fbpx
Przejdź do treści

Alarmy wybudzeniowe w walce z moczeniem nocnym

Moczenie nocne jest w Polsce zjawiskiem bardzo powszechnym – dotyka ono co piątego dziecka w wieku 4-7 lat oraz ponad 30% nastolatków. W każdej klasie szkolnej znajdzie się jedno lub dwoje dzieci borykających z moczeniem nocnym. Około dwóch młodych ludzi na 100 przenosi swój problem w dorosłość.

Czym jest moczenie nocne?

Moczenie nocne (nocturnal enuresis), to bezwiedne oddawanie moczu w nocy u dziecka, które ukończyło 5. rok życia, gdy kontrola organizmu nad pęcherzem powinna być już całkowita, a jednak bez złej woli dziecka dochodzi do samoistnego i bezwiednego opróżnienia pęcherza podczas snu.

Moczenie nocne należy leczyć, ponieważ nieleczone może prowadzić do poważnych schorzeń w obrębie nerek, układu moczowego, a także do zaburzeń emocjonalnych. Problem moczenia nocnego wywiera wpływ zarówno na psychikę i samoocenę dziecka, jak też wpływa na życie i funkcjonowanie całej rodziny. Dzieci moczące się, obawiając się odrzucenia lub drwin, unikają kontaktów z rówieśnikami, nie wyjeżdżają na wycieczki szkolne, kolonie, wycofują się z życia towarzyskiego, mają obniżone poczucie własnej wartości i czują się bezradne. Dlatego należy wpierać dziecko, a w razie potrzeby zasięgnąć porady lekarskiej u lekarza pierwszego kontaktu, pediatry lub w razie konieczności u urologa lub nefrologa dziecięcego. Nie można czekać aż problem minie samoistnie, gdyż grozi to uszkodzeniem nerek.

Największą grupę dzieci dotyka monosymptomatyczne moczenie nocne (czyli pierwotne, tzn moczenie się co noc od urodzenia), które można leczyć farmakologicznie lub poprzez zastosowanie alarmu wyburzeniowegoZalecaną formą leczenia monosymptomatycznego moczenia nocnego jako terapii pierwszego rzutu jest alarm wyburzeniowy. Metoda leczenia polega na treningu i rozwoju kontroli centralnego układu nerwowego nad czynnością pęcherza w nocy.

Alarm wyburzeniowy – czym jest i jak działa?

Alarm wyburzeniowy to niewielkie urządzenie elektroniczne składające się z czujnika wilgoci oraz alarmu, które dziecko zakłada na noc i którego zadaniem jest wybudzić dziecko dokładnie w chwili, gdy następuje konieczność opróżnienia pęcherza. Kiedy dziecko zaczyna oddawać mocz przez sen i dociera on do czujnika, włącza się sygnał dźwiękowy, który dziecko powinno wyłączyć, aby udać się do toalety, opróżnić pęcherz i podjąć czynności higieniczne, by potem ponownie ułożyć się do snu z alarmem. Dźwięk powoduje powstrzymanie oddania moczu – informacja wywołująca skurcz zwieracza zmienia się na sygnał hamujący skurcz pęcherza oraz doprowadza do wybudzenia dziecka. Dziecko stopniowo uczy się budzić się równocześnie z sygnałem, a później przed sygnałem, kiedy ośrodkowy układ nerwowy dostanie informację z pęcherza moczowego o potrzebie oddania moczu. Po ok. 12 tygodniach korzystania z alarmu dziecko zaczyna samodzielnie kontrolować funkcję pęcherza w nocy. Taki trening skutkuje stopniowym zwiększaniem pojemności pęcherza moczowego i uczy centralny ośrodek nerwowy odpowiedniej ścieżki reagowania, gdyż u dzieci zapadających w głęboki sen mózg nie odbiera sygnałów wysyłanych w nocy z pełnego pęcherza, co skutkuje moczeniem nocnym.

Na rynku dostępne są różne modele alarmów odpowiadające wszelkim potrzebom. Istnieją alarmy dodatkowo wyposażone w wibracje, małe i kompaktowe lub bezprzewodowe. Są też alarmy przeznaczone dla dzieci śpiących na tyle głęboko, że nie budzą się po zmoczeniu łóżka.

I na koniec – najważniejsze: leczenie przy zastosowaniu alarmów wybudzających jest nieinwazyjne i w pełni bezpieczne dla dziecka.  

Więcej informacji na stronach www.moczenienocne.pl oraz www.uclin.pl

Dostęp dla wszystkich

Wolny dostęp

Ten materiał dostępny jest dla wszystkich czytelników Chcemy Być Rodzicami. Ale możesz otrzymać więcej posiadając Kontro Premium!

Tematy:

Autor

Marlena Jaszczak

absolwentka SWPS, kobieta o wielu talentach.