Przejdź do treści

Czy masz wpływ na rozwój swojej depresji?

W lutym obchodzimy Ogólnopolski Dzień Walki z Depresją. Nie do końca wiadomo, dlaczego akurat w lutym i czy w ogóle taki dzień jest potrzebny. Pewnie nie bez znaczenia jest fakt, że luty przypada na końcówkę długiej zimy, po wielu tygodniach braku słońca, pluchy i zimna.

CHaBeR News

Jesteś dla nas ważna!

Chcemy być z Tobą w kontakcie, zapisz się do newslettera, aby otrzymywać wartościowe informacje.

Przygotujemy dla Ciebie coś ciekawego i możesz być pewna, że nie zasypiemy Cię mailami.

Siła problemu

Wydaje się, że rozprzestrzenienie zaburzeń depresyjnych jest na tyle rozległe, a przebieg choroby na tyle poważny, że o depresji trzeba mówić głośno. Dane epidemiologiczne z całego świata mówią o tym, że w ciągu życia aż 17% populacji choruje na przewlekłą depresję. Spośród wszystkich pacjentów zgłaszających się do lekarza pierwszego kontaktu nawet 25% osób cierpi z powodu epizodu depresji. A ponad połowa pacjentów nie jest prawidłowo zdiagnozowana, przez co nie uzyskują niezbędnego wsparcia i leczenia.

Depresja bardzo realnie przekłada się też na straty ekonomiczne, na mikro i makro poziomie. Dane pokazują, ze amerykańska gospodarka traci rocznie nawet 83 miliardy dolarów na skutek obniżonej produktywności.

Dlaczego?

Dlatego też odpowiedź na pytania, czym jest i jak leczyć depresję jest tak ważne. Teorii jest wiele. Niektóre koncentrują się na aspekcie biologicznym lub genetycznym. Być może część chorych rzeczywiście cierpi z powodu wrodzonych skłonności, uszkodzeń mózgu lub zaburzeń hormonalnych, które skutkują rozwojem depresji. Jednak praktyka pokazuje, że zasadnicza część pacjentów doświadcza depresji o podłożu psychologicznym. Oznacza to, że funkcjonują w taki sposób, budują takie relacje i tak rozumieją otaczającą ich rzeczywistość, że depresja staje się naturalną odpowiedzią. To, oczywiście, nie oznacza, że sami przyczyniają się do rozwoju choroby, że są jej winni. Jednak zrozumienie, czy jest w nas coś, co powoduje, że depresja jest podtrzymywana, może pomóc w jej leczeniu.

Bardzo aktualny tekst Gerry’ego Heislera opublikowany w Psychology Today, skupia się na sześciu czynnikach, które zdaniem autora ograbiają nas z radości i przyczyniają się do rozwoju depresji.

  1. Jesteśmy zbyt krytyczni. Bycie krytycznym może być sposobem na codzienne funkcjonowanie społeczne. Krytycyzm może być wszechogarniający, dotyczyć nas samych i innych. Wszystko wydaje się mało interesujące, inspirujące, ciekawe. Heisler zwraca uwagę na znaczenie wolnego czasu. Jeśli jesteśmy zbyt krytyczni, nie potrafimy też korzystać z tego, co jest nam dostępne. Z poczucia rozczarowania łatwiej sięgnąć po leki, alkohol lub inne substancje, które to przykre uczucie pozwolą zniwelować. Oczywiście, metody te nie działają na dłuższą metę, a depresja rozwija się w najlepsze.
  2. Jesteśmy zbyt oceniający. Osoby zbyt krytyczne często mają również tendencje do zbyt łatwego oceniania, zwłaszcza innych osób. Za pochopnym lub kompulsywnym ocenianiem często stoją złość i gniew. Jedna z teorii tłumaczy depresję sposobem, w jaki radzimy sobie z tymi uczuciami. Można gniew „wyrzucać” na zewnątrz, a można go kierować do wewnątrz. Uwewnętrzniony gniew, złość, żal mają właśnie stać za depresją. Osoby zbyt łatwo oceniające mają niewielkie możliwości pomieszczenia uczuć; jak mówi Heisler „mają płytki zbiornik, który bardzo szybko się wypełnia”. W konsekwencji wybuchają- na zewnątrz lub do wewnątrz.
  3. Zbyt wielkie wymagania. Można mieć same „5” w szkole, można zdać egzamin tylko z najwyższą notą lub można po prostu zdać i mieć dobre oceny. Niektórzy z nas uważają, że najważniejszy jest efekt, nie wysiłek. A że efekt nie zawsze może być taki, jak byśmy chcieli, nie trudno wpaść w samooskarżenia. Bardzo łatwo też stracić z oczu rzeczywisty cel. Jeśli chcemy się odchudzić, ważna jest osiągnięta waga, a nie to, czy jej zrzucanie zajęło pięć czy siedem miesięcy.
  4. Nieumiejętność doceniania tego, co wokół nas. Jest to kontrowersyjne twierdzenie, ponieważ depresja z zasady wiąże się z trudnościami w dostrzeganiu piękna czy radości. Z drugiej jednak strony być może łatwiej wpaść w depresję, kiedy nadmiernie się spieszymy, chcemy osiągnąć cel nie zważając na koszty, które musimy ponieść.
  5. Nie szukamy rozwiązania problemów. Znowu- można się zastanawiać, na ile jest to cecha osobowości, a na ile skutek depresji. Wydaje się jednak, że niektóre osoby mogą mieć większą niż inni skłonność do trwania w gniewie, żalu, w zapiekłej urazie, poczuciu krzywdy. Trudno wówczas szukać rozwiązania i w konsekwencji poprawić jakość życia.
  6. Niewybaczanie. Sprzyja pogłębianiu się frustracji, poczuciu krzywdy, roznieca złość. Nie zawsze można wybaczyć, nie zawsze trzeba, ale też są sytuacje, kiedy wydaje się to dobrym rozwiązaniem.
Mamy wpływ!

Depresja może mieć różny przebieg. Może znacząco zaburzać codzienne funkcjonowanie, a może też przejawiać się rozdrażnieniem, określonym smutkiem. Może więc być poważną chorobą albo sprawiać wrażenie, ze jest częścią osobowości danej osoby. Nie mamy wpływu na to, czy zachorujemy, ale jednocześnie wiadomo, że pewne cechy osobowości, sposób funkcjonowania, myślenia i odczuwania mogą prowadzić do rozwoju zaburzeń psychicznych. I to jest, wbrew pozorom, dobra wiadomość. Bo można sobie pomóc, można się leczyć. Większość osób doświadczających depresji wychodzi ze stanu chorobowego. Mogą to zrobić szybciej i osiągnąć trwalsze efekty, jeśli sięgną po odpowiednią pomoc.

Źródło:Psychology Today

Katarzyna Mirecka

psycholożka i psychoterapeutka, absolwentka Uniwersytetu Nottingham. Ukończyła 4-letnie całościowe szkolenie psychoterapeutyczne w Instytucie Analizy Rasztów. Pracuje z osobami dorosłymi, dziećmi i młodzieżą, indywidualnie oraz grupowo. Od 2015 roku związana z magazynem Chcemy Być Rodzicami

Jak nie tracić nadziei na dziecko?

Czy można nie stracić nadziei? Zapraszamy na bezpłatny warsztat psychologiczny wszystkie pary, którym dotąd mimo starań nie udało się zostać rodzicami.

CHaBeR News

http://www.chcemybycrodzicami.pl/wp/wp-content/uploads/2016/07/pop-up-foto.jpg

Jesteś dla nas ważna!

Chcemy być z Tobą w kontakcie, zapisz się do newslettera, aby otrzymywać wartościowe informacje.

Przygotujemy dla Ciebie coś ciekawego i możesz być pewna, że nie zasypiemy Cię mailami.

W niedzielę, 21 stycznia 2018 r. w klinice  InviMed Warszawa odbędzie się bezpłatny warsztat psychologiczny dla par, którym dotąd mimo wielu trudów i starań nie udało się zostać rodzicami.

Psychologiczne warsztaty edukacyjne mają na celu nabycie wiedzy i umiejętności przydatnych w codziennym życiu i radzeniu sobie z wyzwaniami, które niesie ze sobą leczenie niepłodności. Udział w warsztatach może polegać jedynie na słuchaniu prowadzącego i wykonywaniu wraz z partnerem polecanych zadań, nie wymaga dzielenia się swoimi przeżyciami i opowiadania o własnych doświadczeniach. Nie ma nawet potrzeby przedstawiania się podczas zajęć imieniem i nazwiskiem.

W trakcie spotkania chcemy zająć się następującymi zagadnieniami:

  • Niepłodność a przeżywanie straty i niepowodzenia.
  • Jak stwierdzić, czy jesteśmy już gotowi do podjęcia kolejnej próby?
  • Pułapka desperacji, czyli jak nie szkodzić sobie samemu?
  • Na co mamy wpływ, a czego nie da się kontrolować w trakcie leczenia?
  • Co robić, jeśli pojawi się kryzys?

Jak zapisać się na warsztaty?

Warsztaty są przeznaczone dla osób, które chciałyby uporządkować swoje emocje po przebytych niepowodzeniach i czują potrzebę wszechstronnego przygotowania się do kolejnych etapów leczenia. Udział w warsztatach jest bezpłatny.

Aby zapisać się do grupy należy zadzwonić pod numer  500 900 888 lub wysłać maila na adres d-gawlikowska@invimed.pl z dopiskiem „Warsztaty”. Decyduje kolejność zgłoszeń!

Więcej informacji znajdziesz klikając tutaj.

materiał prasowy

Materiały prasowe to teksty przesyłane podmioty zewnętrzne do publikacji w różnych mediach, informują o wydarzeniach, osiągnięciach, bywają zaproszeniami na spotkania.

Jak się wspierać w trakcie leczenia niepłodności? Psycholog podpowie

Fot. fotolia

Jak dbać o związek i dobre relacje podczas wydłużających się i trudnych starań o dziecko? Jak się zrozumieć i wspierać, aby zwiększyć swoje szanse na poczęcie dziecka? Bezpłatne warsztaty psychologiczne – zobacz, kiedy i w jakim mieście?

CHaBeR News

http://www.chcemybycrodzicami.pl/wp/wp-content/uploads/2016/07/pop-up-foto.jpg

Jesteś dla nas ważna!

Chcemy być z Tobą w kontakcie, zapisz się do newslettera, aby otrzymywać wartościowe informacje.

Przygotujemy dla Ciebie coś ciekawego i możesz być pewna, że nie zasypiemy Cię mailami.

Klinika InviMed zaprasza na warsztaty wszystkie pary w trakcie diagnostyki i leczenia niepłodności, które chciałyby wiedzieć więcej o różnicach w doświadczaniu niepłodności przez kobietę i mężczyznę oraz lepiej poznać wzajemne oczekiwania i reakcje. Jak dbać o związek i dobre relacje? Jak się zrozumieć i wspierać, aby zwiększyć swoje szanse na poczęcie dziecka?

Wsparcie dla pary w staraniach o dziecko?

W trakcie spotkania zostana podjęte następujące zagadnienia:

  • Przed diagnozą: mężczyzna i badania

Dlaczego mężczyźni czasem niechętnie poddają się badaniom?  Jaką rolę na etapie decyzji i diagnostyki może pełnić partnerka mężczyzny?

  • Już znamy przyczynę naszej niepłodności

Co oznacza diagnoza niepłodności dla kobiety i dla mężczyzny?

  • Co dalej: jak to jest z tą kobiecością i męskością?

Czy istnieje związek pomiędzy parametrami nasienia a seksualnością i tożsamością mężczyzny? Czy istnieje związek pomiędzy niemożnością zajścia w ciążę a kobiecością? Jak sobie radzić z emocjami  towarzyszącymi diagnozie z perspektywy kobiety i mężczyzny?

Polecamy: 8 dylematów niepłodności – dasz rade sama, czy potrzebny psycholog?

  • Niepłodność widziana oczami kobiety i mężczyzny: strategie radzenia sobie z chorobą stosowane przez kobietę i mężczyznę

Różnice związane z płcią w zakresie postrzegania niepłodności. Jakimi strategiami radzenia sobie z problemem posługują się najczęściej kobiety i mężczyźni doświadczając niepłodności? Dlaczego mężczyźni mogą mniej angażować się w proces leczenia? Jak Ona i On mogą spotkać się  w przeżywaniu i leczeniu niepłodności?

  • Postrzeganie siebie i związku przez pryzmat płodności

Jak to jest być osobą płodną w niepłodnej parze? Jak to jest być osobą niepłodną w parze niepłodnej?

Konflikty i kryzysy w parze z perspektywy kobiety i mężczyzny

Jakie emocje towarzyszą konfliktom i jak sobie z nimi radzić? Czy mężczyzna i kobieta inaczej przeżywają kryzys ? Etapy i warunki wychodzenia z kryzysów.

Czytaj też: 4 rady jak ocalić związek w walce z niepłodnością

  • Intymność seksualna jako priorytet – radzenie sobie z trudnościami w sferze seksualnej

Jak podtrzymywać bliskość i ją rozwijać? Co zrobić, aby naszym życiem intymnym nie rządził kalendarz? Jak radzić sobie z trudnymi wspomnieniami?  Co to znaczy zachować łączność ze swoim ciałem?

W niedzielę, 18 lutego, w godz. 10:00 – 15:00 w InviMed Warszawa odbędzie się bezpłatny warsztat psychologiczny „Ona i On – jak się wspierać w trakcie leczenia niepłodności?”.

Aby zapisać się na warsztaty należy zadzwonić pod numer  500 900 888 lub wysłać maila na adres d-gawlikowska@invimed.pl z dopiskiem „warsztaty”.

Warsztaty są bezpłatne. Decyduje kolejność zgłoszeń!

materiał prasowy

Materiały prasowe to teksty przesyłane podmioty zewnętrzne do publikacji w różnych mediach, informują o wydarzeniach, osiągnięciach, bywają zaproszeniami na spotkania.

6 rzeczy, których nie wiesz o kobietach zmagających się z niepłodnością

Smutna kobieta
Fot. fotolia

Dzięki temu, że kobiety coraz otwarciej dzielą się ważnymi, choć intymnymi sprawami, również niepłodność powoli zadomawia się w społecznej świadomości. A że jest to doświadczenie trudne, czasami skrajnie, nie trzeba chyba nikogo przekonywać. Równie trudnym doświadczeniem jest leczenie.

CHaBeR News

http://www.chcemybycrodzicami.pl/wp/wp-content/uploads/2016/07/pop-up-foto.jpg

Jesteś dla nas ważna!

Chcemy być z Tobą w kontakcie, zapisz się do newslettera, aby otrzymywać wartościowe informacje.

Przygotujemy dla Ciebie coś ciekawego i możesz być pewna, że nie zasypiemy Cię mailami.

Jakie są kobiety z niepłodnością i jak sobie radzą z tym trudnym doświadczeniem?

Oto kilka mniej znanych faktów  (nie do końca poważnie, bo i na niepłodność czasem trzeba spojrzeć z przymrużeniem oka).

Są mistrzyniami mistyfikacji i białych kłamstw

Wytrawne oszustki, znawczynie kłamstwa. Bo ileż razy można unikać odpowiedzi na to samo pytanie: To kiedy dzieci? I po odpowiadać? Komu? Zamiast więc rozpłakać się, bo przecież robi się wszystko, co w ludzkiej mocy, żeby zostać rodzicem, a dzieci nadal nie ma, można sięgnąć po łagodne oszustwo: Chcemy najpierw kupić mieszkanie./ Chcielibyśmy zwiedzić trochę świata, zanim zakopiemy się w pieluchach./ Lubimy spać do południa./ Nasz pies nie zaakceptowałby konkurencji.

Wszystko wydaje się być lepsze niż bolesna szczerość. Jeśli kobieta nie chce ujawnić, że się leczy lub na jakim etapie leczenia jest, musi sięgnąć po jakąś formę dezinformacji. Nie mogę wziąć udziału w firmowej imprezie, ponieważ muszę zająć się chorą ciocią/ Wyjeżdżam./Złapałam okropne przeziębienie.

Jeśli nie chcesz, żeby wszyscy wokół znali szczegóły Twojego cyklu miesięcznego albo parametry nasienia Twojego męża, będziesz mówić nieprawdę.

Świetnie znają statystyki

Pomiędzy bajki można włożyć teorie, że kobiety niepłodne są niezorientowane w swojej sytuacji, zdane na los i łaskę personelu medycznego albo losu. Nie jest też tak, że zaprzeczają faktom i karmią się fantazjami. Każdy, kto potrafi czytać, może bez trudności dotrzeć do statystyk dotyczących leczenia niepłodności. Wiedza ta jest szczególnie ważna dla osób, które z własnej kieszeni płacą za bardzo drogie procedury medyczne. Osoby decydujące się rozpocząć leczenie niepłodności zwykle wiedzą, że mają około 20% szans na sukces, jeśli podejdą do IVF. Jeśli zdecydują się na IUI, jeszcze mniej. A mimo to decydują się. Nie dlatego, że matematyka i niepłodność nieszczególnie się lubią, ale dlatego, że tylko tą drogą mogą zostać rodzicami. Wolą więc 20% szans niż zero. Nie ma więc powodu,  by im współczuć czy je edukować.

Nie stronią od wiedzy na temat reprodukcji

Czasami można wręcz odnieść wrażenie, że kobiety zmagające się z niepłodnością to chodzące encyklopedie zdrowia. Obudzone w środku nocy potrafią opisać przebieg cyklu miesięcznego, objawy owulacji czy implantacji, mają zapisany numer telefonu do najlepszego lekarza i akupunkturzystki.

Nie zawsze są racjonalne

Dlatego nawet jeśli wiedzą, że nie ma solidnych dowodów na szkodliwość glutenu na proces zapłodnienia, odmawiają go sobie. Nie piją alkoholu w drugiej fazie cyklu, bo przecież mogą być w ciąży (nawet jeśli sześćset razy słyszały, że tylko in vitro pomoże). Biorą witaminy i suplementy, poddają się zabiegom akupunktury, biorezonansowi, robią testy na nietolerancje pokarmowe, choć wiedzą, że to nie pomoże. Ale daje nadzieję. Pomaga poczuć, że jednak coś się robi, nie czeka bezczynnie. Że ma się jakąś kontrolę nad swoim życiem i ciałem. I to jest ważne i potrzebne.

Uwielbiają rozmawiać o nieudanym in vitro

Ale tylko czasem. I tylko z niektórymi osobami. Niekoniecznie jest to temat do omówienia z koleżankami w pracy podczas półgodzinnej przerwy obiadowej. Nie koniecznie jest to też temat, który trzeba z kimś omówić w tramwaju. Ale z osobą bliską, wrażliwą lub taką, która sama przeszła tę drogę- tak. To bardzo ważne, żeby mieć kogoś takiego podczas zbyt długich starań o dziecko. Po to, żeby powiedzieć, jak podle się czujemy albo po raz milion pięćdziesiąty omówić poziom hormonów, albo w środku nocy zapytać, czy ból brzucha po transferze oznacza porażkę. Żeby usłyszeć, że to normalne, że się boimy albo żebyśmy się wzięły w garść. Cokolwiek jest pomocne.

Są silniejsze niż się może wydawać

Wiemy z licznych badań, rozmów z pacjentami i obserwacji, że niepłodność bywa najpoważniejszym kryzysem w dorosłym życiu. Doświadczeniem, które wysadza w powietrze poczucie własnej wartości, sprawstwa, kontroli, skutkuje poczuciem wstydu, nieadekwatności i samotności. Nie wiadomo, jak się ten kryzys zakończy. Nie ma pewności, że dzieci się pojawią. Ale kryzysy i zmiany to również rozwój. Niepłodność może więc być rozwojowa. Zmusza do zatrzymania, przeformułowania, a pokonanie piętrzących się trudności może wzmacniać poczucie, że jednak ma się w sobie wiele siły i odwagi.

Katarzyna Mirecka

psycholożka i psychoterapeutka, absolwentka Uniwersytetu Nottingham. Ukończyła 4-letnie całościowe szkolenie psychoterapeutyczne w Instytucie Analizy Rasztów. Pracuje z osobami dorosłymi, dziećmi i młodzieżą, indywidualnie oraz grupowo. Od 2015 roku związana z magazynem Chcemy Być Rodzicami

5 poradników dla par, które pomogą przetrwać kryzys w związku [LISTA]

Rysunek dwóch głów na tle regału pełnego książek
Fot. Pixabay.com

Kiedy wielokrotne starania o dziecko nie przynoszą rezultatu, wiele związków przechodzi poważną próbę. W chwilach kryzysu warto sięgnąć po dobry poradnik psychologiczny, który pomoże przetrwać trudny czas i lepiej zrozumieć własne emocje. Walentynki to świetna okazja, by sprawić go sobie w prezencie.

CHaBeR News

http://www.chcemybycrodzicami.pl/wp/wp-content/uploads/2016/07/pop-up-foto.jpg

Jesteś dla nas ważna!

Chcemy być z Tobą w kontakcie, zapisz się do newslettera, aby otrzymywać wartościowe informacje.

Przygotujemy dla Ciebie coś ciekawego i możesz być pewna, że nie zasypiemy Cię mailami.

Na rynku księgarskim nie brakuje pozycji, które obiecują proste recepty na problemy w związku. O dobry poradnik jednak niełatwo. Sprawdźcie listę 5 pozycji, które możemy wam zarekomendować.

„Kochaj wystarczająco dobrze”, Agnieszka Jucewicz, Grzegorz Sroczyński, wyd. Agora

Poradniki dla par: "Kochaj wystarczająco dobrze" (okładka)   Zastanawialiście się kiedyś, czy istnieje związek idealny? A może chcielibyście się dowiedzieć więcej o swojej seksualności, emocjach i przyczynach codziennych konfliktów? Jeśli na któreś z tych pytań odpowiedzieliście „Tak” – koniecznie sięgnijcie po tę książkę.

„Kochaj wystarczająco dobrze” to druga wspólna publikacja Agnieszki Jucewicz i Grzegorza Sroczyńskiego. Tym razem dwójka dziennikarzy postanowiła porozmawiać z cenionymi psychologami, psychoterapeutami i seksuologami o budowaniu relacji i procesach, które zachodzą w długoletnim związku. Wśród rozmówców znaleźli się m.in. Bogdan de Barbaro, Alicja Długołęcka, Wojciech Eichelberger i Bogdan Wojciszke. Gwarantowana potężna dawka wiedzy, która pomoże wam lepiej zrozumieć partnera i siebie.

„Ukłony dla żony”, Katarzyna Gubała, wyd. Czarna Owca

Poradniki dla par: "Ukłony dla zony" (okładka)Jak przetrwać w długoletnim związku i się wzajemnie nie pozabijać? To pytanie po cichu zadaje sobie wiele par. Bez ogródek, a przy tym lekko i z dużą dawką humoru odpowiada na nie młode małżeństwo: Karolina i Jurek. Ten zabawny poradnik dla par z przymrużeniem oka przygląda się konwenansom i podpowiada, co zrobić, by planety męska i żeńska nie były sobie tak odległe. Z pewnością oboje znajdziecie w nim coś dla siebie.

Dodatkową atrakcję książki stanowią jej „ukryte” treści, do których możemy dostać się za dotknięciem palca. Wystarczy zeskanować kody QR, które widnieją na stronach, by przenieść się do wirtualnej rzeczywistości bohaterki poradnika.

„Niepłodność. Szkoła przetrwania”, Judith Daniluk, wyd. Helion

Poradniki dla par: "Niepłodność. Szkoła przetrwania" (okładka)Niepłodność to dla każdej pary doświadczenie skrajnie trudne. Negatywne emocje i rozczarowanie przekładają się na relację z partnerem, to zaś prowadzi do konfliktów i osłabienia łączącej nas więzi. W poradniku dla par „Niepłodność. Szkoła przetrwania” Judith Daniluk bez medycznych zawiłości podpowiada, jak radzić sobie z gniewem i bezsilnością, które wiążą się z diagnozą niepłodności, i opisuje, na jakie trudności możecie napotkać podczas tej trudnej drogi do rodzicielstwa.

Na 272 stronach publikacji poruszono m.in. takie tematy, jak różnice płciowe w doświadczaniu niepłodności, sposoby radzenia sobie z powtarzającymi się badaniami i problemy seksualne wynikające z nieudanych starań o dziecko. Nie zabrakło też cennych podpowiedzi, jak dbać o związek i… uporać się z „dobrymi radami” osób postronnych.

„O kobiecie / O mężczyźnie”, Zbigniew Lew Starowicz, wyd. Czerwone i Czarne

Poradniki dla par: Lew Starowicz: "O kobiecie" (okładka)„O kobiecie / O mężczyźnie” to podzielone na dwie równoważne części kompendium wiedzy o relacjach: dla niej i dla niego. Prof. Zbigniew Lew Starowicz podpowiada w nim, jak dbać o  związek, prowadzić efektywną komunikację oraz okazywać sobie wzajemnie szacunek i akceptację. Doświadczony terapeuta zdradza też, skąd biorą się nasze wewnętrzne lęki i jak zmieniający się model życia wpływa na współczesne związki.

Poradnik dla par, w formie wywiadu rzeki, to pozycja obowiązkowa dla wszystkich, którzy chcą poznać skrywane sekrety kobiet i mężczyzn oraz zgłębić meandry miłości – do partnera i do siebie.

„Fit dla par”, Tomasz Choiński, wyd. Świat Książki

Poradniki dla par: "Fit dla par" (okładka)„Fit dla par” nie jest wprawdzie poradnikiem psychologicznym, ale także może wam pomóc uporać się z negatywnymi konsekwencjami niepłodności. Doświadczenie to często przekłada się bowiem na zmniejszoną aktywność życiową, a ta negatywnie wpływa na wasze zdrowie. Jak wyjść z tego zaklętego kręgu? Najlepiej… zająć czymś nie tylko głowę, ale i ciało. Jeśli pozwala wam na to zdrowie, zdecydujcie się na wspólne ćwiczenia, które pozwolą wam wrócić do formy – fizycznej i psychicznej.

Za przewodnika posłuży wam Tomek Choiński, członek teamu Ewy Chodakowskiej „Be Active”. W książce „Fit dla par” proponuje czytelniczkom i czytelnikom dwa 30-dniowe plany treningowe (w wersji dla początkujących i średniozaawansowanych). Gdy zastosujecie się do porad, w zaledwie dwa miesiące wzmocnicie nie tylko swoją kondycję, ale też więź z partnerem.

POLECAMY TEŻ: Czy potrafimy rozmawiać o niepłodności?

 

Natalia Łyczko

Absolwentka filologii polskiej na Uniwersytecie Warszawskim. Redaktorka i korektorka – z zawodu i pasji. Miłośniczka kawy, kotów i podróży.