fbpx
Przejdź do treści

Balonik leci do nieba, czyli Dzień Dziecka Utraconego

DDU jest szansą zamanifestowania, że się nie zapomniało i nigdy nie zapomni. – unsplash.com

W Polsce po raz pierwszy Dzień Dziecka Utraconego obchodzono 15 października 2004 roku, na świecie stał się ważny już kilka dekad temu. Pozwala rodzicom uczcić życie, nawet jeśli trwało krócej niż pstryknięcie palcami.

Cechą wyróżniającą Dzień Dziecka Utraconego jest nie to, że o czymś przypomina, stanowi raczej możliwość powiedzenia światu, że kogoś się straciło.

Rokrocznie 40 tys. Polek doświadcza poronienia, które odbija się na reszcie ich życia. Diametralnie zmienia życie, także partnera, najbliższych i tych całkiem bliskich, którzy wiedzą to i czują, ale nie zawsze rozumieją. Słowo „poronienie” wywołuje popłoch. Przesłaniem DDU jest doprowadzenie do sytuacji, gdy zastąpi go szacunek i świadomość, że ci, którzy stracili, żyją dalej, nie gorzej – po prostu inaczej.

Dostęp dla posiadaczy Konta Premium

Kup Konto Premium

Ten artykuł był opublikowany w jednym z naszych magazynów Chcemy Być Rodzicami. Aby zobaczyć materiał wykup Konto Premium.
Autor

Karolina Błaszkiewicz

dziennikarka. Związana z magazynem Chcemy Być Rodzicami i z natemat.pl