Przejdź do treści

Doctor, scientist, feminist- portrait of Prof. Kristina Gemzell-Danielsson

As we are getting closer to Christmas and Hanukkah we would like you to get in the holiday spirits. Today we are publishing such heartwarming interview with Professor Kristina Gemzell-Danielsson, the leading expert in reproductive medicine. We chatted about a wide range of topics, including how clinical medicine mixes well with research, importance of the recognition of reproductive rights and how to successfully achieve work-life balance.

CHaBeR News

Jesteś dla nas ważna!

Chcemy być z Tobą w kontakcie, zapisz się do newslettera, aby otrzymywać wartościowe informacje.

Przygotujemy dla Ciebie coś ciekawego i możesz być pewna, że nie zasypiemy Cię mailami.

Why did you become a doctor?
I think it was out of curiosity.

What was the reason you chose obgyn?
Because fertility and fertility regulation are essential to all of us as individuals and for society. It’s truly fundamental. The need to weave information into policy is urgent. This speciality encompasses a wide range of fields, including endocrinology, infection, surgery – I used to love surgery! – and psychiatry.  Obstetrics and Gynecology can be practiced in hospitals or at primary care level and it involves a lot of teamwork, another component of the field I enjoy.

Your research interests are really wide, from contraception and abortion to infertility and reproductive failures. Which of them is your favorite and why?
All of these areas are part of the larger topic of reproduction – and fertility and regulation are fundamental to both individuals and society. I think it is superficial to try to separate these two areas which are both critical to individual’s lives.

Do you prefer to do research or work clinically? What are your favorite aspects of both?
I trained to become a clinician but to be a good clinician I think it’s important to integrate research and education, which will enable me to offer the best evidence-based care for my patients. My research questions, an interpretation of the results and my teaching can be based on my clinical experience.

What is your next goal to achieve?
To treat infertility caused by a non-responsive (non functional) endometrium as there is currently no treatment for this condition, and to develop reversible effective contraception for men and endometrial (inhibition of endometrial receptivity) – contraception with added health benefits for women. I also strive to make safe, effective and simplified (early?) medical abortion and post-abortion care available and easy accessible.

Infertility due to the lack endometrial receptivity sounds tragic yet interesting. Could you please tell us a bit about it?
Our vision is to allow and improve fertility in a group of women challenged with unresponsive endometrium that is insufficient to support pregnancy. This condition, referred to as Asherman’s syndrome, can be congenital or acquired due to endocrine, genetic, inflammatory disease or trauma caused by surgery that affects endometrial function, and is often seen in cancer survivors following radiation to the pelvic area or following unsafe abortion. It is estimated that 3-5% of women are affected by Asherman’s syndrome and almost 50% of them suffer from infertility or repeat pregnancy loss. Today, due to improved survival rates in a variety of malignancies, fertility preservation has become an important matter for concern. However, despite preservation of oocytes, sperms and/or embryos, so far women with a non-responsive endometrium remain infertile and without treatment options. One of the underlying reasons is lack of sufficient endometrial tissue to support the implantation or development of the placenta. Recently, we and other (colleagues? academics?)  have isolated and characterised so called “endometrial stem cells” (eSC). There is solid evidence to show that these eSC are crucial in endometrial regeneration and its function.

What is the main challenge in reproductive health care here in Sweden and in Europe in general and how would you fix it?
Our biggest challenge is the double standard – the lack of acknowledgement of the importance of sexual and reproductive health or that sexual and reproductive health and rights are a fundamental human right. And the the constant attack on Sweden by the internal and external anti-choice fundamentalists is worrying. The sweeping reorganization of national health care has resulted in Stockholm shifting health care from hospitals to primary care providers, which is a huge challenge for research, education and quality of care. There is a pedagogic challenge in making society and politicians recognize the importance of prevention in addition to localizing all resources and attention to treatment. I also think a closer relationship with specialist organisations could benefit political decisions.

Do you consider yourself a feminist? Does it help you in being an emphatic obgyn?
Yes I do. I hope so.

Is being a feminist always connected with reproductive rights and in/fertility?
Yes, reproduction is a core principle of feminism.

How have you managed being a mom of 3 with developing a successful professional career?
Multitasking, jogging for my mental health and enjoying life.

What is The Nobel Assembly and what are your duties and responsibilities there?
The Nobel Assembly selects the Nobel Award winner(s) in Physiology and/or Medicine. Members are responsible for the evaluation of nominated candidates and selection of the winner(s).

Please tell us how cool is it to be a member of The Nobel Assembly!
Very cool. I’m very proud!

What are you hobbies? How do you like to spend your free time?
Reading, tracking, skiing and working on research ideas, and spending time with my family, with friends.

What is your favorite movie/book/ food?
Movie: The tricolor
Books: I read a lot! Some books that made an impression and remain with me are The Diary of Anne Frank, Herman Hesse’s “Der Steppen Wolf” and Milan Kundera’s “The Unbearable Lightness of Being”.
Food: Soup and homemade bread and sometimes oysters and champagne.

In Poland we really celebrate Christmas. How do you spend this time?
We usually spend Christmas at home, with the whole family together relaxing, enjoying food and giving presents We also like to do some sports and outdoor activities – and some work – and to spend time with our extended family. We are a large family when we all get together.

Kristina Gemzell-Danielsson, M.D., PhD – professor of obstetrics and gynecology at Karolinska Institutet in Stockholm, Sweden. Member of The Nobel Assembly at KI. Pioneering researcher in the field of  endometrial receptivity and its implications in infertility, contraception and abortion. She is a member of numerous professional associations, including FIAPAC and ESC. Clinically active senior obstetrician-gynecologist at the Karolinska University Hospital.

 

Tu kupisz najnowszy magazyn Chcemy Być Rodzicami w którym znajdziesz ten wywiad po polsku.

Editorial Team would like to express their gratitude to Ms. Mara Klein-Clarke for her valuable editorial support!

Karina Sasin

Naukowczyni, aktywistka na rzecz praw reprodukcyjnych. Redaktor Naukowa "Chcemy Być Rodzicami". Wielokrotna stypendystka m.in. Organizacji Narodów Zjednoczonych, Rządu USA (NIH) i Krajowego Funduszu Na Rzecz Dzieci. Organizatorka konferencji International Meeting on MRKH Syndrome. Po godzinach miłośniczka cukiernictwa i dalekich podróży ;-)

5 sposobów na skuteczne in vitro

5 sposobów na skuteczne in vitro
fot.Pixabay

Dla wielu par zapłodnienie pozaustrojowe to jedyna szansa na poczęcie dziecka. Gdy przyszli rodzice podejmują decyzję o specjalistycznym leczeniu, myślą przede wszystkim o tym, czy będzie ono skuteczne. Eksperci z Klinik Leczenia Niepłodności INVICTA podpowiadają, jakie elementy postępowania mogą mieć największe znaczenie dla powodzenia procedury.

CHaBeR News

https://www.chcemybycrodzicami.pl/wp/wp-content/uploads/2016/07/pop-up-foto.jpg

Jesteś dla nas ważna!

Chcemy być z Tobą w kontakcie, zapisz się do newslettera, aby otrzymywać wartościowe informacje.

Przygotujemy dla Ciebie coś ciekawego i możesz być pewna, że nie zasypiemy Cię mailami.

Spersonalizowanie procesu stymulacji

Pierwszy etap – terapia hormonalna (tzw. stymulacja jajników) – umożliwia uzyskanie odpowiedniej liczby dojrzałych komórek jajowych. Do niedawna dominowało podejście, w którym lekarze wybierali jeden z dwóch sposobów prowadzenia stymulacji: tzw. protokół długi lub krótki i wg standardowych wytycznych podawali leki.

Badania potwierdzają jednak, że lepsze efekty daje dostosowanie stymulacji do indywidualnej sytuacji pacjentki. Odpowiednie dobranie rodzaju leków, dawek i czasu ich stosowania ma wpływ na liczbę i jakość uzyskiwanych komórek. INVICTA od kilku lat prowadzi prace badawcze nad rozwojem spersonalizowanej stymulacji, wprowadzając m.in. autorski protokół oparty o parametr AMH, protokoły bazujące na indywidualnej reakcji pacjentek na leki, a także tzw. wielokrotną stymulację.

Szczegółowe analizy statystyczne potwierdzają, że powtórzenie terapii hormonalnej w krótkim odstępie czasu i kilkukrotne pobranie komórek jajowych, może pozytywnie wpływać na ich jakość i dojrzałość. Dzięki temu większa jest też szansa na uzyskanie prawidłowych zarodków i tym samym ciążę.– mówi prof. Krzysztof Łukaszuk, kierownik Klinik Leczenia Niepłodności INVICTA.

Zobacz też: Dlaczego zarodek nie rozwija się prawidłowo?

Precyzyjny wybór plemników do zapłodnienia

Zapłodnienie pozaustrojowe zazwyczaj odbywa się z wykorzystaniem techniki ICSI – podaniu pojedynczego plemnika do komórki jajowej. Do oceny jego budowy i ruchliwości wykorzystuje się podstawowe techniki mikroskopowe. Skuteczność można zwiększyć stosując bardziej zaawansowane metody, tj. IMSI-MSOME. Dzięki ocenie w dużym powiększeniu można uwidocznić kształt główki plemnika i jego ewentualne uszkodzenia.

Jeszcze dokładniejszą metodą, opracowaną w Klinice INVICTA, jest FAMSI (Functional fine, Acrosome activated, Morphologically Selected sperm Injection). Ocenia się nie tylko budowę plemnika, ale również ryzyko zaburzeń w liczbie chromosomów oraz tzw. fragmentacji, czyli drobnych uszkodzeń w DNA. Ważne, by badanie wykonane było precyzyjną metodą TUNEL. Jeśli odsetek nieprawidłowości jest duży, przeprowadza się tzw. magnetyczną separację i wybiera plemniki, w których prawdopodobieństwo zmian jest najniższe.

Rozwój zarodków w warunkach odwzorowujących naturę

Proces zapłodnienia i rozwoju wczesnej ciąży przebiega w kilku etapach. Plemniki spotykają się z komórką jajową jeszcze w jajowodzie. Przez pierwsze dni dzieli się ona, a zarodek wędruje w stronę macicy, by zagnieździć się w śluzówce, czyli endometrium.

Zapłodnienie pozaustrojowe wymaga odtworzenia tych naturalnych warunków. To właśnie robimy, dobierając specjalne podłoża, w których rozwijają się zarodki, zapewniając odpowiednią prężność tlenu i higienę otoczenia, unikając światła. To nowatorskie podejście, w którym odchodzimy od komercyjnych rozwiązań i wprowadzamy własne, dopasowane do tego, co podpowiada nam natura. – tłumaczy prof. Łukaszuk.

 Ekspert wyjaśnia także, dlaczego zarodki powinny rozwijać się w laboratorium przez 5–6 dni, a nie do 3 doby. Po pierwsze, dopiero na tym etapie rozwoju uaktywniają się ich geny, można zatem powiedzieć, jaki jest ich potencjał i szanse na ciążę. Po drugie podajemy zarodek do macicy w takim samym czasie, w jakim zagnieżdżałby się w niej w przypadku zapłodnienia in vivo.

Zobacz też: Genetyczne badania zarodków INVICTA z międzynarodowym certyfikatem jakości

Przygotowanie do transferu

Transfer, czyli przeniesienie zarodków do macicy, to kolejny kluczowy moment procesu in vitro. Aby wybrać optymalny moment przeprowadzenia zabiegu i zwiększyć prawdopodobieństwo sukcesu leczenia, w Klinice INVICTA stosuje się wieloczynnikowe badanie receptywności endometrium. Pobrany fragment błony śluzowej macicy bada się w celu określenia parametrów molekularnych, świadczących o dojrzałości i prawidłowości endometrium oraz o odpowiedniej funkcji układu odpornościowego.

Badanie wykonywane jest w określonych dniach w celu ustalenia optymalnego terminu transferu. Aby wykluczyć ryzyko potencjalnych czynników wpływających na implantację zarodka, ośrodek rekomenduje także badanie UMA Test, oceniające aktywność mięśnia macicy. USG, wsparte specjalnym oprogramowaniem, umożliwia zdiagnozowanie nadmiernej kurczliwości, która przyczyniać się może do niepowodzeń in vitro.

Wnioski z badania umożliwiają uzupełnienie programu zapłodnienia pozaustrojowego o leczenie (wlewy dożylne z antagonisty receptorów oksytocynowych) zwiększające szanse na uzyskanie ciąży. Inną istotną przeszkodą w prawidłowym zagnieżdżeniu się zarodka mogą być zaburzenia immunologiczne. Przeprowadza się więc badania tzw. subpopulacji limfocytów w endometrium. W zależności od wyniku i stwierdzonych zaburzeń, wprowadzane są dodatkowe procedury tj. scratching, współżycie w czasie okołotransferowym lub jego brak, przyjmowanie dodatkowych leków lub wlewy z intralipidów. W ten sposób zwiększa się szanse na ciążę.

Zobacz też: Superstymulacja do in vitro. Na czym polega i jak wpływa na poprawę jakości komórek jajowych?

Badania genetyczne

Genetyka ma zasadnicze znaczenie dla skuteczności in vitro. Z tego powodu wszystkim pacjentom przystępującym do procedury zalecamy wykonanie przynajmniej badania kariotypu. Jest to analiza liczby i struktury chromosomów, czyli zestawu porcji genów, która jest zawarta w każdej naszej komórce. Wynik pozwala ocenić, czy istnieje podwyższone ryzyko wystąpienia wad u dziecka pary – wyjaśnia ekspert z INVICTA.

Badanie wykonuje się raz na całe życie. U większości pacjentów wynik jest prawidłowy, jednak już małe zmiany mogą przyczyniać się do niepłodności, poronień i wystąpienia wad płodu. Pary, u których stwierdzono mutacje w DNA lub zmiany w kariotypie, a także pacjenci doświadczający niepowodzeń leczenia oraz kobiety po 35 roku życia, mogą skorzystać z tzw. diagnostyki preimplantacyjnej,  To badania genetyczne zarodków, zwiększające szanse na zdrową ciążę i narodziny zdrowego dziecka.

Dzięki spersonalizowanemu prowadzeniu programów in vitro, skuteczność leczenia w INVICTA wynosi nawet 72% w przypadku kobiet do 35 roku życia oraz 84% po diagnostyce PGD. Aż 90% par, które kontynuują leczenie w klinice, w toku kilku cykli zachodzi w ciążę. Z roku na rok statystyki rosną, bo wciąż doskonalone są metody, podnoszące jakość leczenia.

E-wydanie Magazynu chcemy Być Rodzicami znajdziesz tutaj. 

 

Chcemy Być Rodzicami

Jedyny magazyn poradnikowy dla starających się o dziecko. Starania naturalne, inseminacja, in vitro, adopcja.

Kobieca niepłodność wtórna – jakie mogą być jej przyczyny?

kobieca niepłodność wtórna
Leczenie niepłodności wtórnej nie różni się od leczenia niepłodności pierwotnej – fot. Fotolia

Zajście w pierwszą ciążę poszło gładko, natomiast starania o drugie dziecko się przedłużają. Ostatecznie para ląduje w klinice leczenia niepłodności. Dlaczego tak się dzieje?  

CHaBeR News

https://www.chcemybycrodzicami.pl/wp/wp-content/uploads/2016/07/pop-up-foto.jpg

Jesteś dla nas ważna!

Chcemy być z Tobą w kontakcie, zapisz się do newslettera, aby otrzymywać wartościowe informacje.

Przygotujemy dla Ciebie coś ciekawego i możesz być pewna, że nie zasypiemy Cię mailami.

Kobieca niepłodność wtórna – jakie mogą być jej przyczyny?

– Jeśli pierwsza ciąża była powikłana, na przykład pojawił się stan zapalny błon płodowych lub łożyska, w następstwie mogą pojawić się zrosty wewnątrzmaciczne. Czasem zrosty mogą występować po łyżeczkowaniu jamy macicy, które wykonuje się na przykład po poronieniu lub po urodzeniu niekompletnego łożyska czy krwotokach poporodowych – mówi lek.med. Robert Gizler, specjalista ginekolog-położnik z Kliniki InviMed.

U niektórych kobiet problemy z zajściem w ciążę lub donoszeniem kolejnej mogą być związane z występowaniem mięśniaków macicy. Są one względnie częstym  zjawiskiem, pojawiają się i narastają z wiekiem. Jednak jeśli mięśniaki są większych rozmiarów lub zlokalizowane są w jamie macicy, mogą uniemożliwiać zagnieżdżenie zarodka lub zakłócać przebieg ciąży i powodować powikłania, na przykład wczesne poronienia. Mięśniaki macicy mogą być usuwane operacyjnie.

Zdarza się, że niepłodność wtórna ma podłoże psychologiczne, wynika ze strachu przed kolejną ciążą i traumatycznym porodem, wstydu związanego z wyglądem ciała i narządów rodnych po poprzedniej ciąży. Zdaniem lek.med. Roberta Gizlera, blizny po urazach okołoporodowych krocza mogą powodować dysfunkcje seksualne, na przykład ból w trakcie stosunku, który uniemożliwia współżycie, powoduje strach i niechęć do seksu i ciąży.

Zobacz też: Hiperprolaktynemia – czym jest i jak wpływa na płodność?

Jakie powikłania ciąży i porodu mogą prowadzić do wtórnej niepłodności?

Przede wszystkim powikłania infekcyjne, takie jak poronienia septyczne, infekcje wewnątrzmaciczne prowadzące wtórnie do zapalenia macicy i przydatków. To często skutkuje zrostami w jamie macicy i niedrożnością jajowodów. Kolejna sprawa to ciąże pozamaciczne, związane z uszkodzeniami jajowodów lub koniecznością ich operacyjnego usunięcia. Przyczyną wtórnej niepłodności u kobiet może być także ciężki krwotok poporodowy prowadzący do uszkodzenia przysadki mózgowej czyli tzw. zespołu Sheehanaj –  mówi lek. med. Robert Gizler.

Zdarza się, że ciąża zakończona cesarskim cięciem prowadzi do powikłań pooperacyjnych, które w około 4% przypadków kończą się jedno- lub obustronną niedrożnością jajowodów.

Jakie leczenie należy podjąć, by ponownie zajść w ciążę?

Leczenie niepłodności wtórnej nie różni się od leczenia niepłodności pierwotnej. W obu przypadkach najpierw należy zdiagnozować przyczynę. Niepłodność wtórną tak jak pierwotną leczy się przyczynowo –  w zależności od tego, jaki jest powód niepłodności, dobiera się odpowiednią terapię.

– Zawsze w niepłodności wtórnej należy brać pod uwagę wiek pacjentów. Czynnik czasu jest głównym elementem ograniczającym płodność, zwłaszcza po 34 roku życia kobiety – mówi lekarz.

Zobacz też: Niepłodność wtórna u mężczyzn. Gdy jedno dziecko to nie wybór

Co możemy zrobić samodzielnie, by poprawić swoje szanse na kolejne dziecko?

– Zbilansowana dieta, aktywność fizyczna, unikanie szkodliwości środowiskowych czyli zdrowy tryb życia to czynniki, które mają pozytywny wpływ na płodność. Nie należy odkładać decyzji o kolejnej ciąży. W przypadku niepłodności czas nigdy nie działa na korzyść pacjentek i pacjentów – przypomina lek. med. Robert Gizler.

Logo: InviMed

E-wydanie Magazynu Chcemy Być Rodzicami znajdziesz tutaj

Ekspert

Lek. med. Robert Gizler

specjalista ginekolog-położnik, dyrektor medyczny w Klinice leczenia niepłodności InviMed.

Chcemy Być Rodzicami

Jedyny magazyn poradnikowy dla starających się o dziecko. Starania naturalne, inseminacja, in vitro, adopcja.

“Twoje dziecko będzie tym, co jesz” – wpływ stylu życia na dziedziczenie

“Twoje dziecko będzie tym, co jesz” - wpływ stylu życia na dziedziczenie
fot.Pixabay

Naukowcy zaczynają już rozumieć, jak to się dzieje, że czynniki środowiskowe np. dieta wpływają na dziedziczenie pozagenowe. W tym kontekście znane przysłowie “jesteś tym, co jesz” może zyskać nowe brzmienie: “Twoje dziecko będzie tym, co jesz”.

CHaBeR News

https://www.chcemybycrodzicami.pl/wp/wp-content/uploads/2016/07/pop-up-foto.jpg

Jesteś dla nas ważna!

Chcemy być z Tobą w kontakcie, zapisz się do newslettera, aby otrzymywać wartościowe informacje.

Przygotujemy dla Ciebie coś ciekawego i możesz być pewna, że nie zasypiemy Cię mailami.

Dziedziczenie

Nośnikiem informacji genetycznej przekazywanej dzieciom przez rodziców jest DNA, które znajduje się w gametach, czyli w plemnikach i komórce jajowej. Dziedziczenie potocznie rozumiane jest następująco – to co zapisane w DNA obojga rodziców (a wczesniej ich rodziców) się miesza i przekazywane jest ich wspólnemu dziecku. Dzięki kolejnym badaniom i obserwacjom naukowym wiemy, że sprawa nie jest tak prosta i nowe pokolenia dziedziczą od rodziców nie tylko geny, ale i to, co zostało „nabyte” przez rodziców w związku z tym, gdzie i jak żyją. Jak to możliwe?

Zobacz też: Odwagi Panowie! Wywiad z andrologiem Piotrem Dzigowskim

(nie)zmienne geny

Choć genom pozostaje niezmienny w ciągu naszego życia (nie licząc możliwych mutacji, ale to już całkowicie inna historia), znacznym zmianom może ulegać to, które geny z tej ogromnej biblioteki DNA organizm zdecyduje się „włączyć”, a które „pozostaną w ukryciu”. Opisując zjawisko “włączania” i “ukrywania” poszczególnych genów, mówimy o różnej ekspresji genetycznej. Z kolej to, które geny są “włączone” ma wpływ na tzw. fenotyp – to jak wyglądamy, jak funkcjonujemy, na nasze zachowania i stan zdrowia.

Na ekspresję genów wpływ mają czynniki środowiskowe, takie jak dieta, stres, przyjmowanie określonych leków lub substancji, zanieczyszczenie środowiska, otyłość i wiele innych. Należy przez to rozumieć, że określone geny mogą się uaktywnić lub zostać zahamowane, jeśli, na przykład, żyjemy wśród zanieczyszczeń lub źle się odżywiamy.

Zobacz też: Test na endometriozę – do diagnozy wystarczy próbka krwi

Co to jest epigenetyka i czym się zajmuje?

Epigenetyka to nauka zajmująca się badaniem ekspresji genów bez zmiany w samym DNA, co może zachodzić np. pod wpływem określonych czynników zewnętrznych. Epigenetycy wielokrotnie dowiedli, że jednakowa informacja genetyczna może zostać wykorzystana w różny sposób. Daje się to obserwować na przykładzie bliźniąt jednojajowych, które pomimo jednakowego DNA mogą się znacznie różnić pod wieloma względami.

Najlepiej opisanymi do tej pory biochemicznymi mechanizmami epigenetyki są zmiany chemiczne w DNA i białkach chromatyny (np. metylacje) i tworzenie w komórkach sRNA (smallRNA czyli maleńkich fragmentów RNA).

Zaobserwowano, że w zależności od warunków w jakich żyjemy w komórkach tworzą się stałe lub przejściowe wzorce epigenetyczne… na przykład, otyli panowie mają inną zawartość sRNA niż grupa pacjentów szczupłych. Co jeszcze ciekawsze, wykazano, że np. po operacji beriatrycznej składniki epigenetyczne plemników ulegają znacznym zmianom.

Zobacz też: Chemikalia zabijają płodność! Szczególnie narażeni są ludzie i… psy

Geny, czynniki środowiskowe a plemniki

Zobaczmy jak procesy epigenetyczne wpływają na plemniki. Plemniki są produkowane w jądrach, ale tam nie kończą się ich „przygotowania” do zapłodnienia. Po uwolnieniu z jąder, każdy plemnik pokonuje długą drogę przez najądrze. To z komórek najądrza pochodzą “wiadomości epigenetyczne” odzwierciedlające narażenie ojca na czynniki środowiskowe. W tym przypadku tymi wiadomościami są różne cząsteczki sRNA, wchłaniane do plemnika, a z nim przekazywane do komórki jajowej i tworzącego się zarodka.

Co ciekawe, w badaniach naukowych wykazano, że brak odpowiedniego ładunku epigenetycznego w plemniku (pomimo prawidłowości pod względem genetycznym) powoduje, że powstające w wyniku ICSI zarodki nie zagnieżdżają się w macicy nie dając końcowego rezultatu w postaci ciąży.

To, że coś poza genami jest przekazywane następnemu pokoleniu, jest obecnie faktem, choć do niedawna wydawało się niezgodne z zasadami genetyki. Kolejne odkrycia w dziedzinie epigenetyki zapewne już niedługo odsłonią kolejne elementy tej fascynującej układanki.

 

E-wydanie Magazynu Chcemy Być Rodzicami znajdziesz tutaj. 

Ekspert

Dr n. med. Eliza Filipiak

Biolog i diagnosta laboratoryjny specjalizująca się w diagnostyce niepłodności męskiej. Radaktor portalu specjalistycznego badanie-nasienia.pl.

Chcemy Być Rodzicami

Jedyny magazyn poradnikowy dla starających się o dziecko. Starania naturalne, inseminacja, in vitro, adopcja.

Istotne decyzje, czyli co warto przemyśleć rozpoczynając leczenie metodą zapłodnienia pozaustrojowego

Istotne decyzje, czyli co warto przemyśleć rozpoczynając leczenie metodą zapłodnienia pozaustrojowego
fot.Chbr

Dr Marta Sikora-Polaczek

CHaBeR News

https://www.chcemybycrodzicami.pl/wp/wp-content/uploads/2016/07/pop-up-foto.jpg

Jesteś dla nas ważna!

Chcemy być z Tobą w kontakcie, zapisz się do newslettera, aby otrzymywać wartościowe informacje.

Przygotujemy dla Ciebie coś ciekawego i możesz być pewna, że nie zasypiemy Cię mailami.

Postępowanie w trakcie leczenia metodą zapłodnienia pozaustrojowego jest zawsze szczegółowo omawiane przez lekarza prowadzącego. W kontekście indywidualnej sytuacji pary, zgodnie z aktualnymi rekomendacjami i obowiązującym prawem, podejmowane są decyzje kliniczne. Jednakże, rozpoczynając tego typu leczenie, warto wiedzieć, gdzie znajdują się punkty wymagające wcześniejszego przemyślenia czy dodatkowych dyskusji. To momenty, gdzie – oprócz względów medycznych – liczą się poglądy pary, momenty często wymagające uwzględnienia dalekosiężnych planów rodzicielskich.

Ile komórek zapłodnić?

Zgodnie z obowiązującą „Ustawą o leczeniu niepłodności”, u kobiet do 35 roku życia zapłodnieniu poddaje się sześć dojrzałych komórek jajowych. U kobiet, które skończyły 35 lat, u par mających za sobą dwie nieudane próby zapłodnienia pozaustrojowego, lub w przypadku choroby współistniejącej, możliwe jest zapłodnienie większej liczby (czyli wszystkich uzyskanych) komórek jajowych.

Warto wiedzieć, że zapłodnienie sześciu komórek jajowych to, biorąc pod uwagę wskaźniki efektywności zapłodnienia i rozwoju, statystyczna szansa na dwa–trzy prawidłowo rozwijające się zarodki. Czyli zapładniając sześć komórek uzyskujemy realne szanse na zajście w ciąże, lub nawet perspektywę kolejnej ciąży w przyszłości.

Zobacz też: 9 ziół na kobiece dolegliwości. Masz je w swojej kuchni?

Ile dzieci planujemy?

Co, jeśli zdecydowanie nie planujemy więcej niż jednego dziecka, lub jeśli statystyki zadziałają na naszą korzyść, i ze wszystkich zapładnianych komórek rozwiną się prawidłowe zarodki? Zgodnie z prawem wszystkie prawidłowo rozwijające się zarodki muszą być podane lub bezpiecznie przechowywane. Na wykorzystanie zarodków na potrzeby własnego leczenia mamy 20 lat, potem zostaną przekazane do adopcji.

Można zarodki przekazać do adopcji również wcześniej, jednakże nie mogą one zostać zniszczone ani przekazane na cele naukowe. Jeżeli para przystępująca do leczenia nie dopuszcza przekazania zarodków do adopcji, warto rozważyć ograniczenie liczby zapładnianych komórek, ale wtedy trzeba się też liczyć z obniżeniem efektywności procedury.

Co zrobić z komórkami jajowymi niepoddawanymi zapłodnieniu?

Po ustaleniu maksymalnej liczby komórek przeznaczonych do zapłodnienia pozostaje decyzja co do losów pozostałych dojrzałych komórek jajowych. Decyzja dotycząca pozostałych komórek należy do kobiety, od której zostały one pobrane. Komórki jajowe można zniszczyć, zamrozić w celu wykorzystania w przyszłości lub (w części ośrodków) przekazać anonimowo do wykorzystania na potrzeby leczenia innej pary.

Liczbę komórek, które zostaną uzyskane w trakcie danej stymulacji może oszacować lekarz na podstawie wyjściowego poziomu AMH oraz przebiegu stymulacji. Jednakże warto przygotować się na różne scenariusze – czasem może okazać się, że prawidłowych komórek jest mniej (lub więcej) niż pierwotnie oczekiwaliśmy.

Zobacz też: Kobiecość i niepłodność – czy rzeczywiście się wykluczają?

Ile zarodków podać?

Obecnie w środowisku medycznym coraz silniej ugruntowuje się polityka embriotransferu jednego zarodka. Celem leczenia jest uzyskanie bezpiecznej, zdrowej ciąży, a ciąże mnogie uważane są za ciąże podwyższonego ryzyka. Dlatego też najprawdopodobniej lekarz zaproponuje transfer (podanie) jednego zarodka, nawet jeśli przyszli rodzice z radością powitaliby bliźniaki. Dwa zarodki podawane są w uzasadnionych klinicznie sytuacjach, takich jak niepowodzenia w dotychczasowym leczeniu czy bardziej zaawansowany wiek kobiety.

Wraz z wiekiem spada współczynnik implantacji (czyli procent zarodków, które zagnieżdżają się w macicy). Mając to na uwadze, oraz uwzględniając potencjalną konieczność przeprowadzenia kolejnej stymulacji jak najszybciej, lekarz może zaproponować podanie dwóch zarodków. Warto pamiętać, że nawet podanie jednego zarodka może zakończyć się ciążą mnogą – na wczesnych etapach może jeszcze dojść do podziału zarodka i rozwoju dwóch płodów. Zgodnie z „Ustawą o leczeniu niepłodności” i dobrą praktyką medyczną, każdorazowo na podanie zarodka/zarodków muszą wyrazić zgodę obydwoje rodzice.

E-wydanie Magazynu Chcemy Być Rodzicami kupisz tutaj.

 

Ekspert

Dr Marta Sikora-Polaczek

Senior Clinical Embryologist ESHRE, embriolog kliniczny PTMRiE, w trakcie specjalizacji z laboratoryjnej genetyki medycznej. Studia ukończyła na Wydziale Biologii UW, w Zakładzie Embriologii, rozprawę doktorską przygotowała w Zakładzie Genetyki UJ, przy współpracy z Instytutem Biologii Doświadczalnej im M. Nenckiego w Warszawie. Od 2005 roku embriolog w Centrum Medycznym Macierzyństwo w Krakowie, od 2014 roku kierownik laboratorium IVF.

Chcemy Być Rodzicami

Jedyny magazyn poradnikowy dla starających się o dziecko. Starania naturalne, inseminacja, in vitro, adopcja.