Przejdź do treści

Nie przyjęli jej do szpitala, urodziła na ulicy. Pomogli przechodnie

urodziła na ulicy
fot. Pixabay

Poród to pamiętna chwila dla każdej matki. Swój z pewnością zapamięta mama rocznego już chłopca. Rok temu kobiety nie przyjęto do szpitala, więc urodziła na ulicy. 

CHaBeR News

Jesteś dla nas ważna!

Chcemy być z Tobą w kontakcie, zapisz się do newslettera, aby otrzymywać wartościowe informacje.

Przygotujemy dla Ciebie coś ciekawego i możesz być pewna, że nie zasypiemy Cię mailami.

22. grudnia 2016 roku Lizzie Hines poczuła skurcze porodowe, więc udała się wraz z mężem do University College London Hospital. Spodziewała się, że to tam urodzi swoje dziecko. Personel szpitala odprawił jednak przyszłą mamę z kwitkiem tłumacząc, że skurcze nie są jeszcze aż tak częste. Kobiecie kazano wrócić za sześć godzin. Nie zdążyła.

Zobacz także: Karmiła piersią w restauracji, kelner zaprotestował. Co na to sąd?

Urodziła na ulicy

Lizzie zaczęła rodzić pół godziny później. Swojego synka Louisa wydała na świat na jednej z londyńskich ulic, tuż przy stacji metra Tottenham Court Road. Kobiecie pomogli przypadkowi przechodnie.

Kiedy zaczęła się akcja porodowa jeden z nich pobiegł do pobliskiego szpitala po wózek inwalidzki. Inny przechodzień, który okazał się być lekarzem, ruszył z pomocą mamie i chłopczykowi. Ktoś dał również swój szalik, aby ochronić dziecko przed zimowych mrozem. Pomimo niesprzyjających okoliczności chłopiec przyszedł na świat cały i zdrowy. 

Zobacz także: Policjant adoptował dziecko bezdomnej narkomanki

Szpital się tłumaczy

„Doskonale pamiętam, kiedy leżałam na ulicy i widziałam nogi przechodniów wokół mnie.  Już wiedziałam co za chwilę się wydarzy” – wspomina na facebookowym profilu Lizzie. „Nie pamiętam, jak podniosłam się z tego chodnika, nie pamiętam też gratulacji ludzi, którzy mówili, że to „to świąteczny cud” – dodaje.

University College London Hospital wydał dla magazynu Buzzfeed oświadczenie w sprawie pacjentki, która urodziła na ulicy. „Po porodzie pani Elizabeth Hines w grudniu zeszłego roku, przeprowadziliśmy dochodzenie, którego celem jest uniknięcie w przyszłości podobnych zdarzeń. Szpital przeprosił panią Hines.”

Tu kupisz najnowszy magazyn Chcemy Być Rodziami

Źródło: The Sun

Anna Wencławska

Absolwentka Uniwersytetu Warszawskiego. Dziennikarka, pasjonatka kultur i języków orientalnych.

Kontrowersje wokół kandydatury prof. Chazana na konsultanta ds. położnictwa. „To naplucie pacjentkom w twarz”

Prof. Bogdan Chazan

Znany z kontrowersyjnych poglądów prof. Bogdan Chazan prawdopodobnie zostanie konsultantem ds. położnictwa i ginekologii w województwie świętokrzyskim. Z tą nominacją nie zgadzają się działacze PO, a izba lekarska wytyka wojewodzie działania niezgodne z procedurami.

CHaBeR News

http://www.chcemybycrodzicami.pl/wp/wp-content/uploads/2016/07/pop-up-foto.jpg

Jesteś dla nas ważna!

Chcemy być z Tobą w kontakcie, zapisz się do newslettera, aby otrzymywać wartościowe informacje.

Przygotujemy dla Ciebie coś ciekawego i możesz być pewna, że nie zasypiemy Cię mailami.

Stanowisko konsultanta z ginekologii i położnictwa w województwie świętokrzyskim nie jest obsadzone od miesiąca. Wówczas z tej funkcji – oficjalnie z powodów osobistych – zrezygnował prof. Wojciech Rokita, ceniony specjalista i kierownik Kliniki Ginekologii i Położnictwa Wojewódzkiego Szpitala Zespolonego w Kielcach.

Nieoficjalnie wiadomo, że jego obowiązków nie chciał przejąć żaden z świętokrzyskich ginekologów, którzy powoływali się na mniejsze doświadczenie w tym względzie od prof. Rokity. Jak jednak informuje „Gazeta Wyborcza”, świętokrzyska wojewoda Agata Wojtyszek żadnemu z nich nie złożyła nawet takiej propozycji. Kandydata postanowiła  poszukać poza województwem, ale i tam spotkała  się z odmową dwóch cenionych ekspertów. Ostatecznie propozycję złożono prof. Chazanowi, znanemu ze skrajnie konserwatywnych poglądów oraz stanowczego sprzeciwu wobec zabiegów in vitro i aborcji – nawet przy ciężkich wadach rozwojowych płodu.

Prof. Chazan wojewódzkim konsultantem ds. ginekologii i położnictwa? Opinia ma zostać wydana… w innym województwie

Na tym nie koniec kontrowersji. Aby powołać nowego konsultanta, konieczne jest uzyskanie pozytywnej opinii samorządu lekarskiego. Wojewoda świętokrzyska nie wystąpiła o nią jednak do Świętokrzyskiej Izby Lekarskiej (ŚIL), tylko do Okręgowej Izby Lekarskiej w Warszawie, do której należy prof. Chazan.

Takie posunięcie oburzyło przedstawicieli ŚIL i lokalnych działaczy PO, którzy zarzucają wojewodzie działanie niezgodne z procedurami. Zdaniem radnych PO, objęcie przez prof. Chazana stanowiska wojewódzkiego konsultanta ds. ginekologii i położnictwa byłoby „napluciem w twarz wszystkim pacjentkom świętokrzyskich oddziałów położniczych”.

Przeciwnik in vitro i antykoncepcji awaryjnej

Działacze PO podkreślają, że dzięki staraniom prof. Rokity i innych specjalistów w regionie świętokrzyskim znacznie poprawiła się jakość opieki perinatalnej. Obawiają się, że nominacja prof. Chazana na wojewódzkiego konsultanta ds. ginekologii i położnictwa może zniweczyć wieloletnią pracę lekarzy i zmniejszyć bezpieczeństwo pacjentek.

– Przypomnę tylko, że to prof. Chazan stwierdził, że osoby o poglądach lewicowych mogą mieć problem z zajściem w ciążę, bo przesadnie dbają o swoją sylwetkę. Uważa, że pigułka „dzień po” może wpływać na niepłodność kobiet, co nie ma potwierdzenia w badaniach medycznych. Prof. Chazan jest absolutnym przeciwnikiem ustawy o in vitro, a ostatnie jego stwierdzenie, że za próbę legalnie dokonanej aborcji powinien być karany nawet taksówkarz, który wiezie kobietę na ten zabieg, jest tak kuriozalne, że budzi ogromną śmieszność – mówi Agata Wojda, kielecka radna i pełnomocniczka zarządu regionu świętokrzyskiego PO ds. równego traktowania, w rozmowie z portalem Onet.pl.

Wojewódzki konsultant ds. ginekologii i położnictwa zajmuje się m.in. prognozowaniem potrzeb zdrowotnych, a także opiniowaniem wniosków o skierowanie pacjenta do leczenia poza granicami kraju.

Źródło: gazeta.pl, onet.pl

Polecamy też: Refundacja in vitro w Pile wkrótce stanie się faktem? Na to liczą radni SLD

Natalia Łyczko

Absolwentka filologii polskiej na Uniwersytecie Warszawskim. Redaktorka i korektorka – z zawodu i pasji. Miłośniczka kawy, kotów i podróży.

Nie wiesz, że jesteś w ciąży mnogiej? Uważaj, może ci grozić kurator!

kurator za ciążę mnogą
fot. Pixabay

Podczas badania USG przyszli rodzice dowiedzieli się, że będą mieli jedno dziecko. Na świat przyszły jednak bliźnięta. Niestety zamiast radości z narodzin dzieci, rodzice musieli zmierzyć się z dużymi problemami i stresem. Warszawski szpital nasłał na nich kuratora. Dlaczego?

CHaBeR News

http://www.chcemybycrodzicami.pl/wp/wp-content/uploads/2016/07/pop-up-foto.jpg

Jesteś dla nas ważna!

Chcemy być z Tobą w kontakcie, zapisz się do newslettera, aby otrzymywać wartościowe informacje.

Przygotujemy dla Ciebie coś ciekawego i możesz być pewna, że nie zasypiemy Cię mailami.

Podczas badania USG przeprowadzonego w 20. tygodniu ciąży, lekarz nie stwierdził u przyszłej matki ciąży bliźniaczej. Co więcej –  19 stycznia 2018 roku po przyjęciu rodzącej pacjentki do szpitala, podczas badania nie wykryto dwóch płodów.  Mimo tego, personel szpitala św. Zofii na ul. Żelaznej w Warszawie uznał, że doszło do zaniedbania ze strony rodziców i powiadomił sąd rodzinny.

Zobacz także: Urodził im się chłopiec, do karmienia przyniesiono dziewczynkę

Kurator za ciążę mnogą

W zawiadomieniu złożonym przez szpital znalazła się również informacja o tym, że rodzice nie zgodzili się na dożylne podanie witaminy K. Pacjentka zgodziła się jednak na doustne podanie witaminy oraz diagnostykę zakażenia i profilaktyczną antybiotykoterapię.

Na reakcję sądu rodzinnego nie trzeba było długo czekać. Do matki w połogu został wysłany kurator, który przy szpitalnym łóżku pacjentki przeprowadził wywiad środowiskowy. W tym samym czasie pracownik OPS-u odwiedził ojca w mieszkaniu. Trzecia, trzygodzinna inspekcja kuratora sądowego odbyła się po powrocie matki do domu.

Zobacz także: Karmiła piersią w restauracji, kelner zaprotestował. Co na to sąd?

Opinia biegłego nie pozostawia złudzeń

Według sprawozdań rodzice są osobami troskliwymi i opiekuńczymi, a warunki mieszkaniowe spełniają wymagania do prawidłowego funkcjonowania rodziny.

Po zapoznaniu się ze sprawą biegły sądowy neonatolog uznał, że nie widzi podstaw do ograniczenia praw rodzicielskich. Według uzasadnienia biegłego, rodzice mają prawo odroczyć szczepienia lub nie zgodzić się na zabiegi medyczne (z wyjątkiem tych ratujących życie), a lekarz powinien udokumentować odmowę i poinformować rodziców o zagrożeniach płynących z tej decyzji.

Po traumatycznych wydarzeniach rodzice zgłosili się o pomoc do Fundacji Rzecznik Praw Rodziców. Nie jest to pierwszy tego typu przypadek w tym roku.

Tu kupisz najnowszy magazyn Chcemy Być Rodzicami

Źródło: wPolityce

Anna Wencławska

Absolwentka Uniwersytetu Warszawskiego. Dziennikarka, pasjonatka kultur i języków orientalnych.

Myo-inozytol – sprzymierzeniec w walce z PCOS

Kobieta w laboratorium chemicznym
Fot.: Pixabay.com

Przywrócenie parametrów metabolicznych i owulacji to główny cel terapii zespołu policystycznych jajników (PCOS). Okazuje się, że może nam w tym pomóc niepozorny związek chemiczny zwany myo-inozytolem.

CHaBeR News

http://www.chcemybycrodzicami.pl/wp/wp-content/uploads/2016/07/pop-up-foto.jpg

Jesteś dla nas ważna!

Chcemy być z Tobą w kontakcie, zapisz się do newslettera, aby otrzymywać wartościowe informacje.

Przygotujemy dla Ciebie coś ciekawego i możesz być pewna, że nie zasypiemy Cię mailami.

PCOS to jedno z najpowszechniej występujących zaburzeń endokrynologicznych i najczęstsza przyczyna niepłodności wśród kobiet w okresie rozrodczym. Chorobie tej często towarzyszy insulinooporność, regularnie występująca wśród pacjentek z otyłością. Konsekwencją insulinooporności jest hyperinsulinemia, prowadząca do nadprodukcji androgenów. Odpowiada ona m.in. za brak owulacji oraz zmniejszenie produkcji globuliny wiążącej sterydy płciowe.

Inozytolo-fosfoglikany – związki chemiczne z grupy witamin B, które są mediatorami wewnątrzkomórkowego działania insuliny i przekazu sygnału wewnątrzkomórkowego. Są one syntezowane przez organizm, naturalnie występują też w owocach cytrusowych, orzechach, drożdżach, a także nasionach, kiełkach i ziarnach.

Choć mechanizm powstawania insulinooporności w PCOS badany jest od wielu lat, wciąż nie został do końca poznany. W literaturze specjalistycznej podkreśla się jednak, że znaczącą rolę w łagodzeniu jej objawów klinicznych odgrywają inozytolo-fosfoglikany. Wraz z pożywieniem dostarczamy zwykle 1 g tych związków dziennie, głównie w postaci myo-inozytoli. Nie zawsze jednak ilość ta idzie w parze z biodostępnością – tę znacząco obniżają bowiem współwystępujące w produktach spożywczych fityniany.

Obiecujące efekty suplementacji myo-inozytolem

Obecnie duże nadzieje w walce z objawami PCOS wiąże się z myo-inozytolem w formie roztworu pod zarejestrowaną nazwą Inofolic®. Trzymiesięczna kuracja tym preparatem, przeprowadzona u pacjentek z rozpoznanym PCOS i współistniejącą insulinoopornością, przyniosła obiecujące rezultaty.

Zaobserwowano, że u wielu pacjentek z PCOS, które cierpiały na otyłość, po podaniu suplementu Inofolic® obniżyły się wskaźniki masy ciała i insulinooporności. Co więcej, u większości badanych doszło także do przywrócenia regularnego miesiączkowania.

Przyjmowanie preparatu okazało się korzystne także u pacjentek z PCOS stosujących antykoncepcję hormonalną. Zaobserwowano u nich spadek stężenia androgenów w surowicy krwi, zmniejszenie hiperinsulinemii i poprawę gospodarki lipidowej. Ponadto u badanych, które rozpoczynały protokoły kontrolowanej hiperstymulacji jajeczkowania, przyjmowanie myo-inozytolu obniżało wymaganą całkowitą dawkę gonadotropin oraz wpływało na obniżenie stężenia estradiolu w surowicy krwi w dniu zakończenia stymulacji.

Jedna saszetka preparatu Inofolic® zawiera 2 g inozytolu oraz 200 μg kwasu foliowego. Wysoką skuteczność i bezpieczeństwo stosowania suplementu potwierdza rekomendacja zespołu ekspertów PTG.

Natalia Łyczko

Absolwentka filologii polskiej na Uniwersytecie Warszawskim. Redaktorka i korektorka – z zawodu i pasji. Miłośniczka kawy, kotów i podróży.

7 rzeczy, których nie wiesz o adopcji

Dziecko na pomoście z misiem
Fot. Pixabay.com

Po wielu latach bezskutecznych starań o dziecko nadzieja na biologiczne potomstwo powoli wygasa. Często pojawia się wtedy myśl: „A może by wybrać inny sposób i adoptować dziecko?”. Zanim zdecydujesz się wkroczyć na tę drogę do rodzicielstwa, musisz wiedzieć, że bywa ona długa i najeżona przeszkodami. Z części z nich prawdopodobnie nie zdajesz sobie nawet sprawy.

CHaBeR News

http://www.chcemybycrodzicami.pl/wp/wp-content/uploads/2016/07/pop-up-foto.jpg

Jesteś dla nas ważna!

Chcemy być z Tobą w kontakcie, zapisz się do newslettera, aby otrzymywać wartościowe informacje.

Przygotujemy dla Ciebie coś ciekawego i możesz być pewna, że nie zasypiemy Cię mailami.

Jest więcej chętnych niż dzieci

W polskich ośrodkach adopcyjno-opiekuńczych i rodzinnej pieczy zastępczej przebywa kilkadziesiąt tysięcy dzieci. Niestety, wielu z nich nie można adoptować lub zainteresowanie ich adopcją jest bardzo małe.

Zgodnie z polskim prawem przysposobić można jedynie małoletnie dzieci, których biologiczni rodzice nie żyją, zostali pozbawieni praw rodzicielskich bądź samodzielnie się ich zrzekli. Nieuregulowana sytuacja prawna uniemożliwia adopcję nawet połowy wychowanków takich placówek. Wśród pozostałych dzieci zaś są takie, które mają znacznie mniejsze szanse na adopcję: z powodu poważnych problemów zdrowotnych i rozwojowych (m.in. chorób serca, obciążeń genetycznych, niepełnosprawności) lub starszego wieku (powyżej 7 lat). To wszystko sprawia, że rocznie w Polsce zawiązuje się niewiele ponad 3 tys. adopcji. A chętnych, by przysposobić dziecko, jest znacznie więcej.

Wspólna adopcja tylko dla małżeństw

Chociaż procedury adopcyjne nie są zamknięte dla osób żyjących samotnie, to – zgodnie z art. 115 §1 kodeksu rodzinnego i opiekuńczego – dziecka nie mogą wspólnie przysposobić pary żyjące w konkubinacie. Możliwość ta zarezerwowana jest wyłącznie dla par małżeńskich. Nierzadko trzeba też wykazać się długoletnim stażem – wynoszącym minimum 5 lat.

Ośrodki katolickie – nie dla ateistów

Wśród placówek adopcyjnych są nie tylko ośrodki świeckie, ale też kościelne. Jednym z kryteriów wyboru rodziny adopcyjnej, które przyjmują takie miejsca, jest wyznawanie przez parę małżeńską określonych wartości. Preferowane są zgłoszenia od rodzin chrześcijańskich, które zawarły małżeństwo sakramentalne i planują wychować przysposobione potomstwo w wierze. Słowna deklaracja nie wystarczy – do kompletu dokumentów nierzadko należy dołączyć opinię księdza proboszcza oraz wziąć udział w tzw. dialogach małżeńskich. Samym wizytom w katolickich ośrodkach adopcyjnych czasem towarzyszy modlitwa.

Masz ponad 40 lat? Nie adoptujesz niemowlęcia

Chociaż polskie prawo nie określa górnej granicy wieku dla rodziców adopcyjnych, przyjmuje się, że przysposabiającego i przysposabianego powinno dzielić jedno pokolenie. Zgodnie z praktyką ośrodków adopcyjnych największa różnica wieku pomiędzy dzieckiem a starszym rodzicem adopcyjnym wynosi mniej niż 40 lat. Oznacza to, że jeśli choć jedno z was jest starsze, wasze szanse na adopcję niemowlęcia znacznie maleją.

Możesz poczuć się jak petent

Wiele osób spodziewa się, ze ośrodki adopcyjne czekają na chętnych z otwartymi ramionami. Rzeczywistość jednak może przynieść rozczarowanie – pierwsza wizyta w ośrodku adopcyjnym nie zawsze jest przyjemnym doświadczeniem. Wynika to nie tylko z faktu, że chętnych na adopcję jest więcej niż dzieci, które czekają na dom. To też sprawdzian dla ciebie i twojego partnera, czy jesteście wystarczająco zdeterminowani, by zostać rodzicami adopcyjnymi i nie zniechęcą was pierwsze niepowodzenia.

Przeczytaj również: Rozwiązanie stosunku adopcji może naruszać dobro dziecka. Rzecznik Praw Dziecka wytyka sądom błędy

Natalia Łyczko

Absolwentka filologii polskiej na Uniwersytecie Warszawskim. Redaktorka i korektorka – z zawodu i pasji. Miłośniczka kawy, kotów i podróży.