Przejdź do treści

Stres już nie będzie miał wpływu na płodność? Nowe badania

Naukowcy Uniwersytetu w Berkeley odkryli, że przewlekły stres aktywuje hormon, który zmniejsza płodność – nawet kiedy go się już nie odczuwa.Z drugiej strony jednak, pomaga to wrócić do normy innemu hormonowi (żeńskiemu), odpowiedzialnemu za reprodukcję.

Eksperymenty przeprowadzono na szczurach, ale naukowcy są przekonani, że zablokowanie genu dla hormonów – przez hormon hamujący o nazwie gonadotropina (GnIH) – może pomóc kobietom przezwyciężyć negatywne skutki stresu rozrodczego.

CHaBeR News

Jesteś dla nas ważna!

Chcemy być z Tobą w kontakcie, zapisz się do newslettera, aby otrzymywać wartościowe informacje.

Przygotujemy dla Ciebie coś ciekawego i możesz być pewna, że nie zasypiemy Cię mailami.

Stres jest uważany za główną przyczyną dzisiejszych wysokich poziomów niepłodności: Około trzy czwarte zdrowych par poniżej 30 – ki ma problemy z zajściem w ciążę w ciągu trzech miesięcy od pierwszej próby, a 15 procent nie są w stanie spłodzić dziecka po roku.

„Absolutnie niesamowite jest to, że jeden gen kontrolujący złożony układ rozrodczy, można elegancko przestawić, całkowicie zmieniając wynik reprodukcyjny”, powiedziała Daniela Kaufer, profesor biologii integracyjnej. 

GnIH został odkryty zaledwie 15 lat temu, u przepiórki, i okazał się potężnym tłumikiem płodności. Jego odpowiednik u ssaków, RFRP (peptyd RFamide związanych), wyizolowano u ludzi w 2009 roku.  Dokonał tego profesor Bentley ze wspomnianego uniwersytetu. 

Bentley i Kaufer później zauważyli, że wystawienie na stres samców szczurów przynosi wzrost tego hormonu w mózgu. Nowe badania wykazały podobne negatywne skutki wpływające na płodność samic szczurów. Wywnioskowano, że zwiększone poziomy podstępnego hormonu spowodowane przewlekłym stresem utrzymują się znacznie dłużej u kobiet niż u mężczyzn. Naukowcy potrafią jednak, jak wynika z wcześniejszego cytatu, odwrócić sytuację. Co będzie dalej? Prace trwają. 

Karolina Błaszkiewicz

dziennikarka. Związana z magazynem Chcemy Być Rodzicami i z natemat.pl

Receptą jest multitasking

O ginekologii, niepłodności, feminizmie i życiu codziennym – prof. Kristiną Gemzell-Danielsson rozmawiała z Kariną Sasin. Poniżej publikujemy wybrane fragmenty tego poruszającego wywiadu, a cały można przeczytać w grudniowym wydaniu naszego magazynu.

CHaBeR News

http://www.chcemybycrodzicami.pl/wp/wp-content/uploads/2016/07/pop-up-foto.jpg

Jesteś dla nas ważna!

Chcemy być z Tobą w kontakcie, zapisz się do newslettera, aby otrzymywać wartościowe informacje.

Przygotujemy dla Ciebie coś ciekawego i możesz być pewna, że nie zasypiemy Cię mailami.

Jak to się stało, że zostałaś lekarką?
Kristiną Gemzell-Danielsson: 
Myślę, że zrobiłam to z ciekawości.

Brzmi intrygująco. Z jakiego powodu wybrałaś specjalizację z położnictwa i ginekologii?
Płodność i jej regulacja są fundamentalnymi aspektami życia nie tylko każdego z nas, lecz także całego społeczeństwa. To prawdziwie globalny kontekst. Istotne i pilne jest przekształcanie wiedzy akademickiej w stosowane na co dzień wytyczne, w zasady, których trzymają się lekarze. Ta specjalizacja jest bardzo obszerna, zawiera endokrynologię, choroby zakaźne, chirurgię (którą kocham!) czy psychiatrię… Jako ginekolog można pracować w szpitalu czy w poradni, a praca zespołowa jest tym, co sprawia mi największą przyjemność.

Twoje zainteresowania naukowe są bardzo szerokie, od antykoncepcji i aborcji do niepłodności i strat ciąży. Który z tematów jest Ci najbliższy i dlaczego?
Wszystkie one są fragmentami większej układanki – rozrodczości i wszystkie one mają fundamentalne znaczenie dla każdego z nas, tak jak płodność i metody jej regulacji. Myślę, że próba oddzielania od siebie tych dwóch aspektów jest bardzo powierzchowna, gdyż oba są integralną częścią życia każdego człowieka.

Co Twoim zdaniem jest największym zagrożeniem dla zdrowia reprodukcyjnego w Szwecji oraz w Europie? Jakbyś rozwiązała te problemy?
Podwójne standardy, niedocenianie olbrzymiej roli zdrowia seksualnego i reprodukcyjnego oraz faktu, że prawa reprodukcyjne to część fundamentalnych praw człowieka, a także ciągłe ataki ze strony fundamentalistów z ruchów „anti-choice” są bardzo niepokojące. Na krajowym podwórku gigantyczna reorganizacja sztokholmskiego systemu opieki zdrowotnej polegająca na przeniesieniu większości opieki ze szpitali do podstawowej opieki zdrowotnej jest największym zagrożeniem dla badań naukowych, kształcenia oraz jakości opieki.
Wyzwaniem pedagogicznym jest takie dokonanie zmiany w sposobie myślenia społeczeństwa i polityków, by zrozumiano rolę prewencji, a nie tylko skupiano uwagę i środki na samym leczeniu. Myślę również, że ściślejsza współpraca z organizacjami branżowymi wpłynęłaby pozytywnie na decyzje polityczne.

Czy uważasz się za feministkę? Czy pomaga Ci to w praktyce klinicznej?
Tak, uważam się za feministkę i mam nadzieję, że to pomaga w pracy.

Płodność, kwestia praw reprodukcyjnych zawsze są kluczowym elementem feminizmu.

 

————————-

Kristina Gemzell-Danielsson – profesorka położnictwa i ginekologii na Karolinska Institutet w Sztokholmie. Członkini The Nobel Assembly at KI. Autorka pionierskich badań nad receptywnością endometrium i zastosowaniami w leczeniu niepłodności, nowych metodach antykoncepcji oraz aborcji. Jest członkinią licznych towarzystw naukowych, m.in. FIAPAC i ESC. Klinicznie pracuje jako starsza specjalistka położnictwa i ginekologii w Szpitalu Uniwersyteckim Karolinska.

Pełny tekst wywiadu jest dostępny po angielsku TUTAJ

Tu kupisz najnowszy, grudniowy numer magazynu Chcemy Być Rodzicami w którym przeczytasz cały wywiad

Karina Sasin

Lekarka, naukowczyni, aktywistka na rzecz praw reprodukcyjnych. Wielokrotna stypendystka m.in. Organizacji Narodów Zjednoczonych, Rządu USA (NIH) i Krajowego Funduszu Na Rzecz Dzieci. Organizatorka konferencji International Meeting on MRKH Syndrome. Po godzinach miłośniczka cukiernictwa i dalekich podróży ;-)

Lepiej dawać czy dostawać? Naukowcy nie mają wątpliwości

lepiej dawać czy dostawać?
fot. Pixabay

Okres świąteczny to w różnych kręgach kulturowych i religijnych czas obdarowywania. Lepiej prezenty dawać czy dostawać? Zobacz, co mówi nauka!

CHaBeR News

http://www.chcemybycrodzicami.pl/wp/wp-content/uploads/2016/07/pop-up-foto.jpg

Jesteś dla nas ważna!

Chcemy być z Tobą w kontakcie, zapisz się do newslettera, aby otrzymywać wartościowe informacje.

Przygotujemy dla Ciebie coś ciekawego i możesz być pewna, że nie zasypiemy Cię mailami.

Korzyści z dawania jest wiele. Obdarowując pokazujemy, że nam zależy na innych, ale również zapewniamy sobie ich przychylność. Badania niezmiennie pokazują, że ludzie, którzy są w trwałych i głębokich relacjach i mogą liczyć na wsparcie społeczne są zdrowsi, szczęśliwsi i dłużej żyją.

I nawet jeśli, świąteczne zwłaszcza, obdarowywanie zostało silnie skomercjalizowane, wiele wskazuje na to, że obdarowywanie ma na nas dobry wpływ. Można się jednak, czy rzeczywiście lepiej jest dawać niż otrzymywać? Sprawa wcale nie jest oczywista.

Zobacz także:  Co dawać, żeby uszczęśliwić?

Lepiej dawać czy dostawać? Naukowcy znają odpowiedź

Badania przeprowadzone na uniwersytecie Bristish Columbia pokazały, że ci, którzy kupowali prezenty byli bardziej szczęśliwi niż ci, którzy pieniądze wydali na siebie. Używając kwestionariuszy przebadano 600 Amerykanów.

W innych badaniach wręczono studentom 5 dolarów, które mieli wydać na własne potrzeby lub kogoś obdarować. I znowu, ci którzy wydali pieniądze na prezenty dla innych ludzi czuli się szczęśliwsi niż ci, którzy wydali je na siebie. Trend ten jest obserwowany u wszystkich, niezależnie od ich dochodów.

Jednak badacze doszli do bardzo ciekawych wniosków. Kiedy inną grupę studentów zapytano, która grupa osób będzie bardziej zadowolona – ci, którzy obdarowują, czy też może ci, którzy wydają pieniądze na własne potrzeby. Okazuje się, że zdaniem badanych szczęśliwsi mieli być ci, którzy myślą o własnych potrzebach.

Dlaczego lepiej dawać niż dostawać?

Uniwersalny przekaz największych religii jest taki, że należy dawać. W dawaniu ma się wyrażać nasze człowieczeństwo, wrażliwość na potrzeby innych, ale też jest to jedna z dróg do nagrody w życiu pośmiertnym.

Dalai Lama mówi: szczęście człowieka zależy od szczęścia innych. Podkreśla, że szczęście jest niezależne od dóbr materialnych, ale właśnie od szczerego i głębokiego zainteresowania sprawami innych ludzi.

Mahatma Gandhi z kolei uczy, że: najlepszym sposobem, by się odnaleźć jest zatracenie się w służbie innym.

To ważne głosy ważnych ludzi. Osób, do których zwracamy się w chwilach wątpliwości, które wyznaczają drogi postępowania. Psychologicznie pełnią funkcje rodzicielskie. Na poziomie globalnym można o każdym z nich myśleć jak o ojcu, który uczy dziecko, co jest dobre, a co złe.

Dokładnie to samo dzieje się w rodzinach. Tutaj uczymy się świata, relacji międzyludzkich, etyki i moralności wreszcie. W rodzinie również uczymy się posłuszeństwa– rodzicowi się nie należy się sprzeciwiać.

Być może to jest też jeden z powodów, dla których nie zastanawiamy się często, czy lepiej jest dawać, czy brać. Nawet jeśli z obdarowywaniem, zwłaszcza przekraczającym nasze możliwości, mamy kłopot.

Zobacz także: Self-care, czyli co rodzic robić musi

Altruizm – co to takiego?

Altruizm w rozumieniu psychologicznym jest aktem dawania kosztem własnych potrzeb lub możliwości. Jest też najwyższą formą dawania. Altruizmu uczą wszystkie wielkie religie, dlatego też nie podważamy ani kwestionujemy jego zasadności. Jednak czym właściwie jest altruizm i jak wiele ma wspólnego z autentycznym, nieobciążonym oczekiwaniami dawaniem?

Wydaje się, że próbujemy przynajmniej zachowywać się altruistycznie, ponieważ zostaliśmy tego nauczeni. Tak też jest z dawaniem – takie jest oczekiwanie starszych i potężniejszych od nas osób.

Altruizm nie jest jednak typowy jedynie dla gatunku ludzkiego. Istnieją dowody na to, że w świecie zwierząt a nawet roślin można zaobserwować różne formy wzajemnej pomocy.

Zobacz także: Sekret rodzicielstwa

Rodzicielstwo formą altruizmu

Wśród ludzi najbardziej oczywistą formą altruizmu wydaje się rodzicielstwo. Rzeczywiście jest tak, że przynajmniej przez kilka lat rodzic przede wszystkim daje, nie mogąc liczyć na żaden zwrot.

Ale też wiadomo, że zostając rodzicami jednocześnie przekazujemy swoje geny, historię rodzinną, wartości. W jakimś sensie nie całkiem umieramy, zostawiając cząstkę siebie w dzieciach. Czy więc nadal jest to altruizm?

Korzyści wynikające z obdarowywania

Korzyści z obdarowywania są różnorodne. Obdarowując, zapewniamy sobie dobre samopoczucie, poprawiamy samoocenę i poczucie własnej wartości. Jeśli obdarowujemy bliskich – przyjaciół, partnera czy dzieci, odczuwamy przypływ dopaminy, znanej również jako hormon szczęścia.

„Robiąc dobro” obniżamy również poziom hormonu stresu, czyli kortyzolu. Mniej stresu oznacza szczęśliwsze i bardziej satysfakcjonujące życie. To również zaleta dawania. Być może natura wyposażyła nas w ten mechanizm, żebyśmy mogli przetrwać.

Jednak niezależnie od tego, jak wiele jest zalet obdarowywania i jak silnie zakorzeniona jest w nas ta idea, ma ono swoje ograniczenia. Prędzej czy później dotrzemy do własnej granicy. Być może fizycznie nie będzie już czego dać, albo też poczujemy, że obdarowywanie w jakiś sposób nas narusza. Dlatego, że wynika z obowiązku, oczekiwania lub wychowania.

Żeby obdarowywanie rzeczywiście dawało nam satysfakcję i poczucie szczęścia, muszą być spełnione dwa warunki: musi wynikać z własnej woli, musimy również być przekonani, że efekt naszych działań będzie miał pozytywne skutki.

Tu kupisz najnowszy magazyn Chcemy Być Rodzicami

Katarzyna Mirecka

psycholożka i psychoterapeutka, absolwentka Uniwersytetu Nottingham. Ukończyła 4-letnie całościowe szkolenie psychoterapeutyczne w Instytucie Analizy Rasztów. Pracuje z osobami dorosłymi, dziećmi i młodzieżą, indywidualnie oraz grupowo. Od 2015 roku związana z magazynem Chcemy Być Rodzicami

Czy warto go pić? Poznaj 5 niezwykłych właściwości szampana!

właściwości szampana
fot. Pixabay

Któż z nas wyobraża sobie sylwestrową noc bez lampki szampana? Jeżeli planujesz tej nocy pić alkohol, wybór szampana wydaje się być najlepszą opcją, również ze względów zdrowotnych. Dlaczego?

CHaBeR News

http://www.chcemybycrodzicami.pl/wp/wp-content/uploads/2016/07/pop-up-foto.jpg

Jesteś dla nas ważna!

Chcemy być z Tobą w kontakcie, zapisz się do newslettera, aby otrzymywać wartościowe informacje.

Przygotujemy dla Ciebie coś ciekawego i możesz być pewna, że nie zasypiemy Cię mailami.

Każdy alkohol spożyty w nadmiarze szkodzi zdrowiu. Jedna lub dwie lampki ulubionego trunku nie powinny jednak wyrządzić krzywdy. Dlatego, jeżeli tej nocy sięgniesz po szampana, najpierw przeczytaj, jakie ma właściwości!

Właściwości szampana – jest mało kaloryczny

Podczas gdy kieliszek czerwonego lub białego wina zawiera od 135 do 200 kalorii, lampka wytrawnego szampana ma ich 95. Niektóre rodzaje to tylko 65 dodatkowych kalorii.

Zobacz także: Jak alkohol zabija męską płodność

Szampan dobry na pamięć

Badania przeprowadzone na University of Reading udowodniły, że spożycie od jednego do trzech kieliszków szampana tygodniowo może usprawnić pracę naszego mózgu. Póki co badania przeprowadzono na szczurach. Zwierzęta, którym serwowano alkohol, lepiej radziły sobie z wydostaniem się z labiryntu.

Szampan dobry dla skóry

Szampan oczyszcza skórę, a kwas winowy pomaga wyrównać koloryt skóry – twierdzi dermatolog Marina Peredo. Ponadto specjalistka zaznacza, że ten trunek dobry jest dla osób o tłustej cerze, ponieważ ma działanie antybakteryjne i zapobiega powstaniu wyprysków.

Zobacz także: Noworoczne postanowienia i ich skutki uboczne

Szampan dobry na serce

Szampan jest równie dobry dla naszego serca, co wino. Dwie lampki szampana dziennie mają dobroczynny wpływ na serce i krążenie oraz mogą pomóc w uniknięciu w przyszłości chorób kardiologicznych i udaru – podkreślają badacze z University of Reading.

Nie chcesz dużo pić? Sięgnij po szampana!

Szampan oraz inne musujące napoje powodują, że ludzie piją wolniej i szybciej czują się pełni. Istnieje nawet specjalna dieta oparta na tym założeniu!

Tu kupisz najnowszy magazyn Chcemy Być Rodzicami

Źródło: www.delish.com

Weronika Tylicka

dziennikarka, związana od początku z magazynem Chcemy Być Rodzicami

Ta akcja odmieniła jego życie! Strażak uratował dziewczynkę, później ją adoptował

Strażak uratował dziewczynkę, później ją adoptował.
fot. Facebook - Marc Hadden

Czyn tego strażaka stał się w ostatnich dniach tematem szeroko komentowanym przez media na całym świecie. Strażak uratował dziewczynkę. Potem po raz drugi podarował jej życie.

CHaBeR News

http://www.chcemybycrodzicami.pl/wp/wp-content/uploads/2016/07/pop-up-foto.jpg

Jesteś dla nas ważna!

Chcemy być z Tobą w kontakcie, zapisz się do newslettera, aby otrzymywać wartościowe informacje.

Przygotujemy dla Ciebie coś ciekawego i możesz być pewna, że nie zasypiemy Cię mailami.

Pochodzący z Karoliny Południowej strażak Marc Hadden uratował już dziesiątki ludzkich istnień. Jednak ta akcja w jego karierze była wyjątkowa i całkowicie odmieniła jego życie.

Początek historii miał miejsce 14. listopada 2011 roku. Marc Hadden był właśnie w trakcie obiadu, kiedy otrzymał zgłoszenie na numer alarmowy. Pomocy potrzebowała kobieta skarżąca się na silny ból brzucha.

Zobacz także: Policjant adoptował dziecko bezdomnej narkomanki

Strażak pomógł rodzącej

Na miejscu okazało się, że kobieta była w zaawansowanej ciąży, z czego nie zawała sobie sprawy. Tym sposobem Marc przyjął pierwszy w swoim życiu poród.

– To było niesamowite słyszeć płacz dziecka – wspomina strażak. Nie spodziewał się, że dwie doby później będzie już ojcem uratowanej dziewczynki…

Zobacz także: Dał jej życie dwa razy – najpierw adoptował, później oddał część wątroby

Strażak uratował dziewczynkę, później ją adoptował

Następnego dnia żona Marca – Beth udała się do szpitala, żeby sprawdzić stan zdrowia świeżo upieczonej mamy i jej dziecka. Okazało się, że kobieta nie czuła się na siłach, aby wychować córeczkę. Podjęła decyzję o przekazaniu dziecka do adopcji.

Marc i Beth mieli już dwoje synów, jednak od dawna marzyli o trzecim dziecku. Ze względu na komplikacje związane z dwiema pierwszymi ciążami, jedynym wyjściem dla małżeństwa była adopcja. Para podjęła decyzję w jednej chwili.

– Modliłam się o adopcję od lat – opowiada Beth. – Wtedy w szpitalu ta kobieta popatrzyła na mnie i powiedziała: „chcę, abyś adoptowała moje dziecko”. Zadzwoniłam do Marca i poznajmiłam: „chyba będziemy mieli dziecko”.

Po 48 godzinach dziewczynka o imieniu Rebecca Grace była już w domu małżeństwa. – Zawsze marzyłem o córeczce. To wspaniałe – przyznaje Hadden.

Dziewczynka ma już sześć lat i zna swoją historię. Jak śmieje się Marc, Rebecca opowiada nawet ludziom o tym, jak tatuś pomógł jej przyjść na świat.

Marc Hadden z rodziną // fot. Facebook – Marc Hadden

Tu kupisz najnowszy magazyn Chcemy Być Rodzicami

Źródło: people.com, independent.co.uk

Anna Wencławska

Absolwentka Uniwersytetu Warszawskiego. Dziennikarka, pasjonatka kultur i języków orientalnych.