Przejdź do treści

9 najgłupszych tekstów o in vitro. Które z nich usłyszałaś?!

Przedstawiamy zwycięską 9-tkę najgłupszych tekstów o in vitro. Ludzie naprawdę to powtarzają!

1. To dziecko na pewno jest twoje?

Cóż… Jestem jedyną osobą, która o nie dba, przewija, zmienia pieluchy, wyciera wymiociny, usypia, budzi się w nocy, aby je nakarmić. Mam więc nadzieję, że jest moje… Oczywiście nie mam zamiaru dzielić się z tobą informacją czy użyliśmy nasienia dawcy lub komórek dawczyni. I chyba niegrzecznie z twojej strony byłoby o to pytać, bo to chyba nie twój interes, prawda?

Naszą koleżankę ktoś zapytał na imprezie, czy nie boi się, że nie pomylili zarodków. Naprawdę.

Tu kupisz e-wydanie magazynu Chcemy Być Rodzicami

2. Nigdy nie zrobię sobie in vitro. Nie chce pogrywać z Bogiem.

Dokładnie wiem, co masz na myśli. Cieszę się, że nie muszę bawić się w Boga. Jestem mu wdzięczna, że w natłoku milionów ważnych spraw pamiętał o moim dziecku. Pomyśl o wszystkich drobnych odkryciach medycznych, latach studiów, badań, wielkich umysłach – czy to nie jest zasługą Boga? Czy dziecko nie jest największym darem boskim?

Czy jeśli ktoś nie wierzy w Boga nie może być beneficjentem jego błogosławieństwa? Zresztą przeczytaj sobie wywiad dlaczego Bóg chce in vitro ( do przeczytania tutaj…)

3. To jest normalne? (W odniesieniu do bliźniaków i trojaczków)

Dotknij mojego dziecka, zobacz jest zupełnie normalne. A kiedy są zmęczone lub głodne brzmią, aż nazbyt realnie.

4. Czy to dziecko jest z probówki?

Zwrot „dziecko z probówki” powstał w 1978 roku i wyszedł z powszechnego użycia już dwa lata później. Rozumiem, że chciałeś spytać czy poddałam się zabiegowi in vitro? Otóż, tak, miałam szczęście i mogłam skorzystać ze wspaniałych osiągnięć w dziedzinie medycyny, które pozwoliły mi na leczenie wyniszczającej mnie choroby – niepłodności.

Wydaje mi się, że niegrzecznie jest mawiać szczegóły poczęcia z obcymi ludźmi. A czy ty chcesz mi opowiedzieć historie ze swojej sypialni?

5. Jeśli Bóg chciałby, żebyś miała dziecko, zaszłabyś w ciążę naturalnie

Cóż… Nie mam zdolności przewidywania, co Bóg chciał zrobić. Jednak jestem absolutnie pewna, że brał udział w stworzeniu mojego dziecka.

Czy to Bóg nie chciał, aby medycyna się rozwinęła?

6. Stosowanie nowych technologii jest ryzykowane dla ludzkiego organizmu. Nie myślisz o długoterminowych zagrożeniach dla swojego zdrowia i zdrowia twojego dziecka

In vitro u ludzi jest wykonywane od blisko 40 lat. Badania na zwierzętach trwają już ponad 80 lat… Mimo wszystko oczywiście, że się o to martwię. Wiem, że tak naprawdę chciałeś spytać, dlaczego byłam tak okrutna dla siebie, aby zastosować in vitro?

Jeśli mnie tak dobrze znasz to powinieneś wiedzieć, że jestem wojowniczką i czarne scenariusze odsuwam od siebie, jak najdalej. Dobrze mieć „przyjaciół”, którzy przypominają mi o zmartwieniach.

7. Dlaczego zapłaciłaś za dziecko?

Miałeś szczęcie, że urodzenie twojego dziecka pokrywa państwo. In vitro przez wiele lat nie było finansowane z publicznych pieniędzy i przez chwilę było a teraz znowu nie jest. Tylko dzięki pieniądzom mogę mieć najcenniejszego człowieka w sowim życiu.

8. Masz, co chciałaś, więc przestań narzekać. (Słyszysz to, kiedy skarżysz się, jak każdy rodzic)

Dziękuję za wsparcie. Jak każdy rodzic mam prawo się denerwować, mam prawo być czasem zmęczona, mogę mieć czasem dość…

Nawet kiedy moje dziecko z in vitro płacze przez całą noc, nawet jeśli ciągnie mnie za włosy, nawet kiedy rano nadeptuje na klocek lego to nadal uznaje swoje dziecko za błogosławieństwo.

9. Dlaczego nie adoptowałaś?

A ty, dlaczego nie?

Czy o czymś zapomnieliśmy?
Weronika Tylicka
POLECAMY:

Dostęp dla wszystkich

Wolny dostęp

Ten materiał dostępny jest dla wszystkich czytelników Chcemy Być Rodzicami. Ale możesz otrzymać więcej posiadając Kontro Premium!

Autor

Weronika Tylicka

dziennikarka, związana od początku z magazynem Chcemy Być Rodzicami