Przejdź do treści

Oskarżony o pedofilię były arcybiskup nie żyje!

Dziś rano w Watykanie zmarł były arcybiskup i nuncjusz apostolski Józef Wesołowski. Były hierarcha, wydalony stanu duchowne był oskarżony o pedofilię. Czekał na proces. Zmarł w wieku 67 lat zanim trafił przed sąd.

Informację o śmierci byłego nuncjusza na Dominikanie podały media powołując się na źródła watykańskie. Wesołowski został zdymisjonowany przez papieża Franciszka i oczekiwał w Watykanie na wznowienie procesu.

CHaBeR News

Jesteś dla nas ważna!

Chcemy być z Tobą w kontakcie, zapisz się do newslettera, aby otrzymywać wartościowe informacje.

Przygotujemy dla Ciebie coś ciekawego i możesz być pewna, że nie zasypiemy Cię mailami.

Przypadek byłego księdza był przełomowy – to najwyższy rangą dostojnik Kościoła katolickiego, który był sądzony za pedofilię i pierwszym, którego proces miał się toczyć w stolicy apostolskiej. Przed samym rozpoczęciem procesu trafił do szpitala na oddział intensywnej terapii, ale opuścił go już po kilku godzinach.

Skandal z udziałem Wesołowskiego wybuchł dwa lata temu. Wtedy media nagłośniły całą sprawę. Były hierarcha został odwołany ze stanowiska nuncjusza apostolskiego na Dominikanie, które zajmował przez pięć lat.

Papież Franciszek podjął natychmiastową decyzję o jego zwolnieniu. Wesołowskiemu zarzucono zmuszanie nieletnich do czynów seksualnych, a na jego komputerze znaleziono dużą ilość plików z materiałami pornograficznymi z udziałem dzieci. Jedną z jego ofiar miał być 13-letni chłopiec chory na epilepsję, który w zamian za seks miał otrzymywać leki.

Po papieskim wezwaniu byłego księdza do Rzymu, watykańska kongregacja Nauki Wiary w procesie kanonicznym wymierzyła mu najwyższą za możliwych kar – został wydalony ze stanu kapłańskiego. Wesołowski odwołał się od wyroku.

W wrześniu 2014 roku były arcybiskup został aresztowany i umieszczony w areszcie domowym. 11 lipca bieżącego roku w Watykanie przed trybunałem zaczął się jego proces. Oskarżony nie pojawił się na sali, trafił do szpitala. Proces został bezterminowo odroczony, po wakacjach miał zostać wznowiony. Byłemu księdzu groziło co najmniej 7 lat.

Chcemy Być Rodzicami

Jedyny magazyn poradnikowy dla starających się o dziecko. Starania naturalne, inseminacja, in vitro, adopcja.

Dla swoich nienarodzonych dzieci pokonała raka. Dzień po porodzie stało się coś nieoczekiwanego

ciąża i rak
fot. Fotolia

Nie miała jednego jajnika, chorowała na nowotwór, a mimo to udało jej się zajść w bliźniaczą ciążę. Dzieci przyszły na świat w 33 tygodniu ciąży. Ciąża i rak – poznaj historię niesamowicie dzielnej kobiety.

CHaBeR News

http://www.chcemybycrodzicami.pl/wp/wp-content/uploads/2016/07/pop-up-foto.jpg

Jesteś dla nas ważna!

Chcemy być z Tobą w kontakcie, zapisz się do newslettera, aby otrzymywać wartościowe informacje.

Przygotujemy dla Ciebie coś ciekawego i możesz być pewna, że nie zasypiemy Cię mailami.

30-letnia Jamie Snider z Kalifornii wraz z partnerem wychowywała dwie córki- Aubrey i Maddy. Rodzinne szczęście przerwała jednak wiadomość o chorobie kobiety. U Jamie zdiagnozowano nowotwór, przez co straciła jajnik.

Zobacz także: Rak a ciąża. Boskie Matki nie muszą już dokonywać trudnych wyborów: ja, czy dziecko!

Ciąża i rak – trudna walka i wielka nadzieja

Jakież było zaskoczenie pary, kiedy po pewnym czasie dowiedzieli się…że Jamie jest w ciąży! I to z bliźniętami. W tym okresie kobieta znów musiała stawić czoło chorobie- młoda matka miała agresywną postać raka szyjki macicy. Dzięki terapii i woli walki doszło do remisji choroby, a dzieci w łonie matki rozwijały się prawidłowo.

Tuż przed rozwiązaniem Jamie opublikowała na Facebooku swoje zdjęcie opatrzone optymistycznym komentarzem:

Jutro wielki dzień. Bóg cały czas nade mną czuwał. Wszystkie wasze modlitwy i miłość utrzymywały mnie w dobrym stanie. Życzcie mi szczęścia. O godzinie 7. będę miała cesarskie cięcie, a zaraz potem histerektomię. Będzie dobrze. Dziękuję ci Boże, że w tym trudnym okresie pomagasz mi w zachowaniu pozytywnych myśli.

Zobacz także: Walczył z nowotworem, aby poznać najmłodszą siostrę

Smutny finał historii Jamie

Choć wszystko sugerowało, że ta historia skończy się dobrze, był to ostatni post Jamie. Kobieta zmarła 17 marca, czyli dzień po cesarskim cięciu. Serce, które nie wytrzymało operacji, przestało bić.

Bliźnięta Camila i Nico, choć przyszły na świat w 33. tygodniu ciąży, są zdrowe i silne. Opiekę nad maluchami będzie sprawował partner Jamie i ojciec dzieci, Heath Coigny.

– To, co mnie pociesza, to fakt, że przed śmiercią zobaczyła i trzymała w ramionach swoje dzieci – powiedziała przyjaciółka zmarłej, Larina Campanile.

Po śmierci Jamie jej rodzina zorganizowała zbiórkę pieniędzy na pokrycie kosztów pogrzebu i pomoc w wychowaniu dzieci.

ciąża i rak

Camila i Nico przyszli na świat w 33. tygodniu ciąży // fot. www.gofoundme.com

Tu kupisz najnowszy magazyn Chcemy Być Rodzicami

Źródło: Daily Mail, Go Found Me

Anna Wencławska

Absolwentka Uniwersytetu Warszawskiego. Dziennikarka, pasjonatka kultur i języków orientalnych.

Ministerstwo Zdrowia nie zna wyników programu prokreacyjnego. Znają za to dziennikarze

wyniki programu prokreacyjnego
fot. Pixabay

Ministerstwo Zdrowia nie umiało odpowiedzieć na pytanie reporterów, jakie są efekty rządowego programu prokreacyjnego. Problemu z tym zadaniem nie mieli natomiast dziennikarze, którzy sami dotarli do tych informacji.

CHaBeR News

http://www.chcemybycrodzicami.pl/wp/wp-content/uploads/2016/07/pop-up-foto.jpg

Jesteś dla nas ważna!

Chcemy być z Tobą w kontakcie, zapisz się do newslettera, aby otrzymywać wartościowe informacje.

Przygotujemy dla Ciebie coś ciekawego i możesz być pewna, że nie zasypiemy Cię mailami.

W marcu Radio TOK FM zapytało Ministerstwo Zdrowia o efekty programu prokreacyjnego. 19 marca dziennikarze otrzymali odpowiedź, z której dowiedzieli się, że „pół roku po przyjęciu pierwszych pacjentów nie jest możliwa ocena liczby ciąż”.

Zobacz także: Program prokreacyjny nie dla wszystkich. Kto nie skorzysta z leczenia niepłodności?

Wyniki programu prokreacyjnego

Reporter Radio TOK FM postanowił zatem sam policzyć to, czego nie potrafił oszacować resort. Z jego analizy wynika, że przynajmniej 45 kobiet zaszło w ciążę dzięki rządowemu programowi.

Wiadomo również, że w siedmiu placówkach- w  Łodzi, Krakowie, Opolu, Poznaniu, Szczecinie oraz dwóch w Warszawie, diagnostykę rozpoczęło niemal 100 par.

Rządowy program prokreacyjny ruszył oficjalnie 1 września 2016 roku. Tylko w roku 2017 wydano na ten cel 20 mln zł.

Zobacz także: Miał być alternatywą dla in vitro, w kilku województwach nawet nie wystartował

Alternatywa dla in vitro?

Jak podkreślał ówczesny minister zdrowia Konstanty Radziwiłł, „in vitro to procedura, która budzi ogromne kontrowersje i sprzeciw w dużej części polskiego społeczeństwa”.

Rządowa inicjatywa miała z kolei być oparta na „aktualnej wiedzy medycznej”. Program kompleksowej ochrony zdrowia prokreacyjnego ma funkcjonować do 2020 r.

Tu kupisz najnowszy magazyn Chcemy Być Rodzicami

Źródło: Radio TOK FM

Anna Wencławska

Absolwentka Uniwersytetu Warszawskiego. Dziennikarka, pasjonatka kultur i języków orientalnych.

„Dzięki temu, że jestem tak uparta i nie odpuszczam, mam synka”. Blog o niepłodności „Matka mimo wszystko”

blog o niepłodności "Matka mimo wszystko"
Ania prowadzi bloga o nazwie "Matka mimo wszystko" // fot. Fotolia

„W klinice leczenia niepłodności spotkałam dziesiątki, o ile nie setki, wystraszonych, zagubionych kobiet. Chciałam im tyle powiedzieć, wyjaśnić, uspokoić je…lecz nie zawsze był na to czas i miejsce. Teraz mówię do nich przez bloga i mam nadzieję, że choć część z nich go czyta”. Blog o niepłodności „Matka mimo wszystko”.

CHaBeR News

http://www.chcemybycrodzicami.pl/wp/wp-content/uploads/2016/07/pop-up-foto.jpg

Jesteś dla nas ważna!

Chcemy być z Tobą w kontakcie, zapisz się do newslettera, aby otrzymywać wartościowe informacje.

Przygotujemy dla Ciebie coś ciekawego i możesz być pewna, że nie zasypiemy Cię mailami.

Kiedy Ania sześć lat temu dowiedziała się, że musi zmierzyć się z niepłodnością, o swoim wrogu nie wiedziała nic. Jednak dzięki determinacji i leczeniu metodą in vitro została mamą. Dziś stoi w tym samym punkcie co kilka lat temu, a jej walka rozpoczęła się na nowo.

Specjalnie dla portalu Chcemy Być Rodzicami, Ania opowiedziała o swojej historii i prowadzeniu bloga. Możesz go przeczytać TUTAJ.

Zobacz także: Znane blogerki piszące o niepłodności. Dlaczego dzielą się z innymi swoimi doświadczeniami?

Dlaczego zdecydowałaś się prowadzić bloga na temat starań o dziecko?

Pomysł na pisanie bloga narodził się już kilka lat temu- dokładnie wtedy, gdy pierwszy raz zetknęłam się z niepłodnością. To było dla mnie ogromne zaskoczenie, gdy wraz z moim partnerem usłyszeliśmy, że nie mamy szansy na naturalne zajście w ciążę.

O niepłodności nie wiedziałam wtedy w zasadzie nic. Stale szukałam informacji w Internecie, ale były one szczątkowe. Miałam milion pytań, a nie miałam z kim o tym porozmawiać. Starania o dziecko tak bardzo mnie pochłonęły, że nie miałam czasu na pisanie.

Teraz znowu jestem w tym samym miejscu- staram się z mężem o rodzeństwo dla naszego synka, który urodził się dzięki metodzie in vitro. Mam za sobą całkiem spore doświadczenie- jedną ciążę naturalną, poronienie, 4 podejścia do in vitro i 2 do kriotransferu…i właśnie tą zdobytą przez lata wiedzą- chcę się dzielić z innymi kobietami. 

Co daje Ci prowadzenie bloga?

Dobre pytanie…Na chwilę obecną blog jest moim drugim dzieckiem. Poświęcam mu wiele czasu, dbam o to by był merytoryczny, a jednocześnie napisany prostym, przystępnym językiem.

Z jednej strony pozwala mi wrócić do chwil, które przeżyłam, a które nie zawsze były szczęśliwe, przeanalizować je ponownie i wyciągnąć wnioski z tego co było. Z drugiej- jest to moja przestrzeń do wyciszenia emocji, oczyszczenia się z nadmiaru tych złych, które niestety często towarzyszą niepłodności.

Od zawsze byłam typem „społecznika”, a blog to miejsce, w którym mogę swoje pragnienia realizować. Z każdego pozytywnego komentarza od czytelnika- cieszę się jak dziecko. Nie mogę pomóc innym kobietom zajść w ciążę, bo nie jestem lekarzem. Ale mogę sprawić, by miały większą wiedzę na temat niepłodności czy in vitro, a może dzięki temu starania o dziecko będą dla nich choć odrobinę mniej stresujące.

W klinice leczenia niepłodności spotkałam dziesiątki, o ile nie setki, wystraszonych, zagubionych kobiet. Chciałam im tyle powiedzieć, wyjaśnić, uspokoić je…lecz nie zawsze był na to czas i miejsce. Teraz mówię do nich przez bloga i mam nadzieję, że choć część z nich go czyta.

Zobacz także: Jak zachować optymizm w staraniach o dziecko? Radzą blogerki piszące o niepłodności

Który moment był dla Ciebie najtrudniejszy podczas starań o dziecko?

Trudnych chwil było wiele. Leczenie niepłodności wiąże się z ogromnym stresem. Najpierw jest strach przed każdą wizytą u lekarza i badaniem, które trzeba zrobić. Później w napięciu czeka się na wyniki, miesiącami przyjmuje leki i nigdy nie wiadomo kiedy nastąpi ten upragniony moment i pojawią się tak długo wyczekiwane dwie kreski na teście ciążowym.

Dla mnie najtrudniejsze było odbicie się od dna po kolejnym niepowodzeniu procedury in vitro. Godzinami analizowałam cały miesiąc, wszystkie leki, które miałam zlecone, obwiniałam się, że może powinnam bardziej dbać o siebie, może powinnam po transferze leżeć itd…

To były ciężkie chwile i dla mnie i dla mojego męża. Ale po każdym dniu nawet tym najgorszym- przychodzi kolejny, w którym trzeba wstać z łóżka i powiedzieć sobie „nie poddam się, nie tym razem” i walczyć dalej.

Jak zachować optymizm w walce o upragnioną ciążę?

Nie zawsze da się to zrobić. Najważniejsze to nie załamywać się, nie poddawać przedwcześnie. My kobiety zostałyśmy tak stworzone, że potrafimy wiele przejść. Myślę, że nawet więcej niż nam się wydaje.

Wielokrotnie myślałam, że już nie mam sił próbować dalej, że doszłam do muru, wykorzystałam wszelkie możliwości i nadszedł czas by odpuścić, by zrezygnować z marzeń o dziecku. Mijało kilka dni i wpadałam na kolejny pomysł, szukałam nowego lekarza, nowej kliniki, układałam sobie plan na kolejne podejście.

I właśnie dzięki temu, że jestem tak uparta i nie odpuszczam- mam synka. Każdej kobiecie doradzam to samo- „nie poddawaj się, bo być może właśnie teraz jesteś o krok od upragnionej ciąży!”. A śmiało mogę powiedzieć, że warto walczyć, choćby po to, by usłyszeć słowo „mama” z ust swojego dziecka.

Zobacz także: Czy niepłodność może mieć dobre strony? Odpowiadają blogerki

Czy w niepłodności można doszukać się jakiś dobrych stron?

My z mężem śmiejemy się z tego, że niepłodność nauczyła nas cierpliwości. Nie robią na nas wrażenia kolejki do kasy w sklepie, przychodni czy na poczcie. Przecież my stale na coś czekamy, my od lat stoimy w takiej kolejce. Czekaliśmy na wizyty u lekarzy, na badania, na kolejne etapy procedury in vitro, w końcu czekaliśmy 9 miesięcy na synka, a teraz czekamy na moment, w którym damy mu rodzeństwo.

Niepłodność nauczyła nas też pokory. Nie wywyższamy się z tego powodu, że jesteśmy rodzicami, nie oceniamy innych, nie pouczamy w kwestii wychowania dzieci czy wieku, w którym dwoje ludzi powinno postarać się o potomstwo. Wiemy, że chcieć nie zawsze oznacza móc.

Myślę, że niepłodność wzmacnia związek, ale tylko taki, który jest zrodzony z miłości. Jeśli dwoje ludzi ma jakiekolwiek problemy w komunikacji ze sobą, nie potrafi się dogadać w codziennym życiu- im niepłodność nie pomoże, prawdopodobnie będą zbyt słabi by przetrwać te trudne chwile.

Zobacz także: Jak przygotować się do leczenia niepłodności? Zobacz porady blogerek!

Czy masz praktyczne rady dla czytelniczek, jak się przygotować do in vitro?

Oczywiście, mam cały worek praktycznych rad! Przygotowania do in vitro należy zacząć już dwa, trzy miesiące przed rozpoczęciem procedury.

Należy odwiedzić ginekologa i zrobić cytologię, o ile od ostatniej upłynął już rok. Dobrze jest też wybrać się do dentysty i sprawdzić stan uzębienia, aby później w trakcie procedury in vitro nie mieć nieprzyjemnych niespodzianek. Ja niestety tą część zaniedbałam i w trakcie stymulacji in vitro męczyłam się z okropnym bólem zęba.

Zalecam również zrobienie wyniku TSH i sprawdzenia czy z naszą tarczycą jest wszystko w porządku. Nie wiem czy wiecie, ale właśnie tarczyca potrafi nieźle namieszać i utrudnić zajście w ciążę. Na 3 miesiące przed planowanym zajściem w ciążę trzeba rozpocząć przyjmowanie kwasu foliowego. To tyle jeśli chodzi o kwestie medyczne.

Procedura in vitro wymaga od nas wielu poświeceń i pochłania mnóstwo czasu. Dlatego też dobrze jest już wcześniej dokładnie zaplanować ten okres, sprawdzić czy będziemy w stanie tak zorganizować nasze życie, by pogodzić je z badaniami i częstymi wizytami w klinice.

Wszystko zależy od tego, jak kobieta będzie reagować na podane w trakcie stymulacji leki. Jeśli dobrze- para odbędzie 4-5 wizyt w trakcie całej procedury, ale jeśli pęcherzyki nie będą odpowiednio rosły- lekarz może zlecić wizyty kontrolne nawet codziennie.

I na końcu wspomnę o tym, co jest równie ważne- o finansach. In vitro nie jest tanią procedurą i trzeba wcześniej tak zaplanować budżet domowy, by w trakcie stymulacji nam nie zabrakło pieniędzy na leki czy dodatkowe usługi do in vitro, które zaproponuje nam lekarz.

Warto dodać, że Ania prowadzi również na Facebooku zamkniętą grupę „Niepłodność…czyli chcieć, a nie móc„. Udzielać się tam mogą wszystkie kobiety, które mają problem z zajściem w ciażę.

Blog o niepłodności „Matka mimo wszystko” znajdziesz tu

Tu kupisz najnowszy magazyn Chcemy Być Rodzicami

Anna Wencławska

Absolwentka Uniwersytetu Warszawskiego. Dziennikarka, pasjonatka kultur i języków orientalnych.

Refleksologia skuteczna na stres i walkę z niepłodnością

refleksologia co to
fot. Pixabay

Tym tekstem rozpoczynamy cykl kilku artykułów wprowadzających w świat refleksologii. Naszą przewodniczką będzie Beata Sekuła. Na zainteresowanych tą dziedziną po całej serii artykułów czekać będzie niespodzianka, pozwalająca doświadczyć refleksologii i nauczyć się jej podstaw.

CHaBeR News

http://www.chcemybycrodzicami.pl/wp/wp-content/uploads/2016/07/pop-up-foto.jpg

Jesteś dla nas ważna!

Chcemy być z Tobą w kontakcie, zapisz się do newslettera, aby otrzymywać wartościowe informacje.

Przygotujemy dla Ciebie coś ciekawego i możesz być pewna, że nie zasypiemy Cię mailami.

Twoje ciało posiada naturalną mądrość. Jednym z dowodów na jej istnienie są tak zwane mini-mapy ciała na powierzchni skóry, które służą… autoterapii, czyli wewnętrznej regulacji, regeneracji, samouzdrawianiu i utrzymywaniu biowitalności!

Zobacz także: Ciało w twoich rękach. Dowiedz się, jak osiągnąć równowagę psyche i some

Mini-mapy kluczem do zrozumienia refleksologii

Mini-mapy znajdują się m.in. na twarzy, rękach, stopach czy uszach. To swoisty hologram narządów wewnętrznych, gruczołów hormonalnych, poszczególnych części ciała, a nawet funkcji fizjologicznych!

Mini-mapa bywa czasem dziwnie poukładana, odwrócona do góry nogami albo kubistycznie zniekształcona. Trudno w to uwierzyć, ale w taki właśnie sposób widzi nas nasz mózg!

Mapa głowy leży pomiędzy nasadą włosów a brwiami. Po obu stronach twarzy, tuż nad i pod brwiami są mapy korespondujące z barkami i ramionami. Tkanki te będą bolesne i wrażliwe, jeśli długo pracujesz w pozycji siedzącej, spędzasz wiele godzin przed komputerem lub twoje barki są nadwyrężone. Masaż refleksoryczny tych części przyniesie ci wyraźną ulgę!

Na twarzy mamy też mapy narządowe. Poprzecznie przez środek twarzy, tuż na wysokości kości policzkowych, przebiega mapa linii przepony. Podobnie jak w twoim ciele, oddziela ona klatkę piersiową od jamy brzucha.

Logiczne jest zatem, że nad mapą przepony leżą m.in. mapy płuc i serca, a pod nią – mapy żołądka, trzustki, śledziony, jelita cienkiego czy nerek. Ta mapa jest twoim lustrzanym odbiciem.

Zobacz także: Szukasz metody, by zajść w ciążę? A słyszałaś o refleksologii?

Refleksologia na poprawę płodności

Okolice wokół nozdrzy i brody zajmują biodra, miednica mniejsza i narządy ją wypełniające. To strategiczne mapy organów rozrodczych, których stymulacja poprawia krążenie krwi, limfy i innych płynów ustrojowych, uwalnia od napięć mięśniowych i powięziowych, rozluźnia znajdujące się tam narządy i poprawia ich wydolność.

Popatrz na podeszwy swoich stóp. To jedne wielkie mapy kośćca i mięśni. Jeśli masz wrażenie, ze Twoje mięśnie są słabe, szybko się męczysz i nie masz siły, to stymulacja tych map na pewno cię wspomoże. Masaż stóp doda ci energii.

W okolicach nadgarstków rąk i stawów skokowych stóp leżą mapy jajowodów i nasieniowodów, a także macicy, jajników, prostaty i jąder. Okolice te są zwykle bardzo wrażliwe na ucisk, bo leżą w bezpośredniej bliskości bogato unerwionych i unaczynionych kości, a skóra tych okolic jest bardzo cienka.

Kiedy starasz się o dziecko, terapeuta będzie zapewne przywiązywał ogromną wagę do tych map, choć należy pamiętać, że płodność jest efektem harmonii całego ciała, a nie tylko narządów rozrodczych.

Uwagi będą potrzebować też mapy przysadki mózgowej, czyli naczelnego gruczołu dokrewnego, który na zasadzie sprzężenia zwrotnego zawiaduje pracą wszystkich narządów wydzielających hormony.

Jak to działa?

Zastanawia cię, jak mapy na twarzy, rękach czy stopach łączą się z konkretnymi narządami czy funkcjami ciała? Ciekawi cię, co sprawia, że odpowiednia manualna stymulacja mini-map wpływa na twoje ciało?

Otóż dzieje się tak poprzez sieci nerwowe i połączenia łącznotkankowe. W układzie nerwowym występuje zjawisko łuku odruchowego. To dzięki niemu ciało w inteligentny sposób łączy mini-mapy z ośrodkami w mózgu, a te z kolei wysyłają bodźce do konkretnych narządów, które wymagają „pomocy”.

Mózg działa jak tablica rozdzielcza, a nerwy obwodowe to łącza przesyłające bodźce. Mózg pobudza, hamuje, równoważy, harmonizuje narządy wewnętrzne, mięśnie czy naczynia krwionośne, czyli robi wszystko to, co jest ci potrzebne do pełnego życia.

Tkanka łączna to w wielkim skrócie pochodna układu nerwowego. Otacza każdą komórkę, mięsień czy narząd. Chroni, wzmacnia, odżywia, nawilża, utrzymuje w miejscu. Jest jak nieprzerwana sieć otaczająca całe nasze ciało. Stymulujemy ją miejscowo podczas refleksologii, a efekty „rozchodzą się” po całym organizmie. To fenomen! Dzięki temu masaż paluchów może uwolnić cię od bólu głowy albo karku.

Zobacz także: Terapia antystresowa, odnowa biologiczna ciała… poprzez twarz! O drepoterapii słów kilka…

Starożytna mądrość

Są jeszcze inne połączenia pomiędzy mini-mapami a makro-ciałem. Są to kanały energetyczne, czyli meridiany wywodzące się ze starożytnych systemów medycznych (w tym z Tradycyjnej Medycyny Chińskiej).

Narządy i części ciała leżące na przebiegu konkretnych meridianów są ze sobą w łączności energetyczno-informacyjnej i dzięki temu mogą na siebie wpływać. Badania medyczne potwierdzają, że na skórze leżą punkty o niższym oporze elektrycznym, które układają się w owe kanały energetyczne.

Podczas refleksologii uwalniają się m.in. substancje neuroprzekaźnikowe, czyli neurotransmitery, hormony oraz enzymy, które tworzą specyficzny rodzaj koktajlu chemicznego. Ten z kolei uruchamia szereg przemian wewnętrznych w organizmie.

Jest ich katalizatorem, który w efekcie wywołuje wielopłaszczyznową odnowę biologiczną w sferach ciała, emocji umysłu, a nawet ducha. Jest to proces bezpieczny, naturalny i ekologiczny, ponieważ efekty tego działania mogą wywołać tylko dobre zmiany w środowisku człowieka.

Tu kupisz najnowszy magazyn Chcemy Być Rodzicami

Autorka tekstu: Beata Sekuła

Chcemy Być Rodzicami

Jedyny magazyn poradnikowy dla starających się o dziecko. Starania naturalne, inseminacja, in vitro, adopcja.