Przejdź do treści

Przeciwutleniacze a zajście w ciążę

54.jpg

Nie ma danych, z których jednoznacznie by wynikało, że antyoksydanty pomagają kobietom zwiększyć szanse na posiadanie dziecka – wynika z najnowszego przeglądu systematycznego opublikowanego w The Cochrane Library.

Około jednej czwartej par planujących dziecko ma trudności z zajściem w ciążę. Kobiety poddające się leczeniu niepłodności często przyjmują suplementy diety, w tym przeciwutleniacze, aby zwiększyć swoje szanse na zajście w ciążę. Nie ma jednak wystarczających dowodów na bezpieczeństwo i skuteczność większości antyoksydantów przyjmowanych, by poprawić płodność.

Naukowcy przeanalizowali dane z 28 badań obejmujących łącznie 3548 kobiet leczących się w klinikach płodności. Okazuje się, że przeciwutleniacze nie zwiększają szans kobiety na zajście w ciążę i urodzenie dziecka. Wyniki nie wykazują znacznego wzrostu liczby ciąż u kobiet, które stosowały antyoksydanty w porównaniu do tych, które przyjmowały placebo lub stosowały standardowe leczenie, np. kwasem foliowym. „Analiza ta nie dostarcza dowodów, które by wskazywały na to, że przyjmowanie przeciwutleniaczy jest korzystne dla kobiet starających się o dziecko” – powiedział główny autor badania dr Marian Showell z Kliniki Położnictwa i Ginekologii na Uniwersytecie w Auckland w Nowej Zelandii.

Nie zaobserwowano też niekorzystnych zmian u kobiet przyjmujących przeciwutleniacze w porównaniu do tych, które otrzymywały placebo lub leczenie standardowe. Tylko w 14 przypadkach odnotowano negatywne skutki, takie jak poronienia i ciąże pozamaciczne.

Naukowcy ocenili, że jakość badań, których wyniki poddano analizie, było niskiej lub bardzo niskiej jakości, a liczba przeciwutleniaczy stosowanych w testach utrudniła dokonywanie porównań. „Nie możemy więc ocenić, czy jakiś przeciwutleniacz jest lepszy niż inne” – dodał dr Showell.

jrawik

Joanna Rawik

Rodzinni Polacy

55.jpg

Polacy niezwykle cenią sobie rodzinność – wynika z najnowszych badań przeprowadzonych m.in. wśród pacjentów mających doświadczenie w leczeniu niepłodności.

Dla 79 proc. Polaków posiadanie dzieci jest ważne, a nawet bardzo ważne: co trzeci z nas uważa to za najistotniejszą rzecz w życiu człowieka – pokazują badania przeprowadzone na początku września na zlecenie Ośrodka Studiów nad Płodnością Człowieka. O tym, czym dla osób borykających się z problemem poczęcia dziecka jest diagnoza „niepłodność”, rozmawiali eksperci podczas konferencji prasowej „Polacy a zdrowie prokreacyjne” 25 września w Centrum Prasowym PAP w Warszawie.

Jak mówią sami pacjenci, oprócz tego, że niepłodność to dla nich utrata szansy na przeżycie macierzyństwa/ojcostwa i posiadanie prawdziwej rodziny (odpowiednio 56 proc. i 42 proc. wskazań), problem z prokreacją oznacza też obniżone poczucie własnej wartości (aż 55 proc. głosów). „To dowód nie tylko silnych emocji i bolesnego przeżywania faktu niemożności posiadania dzieci, lecz także ewidentny dowód presji społecznej i kulturowej na posiadanie pełnej rodziny. Niepłodność w Polsce nie jest tylko i wyłącznie problemem osobistym, to sprawa publiczna, sprawa nas wszystkich” – podkreślała Izabella Grzyb, konsultant społeczny z obszaru psychologii perinatalnej i rozrodu.

Czyj to problem?

Biorąc pod uwagę, że 88 proc. Polaków i 68 proc. pacjentów uważa niepłodność za problem społeczny, bez wątpienia należy poszukiwać jego rozwiązania. Ponieważ nie ma jednej, uniwersalnej recepty dla wszystkich, warto prowadzić dyskusję merytoryczną, edukować i rozmawiać. Wszyscy leczący się na niepłodność odpowiadają niemal jednogłośnie, że troska o zdrowie reprodukcyjne powinna być przedmiotem specjalnych działań lub wsparcia. Inaczej widzi problem opinia publiczna. Co prawda połowa badanych opowiada się za koniecznością wspierania zdrowia reprodukcyjnego, to jednocześnie aż 47 proc. respondentów uważa, że to prywatna sprawa każdego człowieka, niewymagająca urzędowej ani żadnej innej regulacji.

Zdecydowana większość zwolenników upowszechniania wiedzy o prokreacji (87 proc. pacjentów i 85 proc. Polaków) oczekuje, że inicjatywa edukacyjna winna być podjęta odgórnie, np. przez Ministerstwo Zdrowia, w postaci szeroko zakrojonej promocji zdrowia reprodukcyjnego obejmującej zarówno nauczanie, jak i diagnostykę i leczenie. Według osób leczących się problem niepłodności powinien być nagłośniony w formie ogólnopolskiej kampanii edukacyjnej i rozpoczynać się już w szkole. Według przeciętnego Polaka element edukacji winien być wprowadzony w programie oświatowym, gabinecie lekarza oraz – jak w przypadku pacjentów – stać się tematem dużej akcji promocyjnej.

Źródło: www.facebook.pl/osnpc.

Joanna Rawik

Skuteczność mrożonego nasienia

Nasienie fakty i mity

Mrożone nasienie pobrane metodą biopsji z jąder mężczyzn, u których stwierdzono brak plemników w spermie jest tak samo skuteczne w zapłodnieniu in vitro jak korzystanie ze świeżej spermy – wynika z badań naukowców z Washington University School of Medicine w St. Louis.

To dobra wiadomość dla mężczyzn, którzy nie mają plemników w spermie z powodów genetycznych, przebytej choroby nowotworowej lub niewydolności jąder. Biopsja, która zazwyczaj wykonywana jest w warunkach ambulatoryjnych, polega na uzyskiwaniu tkanki z jąder, które są badane pod kątem plemników. Jeżeli zostaną znalezione od razu, wykorzystuje się je w procedurze ICSI lub mrozi do wykorzystania w przyszłości. W przypadku mężczyzn z ciężką niepłodnością biopsja jąder często jest wystarczającą metodą do uzyskania plemników, które można wykorzystać w procedurze zwanej ICSI. To rodzaj procedury in vitro, polegający na wprowadzeniu plemnika bezpośrednio do cytoplazmy komórki jajowej. Wskazaniem do zastosowania tej techniki są zwykle nieprawidłowe wyniki badania nasienia, niedające pewności zapłodnienia nawet w warunkach in vitro. Stosuje się ją również wtedy, gdy wykonywane w przeszłości próby zapłodnienia pozaustrojowego kończyły się niepowodzeniem.

W ICSI pojedynczy plemnik jest wstrzykiwany do jajeczek chirurgicznie pobranych z jajników kobiety. Zapłodnioną komórkę jajową lub embrion przenosi się następnie do macicy kobiety. „Wygoda i łatwość tej metody sprawiają, że korzystanie z zamrożonych plemników i zastosowanie ich w ICSI jest równie korzystne jak użycie świeżej spermy” – uważa Kenan Omurtag, adiunkt położnictwa i ginekologii Oddziału Endokrynologii Rozrodu i Niepłodności w Washington University School of Medicine.

Gdy chcemy skorzystać ze świeżych plemników, biopsja, podczas której pobiera się nasienie, musi być wykonana w tym samym dniu lub najwyżej dzień przed tym, kiedy są pobierane jajeczka kobiety, a to może nie być wygodne dla pary. Dzięki zamrożeniu plemników zwiększa się szanse na powodzenie procedury in vitro. Jeśli biopsja wykaże obecność plemników w świeżej spermie, można skorzystać z nich, a zamrożone zachować na inną okazję lub wykorzystać je, kiedy możliwe będzie pobranie jajeczek od kobiety.

W ramach ostatnich badań naukowcy przeanalizowali dane z lat 1995-2009 z Centrum Medycyny Rozrodu i Niepłodności Washington University. 136 mężczyzn miało biopsję jąder, by można było przeprowadzić ICSI. W 84 proc. przypadków wykorzystano zamrożone plemniki, a w pozostałych 16 proc. – świeże. Nie odnotowano istotnych statystycznie różnic. Urolodzy wykonywali biopsję jąder w trzech różnych miejscach: na sali operacyjnej w sąsiedztwie laboratorium in vitro, na sali operacyjnej w innym budynku oddalonym niecały kilometr od laboratorium oraz w warunkach ambulatoryjnych w centrum operacyjnym oddalonym od laboratorium o 25 kilometrów. Maksymalny czas dostarczenia materiału wynosił mniej niż 30 minut. Nie wykazano statystycznie istotnej różnicy między wynikami w zależności od miejsca pobrania nasienia.

„Mężczyźni bez plemników w spermie mają teraz więcej możliwości, aby mieć własne dzieci” – powiedział prof. Randall Odem, specjalista położnictwa i ginekologii, współautor badania. „To badanie pokazuje, że zamrożone nasienie pobrane metodą biopsji u większości pacjentów jest tak samo skuteczne w osiągnięciu najważniejszego celu, czyli ciąży”.

Odkrycie opublikowano w internetowym magazynie PLoS One.

 

 

Joanna Rawik