Przejdź do treści

Zapalenie stawów powodem wczesnych porodów?

Dzieci matek z reumatoidalnym zapaleniem stawów mogą urodzić się przedwcześnie – do takich wniosków doszli duńscy i amerykańscy naukowcy.

Ciężarne kobiety z takim schorzeniem są narażone na wczesny poród 2 razy częściej, niż te zdrowe. Badania były jednak wtórne, zatem stawiana teza niekoniecznie  musi pokrywać się z rzeczywistością. Ane Rohm ze Szpitala Uniwersyteckiego w Kopenhadze, prowadząca grupę badaczy, korzystała z ogólnokrajowych rejestrów narodzin. Pod lupę wzięto obejmujące lata 1977 – 2008. Część – ze względu na brak związku między czasem porodu,  a dolegliwościami matki – wykluczono. Grupa studyjna wyniosła zatem ponad 1,9 miliona dzieci.

CHaBeR News

Jesteś dla nas ważna!

Chcemy być z Tobą w kontakcie, zapisz się do newslettera, aby otrzymywać wartościowe informacje.

Przygotujemy dla Ciebie coś ciekawego i możesz być pewna, że nie zasypiemy Cię mailami.

Wyniki pokazały, że 13 500 niemowląt było narażonych na schorzenia, bez względu na to, czy chorobę rodzicielki zdiagnozowano przed lub po porodzie. Wymiary 2 101 – obwód głowy i brzucha – były podobne do wymiarów dzieci zdrowych kobiet. Różnica wagi to 87 gramów, ciężaru łożyska zaś 14. Iloraz szans na przedwczesny poród to 1,48 (już zdiagnozowane zapalenie stawów) oraz 1,32 (diagnoza postawiona po narodzinach).

Karolina Błaszkiewicz

dziennikarka. Związana z magazynem Chcemy Być Rodzicami i z natemat.pl

3 największe emocjonalne wyzwania niepłodności – ty też z nimi walczysz?

Stawiasz wyzwanie płodności? Twoją główną misją jest posiadanie dziecka? Rozpoczynając tę wymagającą podróż stajesz na starcie z otwartą głową i przepełnia cię nadzieja. Kiedy jednak okazuje się, że nie wszystko idzie po twojej myśli, wyzwania zaczynają się piętrzyć. Z czym tak naprawdę musisz się mierzyć?

CHaBeR News

http://www.chcemybycrodzicami.pl/wp/wp-content/uploads/2016/07/pop-up-foto.jpg

Jesteś dla nas ważna!

Chcemy być z Tobą w kontakcie, zapisz się do newslettera, aby otrzymywać wartościowe informacje.

Przygotujemy dla Ciebie coś ciekawego i możesz być pewna, że nie zasypiemy Cię mailami.

Przedłużająca się droga do rodzicielstwa jest czymś znacznie więcej, niż tylko jednym konkretnym celem i jego realizacją. Starania zaczynają „rozlewać” się na wszystkie inne sfery życia. Stąd też tak trudno jest nieraz poradzić sobie z pojawiającymi się w tym czasie doświadczeniami. Szczególnie, że stajesz wtedy w szranki z ogromnymi emocjami.

Oto niektóre próby, jakie na swojej – i innych staraczek – drodze rozpoznaje Aela. Kobieta przez kilka lat starała się o zostanie matką, przeszła niejedną próbę in vitro oraz trzy szalenie przytłaczające poronienia. Rozpoznajesz u siebie podobną perspektywę? Tobie też trudno jest sprostać tym wyzwaniom?

1. Znalezienie emocjonalnej równowagi

Emocjonalny roller coaster, który wiąże się z leczeniem płodności, dosłownie sprawia, że czujesz się jakbyś czasami traciła zmysły. Utrzymanie emocji pod kontrolą jest kluczowe – jednak niezwykle trudne” – opisuje Aela.

Nie sposób się z nią nie zgodzić. Każdy cykl rozpoczyna się wielką nadzieją na to, że w końcu się uda. Bierzesz wszystkie niezbędne leki, zdrowo jesz, ćwiczysz i robisz milion innych czynności, które mają przynieść ci dziecko. Po kilkunastu dniach znów jednak rozpoczyna się nerwówka i nieraz czekanie, jak na „wyrok”. Wiesz przy tym przecież, że nawet jeśli wszystko robiłaś książkowo, nikt nie może dać ci gwarancji. Ciągła niewiadoma w głowie… A jeśli znów się nie udaje pojawia się żal, złość, niemoc. Wszystko po to, by za chwilę ponownie zrobić miejsce nadziei… To błędne koło zdaje się nieraz nie mieć końca. Nic więc dziwnego, że zmienność stanów i pojawiających się emocji może przytłaczać. Dlatego tak ważne jest zauważenie tego, co się wydarza. Obserwacja owego koła. Z jednej strony pozwalanie sobie na pojawiające się emocje, ale z drugiej łapanie do nich dystansu. Równowaga to w tym wypadku słowo klucz.

Co może pomóc? Medytacja, akupunktura, odpowiednie lektury – poszukaj sposobu, który będzie ci najlepiej odpowiadał. Nie ma bowiem uniwersalnej metody na znalezienie balansu. Każdy z nas jest inny, każdy z nas może potrzebować czegoś zupełnie innego. Dla własnego dobra, staraj się to znaleźć.

Zobacz też: Jak przetrwać walkę z niepłodnością? Oto 5 cennych wskazówek – zadbaj o siebie!

2. Wybaczanie swojemu ciału

Jest to jedno z najtrudniejszych zmagań. Tak wiele razy nienawidziłam swojego ciała za to, że mnie zawodzi i bardzo walczę z wybaczeniem mu. Trudno jest pogodzić się z poczuciem własnej wartości, gdy ma się ciało, które nie robi tego, czego najbardziej pragniesz. Trudne staje się dbanie o to ciało, kiedy raz po raz rozczarowuje” – opisuje Aela.

Jej słowa są równie mocne, co prawdziwe. Szczególnie jeśli weźmiemy pod uwagę kulturę, w której żyjemy. Z jednej strony jest to wizja kobiety, jako matki. Jeśli zatem moje ciało nie potrafi sprostać temu zdaniu, to znaczy, że całe moje „ja” zawodzi. Z drugiej, kult ciała i poczucie, że jest ono niemalże niepokonane, wrzuca nas w wir myślenia o sobie, jak o robotach mających realizować stawiane im zadania. Niestety (albo może stety!) jesteśmy czymś znacznie więcej, stąd też tak trudno jest nam „zgrać” się w całość i wybaczyć każdej swojej części – także ciału.

W niepłodności ciało może więc być przeżywane jako zawodzące, niedoskonałe, nawet zdradliwe. Jedna z pacjentek bezskutecznie starających się o dziecko opowiadała, jak w dzieciństwie była przekonana, że jej ciało jest potrzebne do skakania, biegania, tańczenia. I było w tym niezawodne. Jej ciało po prostu było niezawodne. Dopiero niepłodność pokazała, jak bardzo w rzeczywistości jest ono kruche i niepewne. Tego typu uczucia nie są rzadkością wśród osób doświadczających niepłodności.

Katarzyna Mirecka, psychoterapeutka

Zobacz więcej: Psycholog: ciało w niepłodności uznajemy za zawodzące, niedoskonałe, nawet zdradliwe

3. Odpuszczanie kontroli

Aela opowiada, że „zawsze miała w sobie odrobinę z kontrolującego dziwaka”. Kiedy jednak problemy zaczęły być większe od nieposkładanego równo prania, czy nieumytych idealnie naczyń, perspektywa zyskała dla niej inny wymiar. „Odpuszczenie planu na życie nie było łatwe. Za kilka miesięcy będę miała 38 lat. Jak mogę wciąż nie mieć dzieci? Powinnam mieć do teraz dwójkę, albo nawet trójkę. Czy będę zmuszona zostać po raz pierwszy matką po 40-stce? Nie ma oczywiście w tym nic złego dla ludzi, którzy taki plan na założenie rodziny wybrali. Nie był to jednak mój plan” – opowiada.

Kontrola swojego planu na życie, to jedno. Drugie to kontrolowanie małych, składających się na owy większy cel, kroków. W staraniach może być ich bardzo wiele. Kontrola wizyt u lekarza, kontrola diety, kontrola testów owulacyjnych, kontrola seksu… Czasami jest jej zdecydowanie za dużo. Odpuszczenie może przynieść ważne i pozytywne skutki, ale nie jest łatwe. Musimy wtedy oddać losowi to, co jest jego – to, na co my sami nie mamy wpływu.

Myślę, że okres około transferowy i związane z tym oczekiwanie możemy nazwać swego rodzaju „zawieszeniem”. Jakie emocje mogą się wtedy pojawić?

Najczęściej stan niespokojnego oczekiwania powoduje, że czujemy napięcie i mamy większą niż zwykle potrzebę wpływu na sytuację, w której jesteśmy. Problem w tym, że wspomniane tu „zawieszenie”, niestety zazwyczaj łączy się w leczeniu właśnie z poczuciem braku kontroli nad sytuacją.

Fragment naszej rozmowy z psycholog z klinik leczenia niepłodności InviMed w Warszawie, Dorotą Gawlikowską.

Zobacz więcej: Czekanie… pewnie znasz to aż za dobrze! Psycholog: „Troska o siebie to możliwość chociaż częściowego odzyskania poczucia kontroli”

Źródło:babble.com

Katarzyna Miłkowska

Dziennikarka, absolwentka UW. Obecnie studiuje psychologię kliniczną na Uniwersytecie SWPS oraz Gender Studies na UW.

Niezwykłe badania nad ludzkim zarodkiem pod okiem polskiego naukowca

przyszłość miejskich programów in vitro
Fotolia

– Mamy nadzieję, że badania pozwolą odpowiedzieć na pytanie  dlaczego na tak wczesnym etapie kobiety ronią – mówi polski naukowiec prof. Magdalena Żernickia-Goetz. Przełomowe badania nad ludzkim zarodkiem po 7. dniu życia są wykonywane na uniwersytecie w Cambridge pod okiem polskiej embriolog.

CHaBeR News

http://www.chcemybycrodzicami.pl/wp/wp-content/uploads/2016/07/pop-up-foto.jpg

Jesteś dla nas ważna!

Chcemy być z Tobą w kontakcie, zapisz się do newslettera, aby otrzymywać wartościowe informacje.

Przygotujemy dla Ciebie coś ciekawego i możesz być pewna, że nie zasypiemy Cię mailami.

Dzięki pracy zespołowi pod przewodnictwem polskiej profesor zarodek przeżył i urósł poza ciałem matki w inkubatorze i można go było obserwować po 7. dniu życia. Na czym polega fenomen tych badań?

– Podwoiliśmy czas w którym zarodki mogły przetrwać i wzrastać poza ciałem matki – mówi  prof. Magdalena Żernickia-Goetz w programie „Czarno na białym”.

Badanie zarodka ludzkiego po 7. dniu było do niedawna niedozwolone

Do tej pory obrazy te nie były możliwe do zobaczenia nawet dla naukowców. Zdjęcia zarodka znane są naukowcom do 7. dnia życia, czyli do momentu jego zagnieżdżenia się w ciele matki. Po tym czasie (nie zagnieżdżony) obumierał. Kliniki in vitro  hodują ludzkie zarodki tylko do 7. dnia i kiedy następuje implantacja  reszta niepotrzebnych zarodków obumiera w laboratorium. W Anglii zarodki można badać do 14 dnia, ta granica nie była jeszcze dostępna kilka lat temu. A do ubiegłego roku było to jeszcze techniczne niemożliwe. W Polsce takie badania nie są w ogóle prowadzone, natomiast na świecie wykonuje się je tylko w 12 krajach (m.in. w Kanadzie, Islandii, Hiszpanii).

Badania zarodka ludzkiego – czemu służą?

Obserwacja zarodka ludzkiego w momentach dotąd nieopisanych ma odpowiedzieć na pytanie dlaczego dochodzi do poronień na tak wczesnym etapie, oraz dlaczego występują wady płodu a w przyszłości być może wskaże jak tego uniknąć.

– Te wszystkie badania robimy po to, by dowiedzieć się między innymi dlaczego na tak  wczesnym etapie kobiety ronią – mówiła w programie embriolog. – Z naszych badań wynika, że  nie jest to kwestia błędu w komunikacji między zarodkiem a matką a błędów komunikacji komórek w samym zarodku.

Zarodki do badania polska profesor otrzymuje z klinik in vitro.
– To te nadliczbowe, które nie zostały wykorzystane do zabiegu a zostałyby zniszczone – dodaje naukowiec.

Prof. Magdalena Żernickia-Goetz studiowała na Uniwersytecie Warszawskim. Na uczelni w Cambridge  pracuje od ponad 20 lat. Do współpracy zaprosił ją Martin Evans, który otrzymał nagrodę Nobla za badania nad komórkami macierzystymi.

Źródło: tvn24.pl, Zobacz cały reportaż w programie „Czarno na białym”.

POLECAMY:

Najciekawsze fakty o komórce jajowej

Aneta Grinberg-Iwańska

Absolwentka dziennikarstwa i politologii. Pasjonatka technik video. Redaktor prowadząca serwis.

Cristiano Ronaldo został ojcem po raz czwarty

Cristiano Ronaldo został ojcem po raz czwarty
fot. Twitter - @cristiano

Gwiazda klubu Real Madryt Cristiano Ronaldo ogłosił w niedzielę, że po raz czwarty został tatą. Piłkarz pochwalił się w sieci zdjęciem dziecka w objęciach świeżo upieczonej mamy.

CHaBeR News

http://www.chcemybycrodzicami.pl/wp/wp-content/uploads/2016/07/pop-up-foto.jpg

Jesteś dla nas ważna!

Chcemy być z Tobą w kontakcie, zapisz się do newslettera, aby otrzymywać wartościowe informacje.

Przygotujemy dla Ciebie coś ciekawego i możesz być pewna, że nie zasypiemy Cię mailami.

Partnerka Ronaldo Georgina Rodriguez urodziła dziewczynkę, którą para nazwała Alana Martina.

„Alana Martina właśnie przyszła na świat! Geo i Alana mają się świetnie. Wszyscy jesteśmy bardzo szczęśliwi” – ogłosił na Twitterze portugalski piłkarz.

Zobacz także: Księżna Kate spodziewa się bliźniąt?

Cristiano Ronaldo został ojcem po raz czwarty

Portugalczyk zamieścił również w sieci zdjęcie, na którym pozuje z Georginą, 7-letnim synkiem Cristiano Juniorem oraz nowo narodzoną córeczką.

Pod koniec października Cristiano opublikował w mediach społecznościowych nagranie, na którym zdradził imię dziecka oraz przewidywaną datę porodu (21. listopada).

Ronaldo jest również ojcem bliźniaków – Evy i Mateo, którzy przyszli na świat w czerwcu tego roku.

Tu kupisz najnowszy magazyn Chcemy Być Rodzicami

Źródło: The Local

Anna Wencławska

Absolwentka Uniwersytetu Warszawskiego. Dziennikarka, pasjonatka kultur i języków orientalnych.

Andrzejkowe wróżby dla starających się o dziecko – porady wróżki

Wróżka  Joanna Wiśniewska prezentuje skrypt runiczny, dla osób, które mają problem z zajściem w ciążę. Zobacz na filmie, jak go wykonać i co z nim dalej zrobić?

CHaBeR News

http://www.chcemybycrodzicami.pl/wp/wp-content/uploads/2016/07/pop-up-foto.jpg

Jesteś dla nas ważna!

Chcemy być z Tobą w kontakcie, zapisz się do newslettera, aby otrzymywać wartościowe informacje.

Przygotujemy dla Ciebie coś ciekawego i możesz być pewna, że nie zasypiemy Cię mailami.

Rytuał – jak mówi w filmie wróżka – jest przeznaczony dla osób, którym niepłodność idiopatyczna utrudnia zajście w ciążę.

Nie jest to skrypt uzdrawiający płodność, ale jedynie usuwający blokady, które są przyczyną problemu z zajścia w ciążę – mówi w filmie Joanna Wiśniewska. –  Tak więc przeznaczony jest dla osób, którym badania nie potwierdzają chorób i zaburzeń związanych z niepłodnością.

Jak zrobić skrypt runiczny na zajście w ciążę?

Do wykonania skryptu runicznego potrzebne będą:

  • blok,
  • fioletowa świeca,
  • kamienie,
  • kredki lub mazaki.

Co dalej zrobić ze skryptem, zobacz na filmie:

Źródło: Youtube.com

Weronika Tylicka

dziennikarka, związana od początku z magazynem Chcemy Być Rodzicami