Przejdź do treści

Zbadaj swoją płodność, nim będzie za późno…

Szybki styl życia, pogoń za karierą, brak środków materialnych na utrzymanie potomka sprawiają, że kobiety coraz później decydują się na pierwsze dziecko. Tymczasem wraz z wiekiem szansa na zajście w ciążę maleje. Aby temu zapobiec, powołano kampanię społeczną „Płodna Polka”, której celem jest zachęcenie kobiet do wykonywania badań płodności przed rozpoczęciem starań o dziecko. Dzięki temu można oszacować czas, w jakim będzie możliwe poczęcie dziecka w przyszłości.

Jak pokazuje badanie statystyczne wykonane na zlecenie kampanii „Płodna Polka”, niemal co czwarta kobieta planuje pierwsze dziecko po 30. roku życia, zaś ponad połowa respondentek chciałaby zostać mamą w wieku 26–30 lat. Czym spowodowana jest decyzja o macierzyństwie po 30. roku życia? Najczęściej podawaną przyczyną jest niewystarczająco dobra sytuacja materialna, brak stałego partnera oraz rozwój kariery zawodowej.

CHaBeR News

Jesteś dla nas ważna!

Chcemy być z Tobą w kontakcie, zapisz się do newslettera, aby otrzymywać wartościowe informacje.

Przygotujemy dla Ciebie coś ciekawego i możesz być pewna, że nie zasypiemy Cię mailami.

Wiek a płodność

Każda kobieta ma swoją indywidualną granicę wieku, do której będzie możliwe zajście w ciążę. Zależy to w dużej mierze od stanu zdrowia, a grupa kobiet, którym doskwierają problemy ginekologiczne jest coraz większa. Do najczęstszych problemów należą: nieregularne miesiączki, operacje narządów rodnych, torbiele, mięśniaki, zaburzenia owulacji, zespół policystycznych jajników, endometrioza. Bezpieczna granica wieku, w którym można starać się o dziecko w przypadku zdrowych kobiet to około 33–35 lat i jest ona dużo dłuższa niż u kobiet leczących się ginekologicznie. W ich wypadku granica ulega znacznemu skróceniu, dlatego należy zadbać o odpowiednio wczesną diagnostykę płodności, szczególnie jeżeli planuje się dziecko w późniejszym wieku.

Coraz częstszym problemem jest również przedwczesna menopauza. Dzieje się tak, ponieważ nawet na około 10 lat przed ostatnią miesiączką płodność kobiety znacznie się obniża. Oznacza to, że jeżeli mama kobiety starającej się o dziecko przechodziła menopauzę we wczesnym wieku, jej córka powinna dużo wcześniej zbadać swoją płodność i ewentualnie przyspieszyć decyzję o zajściu w ciążę. Należy jednak pamiętać, że nie istnieją sztywne reguły. „Wszystko zależy od indywidualnego życia kobiety, ale proszę pamiętać, że na płodność negatywnie wpływają również czynniki związane ze stylem życia, takie jak stres, zła dieta, o które w dzisiejszych czasach nietrudno. Medycyna w tych sprawach jest nieubłagana, odkładanie decyzji o ciąży może spowodować kłopoty” – ostrzega dr Grzegorz Mrugacz, dyrektor medyczny Kliniki Leczenia Niepłodności „Bocian” w Warszawie.

Badania płodności kobiet

Nie istnieje jedno idealne badanie pozwalające ocenić kobiecą płodność, dlatego stosuje się metodę połączoną, na którą składa się kilka badań. Ich wyniki dadzą odpowiedź na temat tzw. rezerwy jajnikowej, czyli potencjału rozrodczego, jaki wykazują jajniki. „W jajnikach znajduje się określona ilość jajeczek, przeznaczona na całe życie, co oznacza, że w przypadku ich wyczerpania kobieta nie będzie mogła zajść w ciążę, nawet jeżeli nadal miesiączkuje” – tłumaczy ginekolog dr Bartosz Pietrzycki.

W skład badań płodności wchodzi badanie USG oraz badanie poziomu hormonów: FSH i AMH.

Badanie USG wykonuje się, aby ocenić strukturę jajników i macicy oraz grubość endometrium. Jest ono przeprowadzane w pierwszych dniach cyklu, w trakcie miesiączki, aby zaobserwować, ile tzw. pęcherzyków antralnych znajduje się w jajnikach. Są to pęcherzyki gotowe do wzrostu pod wpływem hormonów, które następnie stają się pęcherzykami dominującymi – to w nich dojrzewają komórki jajowe. Uważa się, że niska rezerwa jajnikowa to mniej niż 5 pęcherzyków antralnych w jajniku.

Kolejnym badaniem jest badanie poziomu FSH, czyli hormonu folikulotropowego, którego poziom mówi o wydolności jajników. Wzrost stężenia FSH jest powiązany z mniejszą ilością prawidłowych komórek jajowych oraz mniejszą szansą na zajście w ciążę. Wadą tej metody jest częste występowanie wyników fałszywie dodatnich lub fałszywie ujemnych. Oznacza to, że kobieta z prawidłowym poziomem FSH może mieć jednocześnie niską rezerwę jajnikową. Ponadto poziom tego hormonu może się znacząco różnić pomiędzy cyklami.

Najczęściej wykonywanym badaniem płodności kobiet jest sprawdzenie poziomu AMH, czyli hormonu anty-Mullerowskiego – to obecnie standard w ocenie rezerwy jajnikowej, szczególnie w połączeniu z badaniem USG i poziomem FSH. Hormon anty-Mullerowski jest produkowany przez komórki ziarniste w pęcherzykach antralnych, a jego niski poziom świadczy o niskiej rezerwie jajnikowej. Badanie odznacza się największą dokładnością, a w związku z tym, że ilość hormonu nie zmienia się znacząco w czasie cyklu miesiączkowego, można je przeprowadzić w dowolnym momencie.

Zdaniem specjalistów połączenie badania USG oraz poziomu FSH i AMH jest najbardziej skuteczną metodą w ocenie płodności kobiet. „Przeprowadzenie tych badań pozwala ocenić rezerwę jajnikową kobiety i oszacować czas, w jakim będzie możliwe poczęcie dziecka. Metoda nie daje stuprocentowej pewności, ale pozwala na postawienie prognozy płodności na okres  3–5 lat – mówi dr Pietrzycki. – Im starsza kobieta poddaje się  badaniom, tym prognoza będzie krótsza w związku z możliwymi zmianami związanymi z wiekiem. Należy jednak pamiętać, że nawet dobre wyniki badań nie gwarantują, że w przyszłości nie pojawią się problemy z poczęciem dziecka” – zaznacza specjalista.

Dalszą część tekstu przeczytasz w 5 numerze magazynu

opr. Katarzyna Wielgus

Chcemy Być Rodzicami

Jedyny magazyn poradnikowy dla starających się o dziecko. Starania naturalne, inseminacja, in vitro, adopcja.

Jakie badania służą ocenie płodności kobiet?

Dla większości par pragnienie dziecka spełnia się w sposób naturalny. Jednak co piąta para w wieku rozrodczym pozostaje bezdzietna mimo woli, co stanowi około 20% populacji na świecie, a w przypadku naszego kraju może oznaczać nawet 1,5 mln par. Według danych szacunkowych, aż u prawie 50% par źródłem bezskutecznych starań o ciążę są problemy zdrowotne, jakich doświadcza kobieta, dlatego ustalenie przyczyny niepłodności to pierwszy i kluczowy krok w walce o macierzyństwo.

CHaBeR News

http://www.chcemybycrodzicami.pl/wp/wp-content/uploads/2016/07/pop-up-foto.jpg

Jesteś dla nas ważna!

Chcemy być z Tobą w kontakcie, zapisz się do newslettera, aby otrzymywać wartościowe informacje.

Przygotujemy dla Ciebie coś ciekawego i możesz być pewna, że nie zasypiemy Cię mailami.

Dlaczego tak trudno jest zostać mamą?

Niepłodność u kobiet może wynikać z zaburzeń miesiączkowania, schorzeń takich jak endometrioza, przebytego zapalenia wyrostka robaczkowego oraz wszystkich operacji w obrębie miednicy mniejszej, które mogą przyczyniać się do powstania zrostów i zaburzeń czynności jajowodów. Problemy z płodnością mogą powodować także przebyte zakażenia, wrodzone nieprawidłowości w budowie narządu rodnego, mięśniaki macicy, bolesne stosunki, zapalenie przydatków, torbiele jajników, silny stres, zły stan odżywienia i brak równowagi hormonalnej organizmu.

Diagnostyka niepłodności – najpierw wywiad

Rozmowa z lekarzem to pierwszy krok do znalezienia konkretnego powodu nieudanych prób zajścia w ciążę. Jeśli bezskutecznie starasz się o dziecko i podejrzewasz u siebie niepłodność, podczas pierwszej wizyty w klinice leczenia czeka cię seria wnikliwych i – przyznajmy – intymnych pytań dotyczących cyklu miesiączkowego, częstości współżycia, przebytych schorzeń, ewentualnych poronień (także u członków rodziny), wad wrodzonych, chorób genetycznych w rodzinie itp.

Pamiętaj, że im więcej szczegółów będziesz w stanie podać, tym lepszy ogląd sytuacji będzie miał twój lekarz, a co za tym idzie – szanse na relatywnie szybkie ustalenie przyczyny niepłodności wzrosną. W żadnym wypadku nie ukrywaj informacji, które mogą mieć znaczenie – specjalista musi wiedzieć, np. czy miałaś wielu partnerów, doświadczyłaś ryzykownych zachowań seksualnych lub leczyłaś infekcje dróg rodnych o ostrym przebiegu.

Także schorzenia o podłożu endokrynnym (schorzenia tarczycy, przysadki mózgowej, nadnerczy itp.) oraz choroby układowe mogą modyfikować płodność, dlatego lekarz na pewno zleci ci wykonanie badań tarczycy. Ocena stanu tarczycy ma podwójne znaczenie – nie tylko wykrywa ewentualne schorzenia tego gruczołu, ale może również zwiększyć szanse kobiety na urodzenie zdrowego dziecka (u pacjentek z niedoczynnością tarczycy ryzyko wystąpienia wad wrodzonych u płodu jest większe – podjęcie skutecznego leczenia pozwala je obniżyć).

Owulacja pod obserwacją

Zanim lekarz postawi diagnozę i zaproponuje konkretną metodę leczenia niepłodności, zapozna się z przebiegiem twojego cyklu owulacyjnego. W tym celu wyśle cię na 2-3 dopochwowe badania ultrasonograficzne i 1-2 badania poziomu hormonów – wspólna analiza ich wyników pozwala bowiem na stwierdzenie, czy owulacja ma miejsce, a także kiedy występują dni płodne i jajeczkowanie. Badanie USG jest wykonywane na początku cyklu miesiączkowego, a następnie ok. 12-14 dnia cyklu.

Jeśli monitorowanie owulacji wykaże brak jajeczkowania, warto rozważyć stymulację farmakologiczną owulacji. Leki, najczęściej w postaci tabletek lub zastrzyków, podawane są w pierwszych dniach cyklu.

Badania hormonalne

Kluczowe znaczenie w diagnostyce niepłodności u kobiet ma badanie poziomu AMH (Anti-Müllerian Hormone) we krwi. Stężenie tego hormonu wskazuje na stan rezerwy jajnikowej pacjentki, czyli liczbę posiadanych pęcherzyków jajnikowych i tym samym pozwala ocenić jej płodność. Test można przeprowadzić w dowolnym momencie cyklu, gdyż poziom AMH jest stały niezależnie od fazy cyklu. Na poziom hormonu AMH nie mają wypływu również terapia hormonalna czy antykoncepcyjna. Jeżeli badanie wykaże bardzo niski poziom badanego hormonu, lekarz zasugeruje skorzystanie z metody in vitro.

O płodności kobiety świadczy również stężenie hormonu FSH, wytwarzanego przez przysadkę mózgową. Badanie FSH zaleca się pacjentkom, u których występują nieregularne cykle miesiączkowe i pojawia się podejrzenie zespołu policystycznych jajników (łącznie z oznaczeniem poziomu LH) lub podejrzenie przedwczesnego wygasania czynności jajników (łącznie z oznaczeniem poziomu E2).

Badania dróg rodnych

Nieprawidłowości w budowie jamy macicy, zmiany w obrębie nabłonka (polipy, zrosty, mięśniaki podśluzówkowe) i niedrożność jajowodów to częste przyczyny niepłodności u kobiet, dlatego przy trudnościach z zajściem w ciążę wykonuje się następujące badania:

  • histeroskopia – służy do oceny budowy jamy macicy, ponadto podczas badania można usunąć mięśniaki, polipy i zrosty wewnątrzmaciczne;
  • Sono-HSG –  badanie polega na podaniu soli fizjologicznej przez cewnik do szyjki macicy, jamy macicy i jajowodów w celu sprawdzenia drożności dróg rodnych; często zdarza się, że w trakcie badania dochodzi do udrożnienia zlepionych jajowodów i automatycznego usunięcia przyczyny niepłodności u danej pacjentki;
  • biopsja rysowa endometrium – wykonywana jest głównie w celu diagnostyki zmian w obrębie śluzówki kanału szyjki oraz jamy macicy. W diagnostyce niepłodności najdogodniejszy termin przypada między 22 a 24 dniem cyklu.
  • kolposkopia – dzięki 3-47-krotnemu powiększeniu tarczy szyjki macicy lekarz może ocenić stan nabłonka części pochwowej szyjki macicy, a w momencie stwierdzenia zaburzeń można pobrać materiał do badania histopatologicznego;
  • cytologia – badanie wykrywa stany nowotworowe i przednowotworowe w obrębie szyjki macicy, które mogą utrudniać zajście w ciążę;
  • laparoskopia diagnostyczna – umożliwia ocenę budowy i położenia narządów miednicy mniejszej, ocenę drożności jajowodów, lokalizację zrostów, czy rozpoznanie endometriozy.
  • test PCT, czyli badanie śluzu szyjkowego przeprowadzane ok. 12 godzin po odbytym stosunku płciowym – jego zadaniem jest ocena aktywności plemników w wydzielinie z szyjki macicy i określenie szans na poczęcie dziecka. Test PCT powinien być poprzedzony badaniem nasienia.

Niepłodność wtórna – gdzie szukać jej przyczyn?

Czasem zdarza się, że problemu niepłodności doświadczają kobiety, które mają już jedno lub dwoje dzieci. Wówczas, w diagnostyce tzw. niepłodności wtórnej, nacisk kładzie się na przeszłość położniczą, przebyte porody oraz ich powikłania, rozwój dzieci, ewentualne ciąże pozamaciczne i poronienia.

Rozpoznawanie przyczyn niepłodności może mieć różny przebieg – nie wszystkie pacjentki są poddawane bardziej inwazyjnym badaniom:

„Każda kobieta, która szuka pomocy w klinice leczenia niepłodności jest traktowana w sposób indywidualny” – podkreśla dr n. med. Anna Cygal z kliniki leczenia niepłodności InviMed w Katowicach. „Nie  ma tu miejsca na utarte schematy, ponieważ nie ma dwóch takich samych przypadków. Często są to sytuacje złożone, a przyczyny niepłodności należy doszukiwać się u obojga partnerów. Oddzielną sprawą jest niepłodność idiopatyczna, o nieustalonym podłożu, która dotyka około 20% par zmagających się z niepłodnością.” – dodaje dr n. med. Anna Cygal z kliniki InviMed.

Planujesz macierzyństwo i zakładasz, że trudności z zajściem w ciążę na pewno cię ominą, ponieważ dbasz o siebie i prowadzisz higieniczny tryb życia? Mocny i zdrowy organizm ma większe szanse na poczęcie dziecka i donoszenie ciąży do terminu porodu, ale płodność to złożony temat – na pierwszy rzut oka nie widać na przykład, że mimo młodego wieku doszło do spadku rezerwy jajnikowej, a szanse na dziecko maleją z tygodnia na tydzień. Właśnie dlatego przy trudnościach z szybkim zajściem w ciążę powinnaś poważnie rozważyć konsultację ze specjalistą w klinice leczenia niepłodności. Im wcześniej zajmiesz się tym problemem, tym większe jest prawdopodobieństwo, że doświadczysz macierzyństwa.

materiał prasowy

Materiały prasowe to teksty przesyłane podmioty zewnętrzne do publikacji w różnych mediach, informują o wydarzeniach, osiągnięciach, bywają zaproszeniami na spotkania.

Progesteron: hormon życia i towarzysz ciąży

progesteron

Jak działa progesteron i gdzie jest produkowany? Co hamuje, a co pobudza i czy jest niezbędny do utrzymania ciąży? Przeczytaj o tym ważnym hormonie i dowiedz się, dlaczego pełni tak ważną rolę w organizmie kobiety.

CHaBeR News

http://www.chcemybycrodzicami.pl/wp/wp-content/uploads/2016/07/pop-up-foto.jpg

Jesteś dla nas ważna!

Chcemy być z Tobą w kontakcie, zapisz się do newslettera, aby otrzymywać wartościowe informacje.

Przygotujemy dla Ciebie coś ciekawego i możesz być pewna, że nie zasypiemy Cię mailami.

Progesteron, inaczej luteina, to jeden z żeńskich hormonów płciowych. Wytwarzany jest głównie przez komórki ziarniste dojrzałego pęcherzyka jajnikowego, ale w niewielkiej ilości wydzielają go także nadnercza. W czasie ciąży produkcja tego hormonu odbywa się początkowo w ciałku żółtym (powstałym po owulacji z pęcherzyka jajnikowego), a następnie w łożysku.

W organizmie kobiety progesteron wykazuje działanie wielokierunkowe. Odpowiada m.in. za:

  • regulację temperatury ciała,
  • unormowanie poziomu glukozy we krwi,
  • obniżenie stężenia aminokwasów.

Progesteron a ciąża

Stężenie progesteronu rośnie kilka dni po owulacji – jako żeński hormon płciowy ma bowiem przede wszystkim przygotować organizm kobiety do ciąży oraz podtrzymać ją w pierwszych miesiącach jej trwania. Gdy dojdzie do zapłodnienia, wytwarzanie odpowiedniej ilości progesteronu:

  • przygotowuje macicę do zagnieżdżenia się komórki jajowej,
  • hamuje skurcze macicy, ograniczając tym samym ryzyko przedwczesnego porodu,
  • umożliwia zatrzymanie wody w organizmie,
  • pobudza wzrost pęcherzyków w gruczołach sutkowych, przygotowując je do laktacji.

Prawidłowy poziom progesteronu po owulacji i w czasie ciąży:

  • Po owulacji:  1–28 ng/ml
  • Do 12. tygodnia ciąży: 9–47 ng/ml
  • Od 12. Do 28 tygodnia ciąży: 17–146 ng/ml
  • Po 28. Tygodniu ciąży: 55–200 ng/ml

Jeżeli do zapłodnienia nie dochodzi, poziom progesteronu ulega obniżeniu, czego następstwem jest pojawienie się menstruacji. Warto wiedzieć, że nieprawidłowe stężenie tego hormonu przez organizm kobiety może być przyczyną niepłodności, poronień i zaburzeń cyklu menstruacyjnego.

Czytaj też:

10 sposobów na zwiększenie płodności

Natalia Łyczko

Absolwentka filologii polskiej na Uniwersytecie Warszawskim. Redaktorka i korektorka – z zawodu i pasji. Miłośniczka kawy, kotów i podróży.

Niedowaga a płodność – czy niska waga utrudnia zajście w ciążę?

Szczupła kobieta mierzy talię centymetrem.
Fot.: Fotolia

Choć znane są związki między otyłością i niepłodnością, wciąż niewiele osób zdaje sobie sprawę, że groźna dla zdolności rozrodczych kobiety jest także zbyt niska waga. Problemy z płodnością związane z niedowagą dotykają dziś nawet 5% populacji kobiet. Przeczytaj, jakie korelacje występują pomiędzy niedowagą a płodnością.

CHaBeR News

http://www.chcemybycrodzicami.pl/wp/wp-content/uploads/2016/07/pop-up-foto.jpg

Jesteś dla nas ważna!

Chcemy być z Tobą w kontakcie, zapisz się do newslettera, aby otrzymywać wartościowe informacje.

Przygotujemy dla Ciebie coś ciekawego i możesz być pewna, że nie zasypiemy Cię mailami.

Za płodność kobiety odpowiedzialnych jest wiele czynników. Jednym z nich jest właściwa masa ciała, a co za tym idzie – odpowiednia ilość tkanki tłuszczowej.

Niedowaga a płodność i owulacja

Przyjmuje się, że prawidłowy wskaźnik BMI dorosłej kobiety to 22. Jeżeli spadnie on poniżej dolnej normy, czyli 18,5, u kobiety występuje niedowaga. Może ona być przyczyną wielu problemów zdrowotnych, które – bezpośrednio lub pośrednio – wpływają na płodność. W organizmie dochodzi m.in. do zaburzeń gospodarki hormonalnej i deregulacji cyklu miesiączkowego, a w konsekwencji – do problemów z owulacją. Wynika to m.in. z niedostatecznej produkcji estrogenów i obniżenia stężenia lutropiny (LH) – hormonu, który odpowiada za pęknięcie pęcherzyka jajnikowego.

Jeszcze większe zagrożenie występuje u kobiet, u których nastąpiła szybka i ekstremalna utrata wagi, sięgająca 25% wagi wyjściowej (np. w wyniku diet odchudzających bądź choroby). Często dochodzi wówczas do wtórnej utraty miesiączki, która jest przyczyną niepłodności. Zaburzenia miesiączkowania mogą jednak wystąpić już wtedy, gdy utrata wagi wynosi 10-15%. To pokazuje, jak silny jest związek: niedowaga a płodność.

Niedowaga a wcześniejsza menopauza

Najnowsze badania naukowców z uniwersytetu w Massachussetts pokazują też istotne korelacje pomiędzy niedowagą a przedwczesną menopauzą. Według przeprowadzonych analiz kobiety, które w młodości miały niedowagę lub doświadczyły wielokrotnych spadków wagi, zagrożone są przyspieszeniem menopauzy nawet o kilka lat.

Zainteresował Cię artykuł Niedowaga a płodność? Przeczytaj także: Nadwaga a niepłodność – co powinnaś wiedzieć?

Natalia Łyczko

Absolwentka filologii polskiej na Uniwersytecie Warszawskim. Redaktorka i korektorka – z zawodu i pasji. Miłośniczka kawy, kotów i podróży.

Histeroskopia – czym jest i kiedy ją wykonać?

leczenie niepłodności

Choć jej nazwa może wywoływać niepokój, histeroskopia to badanie, które odgrywa bardzo ważną rolę w diagnostyce i leczeniu zmian w jamie macicy. Czym dokładnie jest histeroskopia i jak się do niej przygotować? Przeczytaj nasz krótki poradnik.

CHaBeR News

http://www.chcemybycrodzicami.pl/wp/wp-content/uploads/2016/07/pop-up-foto.jpg

Jesteś dla nas ważna!

Chcemy być z Tobą w kontakcie, zapisz się do newslettera, aby otrzymywać wartościowe informacje.

Przygotujemy dla Ciebie coś ciekawego i możesz być pewna, że nie zasypiemy Cię mailami.

Histeroskopia, inaczej wziernikowanie macicy, to endoskopowy zabieg ginekologiczny, podczas którego przez szyjkę macicy wprowadza się specjalny przyrząd – histeroskop.

Histeroskop ma postać długiej rurki wyposażonej w kamerę i lampkę. Narzędzie to umożliwia lekarzowi wykonanie histeroskopii diagnostycznej, której celem jest określenie, czy:

  • we wnętrzu macicy nie pojawiły się patologiczne zmiany (np. polipy, mięśniaki, przegrody w jamie macicy lub zrosty),
  • ujścia maciczne jajowodów są drożne.

 

Histeroskopia diagnostyczna – wskazania

Histeroskopię diagnostyczną wykonuje się na zlecenie lekarza.Wskazaniami do tego badania są m.in.:

  • upławy,
  • nieprawidłowe krwawienia miesiączkowe,
  • niepłodność lub przebyte poronienia,
  • nieprawidłowe struktury wykryte podczas dopochwowego badania USG.

Jeśli podczas histeroskopii diagnostycznej lekarz zaobserwuje niepokojące twory, konieczne może okazać się wykonanie bardziej inwazyjnego zabiegu – histeroskopii operacyjnej.

 

Histeroskopia operacyjna – gdy na obrazie pojawią się zmiany

Histeroskopię operacyjną wykonuje się na czczo, w znieczuleniu ogólnym. Zalecanym terminem na przeprowadzenie zabiegu jest pierwsza faza cyklu miesiączkowego.

Warto wiedzieć, że histeroskop wykorzystywany podczas histeroskopii operacyjnej ma większą średnicę niż ten, którego używa się do histeroskopii diagnostycznej. Jest on wyposażony w elektroresektoskop, który umożliwia wprowadzenie do jamy macicy mikronarzędzi do usunięcia patologicznych zmian.

Zobacz też:

Niepłodność idiopatyczna, czyli wyjaśnić niewyjaśnione

Natalia Łyczko

Absolwentka filologii polskiej na Uniwersytecie Warszawskim. Redaktorka i korektorka – z zawodu i pasji. Miłośniczka kawy, kotów i podróży.