Przejdź do treści

Pomoc psychologiczna

Pomoc psychologiczna jest szczególną formą interakcji między osobą pomagającą a wspomaganą. Jej istotą jest zachowanie społeczne uwarunkowane motywacją empatyczną, w którym wykorzystuje się wiedzę psychologiczną, aby w interakcji z człowiekiem potrzebującym zmierzać do rozwiązania problemów życiowych osoby wspomaganej, do przezwyciężenia jej trudności, do zapobiegania zaburzeniom i usuwaniu ich.

Wybór pomocy i jej rodzaj będzie zależał od osobistych preferencji, potrzeb oraz trudności doświadczanych przez osobę wspomaganą.

CHaBeR News

Jesteś dla nas ważna!

Chcemy być z Tobą w kontakcie, zapisz się do newslettera, aby otrzymywać wartościowe informacje.

Przygotujemy dla Ciebie coś ciekawego i możesz być pewna, że nie zasypiemy Cię mailami.

Konsultacja psychologiczna polega na rozpoznaniu problemu, z jakim przychodzi konkretna osoba. Obejmuje zwykle jedno do trzech spotkań. Głównym celem konsultacji jest zrozumienie trudności (osobistych lub wychowawczych), z którym boryka się pacjent, zapoznanie się z jego oczekiwaniami i potrzebami, a także zasobami pomocnymi w poradzeniu sobie z kryzysem. Lepsze zrozumienie własnej sytuacji życiowej jest dla osób zgłaszających się ważnym elementem, często przynoszącym ulgę, porządkującym i wybijającym z poczucia bezradności. Właściwe zrozumienie problemu pozwala terapeucie na wskazanie adekwatnej oferty pomocy.

Korzyści z takiej formy pracy

  • Nazwanie i opisanie sytuacji problemowej
  • Wybranie najodpowiedniejszej formy pomocy i ustalenie celów i zasad dalszej współpracy

Formy pomocy psychologicznej:

  • Psychoterapia indywidualna; grupowa; par; rodzin
  • Psychoedukacja – warsztaty psychologiczne;
  • Poradnictwo wychowawcze;
  • Grupy terapeutyczne i grupy wsparcia

Współcześnie psychoterapia nie posiada jednolitej, ogólnie przyjętej teorii, lecz obejmuje około 10 głównych podejść (orientacji) terapeutycznych. Każde z nich ma swoją własną, odrębnie zorientowaną teorię osobowości, etiopatogenezę zaburzeń, treści terapii oraz procesy terapeutyczne (mechanizmy zmiany), a także wypracowane metody i techniki leczenia.

Oto cechy wspólne psychoterapii, niezależne od podejścia:

  • Psychoterapia jest oddziaływaniem leczniczym wykorzystującym do tego środki psychologiczne. Wykorzystywanie tych środków jest celowe i zaplanowane. Należą do nich: słowa, rozmowa, zachowania niewerbalne, wzbudzanie emocji, tworzenie relacji terapeutycznej, sugestie, uczenie się
  • Psychoterapia jest leczniczym oddziaływaniem wpływającym zarówno na psychikę osoby korzystającej z niej, jak i na cały jej organizm
  • Psychoterapia jest działaniem, które ma usunąć lub zmniejszyć dolegliwości osoby poszukującej pomocy oraz w miarę możliwości usunąć ich przyczyny. Ma przyczynić się do poprawy jakości życia pacjenta, lepszego przystosowania się do życiowych zadań i sytuacji, do urzeczywistnienia własnych możliwości, do poczucia równowagi i spokoju
  • Podczas psychoterapii dochodzi do zmian w zachowaniu i sposobie przeżywania emocji klienta
  • Psychoterapię prowadzi osoba wykwalifikowana. Osoba prowadząca psychoterapię powinna posiadać niezbędne do tego wykształcenie, właściwe podejście etyczne, a także pewne cechy osobowości, które różnią się w zależności od orientacji i metod. 

Dalszą część tekstu przeczytasz w 7 numerze naszego magazynu

Marlena Trąbińska – Haduch / Ośrodek MaterPater

Chcemy Być Rodzicami

Jedyny magazyn poradnikowy dla starających się o dziecko. Starania naturalne, inseminacja, in vitro, adopcja.

Liczba ciężarnych, u których wykrywa się raka, będzie rosnąć

Liczba ciężarnych, u których wykrywa się raka, będzie rosnąć
fot. Pixabay

Lekarze ostrzegają, że liczba ciężarnych, u których wykrywa się raka, będzie rosnąć. Zdaniem ekspertów ma to związek z późnym macierzyństwem i większym ryzykiem zachorowania na nowotwór po 40. roku życia.

CHaBeR News

http://www.chcemybycrodzicami.pl/wp/wp-content/uploads/2016/07/pop-up-foto.jpg

Jesteś dla nas ważna!

Chcemy być z Tobą w kontakcie, zapisz się do newslettera, aby otrzymywać wartościowe informacje.

Przygotujemy dla Ciebie coś ciekawego i możesz być pewna, że nie zasypiemy Cię mailami.

Temat ten był przedmiotem dyskusji konferencji International Network of Cancer, Infertility and Pregnancy INCIP w Warszawie. Wydarzenie odbyło się w dniach 18-19 stycznia.

Jak zaznaczali eksperci, ryzyko zachorowania na raka jest wyższe po 40. roku niż w młodszym wieku. Należy jednak pamiętać, że ciężarne, u których wykrywa się nowotwór złośliwy, mogą bez szkody dla dziecka poddać się operacji, chemio lub radioterapii.

Według statystyk, nowotwór złośliwy wykrywa się u jednej na 1000 ciężarnych. Podczas konferencji Marta Ozimek-Kędzior z Fundacji Rak’n Roll przypomniała, że co roku w Polsce 500 kobiet w ciąży odkrywa, że choruje na raka.

Zobacz także: Test, który pozwala na wczesne wykrycie raka jajnika. Wśród pomysłodawców Polacy

Liczba ciężarnych, u których wykrywa się raka, będzie rosnąć

Zdaniem wiceprezesa Polskiego Towarzystwa Ginekologów i Położników prof. Wojciecha Rokity, liczba ciężarnych, u których wykrywa się raka, będzie rosnąć. Kobiety coraz później decydują się na macierzyństwo, a ryzyko zachorowania na nowotwór złośliwy zwiększa się wraz z wiekiem.

U pań w wieku 40-44 lat jest aż dziesięciokrotnie wyższe ryzyko zachorowania niż u kobiet w wieku 15-19 lat – zaznacza profesor Rokita.

Według obserwacji Ozimek-Kędzior, wśród najczęściej diagnozowanych nowotworów wśród ciężarnych był rak sutka, rak szyjki macicy, czy rak jajnika.

Tu kupisz najnowszy magazyn Chcemy Być Rodzicami

Źródło: gazetaprawna.pl

Anna Wencławska

Absolwentka Uniwersytetu Warszawskiego. Dziennikarka, pasjonatka kultur i języków orientalnych.

Większość kobiet nie ma orgazmu. Jak to zmienić?

Czy istnieje punkt G? Warto szukać odpowiedzi.

Naukowcy podali, że aż 80% kobiet nie ma orgazmu podczas stosunku. 4 na 5 kobiet nie szczytuje podczas współżycia. Podpowiadamy, jak to zmienić!

CHaBeR News

http://www.chcemybycrodzicami.pl/wp/wp-content/uploads/2016/07/pop-up-foto.jpg

Jesteś dla nas ważna!

Chcemy być z Tobą w kontakcie, zapisz się do newslettera, aby otrzymywać wartościowe informacje.

Przygotujemy dla Ciebie coś ciekawego i możesz być pewna, że nie zasypiemy Cię mailami.

Journal of Sex & Marital Therapy opublikowało badania ankietowe w których wzięło udział 1000 kobiet w wieku od 18 do 94 lat.  Z ich wyników wynika, że znaczna większość kobiet nie przeżywa orgazmu bez stymulacji łechtaczki.
Kobiety, które nie szczytują podczas stosunku uważały się za „inne”, bo nie potrafią ”dojść” i czuły się osamotnione, nie zdając sobie sprawy, że tak naprawdę problem dotyczy większości pięknej płci. Do tej pory nikt nie prowadził takich badań na forum publicznym. Dlatego temat kobiecego orgazmu był swoim tematem tabu. Zarówno kobiety przez to, że nie szczytują podczas penetracji czują się „gorsze” jak i mężczyźni, którzy mają poczucie, że nie potrafią dać satysfakcji swoim partnerkom.

Czytaj też: Przyjemny seks pomaga zajść w ciążę

Więc wychodzi na to, że kobiety, które dochodzą do orgazmu podczas stosunku powinny czuć się szczęśliwe i spełnione. Niestety należą do mniejszości. Natomiast reszta też nie powinna się martwić, bo… wystarczy włączyć stymulację łechtaczki do regularnego współżycia, by orgazm stał się osiągalny – podpowiadają naukowcy.

Jak osiągnąć orgazm podczas stosunku?

Więcej gry wstępnej 
Niektóre kobiety potrzebują delikatnej stymulacji łechtaczki przed seksem, aby  w ogóle mogło dojść do stosunku. Twoja łechtaczka staje się wyprostowana podczas podniecenia (jak penis), więc jeśli jesteś odpowiednio pobudzony, może to oznaczać, że jest ona poddawana wystarczającemu tarciu podczas seksu, aby umożliwić ci osiągnięcie orgazmu.

Lepiej późno niż wcale, czyli pieszczoty po stosunkuTo, że kobiety nie osiągają orgazmu podczas współżycia, wcale nie znaczy, że mają z niego w ogóle rezygnować. Lepiej przynajmniej cieszyć się z niego nawet po stosunku, jeśli oczywiście twój partner nie zasypia zaraz po współżyciu.

Wibrator  wkracza do akcji
Pozbądź się wszystkich obaw związanych z tym, że używając wibratora odstraszysz swojego mężczyznę. Jeśli ma problem z twoim mechanicznym przyjacielem, to jego problem. Porozmawiaj z nim o tym. Pamiętając, że nie chodzi o to, byś “zabawiała” się sama, ale możesz wspólnie z mężem partnerem wspólnie go użyć, by doprowadzić ciebie i jego do rozkoszy.

Pamiętaj, że dobry seks to prawo, a nie przywilej.

Polecamy: In vitro a seks – zobacz, co radzi ekspert!

Źródło: metro.co.uk

Weronika Tylicka

dziennikarka, związana od początku z magazynem Chcemy Być Rodzicami

Przez celiakię wielokrotnie poroniła. Lekarze nie umieli powiedzieć, co jej dolega

Przez celiakię wielokrotnie poroniła
fot. Pixabay

„Wiedziałam, że coś jest nie tak, ale lekarze uspokajali, że wszystko jest ze mną w porządku”. Kobieta, nie wiedziała, że choruje na celiakię, dopiero po kilku poronieniach została prawidłowo zdiagnozowana.

CHaBeR News

http://www.chcemybycrodzicami.pl/wp/wp-content/uploads/2016/07/pop-up-foto.jpg

Jesteś dla nas ważna!

Chcemy być z Tobą w kontakcie, zapisz się do newslettera, aby otrzymywać wartościowe informacje.

Przygotujemy dla Ciebie coś ciekawego i możesz być pewna, że nie zasypiemy Cię mailami.

Historia działa się w połowie lat 80’.  Alice Bast w wieku 26 lat zaczęła chorować. Bezustannie męczyły ją biegunki, chroniczne migreny, osłabienie, czy wzdęcia.

– Odwiedzałam lekarzy z powodu dolegliwości żołądkowych , jednak oni leczyli tylko objawy, a nie przyczynę choroby – opowiada kobieta. Leki, które dostawała, pomagały krótkoterminowo.

Zobacz także: Celiakia a niepłodność: sprawdź, co mają wspólnego!

Przez celiakię wielokrotnie poroniła

Kiedy Alice zaszła w ciążę, objawy wróciły ze zdwojoną siłą. Niestety, dla ciężarnej skończyło się to tragicznie – doszło do wewnątrzmacicznego zahamowania wzrostu płodu (IUGR). Przyczyn mgło być wiele- od infekcji po wysokie ciśnienie krwi – jednak w przypadku Alice nie było jasne, co spowodowało IUGR. W dziewiątym miesiącu ciąży kobieta straciła dziecko.

Chociaż było to niezwykle traumatyczne przeżycie, Alice zaczęła walczyć o dziecko. Trzy kolejne ciąże również poroniła. Ponownie, przyczyny nie udało się ustalić.

Po wielu nieudanych próbach największe marzenie Alice ziściło się i na świat przyszła jej długo wyczekiwana córeczka Linnea.

Bast potrzebowała jednak odpowiedzi. Chodziła od specjalisty do specjalisty, wykonała dziesiątki badań, jednak nikt nie potrafił jej pomóc. W sumie leczyła się u 23 lekarzy!

Zobacz także: Płodność a celiakia

Kobiecie pomógł weterynarz

Lekarze ignorowali stan zdrowia Alice. „Ludzie czasem mają biegunki” – usłyszała kiedyś w gabinecie lekarskim.

Zainteresowanie okazał dopiero…. dentysta. Specjalista zauważył, że coś jest nie tak – wystarczyło mu jedno spojrzenie w jamę ustną kobiety, żeby zauważyć problem. Jej zęby były kruche, a dziąsła krwawiły.

Kolejna wskazówka nadeszła od przyjaciela Bast, który był…. weterynarzem.

– Czasami zwierzęta mają problem ze spożywaniem zbóż. Zapytaj lekarza o badania związane z nietolerancją glutenu. Ta choroba to celiakia– powiedział Alice.

Przypuszczenia weterynarza okazały się prawdą. W 1994 roku wieku 34 lat u Alice Bast zdiagnozowano celiakię. W tamtych czasach trudno jednak było o produkty bezglutenowe, więc kobieta musiała je sprowadzać z Kanady.

Aby pomóc innym chorym, założyła fundację „Beyond Celiac”. Między innymi również dzięki staraniom Alice, produkty gluten-free stały się powszechnie dostępne.

Zobacz także: Dieta bezglutenowa na płodność

Co to jest celiakia?

Celiakia to choroba autoimmunologiczna, która powoduje trwałą nietolerancję glutenu. Spożycie tego białka (występującego w licznych zbożach) przez osobę chorą na celiakię sprawia, że jej organizm zaczyna zwalczać własne komórki. Dochodzi wtedy do niszczenia śluzówki jelit i zaniku kosmków jelitowych – te zaś odpowiadają za pobranie składników odżywczych z pożywienia.

Jak powszechnie wiadomo, niedobory żywieniowe (m.in. cynku, selenu i kwasu foliowego) mogą obniżyć jakość komórek jajowych i wywołać szereg trudności z zajściem w ciążę. To jednak niejedyna zależność pomiędzy celiakią a niepłodnością. Spożycie glutenu przez kobietę, która nie wie o swojej chorobie, prowadzi też do wielu zaburzeń hormonalnych, m.in. rozregulowania cyklu miesiączkowego i zatrzymania owulacji.

Tu kupisz najnowszy magazyn Chcemy Być Rodzicami

Źródło: www.delish.com

Anna Wencławska

Absolwentka Uniwersytetu Warszawskiego. Dziennikarka, pasjonatka kultur i języków orientalnych.

14 symptomów, które mogą świadczyć o zaburzeniach hormonalnych

Hormony są bardzo ważną częścią naszego życia, szczególnie podczas starań o dziecko, ale nigdy tak naprawdę nie zdajemy sobie z tego sprawy, dopóki nie zaczną szwankować.

CHaBeR News

http://www.chcemybycrodzicami.pl/wp/wp-content/uploads/2016/07/pop-up-foto.jpg

Jesteś dla nas ważna!

Chcemy być z Tobą w kontakcie, zapisz się do newslettera, aby otrzymywać wartościowe informacje.

Przygotujemy dla Ciebie coś ciekawego i możesz być pewna, że nie zasypiemy Cię mailami.

Zmiany hormonalne mogą mieć irytujący wpływ na twoje codzienne życie, ale i zaburzać płodność. Ich zrozumienie pozwoli ci poczuć różnicę pomiędzy cierpieniem w ciszy a odzyskaniem poczucia komfortu i zajściem w ciążę.

Poznaj 14 symptomów, które mogą być sygnałem, że twoje hormony nie pracują jak należy.

1.Chroniczne zmęczenie

Wszyscy czasami czują się trochę zmęczeni, ale jeśli dzieje się to przez cały czas, to może być sprawka hormonów. Zbyt dużo progesteronu powoduje, że czujesz się bardziej śpiąca. Inną przyczyną zmęczenia jest dysfunkcja tarczycy. Badanie krwi pomoże ci ustalić z którym hormonem masz problem.

2. Bezsenność

Jej przyczyną może być zbyt niski progesteron. Nieleczony, może powodować kłopoty z zasypianiem.

3. Problemy z pamięcią

Zmiany estrogenu i progesteronu mogą utrudniać zapamiętywanie i trzeźwe myślenie. Porozmawiaj ze swoim lekarzem, jeśli miewasz zaniki pamięci.

4. Trądzik

To normalne, że pojawiają się problemy z cerą, gdy zbliża ci się okres. Ale jeśli trądzik utrzymuje się zbyt długo może być to za sprawą androgenów. Ich zbyt duża ilość powoduje, że gruczoły tłuszczowe działają nieco zbyt mocno i zatykają pory.

5. Problemy z żołądkiem

Istnieje wiele przyczyn bólu brzucha, wzdęć lub nudności. Ale żołądek jest wrażliwy na zmiany hormonalne, więc może to być przyczyną tego, że masz problemy hormonalne. Warto to sprawdzić.

6. Bóle głowy

Wiele rzeczy może powodować bóle głowy. Ale jeśli masz je mniej więcej w tym samym czasie każdego miesiąca, może to być wina dawki estrogenu.

7. Zmiany w piersiach

Jeśli czujesz, że twoje piersi są mniejsze niż zwykle, poziom estrogenów spada. Jeśli masz wrażenie,  że piersi są pełniejsze, estrogen rośnie.Warto to skonsultować z lekarzem.

8. Nieregularne okresy

Jeśli twoje miesiączki są nieregularne, możesz mieć zbyt dużo lub zbyt mało estrogenu lub progesteronu. Porozmawiaj z lekarzem, ponieważ może to być także objawem torbieli jajników.

9. Uderzenia gorąca i nocne poty

Objawy kojarzone ze zbliżającą się menopauzą zazwyczaj spowodowane są niskim poziomem estrogenu.

10. Wahania nastrojów lub depresja

Nagłe zmiany w estrogenie mogą wywołać bałagan z niektórymi substancjami w mózgu, takimi jak: dopamina czy seratonina. Może to być powodem wahań nastrojów lub przygnębienia.

11. Zwiększony apetyt

Kiedy spada estrogen, może wpływać na inny hormon zwany leptyną, który odpowiada za ośrodek głodu. Stąd twój wilczy apetyt.

12. Biegunka

Jeśli twoje hormony  powodują biegunkę, twój żołądek mówi ci, że masz za dużo lub za mało estrogenu lub progesteronu. Ale jest to prawdą tylko wtedy, gdy posiadasz kilka z innych symptomów na tej liście.

13. Suchość pochwy

To normalne, że zdarza się od czasu do czasu. Ale jeśli czujesz suchość niezwykle często, to dlatego, że twój poziom estrogenu spada.

14. Niskie libido

Jeśli czujesz się mniej zainteresowana seksem niż zwykle, możesz doświadczyć spadku testosteronu.

Ważne: Najczęściej kilka z tych wymienionych objawów stanowią o zaburzeniach hormonów.

POLECAMY: Hormony – królowe ciąży

Aneta Grinberg-Iwańska

Absolwentka dziennikarstwa i politologii. Pasjonatka technik video. Redaktor prowadząca serwis.