fbpx
Przejdź do treści

Edukacja seksualna jest potrzebna

Z inicjatywy prof. Zbigniewa Izdebskiego, w ramach Ogólnopolskich Debat o Zdrowiu Seksualnym dziś i jutro (29, 30 listopada) na Uniwersytecie Warszawskim odbyła się Międzynarodowa Konferencja Naukowa: „Edukacja seksualna – stan – uwarunkowania – dobre praktyki”.

Podczas dwóch dni obrad poruszanych będzie wiele interesujących tematów z dziedziny seksualności człowieka. Jakie konsekwencje indywidualne i społeczne ma przedwczesne, opóźnione i odraczane wkraczanie w dorosłość? Czy holistyczna edukacja seksualna w Polsce to fikcja czy rzeczywistość? Jakie są biologiczne podstawy ryzykownych zachowań seksualnych? Zachowania seksualne osób uzależnionych od substancji psychoaktywnych. Elementy macierzyństwa w edukacji seksualnej. Edukacja seksualna na tle współczesnej koncepcji zdrowia

Na początek przedstawiamy relację z briefingu, podczas którego specjaliści z Polski, Niemiec i USA mówili o ryzykownych zachowaniach młodzieży i potrzebie edukacji seksualnej.

Spotkanie rozpoczął prof. Zbigniew Izdebski, kierownik Podyplomowych Studiów Wychowania Seksualnego Uniwersytetu Warszawskiego. Zwrócił uwagę na to, że jako społeczeństwo nie chcemy dostrzegać zmian w obyczajowości: z badań wynika, że inicjacja seksualna dziewcząt coraz częściej zdarza się wcześniej niż u chłopców. Pozytywne jest to, że aż 88 proc. Polaków opowiada się za edukacją seksualną w szkołach, jednak – jak podkreślił seksuolog – to rodzina powinna być pierwszym miejscem, w którym dziecko jest edukowane w tym kierunku. W innym przypadku jesteśmy narażeni na to, że dzieci będą szukać informacji na ten temat w internecie. Kiedy więc należy zacząć edukację seksualną u młodego człowieka? „Są wytyczne różnych organizacji, w tym UNESCO, jakie informacje przekazywać dzieciom na poszczególnym etapie ich rozwoju, poczynając od przedszkola aż do końca nauczania. Wszystkie jednak podkreślają, że to rodzina odgrywa najważniejszą rolę” – mówił prof. William L. Yarber z Instytutu Kinsey’a do Badań nad Seksem, Płcią i Reprodukcją Uniwersytetu Indiana w Bloomington (USA). Zdaniem prof. Izdebskiego edukacja powinna wyprzedzać pewne zjawiska. „Problem polega jednak na tym, że nie zdajemy sobie sprawy z tego, jaki jest świat dziecka” – podsumował tę część debat polski seksuolog.

Pornografia robi wiele szkody

Linus Dietz z Niemieckiego Towarzystwa Wychowania Płciowego (DGG) zauważył, że znajdujemy się w niełatwym położeniu: choć jest wiele badań o seksualności, w kwestii wychowania rodzice i szkoła najczęściej są bezradni. „Kłopot w tym, że dzieci mają ciągły dostęp do internetu, same szkoły uczą – w dobrej wierze – jak z niego korzystać. To jednak obosieczna broń: jeśli dzieci serfują po necie, automatycznie wchodzą na strony zawierające treści pornograficzne, nie wszędzie pada pytanie o wiek. A pornografia dostępna w internecie stała się tak rażąca, że rodzice starają się przed nią bronić swoje dzieci. Na pomoc wzywają szkołę. Od niej oczekują wiedzy, jak sobie z tym radzić. Ale to nie takie proste”. Terapeuci ostrzegają jednak, że pornografia ma ogromny wpływ na życie seksualne nastolatków. Raportują o coraz większej liczbie schorzeń na tym podłożu.

Jaki model wybrać?

Prof. William L. Yarber z Instytutu Kinseya do Badań nad Seksem, Płcią i Reprodukcją mówił przede wszystkim o edukacji seksualnej w USA. Jego zdaniem podstawą tego, jak będziemy edukować, jest to, jak zdefiniujemy nastolatki. „Niektórzy uważają, że to nie są istoty seksualne, więc nie potrzebują wiedzy na ten temat, zdaniem innych te informacje mogą im zaszkodzić. Tak czy inaczej to dorośli decydują o tym, czego mają uczyć się młode osoby, a część dorosłych – trzeba to przyznać – ma strach przed wiedzą” – mówił prof. William L. Yarber. W USA trwa obecnie konflikt o to, czy wybrać model edukacji opierającej się na abstynencji, czy też wiedzy wszechstronnej, mówiący o pewnych rzeczach wprost. Amerykański naukowiec w swoim wykładzie pokazał, jaki jest wpływ tych dwóch różnych modeli oraz ruchów religijnych na edukację seksualną młodzieży.

Jest zapotrzebowanie na wiedzę

Warto przypomnieć, że Polska była pierwszym krajem na świecie, który już na przełomie lat 50. i 60. prowadził edukację seksualną za pośrednictwem telewizji. „W trakcie programu »Nauka o człowieku« cztery audycje były poświęcone dojrzewaniu, macierzyństwu i tym podobnej tematyce. Okazało się, że wiele szkół korzystało z tego programu” – wspomina dziś prof. Jaczewski, twórca Podyplomowych Studiów Wychowania Seksualnego Uniwersytetu Warszawskiego. Do założenia szkoły popchnęła go likwidacja przedmiotu przysposobienia do życia w rodzinie, sprawiło to bowiem, że edukacja seksualna w szkołach została praktycznie zaniechana. „Wtedy podjąłem decyzję, by na UW zrobić zajęcia podyplomowe z edukacji seksualnej. Okazało się, że zapotrzebowanie było ogromne, nie byliśmy w stanie przyjąć wszystkich, stąd decyzja o dodatkowym studium na AWF w Warszawie i Krakowie”. Absolwenci tych kierunków pracują w szkołach z młodzieżą, jednak wciąż edukacja seksualna w polskich szkołach pozostawia wiele do życzenia.

Jolanta Drzewakowska, Joanna Rawik

Dostęp dla wszystkich

Wolny dostęp

Ten materiał dostępny jest dla wszystkich czytelników Chcemy Być Rodzicami. Ale możesz otrzymać więcej posiadając Kontro Premium!