Przejdź do treści

Wybierz Kobietę Medycyny

Portale Medyczne ogłosiły konkurs na najbardziej aktywne i skuteczne kobiety w polskiej medycynie i ochronie zdrowia.

Wśród kandydatek są m.in. prof. Maria K. Borszewska-Kornacka kierownik Kliniki Neonatologii w Szpitalu Klinicznym im. Ks. Anny Mazowieckiej w Warszawie, wojewódzki konsultant ds. neonatologii, prof. Ewa Helwich, kierownik Kliniki Neonatologii Instytutu Matki i Dziecka w Warszawie,  konsultant krajowy w dziedzinie neonatologii, prof. Anna Dobrzyńska, kierownik Kliniki Neonatologii, Patologii i Intensywnej Terapii Noworodka Centrum Zdrowia Dziecka, wieloletni konsultant krajowy w dziedzinie pediatrii.

CHaBeR News

Jesteś dla nas ważna!

Chcemy być z Tobą w kontakcie, zapisz się do newslettera, aby otrzymywać wartościowe informacje.

Przygotujemy dla Ciebie coś ciekawego i możesz być pewna, że nie zasypiemy Cię mailami.

To już druga edycja plebiscytu Kobiety Medycyny organizowanego przez redakcję Portali Medycznych, odbywającego się pod honorowym patronatem Pani Prezydentowej Jolanty Kwaśniewskiej. Ubiegłoroczna edycja cieszyła się ogromnym powodzeniem, na kandydatki oddano łącznie ponad 18 tysięcy głosów.

Laureatki plebiscytu Kobiety Medycyny 2015 zostaną wybrane w głosowaniu internautów. Każdy z nich może oddać 3 głosy – jeden głos na jedną kandydatkę. Głosowanie trwa na stronie http://www.kobietymedycyny.pl/od 6 lutego do 5 marca.

 od 6 lutego do 5 marca.

Portale Medyczne

Chcemy Być Rodzicami

Jedyny magazyn poradnikowy dla starających się o dziecko. Starania naturalne, inseminacja, in vitro, adopcja.

Torbiel czekoladowa: przyczyny, objawy i leczenie

torbiel czekoladowa
Torbiel czekoladowa może być objawem endometriozy // fot. Fotolia

Torbiel czekoladowa to rodzaj torbieli jajnika, który pojawia się w przebiegu endometriozy. Jakie są jej przyczyny, objawy i sposoby leczenia?

CHaBeR News

http://www.chcemybycrodzicami.pl/wp/wp-content/uploads/2016/07/pop-up-foto.jpg

Jesteś dla nas ważna!

Chcemy być z Tobą w kontakcie, zapisz się do newslettera, aby otrzymywać wartościowe informacje.

Przygotujemy dla Ciebie coś ciekawego i możesz być pewna, że nie zasypiemy Cię mailami.

Endometrioza to choroba, która charakteryzuje się obecnością błony śluzowej macicy poza jej naturalnym umiejscowieniem. Patologiczna tkanka może się pojawić w obrębie otrzewnej jamy brzusznej, głębokich partii mięśniówki macicy, przydatkach, układu pokarmowego i moczowego.

Nieprawidłowe ogniska podlegają takim samym zmianom w czasie cyklu miesiączkowego, jak prawidłowe endometrium, a więc rozrastają się, złuszczają i krwawią. W ten sposób gromadząca się krew stopniowo tworzy cystę o ciemnobrunatnej barwie (stąd nazwa torbiel czekoladowa).

Kolor ten jest wynikiem występowania w treści skrzepów krwi, które powstają w czasie menstruacji. Z biegiem czasu cysta może osiągnąć nawet rozmiar grejpfruta.

Zobacz także: Endometrioza – leczenie, diagnoza, objawy. Sprawdź, co mówi lekarz!

Torbiel czekoladowa – objawy

Ciężko ustalić, które symptomy łączą się z jedynie obecnością torbieli, a które są objawem endometriozy. Pacjentki najczęściej skarżą się na:

  • Ból przy współżyciu
  • Zaburzenia miesiączkowania
  • Ból w okolicy miednicy mniejszej (szczególnie w czasie miesiączki)
  • Ból podczas oddawania moczu i kału

Torbiel czekoladowa – diagnostyka

Diagnostyka torbieli czekoladowych obejmuje badania endoskopowe, USG, rezonans magnetyczny lub badanie markerów nowotworowych (CA-125).

Ostateczne rozpoznanie następuje poprzez badanie histopatologiczne fragmentu zmiany.

Zobacz także: Innowacyjne leczenie endometriozy – na czym polega?

Torbiel czekoladowa – leczenie

W przypadku torbieli czekoladowych najczęściej stosuje się leczenie farmakologiczne i zabiegi operacyjne.

Operacja laparoskopowa jest w tym przypadku również metodą diagnostyczną. Podczas laparoskopii usuwane są ogniska endometriozy, jednak po operacji mogą one ponownie zająć jajniki.

Mniej inwazyjną formą terapii jest leczenie hormonalne. Ma ono na celu zahamowanie wzrostu ognisk endometriozy i ich podatności na krwawienie. W tego typu leczeniu najczęściej stosuje się leki z grupy progestagenów w połączeniu z medykamentami o działaniu androgennym.

Uzupełnieniem kuracji jest leczenie objawowe, w którym stosuje się doustne środki antykoncepcyjne lub leki przeciwzapalne. Zadaniem tych leków jest niwelowanie dolegliwości bólowych.

Należy pamiętać, że nieleczone torbiele grożą pęknięciem, co może doprowadzić do zapalenia otrzewnej i krwotoku wewnętrznego.

Zobacz także: Zioła na niepłodność. Czy mają prawo działać?! Zapytaliśmy dietetyczkę!

Terapie alternatywne

Oprócz standardowego leczenia stosuje się również terapie naturalne, które mogą znacząco poprawić stan pacjentki. Pierwszym krokiem jest zmiana diety. Powinna ona obejmować duże ilości zielonych warzyw. Krótkotrwałe posty warzywno-owocowe mogą przyczynić się do zmniejszenia torbieli i dolegliwości bólowych.Warto też ograniczyć spożywanie mięsa i nabiału.

Należy unikać żywności zawierającej hormony i antybiotyki. Warto zwrócić uwagę, czy w naszych kosmetykach, detergentach, opakowaniach żywności obecne są substancje naśladujące hormony.

W walce z torbielami endometrialnymi mona również sięgnąć po zioła. Sprawdzi się tu szczególnie niepokalanek mnisi, krwawnik, ostropest plamisty, biała piwonia, czy dziki pochrzyn.

Wśród innych niekonwencjonalnych sposobów leczenia torbieli czekoladowych wymienia się akupunkturę, leczenie pijawkami (hirudoterapię), czy okłady na skórę w miejscu występowania cyst.

Pamiętajmy też, że aktywność fizyczna może się wiązać z 40 proc.- 80 proc. zmniejszonym ryzykiem wystąpienia endometriozy. Nadwaga i otyłość związana ze stanem zapalnym w organizmie zwiększa tendencję do zapadalności za różne choroby, w tym na endometriozę.

Tu kupisz najnowszy magazyn Chcemy Być Rodzicami

Źródło: wyleczto.pl, poradnikzdrowie.pl, polki.pl, dietetyk-kliniczny-warszawa.pl/

Chcemy Być Rodzicami

Jedyny magazyn poradnikowy dla starających się o dziecko. Starania naturalne, inseminacja, in vitro, adopcja.

Za krótka faza lutealna. Jakie są objawy?

faza lutealna za krótka
fot. Fotolia

Faza lutealna to ostatnia i najdłuższa faza cyklu miesiączkowego. Następuje po owulacji i trwa ok. 12-16 dni aż do dnia pierwszego dnia miesiączki.  W tym czasie w organizmie kobiety utrzymuje się duża ilość progesteronu, a temperatura ciała jest nieco podwyższona. Jakie zagrożenia może nieść za krótka faza lutealna?

CHaBeR News

http://www.chcemybycrodzicami.pl/wp/wp-content/uploads/2016/07/pop-up-foto.jpg

Jesteś dla nas ważna!

Chcemy być z Tobą w kontakcie, zapisz się do newslettera, aby otrzymywać wartościowe informacje.

Przygotujemy dla Ciebie coś ciekawego i możesz być pewna, że nie zasypiemy Cię mailami.

Faza lutealna to czas najniższej płodności. Wzrastający poziom luteiny powoduje, że szansa na zapłodnienie jest wtedy minimalna.

Na tym etapie cyklu miesiączkowego pod wpływem hormonów FSH i LH resztki pęcherzyka Graafa przekształcają się w ciałko żółte, dlatego faza ta nazywana jest także fazą ciałka żółtego. Pełni ono funkcję gruczołu dokrewnego i wydziela estrogeny oraz duże ilości progesteronu.

Ten żeński hormon płciowy (progesteron) odgrywa ważną rolę w przygotowaniu endometrium do implantacji zarodka. Obecność progesteronu jest również niezbędna do utrzymania ciąży. Hormon ułatwia też ustalenie aktualnej trwającej fazy cyklu. Odpowiada za wysychanie śluzu i podwyższenie temperatury ciała.

Zobacz także: Cykl miesiączkowy – zobacz, jak przebiega krok po kroku

Za krótka faza lutealna

Czasami u kobiet dochodzi do zaburzeń fazy lutealnej, co najczęściej bywa skutkiem nieprawidłowości hormonalnych. Hormony działające przed owulacją oddziałują także na resztę cyklu.

Jeżeli poziom FSH i LH nie jest prawidłowy, pęcherzyk nie jest do końca rozwinięty i w momencie, w którym przekształci się w ciałko żółte, nie będzie w stanie wydzielać odpowiedniej ilości progesteronu.

Wynikiem niskiej ilości progesteronu w organizmie kobiety jest krótsza faza lutealna, która bywa przyczyną niepłodności. Ciężko sprecyzować, co dokładnie oznacza tu słowo „krótka”. Powszechnie uważa się, że prawidłowa faza ciałka żółtego powinna trwać powyżej 10 lub 12 dni. Jest to minimalny czas potrzebny na zagnieżdżenie się zarodka w śluzówce macicy.

Objawem towarzyszącym krótkiej fazie lutealnej jest nieregularne krwawienie. Plamienie pojawia się na kilka dni przed właściwą miesiączką, kiedy temperatura ciała jest wciąż podwyższona.

Zobacz także: Faza folikularna – jak przebiega i przygotowuje organizm do ciąży?

Jak sprawdzić długość fazy lutealnej?

Sposobem na sprawdzenie długości fazy lutealnej jest obserwacja temperatury ciała zaraz po przebudzeniu. Za sprawą progesteronu w tej fazie cyklu temperatura stopniowo wzrasta aż 6 dni po owulacji i trwa do  ostatniego dnia przed miesiączką. Waha się w granicach 36,9 do 37,1 stopni Celsjusza. Zaobserwować możemy również mniejsze ilości śluzu.

Zbyt krótka faza lutealna bywa przyczyną niepłodności, poronień, zmiany cyklu menstruacyjnego i plamień z dróg rodnych, dlatego też warto wykonać badania hormonalne, na podstawie których lekarz może postawić jednoznaczną diagnozę.

Tu kupisz najnowszy magazyn Chcemy Być Rodzicami

Źródło : npr.pl, mamotoja.pl, parenting.pl

Anna Wencławska

Absolwentka Uniwersytetu Warszawskiego. Dziennikarka, pasjonatka kultur i języków orientalnych.

Obawiasz się, że to menopauza? Sprawdź, czy doświadczasz TYCH objawów

Konsultacja lekarska: lekarz i pacjentka/Ilustracja do tekstu: Menopauza, premenopauza: objawy
Fot.: Fotolia.pl

Menopauza, czyli trwałe zatrzymanie krwawienia macicznego, to etap, w którym u kobiety dochodzi do ostatecznego wygaszenia czynności jajników i utraty płodności. Zanim jednak wystąpi u nas ostatnia menstruacja, w organizmie ma miejsce szereg procesów, które trwają przez kilka lat i dają charakterystyczne symptomy. Z czego wynikają, jak je rozpoznać i jak wpływa to na możliwości uzyskania ciąży?

CHaBeR News

http://www.chcemybycrodzicami.pl/wp/wp-content/uploads/2016/07/pop-up-foto.jpg

Jesteś dla nas ważna!

Chcemy być z Tobą w kontakcie, zapisz się do newslettera, aby otrzymywać wartościowe informacje.

Przygotujemy dla Ciebie coś ciekawego i możesz być pewna, że nie zasypiemy Cię mailami.

Choć menopauza (inaczej: przekwitanie, klimakterium) to okres, który w pewnym momencie życia przechodzi każda kobieta, większość z nas ma małą wiedzę na temat tego, co dzieje się w naszym organizmie przed ostateczną utratą aktywności jajników. Tymczasem informacje te są bardzo istotne pod kątem planowania ciąży w okolicach 40. roku życia i ewentualnej prezerwacji płodności.

Menopauza i przedwczesna menopauza: w jakim wieku?

Menopauza występuje przeważnie pomiędzy 45. a 55. rokiem życia (w Polsce średnio ok. 50.-51. roku życia). Coraz częściej zdarza się jednak, że w ten okres wkraczamy wcześniej – nawet przed 40-tką. Mówimy wówczas o przedwczesnej menopauzie, której przyczyną mogą być m.in:

  • choroby autoimmunologiczne,
  • czynniki genetyczne (historia przedwczesnej menopauzy w rodzinie),
  • wczesne rozpoczęcie miesiączkowania i krótkie cykle,
  • bezdzietność,
  • niewłaściwy styl życia (palenie papierosów, spożywanie dużych ilości alkoholu, stres),
  • przebyte leczenie onkologiczne lub zabiegi operacyjne.

Do menopauzy, poza przypadkami agresywnego leczenia, nie dochodzi z dnia na dzień; poprzedzają je wielomiesięczne zmiany w organizmie. Można je podzielić na trzy fazy.

I faza menopauzy. Premenopauza: objawy

W fazę premenopauzy wchodzimy, gdy nasza rezerwa jajnikowa osiąga niski poziom. Konsekwencją tego jest stopniowe zmniejszanie produkcji progesteronu i estrogenów, które z kolei może przełożyć się na zaburzenia miesiączkowania i zwiększoną liczbę cykli bezowulacyjnych.

CZYTAJ TAKŻE: Estrogeny – hormony kobiecości

Gdy kobieta jest w fazie premenopauzy, mogą u niej wystąpić:

  • zaburzenia owulacji,
  • skrócenie lub wydłużenie cykli miesiączkowych (zwykle o 2-3 dni),
  • plamienia pomiędzy miesiączkami,
  • wahania hormonalne,
  • spadek libido.

Premenopauza rozpoczyna się na 2-8 lat przed ostatecznym zakończeniem miesiączkowania i trwa od kilku miesięcy do 4 lat. Często w tę fazę wkraczamy ok. 35. roku życia. Wciąż możliwe jest wówczas zajście w ciążę – także drogą naturalną.

PRZECZYTAJ TEŻ: 8 naturalnych sposobów, które pomogą ci zajść w ciążę. Które z nich stosujesz?

II faza menopauzy: perimenopauza

Zgodnie z terminologią kliniczną, menopauzą nazywamy czas po ostatniej menstruacji w życiu kobiety, gdy jej jajniki nie mogą już wyprodukować komórek jajowych. Orientacyjną datę trwałego zatrzymania cyklu miesiączkowego ustala się post factum: gdy u pacjentki, która jest po 40. roku życia, miesiączka nie występuje już co najmniej od roku. Przekwitanie może zostać potwierdzone wynikiem badań laboratoryjnych:

  • podwyższonym poziomem FSH: 60-100 ml/l w dwóch testach wykonanych w odstępie minimum 1 miesiąca,
  • podwyższonym poziomem LH (powyżej 50m IU/l) i obniżonym estradiolu (poniżej 50 pg/ml).

Perimenopauza to z kolei okres przejściowy, rozpoczynający się niedługo przez samą menopauzą i występujący tuż po niej. Może on trwać od roku do 7 lat. W tym czasie poziom hormonów ulega gwałtownym zmianom – aż do okresu postmenopauzalnego. Towarzyszą temu uciążliwe objawy, takie jak:

  • krótsze i mniej obfite miesiączki lub odwrotnie: miesiączki długie i krwotoczne,
  • uderzenia gorąca,
  • nocne poty,
  • kołatanie serca,
  • drętwienie kończyn,
  • wahania ciśnienia tętniczego,
  • obniżenie libido,
  • zmiany naczyniowe,
  • drażliwość, zmiany nastroju, bezsenność, lęki, a nawet depresja (jej ryzyko wzrasta w tym okresie nawet pięciokrotnie!).

Wejście w fazę perimenopauzy nie przekreśla jeszcze możliwości zajścia w ciążę – proces całkowitego zaniku czynności jajników trwa bowiem zwykle kilka lat. Zanim się dokona, wciąż możliwe jest pozyskanie komórek jajowych (choć ich jakość może być znacząco niższa). Szansą dla pacjentek jest też zabieg in vitro z wykorzystaniem komórki jajowej dawczyni.

ZOBACZ RÓWNIEŻ: Ile komórek jajowych można zaadoptować od dawczyni?

II faza menopauzy. Postmenopauza: objawy

W trzecim etapie menopauzy całkowicie wygasa podstawowa funkcja jajników, a tym sam powoli normuje się poziom hormonów. W fazie postmenopauzy w organizmie kobiety dochodzi jednak wciąż do szeregu zmian. Obserwuje się wówczas pierwsze oznaki starzenia, m.in.:

  • atrofię mięśniówki macicy, zanik endometrium,
  • brak śluzu szyjkowego,
  • spadek elastyczności skóry,
  • zmniejszenie gęstości gości (prowadzące do osteoporozy),
  • spowolnienie metabolizmu,
  • zmianę kształtu i wielkości piersi, utratę ich jędrności,
  • łagodne nietrzymanie moczu z powodu osłabienia i kurczenia się tkanek miednicy.

Chociaż te objawy mogą wiązać się ze znacznym dyskomfortem, warto mieć świadomość, że proces związany z menopauzą jest całkowicie naturalny. Zmiany, które z niego wynikają, są niezbędne, by przygotować organizm kobiety do przejścia w nowy, postpłodnościowy tryb.

Źródło: natural-fertility-info.com, endogin.wum.edu.pl, cmdrc.com, healthline.com

POLECAMY RÓWNIEŻ: Ból uniemożliwiał jej funkcjonowanie. W wieku 22 lat podjęła decyzję o wywołaniu menopauzy

Natalia Łyczko

Absolwentka filologii polskiej na Uniwersytecie Warszawskim. Redaktorka i korektorka – z zawodu i pasji. Miłośniczka kawy, kotów i podróży.

Menstruacja- jak przebiega, ile powinna trwać i które objawy mogą niepokoić?

menstruacja- jak przebiega
fot. Fotolia

Choć przez większość kobiet witana jest z niechęcią, stanowi naturalny etap cyklu miesiączkowego. Menstruacja- jak przebiega, ile zazwyczaj trwa i które objawy powinny budzić zaniepokojenie? Przeczytaj najważniejsze fakty na temat miesiączki.

CHaBeR News

http://www.chcemybycrodzicami.pl/wp/wp-content/uploads/2016/07/pop-up-foto.jpg

Jesteś dla nas ważna!

Chcemy być z Tobą w kontakcie, zapisz się do newslettera, aby otrzymywać wartościowe informacje.

Przygotujemy dla Ciebie coś ciekawego i możesz być pewna, że nie zasypiemy Cię mailami.

Menstruacja to zjawisko fizjologiczne polegające na cyklicznym złuszczaniu się nabłonka macicy (endometrium) pod wpływem zmian stężenia hormonów płciowych- estrogenów i progesteronu.

Zobacz także: Cykl miesiączkowy – zobacz, jak przebiega krok po kroku

Menstruacja– ile trwa?

Miesiączka pojawia się u kobiet w momencie osiągnięcia dojrzałości płciowej, czyli zazwyczaj w wieku 12-13 lat. Występuje regularnie co ok. 28-31 dni i trwa przez kilka dni (od czterech dni do tygodnia).

Okres jest dla kobiety sygnałem, że w tym miesiącu nie doszło do zapłodnienia, jednak jest to możliwe w przyszłości. Podczas ciąży, karmienia piersią i zażywania hormonalnych środków antykoncepcyjnych menstruacja zazwyczaj zanika.

Ostatnia miesiączka w życiu kobiety wyznacza menopauzę, czyli etap pomiędzy wiekiem prokreacyjnym a początkiem starzenia się.

Zobacz także: Jak obliczyć dni płodne? [WIDEO]

Menstruacja– jak przebiega?

Podczas cyklu miesiączkowego w organizmie kobiety dochodzi do szeregu zmian podyktowanych działaniem hormonów. Najważniejszą rolę pełnią tu estrogeny i progesteron. Wahania hormonów sterowane są komunikacją między jajnikami, przednim płatem przysadki mózgowej i podwzgórzem.

Do przysadki dociera impuls wysłany przez podwzgórze, dzięki czemu następuje produkcja hormonu folikulotropowego (FSH) oraz hormonu luteinizującego (LH). Następnie na FSH reaguje jajnik, w którym dojrzewa pęcherzyk Graafa (to właśnie w nim rozwija się komórka jajowa). Z kolei w jajnikach dochodzi do produkcji estrogenów, za sprawą których błona śluzowa macicy pogrubia się i przygotowuje do przyjęcia zapłodnionego jajeczka.

Wraz z pęknięciem pęcherzyka Graafa komórka jajowa uwalnia się i zmierza przez jajowód do macicy. Za sprawą LH pęcherzyk Graafa przekształca się w ciałko żółte, które wytwarza progesteron. Pod wpływem tego hormonu endometrium macicy jeszcze bardziej się pogrubia. Jeśli jajeczko nie zostanie zapłodnione, błona śluzowa zacznie się złuszczać i w efekcie zostanie wydalona z organizmu. Dzieje się to właśnie podczas menstruacji.

Miesiączce często towarzyszą skurcze w podbrzuszu, ból pleców i ud. W tym czasie temperatura ciała nieco spada.

Zobacz także: Piekarnia, która robi słodycze na miesiączkowe bóle. Łakocie dostarczą do twoich drzwi

Zespół napięcia przedmiesiączkowego

Przed miesiączką u ok. 40-60 proc. kobiet pojawia się zespół napięcia przedmiesiączkowego (PMS). Jest to jednostka chorobowa, która obejmuje szereg objawów powodujących nasilenie zaburzeń emocjonalnych i fizycznych. Dolegliwości te powodują znaczne obniżenie nastroju i ogólne złe samopoczucie.

Przyczyną zespołu napięcia przedmiesiączkowego jest niewyrównany poziom estrogenów i progesteronu, które pośrednio przyczyniają się również do zatrzymania płynów w organizmie i uczucia opuchnięcia. PMS ustępuje tuż po rozpoczęciu menstruacji.

Zobacz także: Czy moja miesiączka jest w normie? Sprawdź najczęściej występujące nieprawidłowości

Zaburzenia miesiączkowania

O zaburzeniach miesiączkowania mówimy w przypadku:

  • braku miesiączki przez min. sześć miesięcy (amenorrhoea)
  • rzadko występujących krwawieniach miesięcznych- co 6-12 tygodni (oligomenorrhoea)
  • krwawień miesięcznych występujących częściej niż fizjologicznie (polymenorrhoea)
  • skąpych miesiączkach (hypomenorrhoea)
  • obfitych miesiączek z obecnością skrzepów (hypermenorrhoea)
  • krwawienia miesięcznego z towarzyszącymi silnymi bólami kolkowymi (dysmenorrhoea)
  • miesiączek bardzo obfitych i długo trwających(menorrhagia)
  • nieznacznej utraty krwi pomiędzy normalnymi krwawieniami menstruacyjnymi (metrorrhagia)

Ciekawostka: zgodnie z jedną z hipotez, to właśnie miesiączce zawdzięczamy wynalezienie ubrań. Niezbyt estetyczny wygląd krwi menstruacyjnej mógł być powodem, dla którego kobiety poczuły potrzebę zasłaniania ciała.

Tu kupisz najnowszy magazyn Chcemy Być Rodzicami

Źródło: http://zdrowie.gazeta.pl, lactovaginal.pl, Wikipedia

Anna Wencławska

Absolwentka Uniwersytetu Warszawskiego. Dziennikarka, pasjonatka kultur i języków orientalnych.