Przejdź do treści

Wpływ hormonów tarczycy na płodność

hornony tarczycy płodność

Choroby tarczycy mogą wpływać na kobiecą płodność – według ostatnich badań nasilają one zaburzenia związane ze zdrowiem reprodukcyjnym, w tym zwiększają częstotliwość wczesnych poronień.

Hormony tarczycy  odpowiadają za kontrolę metabolizmu, produkując trójjodotryninę oraz tyroksynę. Odgrywają one dość kluczową rolę w rozwoju, szczególnie mózgu.  Zmiany w czynności tarczycy mogą wpływać znacząco na funkcje rozrodcze przed, w trakcie i po zapłodnieniu.

CHaBeR News

Jesteś dla nas ważna!

Chcemy być z Tobą w kontakcie, zapisz się do newslettera, aby otrzymywać wartościowe informacje.

Przygotujemy dla Ciebie coś ciekawego i możesz być pewna, że nie zasypiemy Cię mailami.

Choroby tarczycy dzieli się na nadczynność i niedoczynność, a przyczyny tych chorób są liczne. Nadczynność tarczycy występuje u około 2,3% kobiet z zaburzeniami płodności, w porównaniu z 1,5% kobiet w populacji ogólnej. Wiąże się to z nieprawidłowościami  menstruacyjnymi. Niedoczynność tarczycy dotyka zaś około 0,5% kobiet w wieku rozrodczym. Niedoczynność w dzieciństwie i okresie dojrzewania jest związana z późną osiągniętą dojrzałością płciową, problemem dorosłych natomiast  staje się, gdy np. występuje u nich brak jajeczkowania.

Autorzy badania dostrzegają, że choroby tarczycy od dawna mają związek z problemami z płodnością, jednak obecnie nie zaleca się rutynowego pomiaru funkcji tarczycy u bezobjawowych kobiet, które nie mogą zajść w ciążę.

Dodatkowo, zauważają, że poronienie jest powszechną oznaką choroby tarczycy – ta wpływa na około jedną na pięć ciąż, wywołuje też kolejne, dotykając 1 % par. W szczególności to nadczynność tarczycy może mieć znaczący wpływ na przebieg ciąży. Może ona wywołać przedwczesny poród, stan przedrzucawkowy, ograniczenie wzrostu, niewydolność serca i urodzenie martwego dziecka.

Autorzy wnioskują, że badania przesiewowe w kierunku chorób tarczycy należy rozważyć u kobiet z zaburzeniami płodności i nawracającymi poronieniami. Dodatkowo, podkreślają, że nie ma dowodów na to, że rutynowe badania populacji ogólnej dysfunkcji tarczycy na początku ciąży może być niekorzystne. Ponadto, kobiety z rozpoznaniem choroby powinny nadal przyjmować leki w okresie ciąży i podlegać ścisłej kontroli.

Źrodło: Science Daily

Karolina Błaszkiewicz

dziennikarka. Związana z magazynem Chcemy Być Rodzicami i z natemat.pl

ICSI – co to jest? Jak wspiera in vitro?

Dla wielu par in vitro jest jedyną metodą pozwalającą spełnić marzenia o rodzicielstwie. Dla innych jest to metoda, co do której decyzja zapada po wielu latach korzystania z innych szans. Zdarza się jednak, że oprócz klasycznego IVF przyszli rodzice poddają się także innym, wspomagającym zabiegom. Jednym z nich może być ICSI – co to jest?

CHaBeR News

http://www.chcemybycrodzicami.pl/wp/wp-content/uploads/2016/07/pop-up-foto.jpg

Jesteś dla nas ważna!

Chcemy być z Tobą w kontakcie, zapisz się do newslettera, aby otrzymywać wartościowe informacje.

Przygotujemy dla Ciebie coś ciekawego i możesz być pewna, że nie zasypiemy Cię mailami.

ICSI to inaczej mikroiniekcja plemnika do komórki jajowej, ang. Intracytoplasmic Sperm Injection. Jest to zabieg polegający na bezpośrednim wstrzyknięciu pojedynczego plemnika do wnętrza komórki jajowej. Metoda ta stosowana jest od 1992 roku.

Dla kogo ICSI jest polecane?

– parom, które doświadczyły już nieudanych prób zapłodnienia pozaustrojowego;

– pary, które leczą się z powodu niepłodności idiopatycznej (nie wiadomo co jest wtedy przyczyną niemożności zajścia w ciążę);

– jeśli u mężczyzny stwierdza się w nasieniu zbyt mają liczbę plemników, lub gdy ich ruchliwość jest zaburzona;

– gdy partner ma problemy z erekcją i wytryskiem, które są efektem np. cukrzycy;

– jeśli w trakcie punkcji pobrano od kobiety mniej niż 5 komórek jajowych;

– gdy kobieta choruje na endometriozę.

Jak przebiega ICSI?

Cały plemnik – unieruchomiony pipetą, a przez to też aktywowany – jest wprowadzany do wnętrza komórki jajowej. Podaje się go za pomocą cienkiej pipety mikroiniekcyjnej. Żeby ulokować plemnik we właściwym miejscu – w cytoplazmie komórki jajowej – trzeba przerwać ciągłość osłonki przejrzystej oraz błonę komórkową oocytu. Są to struktury niesłychanie plastyczne – po wprowadzeniu plemnika i usunięciu pipety ulegają natychmiastowemu zasklepieniu” – wyjaśniała w rozmowie z nami dr Marta Sikora-Polaczek z Centrum Medycznego Macierzyństwo >>KLIK<<.

Co istotne, pozostałe etapy leczenie, które odbywają się po zapłodnieniu komórek przy pomocy metody ICSI, przebiegają identycznie z klasycznym in vitro. Dodatkowo niektóre kliniki wskazują, iż ICSI jest wykonywane nawet w 95 proc. leczenia niepłodności metodą IVF.

ICSI – co warto wiedzieć?

Należy pamiętać, że dodatkowe procedury to także dodatkowy koszt. Przy tym nie zawsze jednak okazują się one zwiększać skuteczność leczenia. Niektóre badania wskazują, iż ICSI wcale nie musi skutkować lepszymi wynikami, niż tradycyjne in vitro, o czym pisaliśmy w naszym portalu >>KLIK<< W przytaczanych tu danych badacze wskazywali także na większe ryzyko przekazania zaburzeń genetycznych, czy też wad wrodzonych podczas stosowania ICSI. Inne dane nie potwierdzaj zaś tych doniesień.

Co ciekawe, gdy weźmiemy pod uwagę 1996 i 2012 rok, korzystanie z tej właśnie metody wzrosło w USA ponad dwukrotnie (z 36,4 proc. do 76,2 proc.).

Męska strona niepłodności

Gdy źródłem niepłodności pary jest rzadkie zaburzenie – syndrom ASS, to właśnie ICSI okazuje się być dla nich efektywną deską ratunku. Opisywany tu syndrom wiąże się z wykształcaniem się męskich komórek rozrodczych w nieprawidłowej strukturze. Plemniki mają wtedy często defekty w budowie główki, czy też odciętą wić.

W 2003 r. dwie procedury ICSI właśnie u par, u których to pojawiały się nieprawidłowości morfologiczne plemników, zakończyły się sukcesem i narodzinami zdrowych dzieci. W ostatnim roku pojawiły się kolejne potwierdzenia skuteczności tej właśnie metody w przypadku niepłodności związanej z syndromem ASS. Więcej tutaj: >>KLIK<<

Bezpieczeństwo

Ważną informacją jest to, iż przebieg procedury nie wpływa negatywnie na wyselekcjonowany plemnik. Tyczy się to zarówno jego potencjału do zapłodnienia, jak i dalszy rozwój.

Zobacz też:

Na czym polega proces wyboru plemnika do in vitro? Wyjaśnia ekspertka

Jak wybrać laboratorium diagnostyczne?

Katarzyna Miłkowska

Dziennikarka, absolwentka UW. Obecnie studiuje psychologię kliniczną na Uniwersytecie SWPS oraz Gender Studies na UW.

Przerost Candida a niepłodność: co mają ze sobą wspólnego?

Szczupła kobieta z odkrytym brzuchem /Ilustracja do tekstu: Candida a niepłodność

Twoje ciało działa trochę jak ogród, ale zamiast różnego rodzaju roślin i owadów, mieszkają w nim różne bakterie, drożdżaki i archeony – to tzw. mikrobiom, zwany też florą jelitową. Jeśli równowaga pomiędzy dobrymi i złymi bakteriami zostaje zachwiana, wówczas w twoim ciele może zacząć rozprzestrzeniać się – niczym szkodliwy chwast – drożdżak Candida. Czy wiesz, jak wpływa na twoją płodność i co powoduje jego rozrost?

CHaBeR News

http://www.chcemybycrodzicami.pl/wp/wp-content/uploads/2016/07/pop-up-foto.jpg

Jesteś dla nas ważna!

Chcemy być z Tobą w kontakcie, zapisz się do newslettera, aby otrzymywać wartościowe informacje.

Przygotujemy dla Ciebie coś ciekawego i możesz być pewna, że nie zasypiemy Cię mailami.

Przyczyny rozrostu drożdżaków Candida a niepłodność

Istnieje wiele przyczyn przerostu drożdżaków Candida. To np. noszenie obcisłej bielizny, nadużywanie produktów higieny osobistej, nadwaga, dieta bogata w cukier, przyjmowanie leków sterydowych i środków antykoncepcyjnych, częste antybiotykoterapie lub po prostu stres. Przerost Candida jest opisywany w endometriozie, mięśniakach macicy i torbielach jajnika, ale może również wiązać się z niską liczbą plemników i problemami z ich  ruchliwością.

Dominacja estrogenowa promuje rozrost Candida – to zaś może siać spustoszenie w systemie hormonalnym, wytwarzając metabolit podobny do estrogenu. Twój organizm myśli, że masz wystarczającą ilość estrogenu i ogranicza jego produkcję, co może prowadzić do niepłodności.

Istnieją również dowody na to, że drożdżaki Candida blokują receptory dla estrogenu, a nadmiar estrogenu obniża ochronne zdolności śluzówki pochwy, przez co trudno jest ograniczyć jej ilość. Wykazano, że to 17-beta-estradiol zwiększa wzrost i przeżycie Candida. Z tego powodu wiele kobiet zauważa problemy z drożdżycą pochwy w okresie ciąży, przed miesiączką lub w okresie menopauzy. Ponadto estrogen zwiększa poziom glikogenu w pochwie, co dodatkowo karmi Candidę. Dlatego jeśli podejrzewasz, że cierpisz na przewlekłe problemy z drożdżakami, ważne jest, aby jednocześnie leczyć dysbiozę jelitową i przywrócić równowagę hormonalną. Dieta zachodnia o niskiej zawartości błonnika w tym nie pomaga –zaburza bowiem efektywne usuwanie toksyn, w tym estrogenu.

We współczesnym świecie wiele kobiet narzeka na ciągły brak czasu. Nasz styl życia, który wiąże się ze stresem i wszechobecnymi produktami z plastiku, promuje dominację estrogenów, co w konsekwencji zmniejsza poziom progesteronu. Twoje ciało tak naprawdę nie chce progesteronu na pokładzie, nie chce wyciszenia, bo musi cały czas walczyć. Wielu ginekologów uważa, że negatywna reakcja na kremy z progesteronem jest właśnie oznaką błędnego koła: estrogen – Candida.

Dietą w Candidę, czyli jak naturalnie zadbać o zdrowie i płodność

Czy jest jakiś naturalny sposób na ograniczenie drożdżycy? Tu znowu wracamy do psychiki. Naturalnym antyfungalem jest serotonina.

Co najmniej 70% serotoniny, czyli hormonu szczęścia, jest wytwarzane w jelitach. Do tego są potrzebne dobre bakterie, dobra dieta, odrobina dobrego humoru i wiary w siebie. No właśnie – dobra dieta: bez cukru, z dużą ilością błonnika i folianów. Ale pamiętajcie, żeby ograniczając Candidę, która produkuje szczawiany, nie zamienić jej na szczawiany w zielonych koktajlach.  Szczawiany zaburzają metylację, czyli kluczowy proces zarówno w zagnieżdżaniu się zarodka, jak i jego  rozwoju.

Referencje:

  1. Int J Antimicrob Agents. 2005 Oct;  Interaction of serotonin with Candida albicans selectively attenuates fungal virulence in vitro A. Mayr et al.
  2. Med Pregl. 2004 Jan-Feb The role of parasites and fungi in secondary infertility.  Kranjcić-   Zec et al.
  3. Am J Vet Res. 2013 Jan Development of a broad-range quantitative polymerase chain reaction assay to detect and identify fungal DNA in equine endometrial samples.  Ferris RA et
  4. Microbiology. 1995 Oct. Oestrogen-binding protein in Candida albicans: antibody development and cellular localization by electron immunocytochemistry. Zhao X
  5. Proc Natl Acad Sci U S A. 1994 Feb  Candida albicans estrogen-binding protein gene encodes an oxidoreductase that is inhibited by estradiol. N D Madani et al.
  6. Aust N Z J Obstet Gynaecol. 2001 Aug Oestrogen, glycogen and vaginal candidiasis. Dennerstein GJ

Dr Anna Romaniuk  jest  mikrobiologiem, immunologiem oraz psychodietetykiem. Stosuje holistyczne podejście do zaburzeń układu odpornościowego i procesów neurodegradacyjnych, uwzględniając procesy metylacyjne i zaburzenia flory jelitowej. Więcej: www.dietafeingolda.pl

 

POLECAMY TEŻ: Jak wybrać laboratorium diagnostyczne?

Chcemy Być Rodzicami

Jedyny magazyn poradnikowy dla starających się o dziecko. Starania naturalne, inseminacja, in vitro, adopcja.

Radny PO: Poznań podąża za Europą, dlatego popiera in vitro

Uśmiechnięci rodzice z dwójka małych dzieci na rękach /Ilustracja do tekstu: Marek Sternalski: Poznań podąża za Europą, dlatego popiera in vitro
Fot.: Pixabay.com

Działania podejmowane przez poznańskie władze samorządowe są bliskie polityce partii centroprawicowych w Europie. Wspólnym mianownikiem jest silne nastawienie na wsparcie rodzin, a wyraża się to m.in. poprzez dofinansowanie in vitro – twierdzi radny PO.

CHaBeR News

http://www.chcemybycrodzicami.pl/wp/wp-content/uploads/2016/07/pop-up-foto.jpg

Jesteś dla nas ważna!

Chcemy być z Tobą w kontakcie, zapisz się do newslettera, aby otrzymywać wartościowe informacje.

Przygotujemy dla Ciebie coś ciekawego i możesz być pewna, że nie zasypiemy Cię mailami.

Marek Sternalski, członek poznańskiego klubu radnych Platformy Obywatelskiej, w swoim najnowszym wpisie blogowym odniósł się do przyszłego kierunku działań swojej partii. Jak zauważył, wyniki wyborów w państwach europejskich (na Węgrzech, we Włoszech, Niemczech, Hiszpanii i Austrii) pokazują, że wyborcy nie oczekują programów bardziej lewicowych niż obecnie.

– Marzenia o „fajnej” liberalnej partii, która zawładnie sercami większości Polaków, snuć mogą niektórzy publicyści, ale ma się to nijak do przekonań Polaków – pisze Marek Sternalski.

ZOBACZ TEŻ: Refundacja in vitro w Pile wkrótce stanie się faktem? Na to liczą radni SLD

Dofinansowanie in vitro, ale też współpraca z Kościołem

Według niego Poznań jest przykładem podobnej polityki, jak ta, która prowadzona jest na szczeblu europejskim.

– Gdy spojrzymy na politykę prezydenta Jacka Jaśkowiaka i wiceprezydentów Mariusza Wiśniewskiego oraz Jędrzeja Solarskiego, to zobaczymy, że działania, które podejmują, mogłyby się wpisać bez problemu w postulaty CDU, Forza Italia, austriackich chadeków czy też Partii Ludowej w Hiszpanii – zaznacza radny PO.

Jak dodaje, chodzi przede wszystkim o takie kwestie, jak polityka senioralna, polityka prorodzinna, ale również współpraca z Kościołem. Wspólne punkty programowe widać także na poziomie inwestycji w oświatę, edukację i kulturę. Nie mniej ważne jest – jego zdaniem – wspieranie projektów budujących pamięć historyczną i patriotyzm.

– To wszystko realizowane jest w naszym mieście, podobnie jak wszędzie tam, gdzie w Europie rządzi centroprawica. I podobnie jak w Europie, Poznań nie boi się uznać in vitro za ważny element polityki prorodzinnej, a  walkę z dyskryminacją – za wartość ważną zarówno dla liberałów, jak i konserwatystów.

Sternalski zaznacza, że zaufanie Europejczyków do polityki centroprawicowej pokazuje, że na takie rozwiązania należy stawiać też w Polsce.

In vitro kontra żłobki

Warto dodać, że 16 kwietnia członkowie rady powiatu Platformy Obywatelskiej poparli ponowny start Jacka Jaśkowiaka na prezydenta Poznania. Będzie on najprawdopodobniej wspólnym kandydatem PO i Nowoczesnej.

Kontrkandydatem Jaśkowiaka zostanie Tadeusz Zysk (PiS), który określa swoje poglądy jako konserwatywno-liberalne. W swoim programie nie planuje uwzględnić dofinansowania in vitro w Poznaniu.  Zaznacza, że w budżecie miasta brakuje środków na żłobki i oddziały intensywnej terapii dla dzieci, dlatego kwestia procedury in vitro nie jest priorytetowa.

Źródło: epoznan.pl, wyborcza.pl

POLECAMY RÓWNIEŻ: Kandydat na prezydenta Poznania chce się wycofać z dofinansowania in vitro?

Natalia Łyczko

Absolwentka filologii polskiej na Uniwersytecie Warszawskim. Redaktorka i korektorka – z zawodu i pasji. Miłośniczka kawy, kotów i podróży.

Chlamydioza może prowadzić do niepłodności. Jak wykryć chorobę?

Zmartwioa kobieta siedzi na brzegu łóżka. Ilustracja do tekstu: Chlamydioza: objawy i powikłania

Chlamydioza, wywołana chlamydia trachomatis, to jedna z najczęstszych chorób przenoszonych drogą płciową. U około 75% kobiet i 50% zakażonych mężczyzn nie występują widoczne objawy, ale stanowią oni źródło zakażenia i mogą zarażać przez wiele lat. Kto zatem powinien wykonać badania w kierunku chlamydii?

CHaBeR News

http://www.chcemybycrodzicami.pl/wp/wp-content/uploads/2016/07/pop-up-foto.jpg

Jesteś dla nas ważna!

Chcemy być z Tobą w kontakcie, zapisz się do newslettera, aby otrzymywać wartościowe informacje.

Przygotujemy dla Ciebie coś ciekawego i możesz być pewna, że nie zasypiemy Cię mailami.

Badania epidemiologiczne wskazują, że na świecie zakażonych jest około 70% mieszkańców, a rocznie obserwuje się 50 mln nowych zachorowań. Do zakażenia dochodzi poprzez kontakty seksualne, ale może też dojść do zakażenia dziecka podczas porodu od chorej matki. Objawy infekcji pojawiają się zwykle po 2-4 tygodniach, ale czasami później, nawet po 8 tygodniach.

Badania na chlamydiozę: kto powinien je wykonać?

Ze względu na częsty przebieg bezobjawowy zakażenia zaleca się wykonanie badania:

  • raz w roku – u wszystkich aktywnych seksualnie kobiet w wieku poniżej 20 lat,
  • u kobiet w wieku 20 lat oraz starszych wykazujących zachowania seksualne dużego ryzyka (częste zmiany partnerów, kontakty z wieloma partnerami, nieużywanie prezerwatyw),
  • u wszystkich kobiet w ciąży,
  • u wszystkich kobiet z zakażeniem szyjki macicy .

Zakażenie chlamydiami jest rozpowszechnione głównie wśród młodych ludzi i najczęściej dotyczy kobiet pomiędzy 19. a 25. rokiem życia. Występuje 4 razy częściej niż rzeżączka i 6 razy częściej niż opryszczka. Choroba ta jest łatwo wyleczalna, a nieleczona może prowadzić do ciężkich problemów zdrowotnych i rozrodczych.

Chlamydioza a inne infekcje ginekologiczne

Chlamydia trachomatis jest czynnikiem etiologicznym wielu zespołów klinicznych, w tym znane jest 15 serotypów wywołujących choroby manifestujące się różnymi objawami klinicznymi:

  • serotypy A, B, Ba, C wywołują endemiczną jaglicę (główna przyczyna ślepoty na świecie),
  • serotypy D-K – niegonokokowe zapalenie cewki moczowej (40% wszystkich zakażeń), śluzowo-ropne zapalenie szyjki macicy (20% kobiet), zapalenie spojówek i płuc u noworodków,
  • serotypy L1, L2, L3 – ziarnica weneryczna.

Chlamydioza – objawy i powikłania

Zachorowanie nie daje przyszłej odporności na zakażenie. Powikłaniem może być zapalenie okołowątrobowe lub zespół Reitera (zapalenie cewki moczowej, stawów i spojówek; częściej u mężczyzn niż kobiet). Może też być przyczyną niepłodności u kobiet i mężczyzn, dlatego badanie w kierunku Chlamydia trachomatis jest rekomendowane jako badanie przesiewowe u obojga partnerów przed planowaną ciążą.

U mężczyzn zakażonych chlamydia trachomatis podczas oddawania moczu może wystąpić uczucie pieczenia i swędzenia – to objaw zapalenia cewki moczowej. W pewnych przypadkach z cewki może sączyć się też wydzielina. Czasem pojawia się ból jąder, stan zapalny odbytnicy, obrzęk jąder lub ból stawów.

U kobiet objawy zakażenia chlamydia są mało specyficzne. Występują nietypowe upławy oraz ból lub pieczenie podczas oddawania moczu, a także krwawienie po stosunku, ból w okolicy podbrzusza, stany zapalne spojówek oraz bolesność stawów, krwawienia z pochwy.

Badania na chlamydiozę: przeciwciała IgM, antygen i badanie molekularne

W badaniach laboratoryjnych oznacza się miano przeciwciał, antygen lub DNA bakterii.

Przeciwciała IgM, wskazujące na wczesną (ostrą) fazę choroby, pojawiają się po 3 tygodniach od zakażenia. Wzrost przeciwciał IgG następuje po 3-5 tygodniach przy zakażeniu pierwszorazowym, a przy reinfekcji IgG narastają znacznie szybciej, bo już po 1-2 tygodniach, ale również może nie nastąpić ich wzrost, a obserwuje się niewielkie narastanie poziomu IgM.

W rozpoznawaniu zakażenia zaleca się obserwowanie dynamiki narastania miana przeciwciał w czasie. Jeżeli pierwsze oznaczenie wykonano po 2-3 tygodniach od zakażenia, to drugie zwykle można wykonać po 6 tygodniach. Rozpoznanie po jednorazowym oznaczeniu jest dopuszczalne, jeżeli przeciwciała występują w bardzo wysokim mianie.

Antygen Chlamydia  trachomatis wykrywany jest w wymazie z szyjki macicy, wymazie z cewki moczowej lub w moczu.

Badanie molekularne na obecność DNA chlamydia trachomatis jest obecnie powszechnie stosowanym standardem. Stosowane obecnie  techniki amplifikacji kwasów nukleinowych NAAT charakteryzują się czułością do 100%, swoistością do 99%. Materiałem do badania u mężczyzn jest próbka porannej porcji moczu, u kobiet – mocz lub wymaz z szyjki macicy.


Logo Synevo

Chcemy Być Rodzicami

Jedyny magazyn poradnikowy dla starających się o dziecko. Starania naturalne, inseminacja, in vitro, adopcja.