Przejdź do treści

Klucz, zgodnie z którym plemnik dociera do komórki jajowej

284.jpg

W roku 2005, badacze w Japonii odkryli na powierzchni plemnika białko, które rozpoznaje komórki jajowe. Dzięki temu, plemniki są w stanie połączyć się z komórkami jajowymi tak, by stworzyć zarodek…

Nazwali je Izumo, nawiązując do japońskiej świątyni poświęconej szczęściu małżeńskiemu. Teraz naukowcy z Wielkiej Brytanii odkryli w na powierzchni komórki jajowej kolegę Izumo i nazwali go Juno, po rzymskiej bogini płodności i małżeństwa. Spotkanie się tych dwóch białek jest pierwszym krokiem do poczęcia.

Naukowcy z Wellcome Trust Sanger Institute w Cambridge opublikowali swoje odkrycie w czasopiśmie Nature. Jeden z autorów, dr Gavin Wright, który prowadzi Institute’s Cell Surface Signalling Laboratory, mówi:

„Rozwiązaliśmy zagadkę biologiczną poprzez zidentyfikowanie cząsteczek umieszczonych na plemnikach oraz komórkach jajowych. By doszło do zapłodnienia, musi dojść do połączenia obu typów komórek rozrodczych. Bez tej podstawowej interakcji, nic takiego się nie zdarzy.”

Odkryli również, że po zapłodnieniu jajeczko szybko “zrzuca” Juno ze swojej powierzchni, zapewniając sobie w ten sposób, że połączy się ono z tylko jednym plemnikiem.

Twórcy badania mają nadzieję, że to odkrycie doprowadzi do nowych wniosków w związku z leczeniem niepłodności. Być może, pomoże także wymyślić nowe metody antykoncepcyjne.

Zespół skupia się aktualnie na badaniu kobiet niepłodnych, aby sprawdzić, czy mają jakieś wady w receptorach Juno. Jeśli istnieje związek między wadami Juno i niepłodnością, to niezwykle pomocne w takiej sytuacji będzie przeprowadzenie prostego testu genetycznego. Będzie on mógł dostarczyć cennych informacji, na podstawie których lekarz dobierze odpowiednie dla pacjentki leczenie.

 

Źródło: www.medicalnewstoday.com

 

Marlena Jaszczak

absolwentka SWPS, kobieta o wielu talentach.

Szczepienie przeciw grypie w ciąży

285.jpg

Dylemat czy się szczepić na grypę, czy lepiej nie, nie jest jedynym, z jakim musi zmierzyć się kobieta ciężarna. Dlatego duże, ogólnokrajowe amerykańskie badanie skupiło się właśnie na tym problemie.

Współpraca pomiędzy naukowcami z University of California-San Diego (UCSD), Boston University i American Academy of Allergy Asthma and Immunology (AAAAI) zaowocowała dużym, krajowym badaniem oraz dwiema publikacjami w  czasopiśmie Vaccine.

Naukowcy twierdzą, że mimo federalnych zaleceń zdrowotnych mówiących, że wszystkie kobiety w ciąży mają być szczepione na grypę, stosuje się do nich mniej niż 50% pań. Najprawdopodobniej wynika to z tego, że przyszłe matki martwią się, że szczepionka przeciw grypie może również wpływać dziecko.

Jednak ostatnie badania wykazały, że dzieci matek, które chorowały na grypę w trakcie ciąży, mogą być narażone na pewne negatywne konsekwencje. Jedno z badań ujawniło, że takim nasępstwem może być wzrost ryzyka wystąpienia u dziecka choroby afektywnej dwubiegunowej.

Naukowcy przewidzieli, że w 2009 roku zachorowania na grypę nie będą rzadkością, toteż Vaccines and Medications in Pregnancy Surveillance System (VAMPSS) rozpoczął krajowe badania w celu zebrania danych na temat bezpieczeństwa stosowania szczepionki H1N1 w trakcie ciąży.

Naukowcy z UCSD, kierowani przez dr Christina Chambers, przenalizowali dane 1032 kobiet w ciąży w Stanach Zjednoczonych i Kanadzie. Grupa zawierała zarówno panie które były, jak i te, które nie były szczepione na grypę w latach 2009 i 2012.

Okazało się, że ciężarne, które były szczepione, nie były bardziej narażone na poronienie, urodzenie dziecka z wadą wrodzoną lub urodzenie dziecka o mniejszej wadze.

W innym badaniu, tym razem prowadzonym przez zespół VAMPSS w Boston University, przestudiowano przypadki 4191 ciężarnych kobiet, które urodziły dziecko zdrowe lub z jedną z 41 określonych wad wrodzonych. Okazało się, że i tym razem nie było żadnych znaczących dowodów na to, że stosowanie szczepionki zwiększa ryzyko występowania wad wrodzonych.

„Wierzymy, że wyniki naszych badań mogą pomóc kobietom oraz ich lekarzom, być lepiej poinformowanymi na temat korzyści i zagrożeń związanych ze stosowaniem w trakcie ciąży szczepionek przeciwko grypie.” – mówi dr Christina Chambers.

 

Źródło: http://www.medicalnewstoday.com/

 

Marlena Jaszczak

absolwentka SWPS, kobieta o wielu talentach.

Czas zmienić pozycję, w jakiej trzyma się noworodki

287.jpg

Zgodnie z nowym badaniem opublikowanym w czasopiśmie medycznym The Lancet, zmiana sposobu trzymania dziecka jeszcze przed zaciśnięciem pępowiny może zwiększyć “popyt” na procedurę, która w rezultacie zmniejszy ryzyko niedoboru żelaza u niemowląt.

Aktualne zalecenia dotyczące tego, w jaki sposób dzieci powinny być trzymane tuż po urodzeniu, zostały ustalone na podstawie badań przeprowadzonych 35 lat temu. Sugerują, że dziecko powinno być trzymane na poziomie łożyska tak, by krew mogła swobodnie przepływać z łożyska do noworodka. Jednakże, ta pozycja jest nieporęczna dla osoby trzymającej dziecko, a także jest przeszkodą dla potrzeby natychmiastowego kontaktu między matką a dzieckiem.

Dodatkowo, niedawne badania wykazały, że opóźnienie zaciśnięcia pępowiny do 2 minut po urodzeniu, usprawnia przepływ krwi i zmniejsza ryzyko niedoboru żelaza u niemowlęcia. Jednakże, nowe badania zasugerowały także, że aktualnie zalecana, nieporęczna pozycja, w jakiej trzyma się nowo narodzone dziecko może być źródłem niechęci do odwlekania zaciśnięcia pępowiny, przez co więcej dzieci jest narażonych na niedobór żelaza.

W celu promocji tej nowej procedury w szpitalach, naukowcy porównali skuteczność zwyczajowej pozycji oraz innej, alternatywnej, bardziej komfortowej pod kątem przepływu krwi z łożyska do ciała noworodka.

Analiza

Naukowcy w Argentynie porównali 197 dzieci, które po narodzinach były trzymane w pozycji standardowej z 194 niemowlętami, które niezwłocznie umieszczono na brzuchu lub klatce piersiowej matki. W obu grupach pozycje były stosowane przy jednoczesnym opóźnianiu zaciśnięcia pępowiny.

Odnotowano także wagę dzieci tuż po urodzeniu i chwilę po zaciśnięciu pępowiny. Pozwoliło to badaczom  zmierzyć objętość krwi, jaka przepłynęła z łożyska do niemowlęcia.

Okazało się, że nie było statystycznie istotnych różnic pomiędzy dwiema grupami, w odniesieniu do ilości krwi.

Oznacza to, że umieszczenie dziecka na ciele matki nie jest mniej skuteczne, niż położenie go w standardowej pozycji. Dodatkowo, nowa pozycja jest bardziej poręczna, a także umożliwia natychmiastowy kontakt pomiędzy matką a jej dzieckiem. Ponadto, komfort oferowany przez nową metodę może zachęcić więcej szpitali do opóźniania zaciśnięcia pępowiny, co zaskutkuje mniejszą liczbą noworodków z niedoborem żelaza.

 

Źródło: http://www.medicalnewstoday.com/

Marlena Jaszczak

absolwentka SWPS, kobieta o wielu talentach.