Przejdź do treści

Warsztat Specjalistyczny „Leczenie niepłodności w gabinecie ginekologicznym”

515.jpg

Ośrodek Studiów nad Płodnością Człowieka zaprasza lekarzy – ginekologów do udziału w warsztacie specjalistycznym pt.: „Leczenie niepłodności w gabinecie ginekologicznym – czynnik jajnikowy a płodność”, który odbędzie się 1 grudnia 2014 roku w Warszawie.

Kolejne spotkanie z cyklu pozwoli na zdobycie cennych informacji przydatnych w codziennej praktyce lekarskiej. Podczas wydarzenia podjęte zostaną m.in. zagadnienia dotyczące płodności w cyklu naturalnym, niepłodności pochodzenia jajnikowego czy zaburzeń metabolicznych w zespole policystycznych jajników. Wykłady wzbogacone zostaną o opisy przypadków klinicznych połączone z interaktywnym głosowaniem oraz dyskusją wykładowców i uczestników.

CHaBeR News

Jesteś dla nas ważna!

Chcemy być z Tobą w kontakcie, zapisz się do newslettera, aby otrzymywać wartościowe informacje.

Przygotujemy dla Ciebie coś ciekawego i możesz być pewna, że nie zasypiemy Cię mailami.

Szczegółowy Program wydarzenia oraz warunki uczestnictwa dostępne są na stronie www.osrodekstudiow.pl. 

Konferencja odbędzie się 1 grudnia między 10 i 16 w warszawskim Hotel Sound Garden (Żwirki i Wigury 18). Udział wynosi 600 zł netto / 738 zł brutto – opłata obejmuje: udział w sesjach warsztatowych, certyfikat uczestnictwa w wydarzeniu, obiad i przerwy kawowe.

 

Materiały prasowe

Chcemy Być Rodzicami

Jedyny magazyn poradnikowy dla starających się o dziecko. Starania naturalne, inseminacja, in vitro, adopcja.

Jak pokochać i zaakceptować siebie… niepłodną – felieton

samoakceptacja.r

Jak akceptować, lubić, kochać siebie, gdy pada diagnoza: niepłodność! – szczery do bólu i łez felieton. Ważne słowa o samoakceptacji przy niepłodności. Poznaj historię Ewy.

CHaBeR News

Jesteś dla nas ważna!

Chcemy być z Tobą w kontakcie, zapisz się do newslettera, aby otrzymywać wartościowe informacje.

Przygotujemy dla Ciebie coś ciekawego i możesz być pewna, że nie zasypiemy Cię mailami.

Długo zbierałam się, by napisać te kilka słów. Jak akceptować, lubić, kochać siebie, życie, gdy pada diagnoza: NIEPŁODNOŚĆ. Ale wiem, że to ważne słowa, że chcę się tym z Wami podzielić.

Diagnoza: niepłodność =  śmierć upragnionych marzeń

Pamiętam, jak usłyszałam: diagnoza niepłodność. Poryczałam się przy pani doktor jak dziecko…. W głowie miałam tysiące myśli. Ja kobieta niepłodna? Przecież tak bardzo chce mieć dziecko!!!! Moje ciało i moja głowa tak bardzo się na to nie zgadzało. Jak to, ja żona nie dam mężowi upragnionego dziecka. Dręczyłam się pytaniami: Dlaczego ja? Co ja takiego zrobiłam? Wtedy miałam mnóstwo myśli i pytań. Najgorsze było to, że czułam się niewartościowa. Czułam, się wybrakowaną kobietą. Z uszczerbkiem. Wadliwa. Winna.

Wszystko się w moim życiu zaczęło zmieniać…

Początki były ciężkie: wizyty badania leczenie i zero wiedzy na temat niepłodności. Z miesiąc na miesiąc czekałam czy mi się spóźni okres.
Spóźnił się to robiłam test. Potem beta i nic. Przyszedł okres i od nowa…
Seks… eh zauważyłam że się zmieniło z mojej strony wiele. Inicjowałam współżycie z mężem zazwyczaj tylko dni płodne. Moje libido spadało do zera. Traktowałam seks jak zadanie a może uda się zajść w ciążę. Widziałam jak zmienia się moje ciało: waga górę lub stoi w miejscu, trądzik, hirsutyzm, rozstępy, cellulit, brzuch….jedyny plus cycki większe 🙂 I te cykle nieregularne i długie…
Z czasem zdobywałam wiedzę. Pomocny był internet, magazyn dla niepłodnych, rozmowy z osobami co mają ten sam problem.

W końcu powiedziałam sobie: dość!

Przyszedł czas gdy powiedziałam dość! Ja sama siebie „niszczę”.
Muszę się ogarnąć, bo inaczej popadnę w paranoję lub depresję.
Wzięłam się w garść. Wzięłam się za siebie. Robiłam i robię to, co mnie interesuje i to, co lubię. Otaczam się tylko prawdziwymi i pozytywnymi ludźmi. Odcięłam się od toksycznych i fałszywych tzw. znajomych. Przede wszystkim zaczęłam mówić głośno o niepłodności szanując przy tym czyjeś zdanie. Nigdy nie pozwoliłam na to, by ktoś coś mi narzucał.
Moje życie, moje sprawy, moje kredki i to ja koloruję tak jak ja chcę.
Z seksu z powrotem zaczęłam czerpać radość, kiedy przyjdzie nam ochota, a nie wtedy, gdy „trzeba”.
Nic na siłę, bo nie o to chodzi.
Zaczęłam cieszyć się życiem i małymi rzeczami. I wiecie co? Poczułam wreszcie że jestem w 100% wartościową kobietą, pomimo tego, że nie ma dziecka. Zauważyłam też jak ten czas niepłodności zmienił mnie, moje spostrzeżenia i poglądy. Zmienił mnie… już nie jestem tą samą Ewą.

Samoakceptacja niepłodności

Dekalog staraczki Ewy:

  • Wiem jedno, że warto robić coś dla siebie, by być szczęśliwą.
  • Warto pomyśleć o sobie trochę w walce z niepłodnością.
  • Warto mieć nadzieję.
  • Nie warto się obwiniać. To nie ja, to natura zaszwankowała.
  • Warto rano spojrzeć w lustro i powiedzieć: dam radę, jestem silna.
  • Warto wstać po upadku i iść do przodu.
  • Warto uwierzyć w siebie.
  • Warto wierzyć w swoje marzenia.
  • Najważniejsze dla mnie to jest zrozumienie i wsparcie.
  • Żyje się raz. Życie jest zbyt piękne i trzeba się cieszyć każdym dniem i łapać garściami ile się da.

POLECAMY:

Felieton – Dziewczyna w windzie

Aneta Grinberg-Iwańska

Absolwentka dziennikarstwa i politologii. Pasjonatka technik video. Redaktor prowadząca serwis.

„Dziewczyna w windzie” – niesamowicie osobisty i poruszający felieton o niepłodności

okladkaszaro-biala-copy.jpg

Po pięciu latach walki, łez, bólu, stanów depresyjnych, po dziesiątkach jak nie setkach wizyt u lekarzy różnej maści, po badaniach, kłuciach, niezliczonych razach rozkładania nóg na fotelach ginekologicznych – po tych cholernie ciężkich pięciu latach starania się o dziecko… jestem w ciąży.  W końcu, nareszcie jestem w ciąży. Od ośmiu miesięcy kołyszę swój rosnący jak balon brzuch, głaszczę, przytulam, otulam, trzęsę się nad nim, łzę szczęścia uronię, chronię, kocham, tak bardzo ubóstwiam…

CHaBeR News

Jesteś dla nas ważna!

Chcemy być z Tobą w kontakcie, zapisz się do newslettera, aby otrzymywać wartościowe informacje.

Przygotujemy dla Ciebie coś ciekawego i możesz być pewna, że nie zasypiemy Cię mailami.

Tego dnia zbyt wzniosłych czynności nie wykonuję – ot, toczę się po galerii handlowej, ostatnie zakupy wyprawkowe poczynam. Poruszam się kaczym chodem, charakterystycznym dla kobiet tuż przed rozwiązaniem. Tym razem znajduję się po drugiej stronie tafli ze szkła. Stronie, do której tak długo nie miałam dostępu. Stronie, gdzie ludzie się uśmiechają, posiadają lub spodziewają się dziecka, prowadzą tak zwane zwyczajne życie – a tak bardzo niedostępne i nadzwyczajne dla tych, którzy tego wymarzonego dziecka mieć nie mogą, którzy na nie czekają, modlą się o nie… i tkwią po szarej i smutnej stronie tafli ze szkła.

Czytaj też: Radar niepłodności

Dobrze znam to spojrzenie… na imię ma: chcę mieć dziecko a nie mogę

Z torbami z zakupami w dłoni wciskam przycisk windy. Po chwili otwierają się rozsuwane drzwi, a ja, kołysząc się na boki, wchodzę do środka. Przycisk na parking samochodowy jest już wciśnięty, wygląda na to, że wszyscy jadący windą, wysiadają na tym samym poziomie. Kątem oka zauważam, że dziewczyna stojąca obok wciska guzik na poziom pierwszy. Gdy tylko winda się zatrzymuje, a drzwi się otwierają, dziewczyna jak z katapulty wypada na zewnątrz, a za nią biegnie jej mąż czy partner z bardzo zdezorientowaną miną. On może być zdezorientowany – ja nie. Znam to z własnego doświadczenia aż nazbyt dobrze, jeszcze do niedawna zadziwiłabym swojego męża takim samym zachowaniem.

Gdy winda zatrzymuje się na poziomie drugim, wychodzę i powoli kołyszę się w kierunku parkomatu. Ona już tam jest. Dziewczyna z windy. Musiała w tym samym czasie przejechać ten odcinek ruchomymi schodami. Powinnam się zatrzymać, poczekać, teraz to wiem, ale wtedy stanęłam obok niej i zaczęłam opłacać swój bilet parkingowy. Dziewczyna z windy szybko, nerwowo wciskała guziki, co najmniej jakby ją parzyły w palce. Chwyciła swój bilet i nie oglądając się na swojego partnera, pognała przed siebie. Biegł za nią, wołał: „Hej! Zaczekaj!”

Uciekała przede mną a raczej moim brzuchem

A ona uciekała. Uciekała przede mną. Przed moim brzuchem. Przed swoimi marzeniami i przed swoim bólem. Chciałam za nią zawołać, zupełnie jak jej partner: „Hej! Zaczekaj!”… to nie tak… ja też kiedyś tak cierpiałam… ja też kiedyś uciekałam przed ciężarnymi, wózkowymi, tymi wszystkimi szczęśliwymi, uśmiechniętymi, macierzyńskimi… ja też kiedyś byłam po twojej stronie tafli ze szkła… ja tak bardzo cię rozumiem…

Dziewczyna z windy zniknęła z mojego pola widzenia. Wciąż stałam, oszołomiona tym co właśnie się wydarzyło. Tak bardzo cię rozumiem… I tamtą dziewczynę sprzed tygodnia, która przez chwilę wlepiała wzrok w mój brzuch, by za chwilę odwrócić się od niego z grymasem bólu na twarzy…

Widzę was. Wiem jak to boli. Jak pali do żywego. Jak serce rozrywa na kawałki. I czekam tu na was. Czekam po drugiej stronie tafli ze szkła.

Agnieszka Mans, fragm. najnowszej książki „Samotność w niepłodności” 

KSIĄŻKA W PRZEDSPRZEDAŻY DO KUPIENIA TYLKO U NAS TUTAJ

POLECAMY:

Genialnymi memami w niepłodność

Agnieszka Mans

Autorka książki „Samotność w niepłodności". Przez pięć długich i bolesnych lat zmagała się z niepłodnością, ogromnym smutkiem i pustką, poczuciem braku sensu życia, w końcu z depresją. Ostatecznie walkę z niepłodnością wygrała wraz ze swoim mężem w 2014 roku. Książka „Samotność w niepłodności" powstała z potrzeby serca – aby zatrzymać ważne, choć bardzo trudne wspomnienia z tamtego okresu oraz ku pokrzepieniu udręczonych serc tych, którzy nadal walczą.

Piąty rok dofinansowania in vitro w Częstochowie

dofinansowanie in vitro w Częstochowie
fot. Pixabay

Częstochowa była pierwszym miastem w Polsce, które wprowadziło dofinansowywało do zabiegów in vitro. Program ruszył w 2012 roku i miał zakończyć się w roku 2015, jednak zdecydowano o jego kontynuacji. Ze względu na rosnące zainteresowanie refundacją zabiegów, władze miasta postanowiły zwiększyć pulę środków finansowych na ten cel.

CHaBeR News

Jesteś dla nas ważna!

Chcemy być z Tobą w kontakcie, zapisz się do newslettera, aby otrzymywać wartościowe informacje.

Przygotujemy dla Ciebie coś ciekawego i możesz być pewna, że nie zasypiemy Cię mailami.

To już piąty rok trwania lokalnego programu o nazwie „Leczenie niepłodności metodą zapłodnienia pozaustrojowego dla mieszkańców miasta Częstochowy”. Na początku miasto planowało przeznaczyć na ten cel 150 tys., co wystarczyłoby na pomoc 30 parom.

In vitro w Częstochowie

Ze względu na spore zainteresowanie i dużą liczbę wniosków o dofinansowanie zabiegów, Urząd Miasta w Częstochowie postanowił dołożyć kolejne 85 tys. zł. Łącznie na realizację miejskiego programu dofinansowania zapłodnienia pozaustrojowego w bieżącym roku miasto chce wyłożyć 235 tys. zł. Z refundacji mogą korzystać mieszkańcy Częstochowy– małżeństwa i pary żyjące w nieformalnych związkach.

Zobacz także: Cztery lata i ponad osiem tysięcy dzieci z in vitro. Program 500+ znacznie droższy

Kto może skorzystać z dofinansowania?

Na dofinansowanie w kwocie 5 tys. zł mogą liczyć pary, które mają za sobą udokumentowane próby leczenia niepłodności zakończone niepowodzeniem lub takie, które mają wskazania do in vitro. W programie mogą wziąć udział kobiety w wieku od 20 do 40 lat (wyjątkowo też 42 lata, w zależności od wyników AMH).

Wnioski można składać w Wydziale Zdrowia Urzędu Miasta Częstochowy przy ul. Śląskiej. Zabiegi będzie realizować klinika InviMed w Katowicach. Radni postanowili, że program będzie kontynuowany do roku 2020.

Tu kupisz najnowszy magazyn Chcemy Być Rodzicami

Źródło: mediweb

Anna Wencławska

Absolwentka Uniwersytetu Warszawskiego. Dziennikarka, pasjonatka kultur i języków orientalnych.

Mężczyzna w Finlandii zaszedł w ciążę. Teraz ma problem

mężczyzna w Finlandii zaszedł w ciążę
Fotolia – mężczyzna w Finlandii zaszedł w ciążę

Po raz pierwszy w historii Finlandii osoba będąca w świetle prawa mężczyzną zaszła w ciążę. Rząd odmawia mu jednak korzystania ze świadczeń z zakresu opieki okołoporodowej, ponieważ fińskie prawo nie przewiduje takich przypadków.

CHaBeR News

Jesteś dla nas ważna!

Chcemy być z Tobą w kontakcie, zapisz się do newslettera, aby otrzymywać wartościowe informacje.

Przygotujemy dla Ciebie coś ciekawego i możesz być pewna, że nie zasypiemy Cię mailami.

O sytuacji poinformowała fińska agencja informacyjna Lännen Media. Bohater tej opowieści urodził się jako kobieta, jednak postanowił zmienić płeć. W trakcie terapii hormonalnej dowiedział się jednak, że jest w ciąży i postanowił przerwać leczenie, aby móc urodzić dziecko. Ciąża przebiega prawidłowo, istnieje jednak jeden problem.

Mężczyzna w Finlandii zaszedł w ciążę – co na to prawo?

Na początku swojej transformacji przyszły rodzic dokonał formalności, wymienił dokumenty i w świetle prawa jest już mężczyzną. Prawo nie przewiduje jednak sytuacji, żeby to mężczyzna urodził dziecko, zatem formalnie nie może on korzystać z świadczeń okołoporodowych.

Sterylizacja osób transpłciowych

Warto w tym miejscu również dodać, że Finlandia to jedyny kraj nordycki, w którym obowiązuje sterylizacja osób transpłciowych. Przygotowano projekt zmiany ustawy, który miał na celu usunięcie z przepisów sterylizacji. Nie trafi on jednak pod obrady komisji parlamentarnej, ponieważ nie poparła go wystarczająca liczba posłów. O zmianę przepisów apelowała Rada Praw Człowieka ONZ.

Finlandia nie jest jedynym krajem, w którym dziecko urodzi mężczyzna. Podobne przypadki były już w USA, Niemczech, Austrii i Wielkiej Brytanii.

Zobacz także:

Kontrowersyjne plakaty o in vitro na uniwersytecie. Władze uczelni reagują

Męska ciąża? Nie jest wcale niemożliwa

Tu kupisz najnowszy magazyn Chcemy Być Rodzicami

Źródło: Rzeczpospolita, Radio ZET

Anna Wencławska

Absolwentka Uniwersytetu Warszawskiego. Dziennikarka, pasjonatka kultur i języków orientalnych.