Przejdź do treści

Spadek liczby kobiet palących w ciąży

399.jpg

Nowe dane z Health and Social Care Information Centre (HSCIC) sugerują, że liczba kobiet w ciąży, które sklasyfikowały się jako palacze wynosi aktualnie 12%, co stanowi najniższą wartość od ośmiu lat, czyli od momentu kiedy zaczęto zbierać dane.

Sprawozdanie pokazuje, że liczba kobiet uznających siebie za palące podczas ciąży spadła do 12 % (75.910 z 632.960 matek. W poprzednim roku ta grupa sięgała 12,7% (83.490 z 658.110 matek). Natomiast jeszcze wcześnie, w latach 2006-07 – 15,1%.

„Rzucenie palenia przez rodziców jest jednym z najbardziej podstawowych sposobów, by zapewnić swoim dzieciom dobry start w życiu. Palenie papierosów przez matki w ciąży powoduje, że dopiero rozwijające się płuca niemowląt zostają uszkodzone. Natomiast bierna ekspozycja na dym papierosowy na początku życia dziecka jest główną przyczyną późniejszych problemów z płucami, np.: astmy i zapalenia płuc.”, powiedział dr Nick Hopkinson, doradca medyczny w British Lung Foundation.

 

Źródło: http://www.medicalnewstoday.com 

Marlena Jaszczak

absolwentka SWPS, kobieta o wielu talentach.

DNA może decydować o wyborze partnera

400.jpg

Co przyciąga nas do naszych partnerów? Według nowego badania przeprowadzonego przez naukowców z University of Colorado Boulder, większość z nas prawdopodobnie wybierze partnera, który ma podobne do naszego DNA.

Zespół badawczy, kierowany przez Benjamina Domingo, pracownika naukowego w Instytucie Nauk Behawioralnych na uniwersytecie zauważa, że ​​wcześniejsze badania ustaliły, że ludzie mają tendencję do przyciągania osób podobnych do nich pod różnymi względami, takimi jak poziom dochodów, rasa, wiek, sylwetka ciała.

Jednakże, w nowym badaniu, opublikowanym niedawno w Proceedings of the National Academy of Sciences (PNAS), zespół oceniał podobieństwa między partnerami na przestrzeni całego genomu.

Zespół przeanalizował genomy 825 nielatynoskich amerykańskich małżeństw, które były częścią University of Michigan Health and Retirement Study – długofalowego badania ponad 26 000 osób w wieku 50 lat i więcej, w którym pomiary są zbierane co 2 lata.

W trakcie analizy, badacze skoncentrowali się wyłącznie na polimorfizmach pojedynczego nukleotydu (SNP) par, czyli na obszarach DNA, które zwykle różnią się między ludźmi. Porównywali 1,7 miliona SNP małżeństw z ze związkami partnerskimi.

Naukowcy odkryli, że ogólnie rzecz biorąc, małżeństwa miały mniej różnic w ich DNA, w porównaniu z pozostałymi parami.

 

Źródło: www.medicalnewstoday.com

Marlena Jaszczak

absolwentka SWPS, kobieta o wielu talentach.

Komisja Bioetyki PAN o klauzuli sumienia

405.jpg

Etyka to dział filozofii zajmujący się badaniem moralności, można nazywać ja filozofią moralną. Przy Polskiej Akademii Nauk działa Komitet Bioetyki skupiający 32 znakomitych naukowców bardzo rożnych dziedzin – filozofów, socjologów, lekarzy, prawników. I to właśnie oni napisali o możliwości zastosowania klauzuli sumienia, co powinno państwo a co mogą i czego nie moga lekarze i farmaceuci. Warto to przeczytać, bo bardzo mądre.

Bioetycy zwracają uwagę, że zastosowanie klauzuli sumienia przez lekarzy najczęściej dotyczy tzw. medycyny reprodukcyjnej czyli diagnostyki prenatalnej i przerywania ciąży. Bo jak wiadomo ginekologia, ciąża czy niepłodność to nie medycyna ale światopogląd i ideologia.

Poniżej najciekawsze, wg nas, fragmenty. Link do całości – na dole tekstu.

„W dwóch takich sprawach [medycyny reprodukcyjnej – red] zapadły ostatnio wyroki Europejskiego Trybunału Praw Człowieka w Strasburgu stwierdzające, że postawa polskich lekarzy oraz niezapewnienie przez państwo polskie skutecznych instrumentów prawnych pozwalających pacjentowi na wyegzekwowanie należnego mu świadczenia doprowadziły do poważnego naruszenia m.in. postanowień art. 3 Europejskiej Konwencji Praw Człowieka, to jest prawa do wolności od tortur oraz nieludzkiego i poniżającego traktowania, oraz art. 8 Konwencji, czyli prawa do ochrony życia prywatnego”

„Z prawem do wolności sumienia i wyznania skorelowany jest obowiązek państwa do zapewnienia każdemu obywatelowi swobody wyboru religii lub przekonań oraz wyrażania ich indywidualnie i zbiorowo, prywatnie i publicznie. Państwo nie może wprowadzać rozwiązań prawnych faworyzujących tylko jeden wybrany system wartości, a tym samym zmuszać części obywateli do działań niezgodnych z ich sumieniem. Obowiązkiem państwa jest ponadto zapewnienie każdemu człowiekowi ochrony przed zakusami ze strony innych jednostek i grup, pragnących narzucić mu swoje przekonania światopoglądowe.”

„Po pierwsze, ustawowa regulacja klauzuli sumienia wprost nakłada na lekarza, pielęgniarkę i położną obowiązek wskazania pacjentowi realnej możliwości uzyskania świadczenia, które jest sprzeczne z ich sumieniem. Oznacza to, _e działania profesjonalisty medycznego, które tylko w sposób pośredni i przy udziale innych podmiotów, w szczególności samego pacjenta, mogą doprowadzić do powstania sytuacji, która profesjonalista uważa za zła, nie są objęteklauzula sumienia.

Po drugie, pomimo żądań zgłaszanych przez środowiska aptekarzy i farmaceutów, prawo polskie nie przyznaje przedstawicielom tych zawodów prawa do powołania się na klauzule sumienia. Wynika to właśnie z tego, że wykonywanie tych zawodów (w szczególności realizowanie recept) nie wiąże się z osobistym podejmowaniem czynności, które bezpośrednio godzą bądź stanowią bezpośrednie i realne zagrożenie dla określonego dobra.”

Komitet Bioetyki uważa, że lekarz nie ma prawa, powołując się na racje sumienia, odmówić wykonania w szczególności następujących czynności medycznych:

  • udzielenia pacjentowi informacji o stanie jego zdrowia, rozpoznaniu, proponowanych oraz możliwych metodach diagnostycznych i leczniczych, dających się przewidzieć następstwach ich zastosowania albo zaniechania, wynikach leczenia oraz rokowaniu (z zastrzeżeniem sytuacji wyjątkowej określonej w art. 31 ust 4 ustawy o zawodach lekarza i lekarza dentysty);
  • udzielenia pacjentowi informacji o prawach pacjenta określonych w ustawie o prawach pacjenta i Rzeczniku Praw Pacjenta oraz w przepisach odrębnych (sposób realizacji tego obowiązku określa art. 11 ustawy o prawach pacjenta i Rzeczniku Praw Pacjenta);
  • udzielenia pacjentowi informacji o rodzaju i zakresie świadczeń zdrowotnych udzielanych przez podmiot udzielający świadczeń zdrowotnych, w tym o realizowanych przez ten podmiot profilaktycznych programach zdrowotnych finansowanych ze środków publicznych (sposób realizacji tego obowiązku określa art. 11 ustawy o prawach pacjenta i Rzeczniku Praw Pacjenta);
  • osobistego zbadania pacjenta, w tym zapoznania się wynikami jego badan i opiniami innych lekarzy, przed wydaniem orzeczenia na temat jego zdrowia, niezbędnego do realizacji przysługujących mu uprawnień (zgodnie z art. 42 ustawy o zawodach lekarza i lekarza dentysty, czyli z zastrzeżeniem sytuacji określonych w odrębnych przepisach);
  • skierowania pacjenta na dalsze specjalistyczne badania konieczne do ustalenia jego stanu zdrowia;
  • wydawania opinii lub orzeczenia lekarskiego, w szczególności takiego, które maja wpływ na uprawnienia pacjenta wynikające z przepisów prawa;
  • wypisania recepty na produkt leczniczy lub wyrób medyczny, którego stosowanie pozostaje wyłącznie w gestii pacjenta.

Link 

Jolanta Drzewakowska

redaktor naczelna Chcemy Być Rodzicami, jedynego pisma poradnikowego dla osób starających się o dziecko. Z wykształcenia prawnik i coach. Matka dwójki dzieci.