Przejdź do treści

Adopcja gamet i zarodków. Dla kogo jest to szansa?

Adopcja gamet i zarodków
Adopcja gamet i zarodków to forma leczenia niepłodności par, u których nie było możliwości wykorzystania własnego materiału – fot. 123rf

Dla par marzących o dziecku często adopcja komórki jajowej, nasienia, bądź zarodka może być jedyną nadzieją i rozwiązaniem problemu niepłodności. Mimo że kwestie wspomaganego rozrodu budzą wątpliwości etyczne, to dla wielu lekarzy i par jest to naturalna metoda leczenia i szansa na ciążę.

O adopcji gamet pisze dr n. med. Witold Rogiewicz.

Nie można polemizować z faktem, że dawstwo materiału biologicznego przekazanego do adopcji przez kobietę bądź mężczyznę jest wielkim darem. Bez niego bezpłodne pary pragnące posiadać potomstwo nie mogłyby nawet o nim marzyć.

Metody leczenia niepłodności z wykorzystaniem materiału genetycznego dawców 

Jest to forma leczenia niepłodności par, u których nie było możliwości wykorzystania własnego materiału. Dotyczy to stwierdzonych problemów z niepłodnością po stronie kobiety, mężczyzny bądź obojga partnerów. Często jest to szansa dla par po leczeniu onkologicznym, które nie mają w banku zarodków własnego materiału lub tych z wieloma niepowodzeniami, szczególnie gdy komórki rozrodcze po zapłodnieniu nie rozwijały się dalej prawidłowo. Materiał dawców może zostać wykorzystany do procedur wspomaganego rozrodu w tym inseminacji (przy płodności partnerki i problemach z nasieniem) i wszelkich rodzajów procedur in vitro.

Inseminacja nasieniem dawcy stosowana jest u par, u których zdiagnozowano bezpłodność tylko po stronie męskiej. Procedura dla pacjentki niczym nie różni się od tradycyjnej inseminacji.

In vitro z adopcją materiału genetycznego może być wykorzystywana w przypadku par ze zdiagnozowanymi problemami z płodnością po stronie kobiety, mężczyzny bądź obojga partnerów. 

W przypadku procedur in vitro z wykorzystaniem witryfikowanego (zamrożonego) materiału biologicznego, harmonogram podporządkowany jest naturalnemu lub stymulowanemu cyklowi kobiety. Zarówno komórki jajowe, zarodki, jak i nasienie przygotowywane są przez embriologów we właściwym momencie.

Gdy niepłodność leży po stronie kobiety, wykonywana jest procedura in vitro z komórką dawczyni. Analogicznie – jeśli zaburzenia płodności dotyczą partnera, wykonywane jest in vitro z adopcją nasienia. Zdarzają się również pary, u których bezpłodność dotyczy ich obojga. W takich przypadkach zalecaną metodą leczenia jest procedura in vitro z adopcją zarodka. W tej technice materiał pochodzi od dawców – najczęściej par, które wykonywały procedurę in vitro wcześniej i przekazały niewykorzystane zarodki do adopcji. Kluczowe jest właściwe dopasowanie fenotypu dawców i biorców.

Każda z procedur wspomaganego rozrodu ma na celu spełnienie marzeń o posiadaniu potomstwa, niektóre z wykorzystaniem „daru” od innych kobiet, mężczyzn lub par.

Kim są dawcy?

Dawcami materiału biologicznego mogą być zarówno kobiety, jak i mężczyźni, którzy spełniają szereg kryteriów i podjęli świadomą decyzję o byciu dawcą.

Są to też pary, które zaszły w ciążę na skutek in vitro, a pozostały materiał genetyczny przekazali do adopcji. Zawsze są to osoby młode, poniżej 35 roku życia, bez nałogów, które zostały poddane bardzo dokładnej weryfikacji pod względem stanu zdrowia. Sprawdzane są ewentualne obciążenia genetyczne, a także wyniki badań wirusologicznych. Celem tak dokładnej weryfikacji jest upewnienie się, że nie występują żadne przeciwwskazania do bycia dawcą, a materiał biologiczny jest najwyższej jakości. 

Wybór dawczyni bądź dawcy na podstawie zdjęcia czy spotkania nie jest możliwy w Polsce. Zgodnie z obowiązującą ustawą o leczeniu niepłodności, dane są niejawne. Ma to gwarantować anonimowość dawców. Zasady te są zgodne z polskim prawem oraz propagowane przez Komisję Europejską.

Dopasowanie fenotypowe dawców do biorców ma na celu zachowanie wizualnego podobieństwa oraz grupy krwi adekwatnej do grupy krwi partnerów. Dzięki temu przyszli rodzice mogą zachować kwestię adopcji materiału biologicznego w tajemnicy. Gdyby nawet dziecko otrzymało od nich taką informację i chciało poznać dawców, nie jest to możliwe z uwagi na anonimowość procedury.

W przypadku adopcji materiału spoza granic Polski, przyszli rodzice często mogą nie tylko spotkać na przykład dawcę nasienia i z nim porozmawiać, ale również dowiedzieć się, jakie ma zainteresowania, czy jest lepszy w matematyce czy w przedmiotach humanistycznych, czy gra na jakimś instrumencie. Dostępne są próbki głosu i pisma. 

Niepłodność to choroba cywilizacyjna. Adopcja materiału biologicznego to tylko jedna z opcji. Pierwszym krokiem zawsze jest diagnostyka i wykluczenie innych dostępnych technik.

Dostęp dla wszystkich

Wolny dostęp

Ten materiał dostępny jest dla wszystkich czytelników Chcemy Być Rodzicami. Ale możesz otrzymać więcej posiadając Kontro Premium!

Ekspert

Dr n. med. Witold Rogiewicz

ginekolog położnik, ultrasonolog Salve Medica R Warszawa.

Autor

Chcemy Być Rodzicami

Jedyny magazyn poradnikowy dla starających się o dziecko. Starania naturalne, inseminacja, in vitro, adopcja.

Najnowsze artykuły