Przejdź do treści

4 pytania do ginekologa, których wstydzisz się zadać

Pacjentka na fotelu ginekologicznym rozmawia z lekarką /4 pytania do ginekologa, których wstydzisz się zadać /Czy badanie drożności jajowodów jest bolesne?

Strach i zażenowanie to najczęstsze powody, dla których część kobiet unika wizyty u ginekologa. A kiedy wreszcie zdecydują się na wizytę, często boją się zadawać intymne pytania związane z ich zdrowiem. Oto 4 pytania do ginekologa, których wstydzisz się zadać. 

CHaBeR News

Jesteś dla nas ważna!

Chcemy być z Tobą w kontakcie, zapisz się do newslettera, aby otrzymywać wartościowe informacje.

Przygotujemy dla Ciebie coś ciekawego i możesz być pewna, że nie zasypiemy Cię mailami.

Według badań opublikowanych w 2009 roku, najczęstszym zmartwieniem kobiet w gabinetach ginekologicznych jest obawa o swój poziom higieny, zapach i obawa, że lekarz mógłby odkryć coś na temat życia seksualnego pacjentek. Lekarze opracowali listę zagadnień, o które pacjentki najbardziej wstydzą się pytać.

Dlaczego zdarza mi się popuszczać mocz podczas stosunku i w trakcie kichania?

Wiele osób uważa, że nietrzymanie moczu dotyczy jedynie seniorów. Jednak jak się okazuje, problem ten dotyka aż jedną na trzy kobiety po 18. roku życia.

Kobiety czują się zażenowane, gdy zdarzy im się popuścić mocz podczas seksu, kichania lub w czasie aktywności fizycznej – zauważa ginekolog i położnik dr Lauren Streicher.

Przyczyn nietrzymania moczu, które u kobiet jest spotykane dwukrotnie częściej niż u mężczyzn, jest wiele. Jednakże szanse na wystąpienie tego stanu podnosi palenie papierosów, przewlekłe zaparcia, spożywanie alkoholu i otyłość.

– Każdy jest w grupie ryzyka – twierdzi ginekolożka dr Jessica Shepherd. – Jednak w największej grupie ryzyka są kobiety, które urodziły dziecko, przechodzą menopauzę lub uprawiają intensywny sport typu jazda konna – dodaje ekspertka.

Zobacz także: Dlaczego chlamydia ogranicza płodność – radzi ekspert!

Czy moje wargi sromowe są za duże?

Dr Streicher ujawnia, że wiele kobiet jest zaniepokojonych wyglądem swoich warg sromowych.

– Tak jak każda część ciała, również ta może się różnić kolorem, kształtem czy rozmiarem – tłumaczy ginekolożka.

Coraz więcej kobiet decyduje się również na zabieg waginoplastyki. Według opublikowanego w ostatnich dniach raportu IMCAS, w porównaniu do poprzedniego roku, w 2018 roku odnotowano aż 50 proc. wzrost zainteresowania zabiegiem korekty warg sromowych.

Podczas badania dr Streicher stara się zapewniać pacjentki, że ich wygląd jest zupełnie normalny.

– Widzę, że twoja lewa warga sromowa jest większa niż prawa. To zupełnie normalne- mówię do moich pacjentek. Robię tak ponieważ wiem, że wiele kobiet czuje się bardzo niepewnie w związku ze swoim wyglądem – tłumaczy dr Streicher.

Zobacz także: Coraz mniej męskich ginekologów. Skąd ta zależność?

Czy ja źle pachnę?

Wiele pań wstydzi się zapytać o zapach czy smak pochwy, ponieważ nie chcą ujawnić lekarzowi, że uprawiają seks oralny. Jak wyjaśnia dr Streicher, smak zależy w dużym stopniu od spożywanych pokarmów. Dzieje się tak dlatego, że jedzenie może wpływać na nasze pH.

Ekspertka radzi swoim pacjentom, aby piły dużo wody, soku z żurawiny oraz jadły wiele owoców np. pomarańczy, grejpfrutów i ananasów.

Prawidłowe pH pochwy powinno oscylować w granicach 3,8 a 4,5. Konieczna jest również obecność dobrych bakterii. Złe baterie powodują z kolei brzydki zapach i często są odpowiedzialne za rozwój infekcji.

Ponadto wiele osób kulturowo postrzega waginę jako „miejsce nieczyste”. Kobiety zatem często się podmywają, co nie jest dobre dla zdrowia – zauważa ekspertka.

Zobacz także: Specjaliści alarmują: Choroby weneryczne zbierają żniwo

Czy wypada prosić o test na rzeżączkę?

Część pań, zwłaszcza tych pozostających w związku małżeńskim, niechętnie prosi swojego lekarza o testy pod kątem chorób przenoszonych drogą płciową.

Obawa ta wynika zdaniem dr Streicher z przeświadczenia, że kobieta zostanie posądzona o rozwiązłość.

Należy pamiętać, że chlamydię, czy rzeżączkę można z powodzeniem wyleczyć.  Bez odpowiedniej kuracji choroby te mogą  prowadzić do bardzo przykrych konsekwencji, w tym do niepłodności.

Tu kupisz najnowszy magazyn Chcemy Być Rodzicami

Źródło: Daily Mail

Weronika Tylicka

dziennikarka, związana od początku z magazynem Chcemy Być Rodzicami

Antybiotyki na endometriozę? Nowe badania naukowców z USA

Antybiotyki na endometriozę?
fot.Pixabay

Badacze z Uniwersytetu Medycznego w Waszyngtonie odkryli, że antybiotykoterapia zmniejsza wielkość zmian endometrialnych w endometriozie. Udało im się to wykazać w badaniu przeprowadzonym na myszach, planowana jest faza kliniczna badań z udziałem pacjentek. Wyniki badania zostały opublikowane 30 kwietnia w magazynie Human Reproduction.

CHaBeR News

https://www.chcemybycrodzicami.pl/wp/wp-content/uploads/2016/07/pop-up-foto.jpg

Jesteś dla nas ważna!

Chcemy być z Tobą w kontakcie, zapisz się do newslettera, aby otrzymywać wartościowe informacje.

Przygotujemy dla Ciebie coś ciekawego i możesz być pewna, że nie zasypiemy Cię mailami.

Zobacz też: Jak dieta może pomóc w endometriozie? Opowiada dr Jan Olek

Leczenie endometriozy

Zakłada się, że na całym świecie na endometriozę cierpi aż 176 mln kobiet. Obecnie istnieje kilka strategii leczenia endometriozy, min. terapia hormonalna oraz operacyjne usuwanie zmian. Obie te metody powodują istotne skutki uboczne i wymagają często długotrwałego dochodzenia do siebie po zakończeniu terapii.

Przeprowadzając badania na myszach, naukowcy odkryli, że podawanie im metronizadolu (antybiotyk o szerokim zastosowaniu) skutkowało zmniejszeniem się torbieli endometrialnych w jelitach. Antybiotyk działał zarówno w przypadku niewielkich, “młodych” torbieli, jak i starych, obszernych zmian. Badania wykazały także, że bakterie żyjące w środowisku jelit mogą zapobiegać pogłębianiu się choroby.

Naszym pierwotnym celem było zrozumienie, w jaki sposób bakterie jelitowe mogą wiązać się z endometriozą, jednak w trakcie badania znaleźliśmy potencjalną formę terapii – powiedziała autorka badań, dr Ramakrishna Kommagani.

Zobacz też: Test na endometriozę – do diagnozy wystarczy próbka krwi

Bakterie jelitowe a endometrioza

Rozpoczynając badanie naukowcy wiedzieli już, że u kobiet podatnych na chorobę zapalną jelit ryzyko wystąpienia endometriozy jest większe, niż u kobiet nie mających tego rodzaju problemów.  W najnowszym badaniu naukowcy odkryli, że bakterie jelitowe związane z chorobą zapalną jelit występują licznie także w przypadku endometriozy. W trakcie leczenia myszy metronizadolem zaobserwowano, że torbiele się zmniejszają, redukuje się też stan zapalny jeit.

Co ciekawe, inne antybiotyki podawane myszom w trakcie badania (neomecyna, ampicylina, wankomycyna) nie miały takiego działania na torbiele. Dodatkowo, zespół doktor Kommagani odkrył, że poziom ochronnych bakterii jelitowych był bardzo niski u mysich modeli endometriozy, z czego wyciągnęli wniosek, że być może w terapii tej choroby, poza antybiotykami, może być pomocne użycie probiotyków w celu zwiększenia poziomu ochronnych bakterii jelit.

– Te wyniki otwierają nowe płaszczyzny badań nad diagnostyką i  leczeniem endometriozy – powiedziała doktor Indira Mysorekar, współautorka badań.

E-wydanie Magazynu Chcemy Być Rodzicami znajdziesz tutaj.

Źródło: Science Daily

Olga Plesińska

Bioetyk, dziennikarka. W wolnym czasie dużo czyta, najchętniej z kotem na kolanach, jeździ na wrotkach i fotografuje.

Perimenopauza – objawy menopauzy możesz mieć znacznie szybciej, niż myślisz!

O ile czynniki towarzyszące menopauzie i czas jej występowania są przez większość osób znane, o tyle termin perimenopauza nie jest szeroko rozpoznawany. Co warto o nim wiedzieć, jakie objawy mogą mu towarzyszyć i czy możesz coś z tym zrobić?

CHaBeR News

https://www.chcemybycrodzicami.pl/wp/wp-content/uploads/2016/07/pop-up-foto.jpg

Jesteś dla nas ważna!

Chcemy być z Tobą w kontakcie, zapisz się do newslettera, aby otrzymywać wartościowe informacje.

Przygotujemy dla Ciebie coś ciekawego i możesz być pewna, że nie zasypiemy Cię mailami.

Menopauza to etap, w którym następuje wygaszenie czynności jajników, a co za tym idzie, także utrata płodności. O menopauzie mówi się w momencie, gdy miesiączka nie pojawiła się u kobiety w przeciągu ostatnich 12 miesięcy. W Polsce średni wiek menopauzy to 50-51 lat.

Czym zatem jest perimenopauza?

To właśnie w tym okresie kobieta dostrzega już pierwsze zmiany zachodzące w jej cyklu menstruacyjnym. Może stawać się dłuższy, niektóre miesiączki mogą w ogóle nie występować, co opisują eksperci w huffpost.

Kiedy najczęściej zaczynają pojawiać się zmiany perimenopauzalne? U większości kobiet po 40-stce. Co jednak ważne, niektóre panie mogą dostrzegać tego typu objawy znacznie wcześniej, bo już chwilę po skończeniu… 30 lat! Nie jest to jednak częste zjawisko i początkowo wskazana jest wtedy diagnostyka np. w kierunku zaburzonej pacy tarczycy, czy chociażby ewentualnej ciąży.

Ile trwa perimenopauza?

Przed perimenopauzą kobieta przechodzi przez fazę premenopauzy. Niektórzy określają to jako okres od pierwszej do ostatniej miesiączki. Kobieta nie doświadcza wtedy jeszcze szczególnych zmian.

Następnie pojawia się właśnie perimenopauza – trwa przeważnie kilka lat, u niektórych kobiet nawet około dekady. 

Objawy mogą być podobne do tych, które kojarzą się powszechnie z menopauzą – m.in. uderzenia gorąca, zmienność i obniżenie nastroju, gorszy sen, czy też suchość pochwy. Odpowiadają za to zmiany w produkcji hormonów – estrogenów i progesteronu – których poziom zaczyna się w tym czasie obniżać. Co ważne, w okresie perimenopauzalnym wciąż można jeszcze zajść w ciążę.

Jak można starać się poradzić sobie z tym czasem i związanymi z nim objawami?

Wskazane może być wsparcie terapią hormonalną lub też skupienie się na konkretnych symptomach. W przypadku suchości pochwy mogą pomóc np. specjalistyczne kremy z niewielką ilością estrogenów, które pozwalają utrzymać prawidłowe nawilżenie pochwy.

Jeśli zaś chodzi o objawy ze strony psychologicznej, zajęcie się nimi jest równie ważne – ciało nie działa bowiem w oddzieleniu od psychiki. „Nagłe zmiany w estrogenach mogą wywołać bałagan z niektórymi substancjami w mózgu, takimi jak dopamina czy serotonina. Może to być powodem wahań nastrojów lub przygnębienia” – pisaliśmy w naszym portalu >>KLIK<< Jeśli więc lepiej przygotujemy swoje emocje do odnalezienia się w nowej sytuacji, w której zmienia się nasze ciało, kobiecość, płodność, tym lepiej będziemy mogły sobie z tym poradzić.

Zobacz też: Obawiasz się, że to menopauza? Sprawdź, czy doświadczasz TYCH objawów

Źródło: huffpost

Katarzyna Miłkowska

Dziennikarka, absolwentka UW. Obecnie studentka V. roku psychologii klinicznej na Uniwersytecie SWPS oraz studentka studiów podyplomowych Gender Studies na UW.

Anemia – czy badałaś ostatnio krew? Żelazo na skraju wyczerpania!

Niedokrwistość niezmiennie jest przypadłością pojawiającą się w dużej skali. Wiele osób ją bagatelizuje, co niestety jest dużym błędem – szczególnie jeśli przygotowujesz się do ciąży lub już w niej jesteś. Czym właściwie jest anemia, jak ją rozpoznać i koniec końców także pokonać?

CHaBeR News

https://www.chcemybycrodzicami.pl/wp/wp-content/uploads/2016/07/pop-up-foto.jpg

Jesteś dla nas ważna!

Chcemy być z Tobą w kontakcie, zapisz się do newslettera, aby otrzymywać wartościowe informacje.

Przygotujemy dla Ciebie coś ciekawego i możesz być pewna, że nie zasypiemy Cię mailami.

Anemia to stan, w którym poziom hemoglobiny, hematokrytu lub krwinek czerwonych znajduje się poniżej normy. Co istotne, kobiety są na nią znacznie częściej narażone (wiąże się to m.in. z utratą krwi podczas każdej miesiączki). Najczęściej spotyka się niedokrwistość z niedoboru żelaza (Fe) i właśnie na niej się skupimy.

Oprócz utraty krwi podczas okresu (szczególnie jeśli krwawienia są obfite lub miesiączki są częste) powodami wystąpienia niedokrwistości z niedoboru żelaza mogą być także deficyty związane ze zbyt ubogą dietą i niedostarczaniem wystarczającej ilości Fe z pożywieniem. Mogą to być również zaburzenia wchłaniania, czy czas zwiększonego zapotrzebowania na opisywany mikroelement, czyli np. właśnie ciąża.

Co istotne, żelazo wchodzi w skład hemoglobiny (czyli białka zawartego w czerwonych krwinkach), która odpowiada za transport tlenu do wszystkich tkanek. Wszelkie zaburzenia w tym procesie są więc szczególnie niebezpieczne dla układu nerwowego, odpornościowego oraz sercowo-naczyniowego.

Anemia – jakie mogą być objawy?
  • Osłabienie, poczucie zmęczenia
  • Szybsze męczenie się
  • Zawroty i bóle głowy
  • Trudności z koncentracją
  • Zaburzenia rytmu serca
  • Blada i sucha skóra, wypadające włosy
  • Pogorszenie nastroju
  • etc.

Niekiedy zdarza się, że pomimo obniżonego poziomu żelaza praktycznie żadne symptomy stanu chorobowego nie są odczuwalne. Jest to zatem jeden z argumentów, dlaczego warto robić badania regularnie, nawet jeżeli nie obserwujemy nic niepokojącego!

Konsekwencje dla dziecka

Należy pamiętać, iż dziecko dostaje żelazo od matki dopiero w trzecim trymestrze ciąży. Dlatego wcześniaki, ale też dzieci z ciąż mnogich oraz maluchy, które w czasie porodu utraciły krew, mają bezwzględne wskazanie do podawania żelaza.

Co więcej, jeśli matka w czasie ciąży boryka się z niedokrwistością, jest zwiększone ryzyko, iż dziecko także będzie miało niedobory żelaza. Jest to niezwykle istotny składnik dla rozwijającego się organizmu, a anemia może prowadzić do spowolnienia rozwoju poznawczego, ruchowego, czy też sensorycznego dziecka. Żelazo wnosi bowiem duży wkład w rozwój mózgu dziecka!

Jeśli zaś chodzi o ciążę, anemia u przyszłej mamy zwiększa ryzyko urodzenia wcześniaka, dziecka z niską wagą urodzeniową lub też pojawienia się powikłań okołoporodowych.

Zobacz też: Jak przygotować się do badań laboratoryjnych?

Jakie badania należy zrobić, by wykryć anemię?

Przede wszystkim należy zacząć od morfologii krwi obwodowej, którą może zlecić lekarz pierwszego kontaktu. Trzeba zwrócić uwagę na liczbę czerwonych krwinek, poziom hemoglobiny oraz liczbę retikulocytów. Ważne są także parametry krwinki czerwonej (MCV – średnia objętość krwinki czerwonej, MCH – średnia zawartość hemoglobiny w krwince czerwonej, MCHC – średnie stężenie hemoglobiny w krwince czerwonej). Istotne jest również sprawdzenie poziomu żelaza w surowicy, poziomu ferrytyny oraz całkowitą zdolność wiązania żelaza.

Kiedy możemy mówić o anemii? Zostały stworzone specjalne normy, które pozwalają ocenić obecność niedokrwistości, a także jej stopień (są cztery stopnie: niedokrwistość łagodna, umiarkowana, ciężka, zagrażająca życiu). U kobiet o anemii świadczy wynik wskazujący na hemoglobinę poniżej 12g/dl, a u kobiet ciężarnych poniżej 11g/dl.*

*Należy pamiętać, że laboratoria mogą mieć swoje własne normy i to nimi należy kierować się podczas interpretacji wyników.

Jak leczy się niedokrwistość z niedoboru żelaza?

Przede wszystkim jest to suplementacja preparatami żelaza, niektóre z nich mają także dodatek kwasu askorbinowego lub kwasu foliowego. Preparaty podawane są w formie tabletek. Mogą jednak wywołać efekty uboczne, takie jak problemy z wypróżnianiem się. Jeśli są one nasilone, należy zmienić lek.

Istnieje także możliwość leczenia dożylnego, które jest jednak stosowane w bardzo nielicznych przypadkach. Np. jeśli ktoś nie toleruje farmakoterapii doustnej lub gdy nie da się traconego żelaza uzupełnić drogą pokarmową.

Niezwykle ważna jest w tym przypadku także dieta, która pozwoli chociaż w niewielkim stopniu uzupełniać żelazo na bieżąco. Produkty bogate w ten składnik to m.in. mięso (wątróbka, wołowina, ryby, drób), żółtko jajka, zielone warzywa, np. brokuły, czy jarmuż, ale także orzechy, warzywa strączkowe i tofu.

Zobacz też: Krew menstruacyjna – co mówi o kobiecym zdrowiu?

Źródła:

Matysiak, M., Niedokrwistości – nadal aktualny problem w opiece nad matką i dzieckiem , Family Medicine & Primary Care Review 16(2), s. 185–188.  [dostęp 15.04.2019].

Orlicz-Szczęsna, G., Żelazowska-Posiej, J., & Kucharska, K. (2011). Niedokrwistość z niedoboru żelaza. Current Problems of Psychiatry, 12(4), 590–594. [dostęp 15.04.2019].

Katarzyna Miłkowska

Dziennikarka, absolwentka UW. Obecnie studentka V. roku psychologii klinicznej na Uniwersytecie SWPS oraz studentka studiów podyplomowych Gender Studies na UW.

Test oksytocynowy – czym jest i kiedy się go wykonuje?

Test oksytocynowy
fot.Pixabay

W niektórych przypadkach ciąż powikłanych zachodzi podejrzenie, że pod wpływem skurczy porodowych akcja serca dziecka może zostać zaburzona lub zatrzymana. Dlatego zanim podejmie się decyzję o sposobie rozwiązania ciąży, w niektórych sytuacjach zaleca się wykonanie testu oksytocynowego, który pozwala na ustalenie jak dziecko reaguje na skurcze macicy.

CHaBeR News

https://www.chcemybycrodzicami.pl/wp/wp-content/uploads/2016/07/pop-up-foto.jpg

Jesteś dla nas ważna!

Chcemy być z Tobą w kontakcie, zapisz się do newslettera, aby otrzymywać wartościowe informacje.

Przygotujemy dla Ciebie coś ciekawego i możesz być pewna, że nie zasypiemy Cię mailami.

Co to jest oksytocyna?

Oksytocyna to hormon podwzgórza. Jest szczególnie ważna w czasie porodu – powoduje skurcze mięśni macicy. Po porodzie i wydaleniu łożyska, oksytocyna powoduje obkurczanie się naczyń krwionośnych wewnątrz macicy, dzięki czemu tamuje krwawienie.

Ma wpływ na zwijanie macicy w połogu. Żeńskie hormony płciowe estrogeny wzmagają wydzielanie oksytocyny, natomiast progesteron je hamuje. Oksytocyna uwalniana jest też po podrażnieniu brodawek sutkowych, na przykład podczas ssania piersi, co w okresie laktacji ułatwia wydzielanie mleka. Stężenie oksytocyny rośnie w trakcie ciąży. Wydzielanie oksytocyny pobudzane jest przez rozszeżającą się szyjkę macicy.

Oksytocyna wydziela się również, kiedy kobieta jest podniecona seksualnie, stężenie rośnie gwałtowanie w trakcie orgazmu. Jak dowodzą liczne badania z zakresu psychologii, oksytocyna bierze udział w odczuwaniu przyjemności, jest ważnym hormonem odpowiadającym za nasze odczucia w stanie zakochania, pomaga budować i spajać relacje. Jej pojawienie się w organizmie sprawia, że postrzegamy potencjalnych partnerów lub partnerki jako atrakcyjniejszych, chętniej nawiązujemy bliskie relacje, jesteśmy bardziej wrażliwe na dotyk.

Zobacz też: Wstyd przyznać się do wstydu… ale zastanów się: czy wiesz, czego się wstydzisz?

Kiedy wykonuje się test oksytocynowy?

Test oksytocynowy, nazywany również testem stresowym, testem OCT oraz testem CST, wykonywany jest u niektórych kobiet z powikłaną lub przenoszoną ciążą. Dziś wykonuje się go rzadziej niż kiedyś, jednak wciąż uważany jest za miarodajne narzędzie diagnostyczne, które pozwala na wybranie odpowiedniej metody rozwiązania ciąży (poród naturalny, cesarskie cięcie). Często wykonuje się go, gdy test biofizyczny płodu wykaże nieprawidłowości.

Test oksytocynowy pozwala przewidzieć, jak dziecko poradzi sobie w trakcie porodu. Podana do organizmu kobiety oksytocyna wywołuje skurcze. W tym czasie kobieta podłączona jest do aparatury, która dokonuje pomiaru aktywności serca dziecka oraz monitoruje wywołane skurcze. Jeśli aktywność serca płodu spada podczas skurczy, może się zdarzyć, że lekarz zaleci poród poprzez cesarskie cięcie.

Test wykonuje się w 32 tygodniu ciąży lub później. Badanie trwa około 2 godzin i przeprowadza się je w szpitalu, najczęściej w pozycji leżącej.

Zobacz też: Szczepienia w ciąży – co mówią wytyczne towarzystwa immunologicznego?

Jakie są przeciwwskazania do wykonania testu oksytocynowego?

Testu oksytocynowego nie wykonuje się, gdy:

  • Kobieta jest szczególnie wrażliwa na oksytocynę
  • Są inne bezwzględne wskazania do cesarskiego cięcia/przeciwwskazania do porodu naturalnego
  • Wystepuje wzmożone napięcie mięśnia miednicy
  • Istnieje zagrożenie pęknięcia macicy
  • Kobieta lub płód cierpią na zaburzenia sercowo-naczyniowe
  • Istnieje ryzyko przedwczesnego porodu

 

E-wydanie Magazynu Chcemy Być Rodzicami znajdziesz tutaj.

 

Weronika Tylicka

dziennikarka, związana od początku z magazynem Chcemy Być Rodzicami