś dla nas ważna!

Chcemy być z Tobą w kontakcie, zapisz się do newslettera, aby otrzymywać wartościowe informacje.

Przygotujemy dla Ciebie coś ciekawego i możesz być pewna, że nie zasypiemy Cię mailami.

Od upadku PRL każdy kolejny rząd nienawidziła kobiet. Choć z różnym natężeniem wszyscy przehandlowywali nasze prawa reprodukcyjne w zamian za przychylność oficjeli Kościoła Katolickiego. Prawdziwa jest teoria, że to kobieta jest najgorszym wrogiem kobiety jest druga kobieta: to rząd Hanny Suchockiej wprowadził w 1993 r. zakaz aborcji, w rządzie Leszka Millera kiedy Izabela Jaruga-Nowacka była Pełnomocnikiem Rządu ds. Równego Traktowania jej szef dogadał się z biskupami, że on nie zliberalizuje ustawy antyaborcyjnej, a oni w zamian będą namawiać wiernych do głosowania na „tak” w referendum akcesyjnym do UE, ale szczytem wrogości wobec kobiet jest premier Beata Szydło, która opowiada się za całkowitym zakazem dostępu do całokształtu metod planowania rodziny, w tym leczenia niepłodności.

Podstawą praw reprodukcyjnych jest uznanie podstawowego prawa wszystkich par i jednostek do decydowania swobodnie i odpowiedzialnie o liczbie, odstępach czasowych i momencie sprowadzenia na świat dzieci, prawa do informacji, dostępu do środków które to zapewniają, a także prawa do utrzymania najwyższego standardu zdrowia seksualnego i reprodukcyjnego. Te prawa implikują również prawo wszystkich do podejmowania decyzji dotyczących ich rozrodu w sposób wolny od dyskryminacji, przymusu i przemocy.
Organizacja Narodów Zjednoczonych/Światowa Organizacja Zdrowia

22207277_1199947043484270_1851610057_n

W ubiegłym tygodniu media społecznościowe obiegła wypowiedź dr Bartosza Arłukowicza, byłego Ministra Zdrowia za rządów PO-PSL jakoby to większość parlamentarna zrobiła zamach na finansowanie IVF przez samorządy. Jest to oczywiście prawda, bo konieczność zasięgnięcia opinii AOTMiT będącej agendą Ministerstwa Zdrowia obecnie oznacza, że skoro minister dr Konstanty Radziwiłł jest przeciwny medycynie rozrodu, to Prezes AOTMiT będzie negatywnie opiniował wnioski obejmujące leczenie niepłodności. Jednak to dr Arłukowicz dokonał gorszego, bo łamiącego Konstytucję, zamachu na leczenie niepłodności poprzez wprowadzenie ustawy o leczeniu niepłodności, która zabrania leczenia singielek i kobiet w związkach nieheteroseksualnych. Już wtedy miałam nadzieję, że min. Arłukowicz stanie za to przed trybunałem Stanu, ale przyszedł PiS z jeszcze bardziej szalonymi pomysłami i pomysł ustąpił miejsca w walce o obronę praw podstawowych.

Wszystkie znane obrończynie praw reprodukcyjnych podchwyciły temat podrzucony przez min. Arłukowicza i teraz głośno krzyczą jak to PiS zakazuje IVF. Kiedy PO wprowadzało ustawę o leczeniu niepłodności milczały, kiedy rok temu poseł Klawiter chciał całkowicie zakazać leczenia niepłodności też milczały. Teraz, kiedy inne tematy już się „przejadły” protestują (niezgodnie ze stanem faktycznym) przeciwko domniemanej likwidacji IVF. Drastyczna prawda jest taka, że jeżeli kogoś nie stać na cykl IVF za ok. 10 000 zł (procedura + leki), co jest mniej więcej rocznym kosztem utrzymania dziecka, powinien się poważnie zastanowić, czy stać go na dziecko. To stwierdzenie usłyszałam kiedyś w jednej z zagranicznych klinik leczenia niepłodności, ale nie sposób się z nim nie zgodzić. Oczywiście uważam, że leczenie niepłodności powinno być refundowane w granicach udowodnionych w badaniach naukowych i analizie HTA, gdyż płacimy wysokie składki na ubezpieczenie zdrowotne, a niepłodność to choroba jak każda inna i mamy prawo oczekiwać jej leczenia jako realizacji konstytucyjnego prawa do opieki zdrowotnej.

Czego życzą Polkom współpracujące z nami ekspertki?

prof. Kristina Gemzell-Danielsson, Karolinska Institutet, Sztokholm, Szwecja

Karolinska Magazin/Stefan Holm

Źródło: Karolinska Magazin/Stefan Holm

Żadna kobieta nie może uznać się za wolną, dopóki nie posiada i nie sprawuje władzy nad własnym ciałem.”  M. Sanger
Życzę im siły w odzyskiwaniu kontroli nad własnymi ciałami i życiem.

Katarzyna Kądziela, Inicjatywa Feministyczna, Warszawa, Polska

21366760_1823827587657930_5624956209725888219_o
Zwycięstwa, solidarności, wytrwałości, sympatii do siebie nawzajem – bo nie jest łatwo walczyć w tak trudnej walce i łatwo jest przekłuwać frustrację we wzajemne pretensje. Życzę nam też rozumiejących, empatycznych polityków i polityczek na wszystkich szczeblach. A także wsparcia kobiet wszystkich innych nacji – Francuzek, Niemek, Włoszek, Szwedek…

Brigitte Hornyik, prawniczka, Wiedeń, Austria

22042279_10214894991547408_9006566826228741767_o
Życzę im solidarności od całego świata, dużo energii i siły w walce o samostanowienie! United we stand! Jest też coś, co powinna zrobić Unia Europejska: nałożyć na Polskę sankcje za łamanie praw człowieka! My powinnyśmy lobbować u rządządzych, by i oni się wstawili [za Polkami]. Może też organizacje pozarządowe w Niemczech i Austrii mogłyby pomóc Polkom w przyjeździe tutaj, tak długo jak prawo w Polsce pozostaje tak drastyczne. Dla przykładu Madea Granate – hiszpańskie kobiety za granicą- zorganizowały w Wiedniu tego typu wsparcie dla Hiszpanek, kiedy ich rząd chciał bardzo zaostrzyć tamtejsze prawo aborcyjne.

Daniela Draghici, aktywistka, Budapeszt, Rumunia
18700679_10154464185742791_4295133310620694614_o
Dokładnie tak jak w 2016 roku podczas Czarnego Protestu, kiedy razem z pozostałymi członkami ASTRA NETWORK miałam wyjątkową szansę wyjść na ulice Warszawy wspierając Polki w ich walce, ponownie chciałabym im serdecznie życzyć, by niestrudzenie trwały w swojej nieustępliwości pomimo trudnej i wyboistej drogi, którą muszą iść każdego dnia dla samych siebie i swoich córek. Chciałabym móc znów znaleźć się tam, na ulicach, razem z nieustraszonymi polskimi kobietami.

Jolanta Drzewakowska, redaktorka naczelna magazynu Chcemy Być Rodzicami, Warszawa, Polska

jolanta drzewakowska

fot. Peter Beym

Ja życzę Polkom zwycięstwa w bojach dla nas najważniejszych. O własną wolność, edukację, szacunek. Abyśmy umiały żyć zgodnie z własnymi zasadami i wartościami i abyśmy umiały tych wartości godnie bronić. A jako redaktorka naczelna magazynu dla osób, które starają się o dziecko życzę, by leczenie niepłodności było w całości refundowane.

POLECAMY:

PiS będzie karał samorządy za dofinansowanie in vitro?

Karina Sasin

Naukowczyni, aktywistka na rzecz praw reprodukcyjnych. Redaktor Naukowa "Chcemy Być Rodzicami". Wielokrotna stypendystka m.in. Organizacji Narodów Zjednoczonych, Rządu USA (NIH) i Krajowego Funduszu Na Rzecz Dzieci. Organizatorka konferencji International Meeting on MRKH Syndrome. Po godzinach miłośniczka cukiernictwa i dalekich podróży ;-)

ONZ: Prawo do aborcji jest prawem człowieka. Polska musi je realizować

Kobieta na manifestacji; trzyma transparent z angielskim napisem: Nie dlatego, że masz siostrę, nie dlatego, że masz matkę, nie dlatego, że masz córkę. Dlatego, że ona jest człowiekiem. /Ilustracja do tekstu: Prawo do aborcji to prawo człowieka. Komitet Praw Człowieka ONZ przyjął ważny dokument
Fot.: Monica Melton /Unsplash.com

30 października br., po trwających blisko 3 lata konsultacjach, członkowie Komitetu Praw Człowieka ONZ przyjęli treść Komentarza ogólnego do art. 6. Międzynarodowego Paktu Praw Obywatelskich i Politycznych. Ponaddwudziestostronicowy dokument regulujący kwestię ochrony życia zobowiązuje państwa-strony do prawnego zagwarantowania obywatelkom dostępu do bezpiecznej aborcji.

CHaBeR News

https://www.chcemybycrodzicami.pl/wp/wp-content/uploads/2016/07/pop-up-foto.jpg

Jesteś dla nas ważna!

Chcemy być z Tobą w kontakcie, zapisz się do newslettera, aby otrzymywać wartościowe informacje.

Przygotujemy dla Ciebie coś ciekawego i możesz być pewna, że nie zasypiemy Cię mailami.

Komentarz, przyjęty mimo licznych sprzeciwów środowisk anti-choice, zobowiązuje państwa, które są sygnatariuszami Międzynarodowego Paktu Praw Obywatelskich i Politycznych (ICPPR), do zapewnienia bezpiecznego, legalnego i skutecznego dostępu do aborcji w określonych przypadkach. Dotyczy to sytuacji, gdy:

  • ciąża zagraża zdrowiu lub życiu kobiety,
  • kontynuowanie ciąży mogłoby przyczynić się do cierpienia i bólu psychicznego – m.in. w przypadku gwałtu albo kazirodztwa.

ZOBACZ RÓWNIEŻ: Długa droga do ginekologa. Alarmujące dane o dostępie do opieki położniczej na wsi

Prawo do aborcji to prawo człowieka

Zgodnie z treścią dokumentu, państwom-stronom nie wolno regulować kwestii dotyczących ciąży i aborcji w sposób, który byłby sprzeczny z obowiązkiem ochrony kobiet i dziewcząt przed przerywaniem ciąży w niebezpiecznych warunkach.

„Chociaż państwa-strony mogą przyjąć własne regulacje dotyczące dostępu do dobrowolnej adopcji, nie mogą one skutkować naruszeniem prawa do życia ciężarnej kobiety lub innych jej praw wynikających z Paktu” – czytamy w paragrafie 8. Komentarza ogólnego do art. 6. Międzynarodowego Paktu Praw Obywatelskich i Politycznych.

Sygnatariusze ICPRR są zobligowani do zmian ustawowych, które udostępnią aborcję w opisanych wyżej przypadkach, a tym samym zapobiegną zagrożeniu wiążącemu się z przerywaniem ciąży w warunkach niepodlegających monitoringowi.

Dodatkowo Komentarz do art. 6. zobowiązuje państwa-strony do zapewnienia rzetelnej edukacji seksualnej oraz przystępnej cenowo antykoncepcji. Prawo powinno także zapobiegać dyskryminacji i stygmatyzacji kobiet i dziewcząt, które decydują się na przerwanie ciąży.

CZYTAJ TEŻ: Medycyna po chrześcijańsku. Katolicki uniwersytet wykształci lekarzy przeciwnych in vitro?

Prawo do aborcji musi być zapewnione także w Polsce

Warto przypomnieć, że Polska ratyfikowała Międzynarodowy Pakt Praw Obywatelskich i Politycznych przed ponad 30 laty. Wszedł on w życie 18 czerwca 1977 r. i ma wiążący charakter prawny. Oznacza to, że nasz kraj zobowiązany jest do zniesienia barier w dostępie do bezpiecznej aborcji zarówno w prawie, jak i w praktyce (wynikających m.in. z klauzuli sumienia).

– Poza konsekwencjami naruszenia prawa międzynarodowego, skutkującymi daleko idącym ostracyzmem na arenie międzynarodowej, naruszenie wymogów wynikających z Komentarza może uruchomić falę procedur skargowych na gruncie międzynarodowym, europejskim i krajowym. Za nią zaś pójdzie obowiązek wypłaty wysokich odszkodowań przez Polskę – zaznacza Krystyna Kacpura, dyrektorka wykonawcza Federacji na rzecz Kobiet i Planowania Rodziny, w komunikacie przesłanym mediom.

Jak dodają przedstawicielki Federacji, w trakcie dyskusji nad treścią Komentarza pochylono się m.in. nad sytuacją Polek, które w ostatnich latach walczą z próbami ograniczenia prawa do aborcji. Organizacja przewiduje, że może przełożyć się to na duże oczekiwania wobec Polski w zakresie sprawozdawania z realizacji postanowień dokumentu.

– Przyjęcie komentarza to wielki dzień dla międzynarodowej społeczności pro-choice, zapewnia bowiem ramy prawne niezbędne do tego, by pociągać do odpowiedzialności władze za społeczne i zdrowotne straty wynikające z restrykcyjnych przepisów antyaborcyjnych. To także wyraźny sygnał dla ekstremistycznych organizacji, że przedefiniowanie na ich modłę katalogu praw człowieka w międzynarodowym systemie praw człowieka nie jest możliwe – podkreśla Krystyna Kacpura.

Treść Komentarza ogólnego do art. 6. Międzynarodowego Paktu Praw Obywatelskich i Politycznych można znaleźć tutaj (format PDF, j. angielski).

POLECAMY RÓWNIEŻ: Manuela Gretkowska o okładce „Wysokich Obcasów”: Aborcja stała się elementem religijnym

Natalia Łyczko

Absolwentka filologii polskiej na Uniwersytecie Warszawskim. Redaktorka i korektorka – z zawodu i pasji. Miłośniczka kawy, kotów i podróży.