fbpx
Przejdź do treści

Centra leczenia niepłodności – jest informacja z ministerstwa

Ministerstwo zdrowia opublikowało „Informację o wykazie centrów leczenia niepłodności”.

Jakie warunki musi spełniać dany podmiot, aby być tak nazwanym i ile jest takich miejsc w naszym kraju? Dane wydają się być niezmiernie ciekawe.

Jakie są wymogi?

Wytyczne do takiego nazewnictwa wynikają z ustawy o leczeniu niepłodności z dnia 25 czerwca 2015 roku. Dane miejsce musi prowadzić każde z wymienionych działań:

1. bank komórek rozrodczych i zarodków;

2. działalność z zakresu leczenia niepłodności wszystkimi metodami, o których mowa w art. 5 ustawy, w tym ośrodek medycznie wspomaganej prokreacji;

3. działalność dydaktyczną i badawczą w powiązaniu z udzielaniem świadczeń zdrowotnych i promocją zdrowia, w tym wdrażaniem nowych technologii medycznych oraz metod diagnozowania i leczenia niepłodności.

Co więcej, do zadań takiego centrum zalicza się także ciągła praca nad rozwojem i szerzeniem wiedzy na temat „nowych technologii medycznych oraz metod diagnozowania i leczenia niepłodności”. Ma ono także współpracować z organami lokalnej władzy odnośnie „ochrony i promocji zdrowia rozrodczego”.

Centra leczenia niepłodności mają także w obowiązku przedstawianie odpowiednich raportów dotyczących między innymi kwestii finansowych, ale także skuteczności leczenia.

Gdzie szukać?

Status centrum leczenia niepłodności nadaje się w drodze administracyjnej. Może się to odbyć na wniosek danej placówki. Ministerstwo podało informację 13-ego października 2016 – ile na dany moment było takich miejsc? „Dotychczas do Ministerstwa Zdrowia, nie wpłynął żaden wniosek o nadanie statusu centrum leczenia niepłodności.”

Źródło: bip.mz.gov.pl

Dostęp dla wszystkich

Wolny dostęp

Ten materiał dostępny jest dla wszystkich czytelników Chcemy Być Rodzicami. Ale możesz otrzymać więcej posiadając Kontro Premium!

Autor

Katarzyna Miłkowska

Dziennikarka, redaktorka prowadząca e-magazyn oraz portal Chcemy Być Rodzicami, absolwentka UW. Obecnie studentka V roku psychologii klinicznej na Uniwersytecie SWPS oraz była słuchaczka studiów podyplomowych Gender Studies na UW. Współautorka książki "Kobiety bez diety".