Przejdź do treści

Dziecko? Polecam każdemu!

To będzie bardzo mało coachingowy tekst. To raczej apel.

W październiku uczestniczyłam w targach coachingowych, podczas których niechcący usłyszałam rozmowę kilku coachów. Młody stażem tata opowiadał o tym, jak cudownie jest zostać ojcem. Chyba nie bardzo znał swoich rozmówców, ponieważ ani oni nie wiedzieli, że on został tatą, ani on nie wiedział, czy oni są szczęśliwymi rodzicami. Jedną z rozmówczyń była kobieta w wieku około 30 lat. Podczas gdy młody tata zaaferowany opowiadał o tym, jak to cudownie jest mieć dziecko, jak dziecko wszystko zmienia i jak jego życie wcześniej było ubogie, jego rozmówcy zachowywali pełne zrozumienia milczenie, ewentualnie lekko potakiwali, nie kontynuując tematu. Brak entuzjazmu u rozmówców nie zrażał rozemocjowanego taty. 

Na koniec ów tata wygłosił frazę: „Dziecko? Polecam każdemu!”. Słuchająca go kobieta zastygła w bezruchu.

Ostatnio przeczytałam też wpis na blogu*: „Nowe miejsce, nowa praca no i nowi znajomi… A w związku z tym pytania: Jak długo jesteście razem? Jak długo jesteście po ślubie? To już pięć lat? Nie chcecie mieć dziecka? Nie macie jeszcze dziecka?! Decydujcie się na nie najlepiej szybko, bo tu, w Niemczech, są niezłe dodatki! Ja tylko uśmiecham się sztucznie i milczę… Dlaczego wszyscy z góry zakładają, że to, że nasza rodzina jest dwuosobowa, to jest tylko nasz wybór? Nie chcę i nie będę się każdemu tłumaczyć, dlaczego tak jest, ale za każdym razem słysząc takie słowa, czuję się źle. Tak naprawdę nigdy nie pogodzę się z tym stanem rzeczy… ”.

Powyższy wpis dosyć dobrze opisuje łatwość, z jaką zadajemy pytanie o dzieci, jak łatwo wydajemy sądy o tym, co dla kogoś jest dobre, jak łatwo tymi pytaniami wchodzimy w czyjeś życie intymne i jak często zapominamy, że tymi pytaniami tak łatwo można zranić.

Będę powtarzać do znudzenia. Statystyki mówią, że mniej więcej jedna na pięć par ma problemy z płodnością. Rozejrzyjcie się wokół siebie. Na ogół to oznacza, że ktoś wśród waszych bliskich znajomych może borykać się z tym problemem. Nie każdy będzie się leczył, nie każdy jest gotowy o tym rozmawiać.

Pomyślmy więc, zanim zapytamy: „To kiedy dzieci?”. Pomyślmy, zanim zażartujemy: „Jak tobie nie wychodzi, to ja się zgłaszam na ochotnika, w końcu zrobiłem już trzech żwawych chłopaków”.

Wrażliwość. Polecam każdemu.

* https://pragnieniedziecka.blogspot.com/

Dostęp dla wszystkich

Wolny dostęp

Ten materiał dostępny jest dla wszystkich czytelników Chcemy Być Rodzicami.

Tematy:

Autor

Chcemy Być Rodzicami

Jedyny magazyn poradnikowy dla starających się o dziecko. Starania naturalne, inseminacja, in vitro, adopcja.