fbpx
Przejdź do treści

7 sposobów leczenia niepłodności

Wraz z biegiem czasu i rozwojem medycyny powstają nowe metody leczenia niepłodności. Każda z nich powinna być indywidualnie dopasowana do pacjenta, jego organizmu, problemów i psychiki.

Leczenie niepłodności jest bardzo złożonym i zazwyczaj długotrwałym procesem. Na jego efekt składa się szereg czynników i indywidualnych cech każdego pacjenta. Poniżej przedstawiamy 7 różnych sposobów leczenia niepłodności.

  1. Leczenie hormonalne

Metoda wykorzystywana zazwyczaj przy zaburzeniach owulacji (jajeczkowania), niedoborze lub nadmiarze hormonów (niekoniecznie płciowych). Problemy hormonalne uniemożliwiają kobiecie zajście w ciążę, a mężczyźnie wytworzenie dobrych jakościowo plemników, a w efekcie zapłodnienie. Przyczyny mogą być różne, od wad genetycznych, przez niedomaganie układu hormonalnego, po endometriozę, czy złe funkcjonowanie nadnerczy.

Leczenie zwykle polega na podawaniu tabletek regulujących działanie jajników, nadnerczy, przysadki mózgowej lub podwzgórza. Rzadszą formą jest podawanie hormonów przez zastrzyki. Zazwyczaj kuracja trwa do kilku miesięcy. Jeśli problem dotyczy owulacji, kobieta przyjmuje hormony w określone dni cyklu. Mężczyźni otrzymują indywidualnie dobrane dawki leku w celu wytworzenia większej liczby plemników.

W 95 procentach przypadków dzięki tej metodzie udaje się wywołać owulację, jednak nie zawsze jej konsekwencją jest ciąża.

  1. Chirurgia

W większości przypadków odbywa się ona za pomocą laparoskopii. Kobietom dzięki chirurgicznemu leczeniu niepłodności  zazwyczaj udrażnia się jajowody, usuwa przegrody w macicy lub likwiduje się zrosty będące skutkiem stanów zapalnych. Czasem na stół operacyjny trafiają również panowie. Mężczyznom wycina się żylaki powrózków nasiennych, blizny (np. w najądrzu po zakażeniu rzeżączką lub chlamydiami) albo udrażnia się drogę przepływu plemników. Najbardziej skomplikowaną formą leczenia przez chirurgię jest udrażnianie przewodu wytryskowego.

Niestety u panów leczenie chirurgiczne rzadko bywa skuteczne. Lepiej jest w przypadku pań, lecz nie zawsze można zagwarantować, że po zabiegu kobieta zostanie mamą.

  1. Wsparcie psychologa
Coraz częściej mamy do czynienia z sytuacją, w której wyniki wszelkich badań (zarówno u kobiety jak i u mężczyzny) nie wykazują żadnych nieprawidłowości, a mimo wszystko nie udaje się doprowadzić do poczęcia. Ludzka psychika jest dla nas wciąż niezgłębiona, ale na pewno także ma wpływ na naszą płodność. Niektóre badania mówią, że depresja nawet w 30 proc. przypadków może być głównym winowajcą niepłodności (nawet przy stosowaniu IVF!). Podobne działanie może mieć silny i długotrwały stres, ponieważ zwykle zwiększa się wtedy poziom prolaktyny czyli hormonu blokującego jajeczkowanie. Pragnienie dziecka i niemożność poczęcia często prowadzi do stresu, a im większe pragnienie, tym większy stres i tym trudniej o dziecko – koło się zamyka. Przyczyn niepłodności powodowanych naszym stanem psychicznym może być wiele, jedyną drogą ich zlokalizowania i rozwiązania jest pomoc psychologa.
  1. Leczenie niepłodności immunologicznej

Zdarzają się przypadki, gdy organizm kobiecy nie przyjmuje męskiego nasienia, rozpoznaje je jako obce białko i niszczy poprzez wytwarzanie specjalnych przeciwciał. Eliminacja ich zaczyna się już w pochwie i szyjce macicy nie dając szans żadnemu plemnikowi przemieścić się dalej. Rzadziej, ale także zdarza się, że męski układ odpornościowy niszczy własne plemniki (więcej o plemnikach możesz przeczytać tutaj…). Problemy immunologiczne mogą odpowiadać nawet za 12 proc. przypadków niepłodności. Zdiagnozowanie możliwe jest przez badanie śluzu szyjkowego po stosunku oraz nasienia mężczyzny.

W przypadku, gdy to kobieta „zabija” męskie plemniki rekomenduje się parze skorzystanie z inseminacji (wprowadzenie plemników bezpośrednio do macicy) (więcej czytaj tutaj…). Zaś jeśli to męska niepłodność immunologiczna jest głównym czynnikiem mężczyźnie podaje się tzw. autoszczepionki hamujące produkowanie przeciwciał.

  1. In vitro

Polega na połączeniu komórki jajowej z plemnikiem w warunkach laboratoryjnych (więcej o in vitro możesz przeczytać tutaj..). Zwykle in vitro wykorzystuje się, gdy kobieta nie ma jajowodów, w ciężkich przypadkach zespołu policystycznych jajników lub posuniętej endometriozy. Zapłodnienie pozaustrojowe bywa również skuteczne, gdy obserwuje się małą ruchliwość plemników lub zdiagnozowano niedrożność nasieniowodów.

  1. Inseminacja

Można ją zrobić w domu lub pod okiem lekarza (więcej o domowej inseminacji możesz przeczytać tutaj…). Polega na wprowadzeniu do jamy macicy odpowiednio przygotowanego nasienia dawcy. Wystarczy specjalny cewnik. Często przed inseminacją kobieta zostaje poddana stymulacji hormonalnej.

  1. Naprotechnologia

NaProTECHNOLOGY jest swoistym połączeniem wielu innych metod leczenia niepłodności. Wiele osób uważa ją za jedną z naturalnych metod diagnozowania i leczenia niepłodności. Tymczasem samoobserwacja cyklu miesiączkowego kobiety jest jedynie jednym z elementów ( z wielu metod), która wspomaga diagnostykę i leczenie. Polega na dokładnych obserwacjach jednego z biomarkerów płodności tj. śluzu szyjkowego w cyklu miesiączkowym wg sytemu Model Creighton. Z założenia naprotechnologia ma monitorować i utrzymywać zdrowie kobiecego układu rozrodczego.

Przeczytaj także Przewodnik po leczeniu niepdłoności

Magda Dubrawska

Dostęp dla wszystkich

Wolny dostęp

Ten materiał dostępny jest dla wszystkich czytelników Chcemy Być Rodzicami. Ale możesz otrzymać więcej posiadając Kontro Premium!

Tematy:

Autor

Chcemy Być Rodzicami

Jedyny magazyn poradnikowy dla starających się o dziecko. Starania naturalne, inseminacja, in vitro, adopcja.