Przejdź do treści

Magia wina

Z Romanem Myśliwcem, hodowcą winorośli, prezesem i założycielem Polskiego Instytutu Winorośli i Wina, prezesem Stowarzyszenia Winiarzy Podkarpacia, rozmawia Joanna Rawik.

 

CHaBeR News

Jesteś dla nas ważna!

Chcemy być z Tobą w kontakcie, zapisz się do newslettera, aby otrzymywać wartościowe informacje.

Przygotujemy dla Ciebie coś ciekawego i możesz być pewna, że nie zasypiemy Cię mailami.

Bardzo zmieniła się w Polsce kultura picia wina w ostatnich latach. Jak Pan to ocenia?

To prawda, w ostatnich latach zaszły bardzo pozytywne zmiany. Wino zaczęto traktować jak pokarm, a nie tylko jak alkohol. Towarzyszą temu zmiany kulturowe, zmiany stylu życia. Obecnie mnóstwo ludzi wyjeżdża za granicę zarówno turystycznie, jak i do pracy. Wielu z nich ląduje w winnicach, gdzie uczą się kultury wina i te zwyczaje przenoszą do Polski. W ostatnim czasie zapanowała wręcz moda na wino, mamy do czynienia z pozytywnym snobizmem: na spotkaniach, zwłaszcza w wielkich miastach, wypada napić się wina. Jeszcze spotykam się co prawda z takimi sytuacjami, że dla oka jest wino, a potem spod stołu wyciąga się wódkę. Jednak teraz wino pojawiło się też na weselach – co kiedyś było nie do pomyślenia. Teraz bierze się pod uwagę, że są osoby, które chętnie się napiją wina, ale nie mają przyjemności w piciu alkoholu wysokoprocentowego, który nie ma żadnych walorów smakowych. Alkohol zawarty w winie działa o wiele łagodniej. Coraz częściej w sklepie można spotkać młodych ludzi wybierających wino. Tak właśnie odbywa się budowanie kultury wina. Jego spożywanie łączy się z kulturą dnia codziennego: przejawia się w sposobie podawania, picia.

Co takiego wyjątkowego jest w winie, że tyle wokół niego zamieszania?

Wino to bardzo zróżnicowany produkt: są kiepskie, tanie wina i takie, które kosztują po kilka tysięcy złotych za butelkę. Winu przypisujemy szczególne znaczenie. Wino staje się coraz popularniejsze i winnice zajmują coraz nowsze tereny, zwłaszcza na północy. Ale mamy też wina z Nowego Świata, czyli australijskie i nowozelandzkie, są nawet wina z Chin. Uważa się, że wino ma charakter prozdrowotny. Jest ono najzdrowszym napojem alkoholowym. Udowodniono jego dobroczynny charakter na organizm ludzki.

Jak wybrać dobre wino? Dobrze byłoby nie kierować się tylko wyglądem butelki czy etykiety.

Kilka powszechnie znanych osób medialnie zajmuje się mówieniem i pisaniem na ten temat, co robi bardzo dobrą robotę. Są czasopisma: „Magazyn Wino” w Warszawie, „Czas Wina” w Krakowie, w pismach tych można znaleźć poradniki konsumenta, opisywane są poszczególne gatunki wina, przedstawiana jest relacja jakości do ceny. Podobną wiedzę można zdobyć na portalach internetowych. Jest ich sporo.

Można też wybrać się na szkolenie.

Wiedza na temat wina to bardzo skomplikowana sprawa i rzeczywiście, jeśli chce się na ten temat wiedzieć więcej, warto wybrać się na kurs prowadzony przez profesjonalistę. Organizowana jest też tzw. enoturystyka, a więc turystyka winna, wyjazdy do winnic. To jest bardzo fajny sposób na zachęcenie ludzi do tego, aby zaczęli zdobywać wiedzę na temat wina. Odwiedzenie winnicy to doświadczenie nie do przecenienia. Można zobaczyć, jak powstaje trunek, przekonać się, że to nie jest zwykły napój, który tworzy się mechanicznie czy komponuje fabrycznie. Po takiej wizycie ci, którzy w nim uczestniczyli, mówią, że przejrzeli na oczy, że wiedzą dużo więcej. Choć niektórzy twierdzą, że to pułapka: przed wyjazdem mogli się zadowolić winem za 15 zł z marketu, a po nim – kiedy już potrafią rozróżnić dobre wino od kiepskiego – byle co ich nie zadowala.

A co sądzi Pan o winach domowej roboty?

Wielu ludzi uprawia winorośl na działkach, czy w przydomowych ogródkach i wytwarza wino na własne potrzeby. To świetna zabawa, przyjemność, relaks, zdrowie. Takie domowe winiarnie stały się w ostatnim czasie bardzo popularne. Powstaje też coraz więcej maleńkich winnic, jest natomiast już spora grupa winiarzy, którzy przekroczyli próg uprawy profesjonalnej i sprzedają swoje wina. To ma bardzo duże znaczenie w budowie kultury wina w Polsce.

Jak polskie wino ma się do zagranicznych?

Dobrze zrobione polskie wino to dziś już średnia klasa europejska, czyli wcale nie takie średniactwo, biorąc pod uwagę, że blisko połowa win jest poniżej średniej. Natomiast jeżeli chodzi o konkurencję w ilości produkowanego wina, to oczywiście nie ma tu o czym mówić. Nie będziemy konkurować z żadnym krajem winiarskim, nawet nie ze względów klimatycznych, a ekonomicznych. Na świecie mamy nadprodukcję wina, więc nie ma sensu sadzić tysięcy hektarów winnic. Wino jest bardzo wyjątkowym produktem, związanym z regionem geograficznym. Dla wielu świadomych konsumentów kosztowanie win pochodzących z różnych stron świata to ciekawe doświadczenie. Polskie wina ciekawią tych, którzy naprawdę się na tym znają. Od kilku lat biorę udział w pracach komisji sędziowskich różnych konkursów winiarskich i zawsze namawiam polskich producentów, żeby zgłaszali tam także rodzime wina. Pierwszy raz srebrny medal nasze wina zdobyły kilka lat temu w konkursie organizowanym na Słowacji. Teraz w sumie mamy już kilkadziesiąt medali. Gorzej przebijają się wina czerwone, bo rynek wymaga nieco innych win, bardziej południowych, wygrzanych, łagodniejszych. Tymczasem nasze wina są inne, ze specyfiką naszego klimatu – jest w nich mniej słońca, mają nieco wyższą kwasowość, co nie za bardzo odpowiada początkującym konsumentom. Ale już zaawansowanym i szukającym nowości – owszem. Jeśli chodzi o polskie wina, bardziej cenione są białe, a najlepsze oceny zbierają wina wzmacniane, produkowane metodą porto. Te wina zyskują uznanie praktycznie na każdym konkursie. Jeśli chodzi o jakość polskich win, to jest ona różnie oceniana w zależności od przyjętych kryteriów. Np. Czechom czy Słowakom nie będzie ono za bardzo smakowało, bo oni wolą łagodniejsze wina. Ludzie z różnych krajów mają różne spojrzenie. Zależy więc, kto będzie ich kosztował.

A czy w Polsce można już mówić o czymś takim jak enoturystyka?

Coś zaczyna się dziać. Kiepsko jest jeszcze z ofertą, bo ona powinna dotyczyć nie tylko wina, lecz także zapewnić miejsca na nocleg, czy wyżywienie. Na sprzedaży wina bezpośrednio w winnicy można znacznie więcej zarobić niż oddając go gdzieś do hurtowni. Ale to jest przyszłość. Bo wino jest specjalnym produktem, ściśle związanym z regionem. Najważniejszym powodem, z jakiego w Polsce zaczęto zajmować się winem na większą skalę, wcale nie jest ocieplenie klimatu, jak uważają niektórzy, ale pojawienie się nowych odmian w uprawie. W instytutach naukowych wyhodowano nowe odmiany pasujące do naszego klimatu – i tak to się zaczęło. Drugi czynnik to zmiany kulturowe – z kultury gorzałki przeszliśmy do europejskiej kultury wina. Staliśmy się Europejczykami także w aspekcie winiarskim.

 

 

Powyższa rozmowa została opublikowana w 2 numerze Magazynu Chcemy Być Rodzicami, w dziale Pasja życia i jest częścią większego tekstu dotyczącego wina.

„Drogi Święty Mikołaju…” – wzruszający list kobiety walczącej z niepłodnością. Co ty napiszesz w swoim?

Czas zbliżających się świąt to okres przemyśleń, podsumowań, ale i życzeń. Zastanawiamy się nad tym, czego w życiu najbardziej potrzebujemy i co jest dla nas ważne. Często to właśnie wtedy najmocniej czujemy też własne porażki, braki i niespełnienia. Dla osób starających się o dziecko nieraz jest to czas szczególnie trudny.

CHaBeR News

http://www.chcemybycrodzicami.pl/wp/wp-content/uploads/2016/07/pop-up-foto.jpg

Jesteś dla nas ważna!

Chcemy być z Tobą w kontakcie, zapisz się do newslettera, aby otrzymywać wartościowe informacje.

Przygotujemy dla Ciebie coś ciekawego i możesz być pewna, że nie zasypiemy Cię mailami.

Wyzwań może być wiele. Może być to biegająca wesoło gromadka maluchów, którzy do twojego rodzeństwa wołają radośnie „mamo” i „tato”. Może to być uszczypliwy wujek, który w mało zabawnych „żartach” po raz kolejny wypomni wam, że nie umiecie się odpowiednio zabrać do pracy. Mogą to być także rok po roku wypowiadane ze łzami w oczach nadzieje babci, że pragnie już tylko doczekać prawnuków. Trudno w takich warunkach zachować równowagę i spokój. Z drugiej strony, nie zapominajmy, że czas świąt to też czas życzeń – nie tylko tych składanych innym. My też możemy wysłać w świat swoje pragnienia, nadzieje i potrzeby. Gdzieś daleko jest ktoś, kto zawsze chętnie je od nas przyjmie!

Drogi Święty Mikołaju,

nie pamiętam już kiedy ostatni raz pisałam do ciebie. Mam nadzieję, że będziesz mnie pamiętał. To ja byłam tą małą dziewczynką z Woodstock, która rok po roku prosiła cię o siostrę. Jak wiesz, kocham moich trzech braci, ale zawsze chciałam mieć siostrę. W każdym razie, wydaje się, że 28 lat później mam podobną prośbę. Jedyną różnicą jest to, że tym razem nie chcę siostry, pragnę teraz mojego własnego dziecka. Ostatnie cztery lata spędziłam starając się o nie i naprawdę mogę wykorzystać do tego nawet świąteczny cud.

(…)

Wiem, że powinnam mieć wiarę, że wszystko się ułoży, a dziecko pojawi się w odpowiednim czasie. Potrzebuję jednak twojej pomocy. Moja wiara słabnie i mam nadzieję, że możesz ją rozniecić w czasie Bożego Narodzenia.

Proszę też o cierpliwość, bo moja topnieje. Minęły już cztery lata i cóż, nie młodnieję. Wiosną będę miała 38 lat, a każdego dnia na mojej głowie pojawiać się będzie coraz więcej i więcej siwych włosów. Wiem, że macierzyństwo nadejdzie, ale proszę, daj mi cierpliwość, której potrzebuję zanim dotrę do tego dnia.

Mikołaju, niektóre dni są dla mnie naprawdę czarne. Po tym jak straciłam moje bliźnięta w 17 tygodniu ciąży, obudziłam się w świąteczny poranek z piersiami pełnymi mleka i bez niemowląt, które mogłabym nim nakarmić. Prawie trzy lata zajęło mi pogodzenie się z tą traumatyczną dla mnie stratą, a w przeciągu tych lat było wiele mrocznych momentów. Proszę pomóż mi znaleźć jasność, podczas gdy te dni zdają się nie mieć końca. Jasność, aby wiedzieć, że mogę przez nie przejść i pamiętać, że ciemność nie będzie trwać wiecznie.

Te trudne dni sprawiają, że zadaję sobie pytanie, czy jest to właściwa dla mnie droga. Proszę cię o siłę, bym się nie poddawała. Czasami najłatwiej wydaje się poddać, ale wiem, że nie uczyni mnie to matką. Stąd też potrzebuję siły, by dalej walczyć.

Nie jestem tak młoda i naiwna, by myśleć, że znajdę maluszka pod swoim świątecznym drzewkiem. Wiem, że nie jest to możliwe. Ale proszę cię w te święta o dar macierzyństwa. Proszę cię o to, byś zadziałał magią świętego Mikołaja i pomógł zdrowemu dziecku znaleźć drogę do mojego łona, a później do moich ramion.

Z miłością i nadzieją,

Niepłodna Kobieta.

Słowa mają moc!

Niezwykle wzruszający i pełen emocji fragment listu, który napisała Aela Mass, chwyta za serce. Oby chwycił też za to należące do Świętego Mikołaja. W kilkuletniej walce z niepłodnością naprawdę potrzeba tego, o co prosi nasza bohaterka: wiary, cierpliwości, jasności, siły.

Co tobie jest teraz najbardziej potrzebne? Co tobie pomoże dalej walczyć o marzenia? Napisz świąteczny list! Pozwól ponieść się w nim emocjom, daj im tam upust i znajdź dzięki temu drogę na zbliżający się czas. I chociaż prawdopodobnie Aela ma rację – pod choinką nie znajdziesz dziecka – to być może znajdziesz tam niezbędną moc, wsparcie i spokój. Zacznijmy więc wspólnie: „Drogi Święty Mikołaju…”

Źródło:babble.com

 

Zobacz też:

3 największe emocjonalne wyzwania niepłodności – ty też z nimi walczysz?

Czekanie… pewnie znasz to aż za dobrze! Psycholog: „Troska o siebie to możliwość chociaż częściowego odzyskania poczucia kontroli”

Dlaczego nie można mówić „Jesteście młodzi, macie jeszcze czas”? Niepłodność to nie jest problem zegarka!

 

Katarzyna Miłkowska

Dziennikarka, absolwentka UW. Obecnie studiuje psychologię kliniczną na Uniwersytecie SWPS oraz Gender Studies na UW.

WOŚP: Na licytacji pióro, którym podpisano… umowę o dofinansowaniu in vitro w Gdańsku

Plakat 26. Finału WOŚP
Fot.: mat. prasowe

Na tegoroczną licytację WOŚP prezydent Gdańska Paweł Adamowicz przekazał pióro, którym podpisana została umowa o dofinansowaniu in vitro dla mieszkańców miasta – poinformował portal Trojmiasto.pl.

CHaBeR News

http://www.chcemybycrodzicami.pl/wp/wp-content/uploads/2016/07/pop-up-foto.jpg

Jesteś dla nas ważna!

Chcemy być z Tobą w kontakcie, zapisz się do newslettera, aby otrzymywać wartościowe informacje.

Przygotujemy dla Ciebie coś ciekawego i możesz być pewna, że nie zasypiemy Cię mailami.

Program, będący inicjatywą prezydenta Pawła Adamowicza i klubu radnych PO, został rozpisany na lata 2017-2020. Na jego realizację w każdym roku przeznaczony zostanie 1 mln złotych. Procedury realizowane są przez kliniki: Invicta z Gdańska, Gameta Gdynia Centrum Zdrowia z Gdyni oraz Klinikę Leczenia Niepłodności InviMed z Gdyni. Pierwsze zainteresowane pary mogły zgłaszać się do nich w połowie października 2017 roku.

Licytacje WOŚP: Pióro i piłka z autografem Lewandowskiego

Przypomnijmy, że Gdańsk jest pierwszym miastem w województwie pomorskim, w którym zdecydowano się na wdrożenie programu dofinansowania in vitro. Pióro, którym prezydent miasta złożył podpis pod tą ważną dla mieszkańców umową, trafiło właśnie na licytację WOŚP.

Wśród innych przedmiotów i usług przekazanych na licytację podczas trójmiejskiego finału WOŚP znajdują się: piłka z autografem Roberta Lewandowskiego (od firmy Drutex), fragment poszycia ze Stadionu Energa Gdańsk, miejscówkę w loży stadionu podczas derbów Lechii Gdańsk z Arką Gdynia oraz rejs żaglowcem Generał Zaruski. Licytujący zyskają też możliwość nadania imienia małej lwicy, która pod koniec ubiegłego roku narodziła się w gdańskim ZOO. Ponadto będą mogli otrzymać… odcisk jej łapki.

W trakcie 26. Finału WOŚP zagra na rzecz ratowania życia i zdrowia dzieci na oddziałach ogólnopediatrycznych oraz zapewnienia godnej opieki medycznej seniorom. Podczas ubiegłorocznej zbiórki w samym Gdańsku zebrano łącznie 911 tys. zł.

Źródło: Trojmiasto.pl

Natalia Łyczko

Absolwentka filologii polskiej na Uniwersytecie Warszawskim. Redaktorka i korektorka – z zawodu i pasji. Miłośniczka kawy, kotów i podróży.

Lekarka przyjęła poród 14 godzin po własnym porodzie

lekarka przyjęła poród 14 godzin po własnym porodzie
fot. Facebook - Hilary Conway

Lekarka karmiła właśnie swoje nowo narodzone dziecko, kiedy w nocy dostała wiadomość od ciężarnej pacjentki. Kobieta zaczęła przedwcześnie rodzić i okazało się, że leżała na tym samym oddziale, co jej lekarka…

CHaBeR News

http://www.chcemybycrodzicami.pl/wp/wp-content/uploads/2016/07/pop-up-foto.jpg

Jesteś dla nas ważna!

Chcemy być z Tobą w kontakcie, zapisz się do newslettera, aby otrzymywać wartościowe informacje.

Przygotujemy dla Ciebie coś ciekawego i możesz być pewna, że nie zasypiemy Cię mailami.

Większość świeżo upieczonych mam odpoczywa i regeneruje siły po porodzie. Nie było to jednak dane dr Hilary Conway, która 14 godzin po własnym porodzie przyjęła poród innej pacjentki tego oddziału.

Zobacz także: Sesja porodowa –  jak się do niej przygotować i jak wygląda na zdjęciach

Lekarka przyjęła poród 14 godzin po własnym porodzie

Ginekolożka Hilary Conway urodziła córeczkę 12. grudnia. Kiedy o godz. 3 w nocy karmiła dziecko, dostała wiadomość od swojej pacjentki, Katie Moss.

Okazało się, że kobieta zaczęła przedwcześnie rodzić i niespodziewanie znalazła się w tym samym szpitalu w Waszyngtonie, co jej lekarka.

Zobacz także: Nie przyjęli jej do szpitala, urodziła na ulicy. Pomogli przechodnie

Nie chciała przegapić porodu

Nie zastanawiając się długo dr Hilary „wskoczyła” w lekarski fartuch i ruszyła na pomoc swojej pacjentce, której ciążę monitorowała od samego początku. Takim sposobem Conway pomogła przyjść na świat bliźniaczym wcześniakom – Luke’owi i Sorenowi.

Jak zdradziła później w rozmowie z mediami, wykonywała po prostu swoją pracę i bardzo nie chciała przegapić tego porodu. – Każda moja pacjentka wiele dla mnie znaczy. Zawsze staram się być na przy ich porodach – powiedziała dr Conway.

Bliźnięta Luke i Soren przyszli na świat z pomocą dr Conway // fot. Facebook – Daniel Moss

Tu kupisz najnowszy magazyn Chcemy Być Rodzicami

Źródło: Daily Mail

Anna Wencławska

Absolwentka Uniwersytetu Warszawskiego. Dziennikarka, pasjonatka kultur i języków orientalnych.