fbpx
Przejdź do treści

Badania, które należy wykonać po poronieniu

badania po poronieniu
123rf.com

Do samoistnych poronień, będących jednym z trudniejszych wydarzeń w życiu, dochodzi często. Problem dotyka aż 20 proc. kobiet. Przyczyny poronienia są różne, a strata w każdym przypadku przebiega inaczej. Jednak zawsze bardzo ważne jest wykonanie badań, które pomogą ustalić przyczynę poronienia.

Czym jest poronienie?

Poronieniem określa się zakończenie ciąży przed 22. tygodniem. Jednak zdecydowana większość poronień ma miejsce w pierwszym trymestrze ciąży. W niektórych przypadkach, zwłaszcza na bardzo wczesnym etapie, kobieta nawet nie wie, że straciła ciążę – poronienie mylone jest z obfitą miesiączką.

Rodzaje poronienia

Wyróżniamy dwa rodzaje poronienia:

  • samoistne – utrata ciąży przed 22. tygodniem, która nastąpiła z przyczyn samoistnych;
  • sztuczne – sztuczne zakończenie ciąży, zazwyczaj chirurgiczne.

Choć przyczyn poronienia samoistnego może być wiele, to do najczęstszych należą zmiany chromosomowe płodu, które uniemożliwiają jego dalszy rozwój w łonie mamy. Poronienie, w szczególności drugie, powinno skłonić każdą kobietę do wizyty u lekarza i wykonania dokładnych badań diagnostycznych.

Jakie badania po poronieniu?

Wykonanie szczegółowych badań zalecane jest każdej kobiecie, która poroniła po raz drugi. Po pierwszym poronieniu zakłada się, że płód posiadał wady rozwojowe.

Do najpopularniejszych i najczęściej zalecanych badań po poronieniu należą:

  • Badanie genetyczne płodu – umożliwia wykrycie nieprawidłowości w chromosomach płodu, co jest najczęstszą przyczyną samoistnego poronienia.
  • Histopatologia – polega na analizie fragmentu materiału uzyskanego poprzez łyżeczkowanie jamy macicy. Umożliwia zdiagnozowanie ciążowej choroby trofoblastycznej, która bywa przyczyną poronienia.
  • Badanie anatomiczne macicy – wady anatomiczne narządu rodnego są jedną z możliwych przyczyn poronienia. Lekarze zalecają wykonanie USG narządu rodnego, histeroskopii i histerosalpingografii.
  • Badanie hormonalne – testy hormonalne często pomagają w ustaleniu przyczyny poronienia. Badania należy wykonać co najmniej po trzech miesiącach od poronienia – wówczas będą wiarygodne.
  • Test w kierunku infekcji – infekcje np. toksoplazmoza, różyczka czy chlamydia zwiększają ryzyko poronienia.
  • Badania immunologiczne – choroby immunologiczne np. zespół antyfosfolipidowy, choroby autoimmunologiczne tarczycy, toczeń rumieniowaty układowy stanowią poważny czynnik ryzyka. Testy immunologiczne należy wykonywać do szóstego tygodnia po samoistnej utracie ciąży.
  • Test genetyczny rodziców – niekiedy do poronienia dochodzi w wyniku zmian występujących w chromosomach rodziców. Badanie kariotypu i badanie w kierunku obecności mutacji są badaniami diagnostycznymi pod kątem genetycznym.

Dostęp dla wszystkich

Wolny dostęp

Ten materiał dostępny jest dla wszystkich czytelników Chcemy Być Rodzicami. Ale możesz otrzymać więcej posiadając Kontro Premium!

Autor

Klaudia Kierzkowska

Absolwentka Uniwersytetu Warszawskiego, miłośniczka podróży, teatru i włoskiej kuchni.