Przejdź do treści

Wojna przeciw kobietom

wojna przeciw kobietom

Tydzień bez polityków próbujących przejąć władzę nad naszymi macicami byłby tygodniem straconym. Polska, za pan brat razem ze Stanami Zjednoczonymi wiedzie prym w reglamentowaniu dostępu do opieki medycznej w zakresie zdrowia reprodukcyjnego. Równie krytyczna sytuacja panuje w Irlandii oraz większości krajów Ameryki Południowej, a Gwatemala ponownie znalazła się na językach społeczności międzynarodowej po bezprawnym aresztowaniu członków organizacji Women on Waves wraz z prezeską Rebecca Gomperts.

„Cywilizacja śmierci”

We wtorek portal „Na Temat” opublikował artykuł na temat skandalicznych wypowiedzi dra Krzysztofa Bukiela, prezesa Ogólnopolskiego Związku Zawodowego Lekarzy. Wypowiedzi wyciekły do mediów po serii uprzednich demonstracji dalece kontrowersyjnych stwierdzeń prezesa. Tym razem pod ostrzałem znalazł się szwedzki minister zdrowia Gabriel Wikström, znany ze swojej otwartości światopoglądowej i wsparcia dla praw reprodukcyjnych. „Dla mnie oszołomami mogą być ludzie z zawziętością wprowadzający cywilizację śmierci, walczący z życiem nienarodzonym, wprowadzający eutanazję, czyli rozwiązujący problemy społeczne eliminowaniem ludzi„, „nie chcemy, by (…) ktoś nas pouczał, jak mamy postępować w sprawie aborcji” oraz „koledzy nie życzą sobie, żeby ktoś ich potraktował jako zaścianek lub ciemnogród” to tylko wybrane przykłady z tyrady prezesa-lekarza wobec bardziej otwartych światopoglądowo kolegów po fachu.

Antykoncepcja=aborcja?

Kolejny (były już) działacz, a obecnie Minister Zdrowia dr Konstanty Radziwiłł zaszokował opinię publiczną swoim stwierdzeniem, że nigdy nie przepisałby antykoncepcji awaryjnej (emergency contraception, EC). Powiedział to tak „Nie, jako lekarz nie przepisałbym pacjentce pigułki »dzień po«. Nie przepisałbym nawet, gdyby przyszła pacjentka, która została zgwałcona. To nie kwestia tego, czy uważam, czy ten preparat powinien być dostępny, czy nie. Natomiast jeśli pan mnie pyta jako lekarza, nie przepisałbym. Skorzystałbym z czegoś, co nazywa się klauzulą sumienia„, a dalej wyjaśniał (wbrew wiedzy medycznej i faktom), że antykoncepcja awaryjna (ellaone i Norlevo) to środek wczesnoporonny.

Po raz kolejny przypominamy: antykoncepcja awaryjna, zwana inaczej antykoncepcją postkoitalną, nie ma nic wspólnego z aborcją! Jej mechanizm działania polega na zablokowaniu owulacji i jest najbardziej skuteczna (ok. 98%) jeśli zostanie przyjęta przed tzw. pikiem LH, czyli 36-48h przed owulacją, między pikem LH a owulacją skuteczność to ok. 50%, a po owulacji skuteczność nie została udowodniona. Istnieją ograniczone dane, że dodatkowo wpływa na receptywność endometrium utrudniając implantację, jednak ten mechanizm działania nie został potwierdzony. Podobny efekt antykoncepcji awaryjnej można osiągnąć (zakładając, że nie doszło jeszcze do owulacji, a najlepiej jeszcze przed pikiem LH) wykorzystując schemat Yuzpe polegający na przyjęciu kilku dwuskładnikowych tabletek antykoncepcyjnych dwukrotnie w odstępie. Dawkowanie zależy od preparatu. Metoda ta nie jest polecana jeżeli istnieje możliwość skorzystania z preparatu dedykowanego antykoncepcji awaryjnej bądź założenia miedzianej wkładki wewnątrzmacicznej (Cu-IUD), która to metoda jest skuteczna w 99% i niezależna od fazy cyklu.

Ministra Radziwiłła odsyłamy do rekomendacji WHO nt. antykoncepcji, gdzie jasno i wyraźnie nałożono na kraje członkowskie WHO obowiązek zapewnienia dostępu do antykoncepcji awaryjnej:

Wszystkie kobiety i dziewczynki zagrożone niechcianą ciążą mają prawo do dostępu do antykoncepcji awaryjnej i te metody powinny być rutynowo włączone do wszystkich narodowych programów planowania rodziny. Dodatkowo antykoncepcja awaryjna powinna być częścią opieki zdrowotnej dla populacji w grupie ryzyka dla współżycia bez zabezpieczeń, włączając w to opiekę po gwałcie (…).

„I w bólach rodzić będziesz”?

Prof. Bogdan Chazan, chyba najsłynniejszy „nawrócony” aborcjonista, orędownik zakazu aborcji, antykoncepcji i IVF, znany jako ten, który odmówił legalnej aborcji kobiecie będącej w ciąży kiedy płód miał ciężkie i nieuleczalne wady ośrodkowego układu nerwowego. Jak podało Ministerstwo Zdrowia prof. Chazan będzie współtworzył nowe standardy opieki okołoporodowej, gdyż poprzednie, uchwalone za czasów koalicji PO-PSL nie podobały się obecnej władzy. Zgaduję więc, że mamy spodziewać się zakazu diagnostyki prenatalnej, a zamiast znieczulenia zewnątrzoponowego modlitwa? Takie posunięcie pociągnie za sobą setki niepotrzebnych i bezsensownych zgonów, jak również Polska utraci całkowicie (i tak już poważnie nadszarpnięte, pisaliśmy o tym tu) zaufanie WHO.

Kobiety na falach

Jedna z najbardziej znanych organizacji pro-choice, Women on Waves, znów aktywnie działa na rzecz praw reprodukcyjnych! Wraz z siostrzaną organizacją Women on Web dostarczają antykoncepcję oraz leki do aborcji farmakologicznej do krajów, gdzie kobiety nie mają do nich dostępu (Polska jest największym beneficjentem w Europie). Tym razem WoW za cel obrało Gwatemalę, w której jak w całej Ameryce Południowej (oraz Polsce i Irlandii), prawa reprodukcyjne są łamane: aborcja jest nielegalna, antykoncepcja jest trudno dostępna, a w szkołach brak jest edukacji seksualnej.

Szczegółowo historia jest opisana na stronie WoW, jednakże należy nadmienić, iż łódź przebywa legalnie i posiada wszelkie wymagane pozwolenia. Dzień po przybyciu statek został zatrzymany w porcie przez gwatemalskie wojsko, a załodze nie wolno opuszczać pokładu. Działania te są niezgodne z wszelkimi międzynarodowymi aktami prawnymi poprzez złamanie prawa do zgromadzeń, bezprawne pozbawienie wolności oraz naruszenie przepisów dotyczących zasad żeglugi morskiej.

WoW z Rebecca Gomperts na czele planowało zapewnić lokalnym kobietom edukację z zakresu zdrowia reprodukcyjnego, doradztwo dot. planowania rodziny i antykoncepcji, niedyrektywne poradnictwo dot. kontynuacji ciąży oraz, po wypłynięciu na wody międzynarodowe, zapewnić kobietom w niechcianej ciąży bezpieczną możliwość farmakologicznej aborcji.

rebecca

dav

img_6539

Kogo zabrakło?

W ostatnim tygodniu prezydent USA Donald Trump dokonał niemożliwego: nie obraził publicznie żadnej kobiety, ani nie pozbawił nikogo dostępu do opieki zdrowotnej! Równie milczący był prezes PiS Jarosław Kaczyński, ale on był wyręczony w obrażaniu kobiet przez min. Radziwiłła, który w mijającym tygodniu przeszedł samego siebie. Miejmy nadzieję, że krucjata przeciwko kobietom ma się już ku końcowi…

Karina Sasin

Lekarka, naukowiec, aktywistka na rzecz praw reprodukcyjnych. Wielokrotna stypendystka m.in. Organizacji Narodów Zjednoczonych, Rządu USA (NIH) i Krajowego Funduszu Na Rzecz Dzieci. Organizatorka konferencji International Meeting on MRKH Syndrome w Warszawie. Po godzinach miłośniczka cukiernictwa i dalekich podróży ;-)

Konferencja „Od niepłodności do spełnionego życia” już 13 maja

Konferencja_facebook_zdjecie-w-tle

13 maja w Audytorium Maximum na ul. Wójcickiego w Warszawie odbędzie się konferencja „Od niepłodności do spełnionego życia”.

Doświadczenie niepłodności to najczęściej bardzo bolesny i trudny czas w życiu pary marzącej o zastaniu rodzicami. Niepłodność wpływa na poczucie kobiecości i męskości, na życie intymne pary, na marzenia i plany, na poczucie spełnienia i radości. Przedłużające się starania o dziecko są dla małżonków czasem wielu niełatwych decyzji, poszukiwania przyczyn trudności i leczenia. By przejść drogę od niepłodności do spełnionego życia,  potrzebne jest fachowe wsparcie zespołu specjalistów, rzetelna wiedza, dobre słowo i zrozumienie oraz mądre wspieranie nadziei na nowe życie. O tych problemach będzie można porozmawiać podczas interdyscyplinarnej, naukowo-metodycznej konferencji. Czas wykładów i prelekcji może być dobrym przystankiem na drodze od niepłodności do spełnionego życia.

Organizatorami wydarzenia są:

Fundacja Instytut Nadziei oraz Uniwersytet Kardynała Stefana Wyszyńskiego (Wydział Studiów nad Rodziną).  Patronat honorowym nad konferencją objął Minister Zdrowia, dr n. med. Konstanty Radziwiłł oraz Rektor UKSW ks. prof. dr hab. Stanisław Dziekoński.

Więcej informacji na stronie: www.spelnionezycie.pl

materiał prasowy

Materiały prasowe to teksty przesyłane podmioty zewnętrzne do publikacji w różnych mediach, informują o wydarzeniach, osiągnięciach, bywają zaproszeniami na spotkania.

„Położna. 3550 cudów narodzin” ponownie ukaże się nakładem wydawnictwa Muza

Jeannette Kalyta, najbardziej znana polska położna, od lat z niesłabnącym zaangażowaniem dba o to, by kobiety rodziły w poczuciu bezpieczeństwa, a noworodki były traktowane z szacunkiem. Historia jej pasjonującej pracy to ponad trzy tysiące przyjętych porodów, spośród których wybrała i opisała te najbardziej wzruszające i przełomowe. Książka „Położna. 3550 cudów narodzin” ponownie ukaże się nakładem wydawnictwa Muza już 7 czerwca.

Jeannette Kalyta opowiada o ludziach, dzięki którym zdobywała doświadczenie i którzy wpłynęli na jej nieustanne poszukiwania i odkrywanie samej siebie. Jej autobiograficzna książka jest nie tylko wyjątkową kroniką cudu narodzin, lecz także obrazem zmian, jakie zaszły w polskim położnictwie w ciągu ostatnich 30 lat.

To nie są łatwe chwile. Każda z Matek doskonale o tym wie. Ona – Położna Anioł – wie natomiast, co zrobić, by o narodzinach naszych dzieci myśleć jak o cudzie. Jeannette Kalyta zebrała doświadczenia wielu lat pracy w książce, którą czyta się jak znakomitą powieść, choć opartą na faktach, z najprawdziwszymi bohaterami. Wracają wspomnienia, odczucia, emocje. Wraca nieopisana wdzięczność za cud narodzin… 
Paulina Chylewska

Jeannette Kalyta – położna z trzydziestoletnim doświadczeniem zawodowym. Inspiratorka nowatorskich zmian w polskim położnictwie. Mentorka i niekwestionowany autorytet wielu młodych położnych. Jej misją jest, by zawód położnej był wypełniany z intencją wspierania kobiety od momentu narodzin aż do późnej starości. Jest charyzmatyczna, otwarta na drugiego człowieka i zawsze zmotywowana do podejmowania kolejnych wyzwań.

materiał prasowy

Materiały prasowe to teksty przesyłane podmioty zewnętrzne do publikacji w różnych mediach, informują o wydarzeniach, osiągnięciach, bywają zaproszeniami na spotkania.

„Kto się czubi, ten się lubi – rozmowy o seksie i nie tylko”. III Śląska Konferencja Seksuologiczna już 6 maja

konferencja

Seksuologia to zdecydowanie niedoceniania dziedzina medycyny, co znajduje swoje odbicie w programach nauczania dla kierunków lekarskich. W dodatku to wciąż temat tabu w naszym życiu codziennym.

Organizatorzy konferencji postanowili przełamać stereotypy i pokazać, że ludzka seksualność jest niesamowicie złożonym tematem i ważnym aspektem codzienności, o którym można i warto rozmawiać.

Konferencja będzie miała miejsce 06.05.2017 na auli im. Prof. W. Zahorskiego na Ligocie w Katowicach i jest organizowana przez Międzynarodowe Stowarzyszenie Studentów Medycyny IFMSA-Poland Oddział Śląsk (w ramach Programu Stałego ds. Zdrowia Reprodukcyjnego i AIDS) oraz Studenckie Koło Naukowe przy Klinice Ginekologii i Położnictwa WLK SUM.

Wśród prelegentów nie zabraknie najwybitniejszych autorytetów w dziedzinie seksuologii.

 

Swoje wykłady poprowadzą:

Prof. dr hab n. med. Zbigniew Lew-Starowicz – „Seksualność kobiet w ciąży i po 60-tce”

Dr hab. n. med. Dariusz Kałka – „Kilka słów o twardości”

Dr hab. n. med. Krzysztof Nowosielski – „Ryzykowne zachowania seksualne”

Dr Marlena Banasik – „Seksualność psychopatów”

Członek Zarządu Fundacji Trans-Fuzja, Julia Kata – „Seksualność osób transpłciowych”

Wstęp na Konferencję jest darmowy. Start o godzinie 9.00

 

Dla wszystkich tych, którzy z różnych powodów do Katowic nie dotrą, przygotujemy obszerny materiał z wydarzenia.

materiał prasowy

Materiały prasowe to teksty przesyłane podmioty zewnętrzne do publikacji w różnych mediach, informują o wydarzeniach, osiągnięciach, bywają zaproszeniami na spotkania.

Cudowne dzieci – „Płodność wciąż jest dla nas tajemnicą”

płodność

Choć nasza wiedza na temat płodności jest coraz większa, ciągle jest to tajemnica. Złożony proces zapłodnienia i przebiegu ciąży powodują, że również niepłodność jest dla nas niejasna. Arbitralnie ustala się, że rok bezskutecznych starań o dziecko kwalifikuje parę do leczenia niepłodności. Zwykle mówi się o roku, czasem o dwóch latach. Granica jest płynna.

Być może jest jednak ona potrzebna, ponieważ ludzie późno zaczynają starać się o dziecko i leczenie zwyczajnie zwiększa ich szanse. Być może chodzi o uświadomienie nie tylko pacjentom, ale nam wszystkim, ze płodność nie jest workiem bez dna i przychodzi moment, kiedy może być rzeczywiście za późno. Być może jest wreszcie odpowiedzią na rosnące rozczarowanie i lęki – zrozumiałe zupełnie –  tych wszystkich kobiet i mężczyzn, którzy tęsknią za rodzicielstwem i z każdym miesiącem coraz mniej wierzą w siebie i swoje możliwości.

Leczenie na plus

Niepłodność powoduje poczucie wewnętrznego rozpadu, braku kontroli. Bycie leczonym w jakimś stopniu poczucie sprawstwa przywraca. Szereg badań pokazuje, że leczenie niepłodności, nawet to nieskuteczne, sprzyja zachodzeniu w ciążę. Badania francuskie pokazały, że na przykład aż 17% kobiet po udanym IVF zachodzi w naturalną ciąże w ciągu 6 lat od zabiegu. Odsetek ten wzrasta jeszcze bardziej (do 24%), jeśli ivf zawiedzie. Inne badania pokazały, że aż 20% par, które podeszły do ICSI, doświadczyło później spontanicznej, naturalnej ciąży. To całkiem nieźle biorąc pod uwagę fakt, że zdrowe i płodne pary mają w każdym cyklu 20 – 25% szans na ciążę.

Dlaczego tak się dzieje? Odpowiedzi jest kilka. Jak zawsze. Wiele przypadków niepłodności kobiecej wynika z endometriozy. Ciąża jest swego rodzaju lekarstwem na tę bezwzględną chorobę. Również zmiany w wadze kobiety mogą wpływać na jej szanse na ciąże, zwłaszcza jeśli jej niedowaga lub nadwaga skutkowały zaburzeniami w owulacji.

Ale jest też wiele przyczyn, których nie potrafimy wyjaśnić, a które powodują, że musimy się zastanowić, czym właściwie jest niepłodność i kto jest niepłodny. Czy rok bezskutecznych starań o dziecko rzeczywiście świadczy o niepłodności? Niektórzy specjaliści są zdania, że jeśli para nie ma bezwzględnych przeszkód na drodze do naturalnej ciąży, takich jak zaburzenia anatomiczne, zablokowane jajowody lub brak spermy, nadal ma szanse na naturalną ciążę. I rzeczywiście, każdego dnia zdarzają się sytuację potwierdzające tę teorię.

Nie bez znaczenia jest wreszcie rosnąca skuteczność leczenia niepłodności oraz jego popularność. Dla niektórych osób czas ma ogromne znaczenie, nie radzą sobie najlepiej z frustracją, zbyt łatwo porównują się z innymi. Łatwiej podejmują więc decyzję o rozpoczęciu leczenia.

Ramię w ramię

Leczenie niepłodności może wreszcie ukryć trudności, jakie pojawiają się w związku. Zwłaszcza jeśli jest to leczenie prywatne, jakość oraz częstotliwość życia seksualnego nie zawsze jest szczegółowo omawiana. Czasami nawet sami pacjenci mogą nie zdawać sobie sprawy z tego, że coś niedobrego się między nimi dzieje i że zwyczajnie, gdyby się temu przyjrzeć, nie mają zbyt wielu okazji, żeby zajść w ciążę.

Jednak leczenie niepłodności nie jest ani łatwe, ani przyjemne, ani tanie. Moment, w którym przekracza się próg kliniki jest początkiem nowego rozumienia czasu. Wszystko przyspiesza, czas nie jest odmierzany miesiącami czy porami roku, ale dniami cyklu. Kolejne decyzje podejmowane są błyskawicznie, bez szans na zastanowienie. Informacje przekazywane są w telegraficznym skrócie. „Nasienie jest zbyt kiepskiej jakości. Chcą państwo skorzystać z dawcy?”, „Niestety, tym razem ivf się nie powiodło. Zapisujemy państwa na kolejną wizytę za miesiąc?”, „Szanse na naturalną ciążę mają państwo znikome. Kiedy chcielibyście podejść do in vitro?”.

Właściwie nie wiadomo, dlaczego tak. Dlaczego w niepłodności jest ciągły „niedoczas”, dlaczego pacjenci mają poczucie bycia wciągniętymi w wir kolejki górskiej, a samo leczenie porównują do bycia w fabryce. Wszyscy mają swoje ograniczenia, osoby pracujące z pacjentami doświadczającymi niepłodności są pod ogromną presją, doświadczają nieustannego stresu, zmagają się z wielką odpowiedzialnością. Czasami jedynym dostępnym wyjściem jest zamknięcie się emocjonalne na otaczające ich cierpienie po to, by ochronić siebie.

Wielka niewiadoma

A tymczasem pacjenci, którzy latami szukali kolejnych możliwości leczenia, podchodzili do in vitro, podporządkowywali swoje plany na przyszłość leczeniu, nagle zachodzą w ciążę. Tak zwyczajnie. Cud? Błędna lub niedokładna diagnostyka? Czy może emocje i lęki, zwielokrotnione podczas leczenia utrudniały zajście w ciąże. Paradoks leczenia – to, co pomaga, czasami jednocześnie szkodzi. Badania przeprowadzone w 2011 roku i opublikowane w piśmie Fertility and Sterility  pokazały wyraźny związek pomiędzy lękiem i depresją a pozytywnymi efektami leczenia.

Dlatego też, nawet jeśli usłyszymy, że szanse na naturalną ciążę są minimalne, nawet jeśli doświadczymy piekła strat, nawet jeśli mija piąty czy ósmy rok małżeństwa, a dziecka nadal nie ma, nie znaczy, że go nie będzie. I nie trzeba czekać na cud. To się po prostu zdarza, znacznie częściej niż się nam wydaje. Na szczęście jeszcze bardzo mało wiemy na temat płodności.

Katarzyna Mirecka

psycholożka i psychoterapeutka, absolwentka Uniwersytetu Nottingham. Ukończyła 4-letnie całościowe szkolenie psychoterapeutyczne w Instytucie Analizy Rasztów. Pracuje z osobami dorosłymi, dziećmi i młodzieżą, indywidualnie oraz grupowo. Od 2015 roku związana z magazynem Chcemy Być Rodzicami