Przejdź do treści

„Jeśli proces leczenia niepłodności nie jest zakończony, adopcja staje się produktem zastępczym”

adopcja a in vitro

Adopcja a in vitro – czy leczenie niepłodności wyklucza adopcję? O konieczności „przepracowania” problemu bezdzietności w głębokiej i poruszającej rozmowie opowiedziała nam dyrektor Interwencyjnego Ośrodka Preadopcyjnego w Otwocku, Dorota Polańska.

Czy adopcja jest lekarstwem na niepłodność?

Dorota Polańska, Dyrektor Interwencyjnego Ośrodka Preadopcyjnego: Nie mogę tego powiedzieć ze swojego doświadczenia, ponieważ nie jestem matką adopcyjną. Do adopcji powinno dochodzić w momencie, kiedy dwoje ludzi ma przepracowany problem bezdzietności. Małżonkowie muszą być już za tym punktem, adopcja jest już dwa kroki milowe dalej – jest dla osób, które są pogodzone z własną bezdzietnością. Adopcja jest jedną z wielu odpowiedzi na pytanie, co zrobić, jeśli nie mogę mieć dzieci.

CHaBeR News

Jesteś dla nas ważna!

Chcemy być z Tobą w kontakcie, zapisz się do newslettera, aby otrzymywać wartościowe informacje.

Przygotujemy dla Ciebie coś ciekawego i możesz być pewna, że nie zasypiemy Cię mailami.

Adopcja jest pewną odpowiedzią na bezdzietność, a ta nie oznacza bezpłodności. Pary muszą sobie w pewnym momencie postawić pytanie, co mają w życiu robić. Z jakiś powodów są małżeństwem, spotkali się na swojej drodze życia, chcieli mieć dzieci, a ich nie mają. Zaczynają się wtedy zastanawiać nad sensem życia, ale posiadanie dzieci tym nie jest.

Dla ludzi, którzy posiadają dzieci nie to staje się sensem życia?

To staje się jednym z celów życia, ale przyjmując taki tok myślenia, oznacza to, że ludzie którzy nie mają dzieci, nie mają sensu życia. A to jest zaprzeczeniem istoty życia, bo każde ludzkie życie ma sens. Wymiarem tego jest nie tylko przekazanie życia drugiemu człowiekowi. Jeśli ktoś tego nie zrobił to nie znaczy, że jego życie nie ma sensu lub związek między dwojgiem ludzi w takim wypadku staje się  związkiem bez sensu. Życie jest o wiele głębsze. Adopcja oznacza, że możemy dać coś człowiekowi, ale również ten człowiek może nam coś dać.

Czy w takim razie ludzie, którzy mogą zostać biologicznymi rodzicami mogą również adoptować dziecko?

Jak najbardziej. Jest wiele osób, które mają biologiczne dzieci, a mimo to stają się rodzicami zastępczymi lub, jeszcze częściej, adopcyjnymi. Właśnie dlatego, że w pewnym momencie swojego życia dochodzą wspólnie do wniosku, że mają w sobie przestrzeń – tzw. szerokie serce i mogą jeszcze coś komuś ofiarować. Rozumieją, że mają jeszcze miejsce w swoim sercu, które mogą ofiarować drugiemu człowiekowi.

Cierpienie, jakie niesie za sobą bezdzietność jest ogromne. Niemożność posiadania dzieci uderza w poczucie własnej wartości człowieka, a także w związek dwojga ludzi. To wielkie wyzwanie, które staje się próbą dla związku. Paradoksalnie, dla bycia razem to cierpienie bardzo często staje się budujące, a nie destrukcyjne. Weryfikują się wzajemne uczucia, wierność, poczucie bezpieczeństwa, stałość. Kolejnym krokiem jest rozpoczęcie leczenia, a jego cena jest sprawą indywidualną każdej pary – do kiedy chcemy je prowadzić, tak aby nie zaburzyć świeżości, pożądania, seksualności, głębi związku, nie przekroczyć pewnych barier. Jeśli sensem życia staje się posiadanie dzieci to ich brak z pewnością uderzy w związek. Każdy, kto zmaga się z bezdzietnością musi zmierzyć się z tym dylematem, ale adopcja jest parę kroków dalej. To poczucie, że pomimo braku dzieci człowiek może żyć dalej i robić coś więcej – mogę adoptować dziecko, mogę być rodzicem w inny sposób – dojrzalszy i trudniejszy.

Zatem jeśli nie każdy musi mieć dziecko to czy każdy może być rodzicem adopcyjnym?

Nie. Adopcja dziecka to również adoptowanie jego historii. W naszym ośrodku jest ponad 20 dzieci, zakładam, że jest bardzo wielu ludzi, którzy chcą zostać rodzicami adopcyjnymi, ale zaręczam, że nie dla wszystkich wystarczy tych dzieci. Ludzie, dla których posiadanie dzieci ma stać się sensem życia nie są w stanie tego sensu pozyskać. Są tutaj dzieci, które pomimo, że nie mają roku nie znalazły i nie znajdą rodziców.

Dlaczego?

Bo nie spełnią oczekiwań.

Jakie oczekiwania może spełniać dziecko, które nie skończyło roku?

Każdy chciałby mieć zdrowe, dobrze rozwijające się dziecko. W momencie, gdy pary na dzień dobry dostają komunikat, że ich dziecko takie nie będzie to mówią „To nie dla mnie, to mnie przerasta, to dziecko nie patrzy mi w oczy, mimo że nie ma roku, odpycha mnie, jest chore, ma zespół poalkoholowy”. Rodzicami adopcyjnymi są ci, w których sercu jest otwartość na przyjęcie dziecka. Naturalne, że mają wątpliwości, lęki i potrafią je wypowiedzieć, ale posiadają również przestrzeń, w której dziecko może być przysposobione wraz ze swoją historią.

Dziecko, które już raz zostało odrzucone musi trafić do bezpiecznej rodziny, musi stać się ich dzieckiem, które wraz z nazwiskiem dostanie akceptację niezależnie od tego, jak będzie funkcjonowało. Zadaniem ośrodków adopcyjnych jest przygotowanie małżonków do przyjęcia dzieci wraz z obciążeniem, jakim jest historia ich samych i ich matek, jak np. alkohol, choroby psychiczne, upośledzenie, uzależnienia, przemoc, bezdomność, a najczęściej kombinację tego wszystkiego. W okresie prenatalnym dostają informację, że ich matka nie chce lub nie może ich wychowywać. Konsekwencją jest trauma związaną z odrzuceniem przez własną matkę, pytanie w jakim stopniu ona zmieni życie dziecka – psychicznie i fizycznie i czy rodzice adopcyjni są gotowi przyjąć takie dziecko. Rodzice chcą ode mnie gwarancji, że ich dziecko będzie zdrowe, że będzie się dobrze rozwijało. Ja nie mogę dać im tej gwarancji. Ludzie boją się niepewności, dlatego nie każdy może zostać rodzicem adopcyjnym.

 Dzieci w ośrodku mają wszystko – najlepsze pieluchy, łóżeczka, wykwalifikowane opiekunki – jednak jeśli nie ma miłości to wszystko staje się niewystarczające. Dlatego sytuacja rodziców adopcyjnych powinna być stabilna, nie tylko pod względem materialnym, bo to jest najmniejszy problem.

Jakie są wymogi formalne, żeby zostać rodzicem adopcyjnym?

Rodzice muszą być zdrowi, niekarani, jedno z małżonków powinno pracować i mieć stabilną sytuację finansową. Polskie prawo mówi, że powinny to być małżeństwa ze stażem około pięciu lat. Wymóg ten budzi wiele kontrowersji. Przeprowadzone wiele lat temu badania sądowe wykazują, że do wielu rozpadów małżeństw dochodzi w ciągu pierwszych pięciu lat. To niezbędna próba czasu, kiedy para musi zmierzyć się z wieloma trudnościami, m.in. ewentualną bezdzietnością. Jeżeli ta próba nie zniszczy związku, a para nie przychodzi na czworaka do ośrodka adopcyjnego to znaczy, że są gotowi na posiadanie dziecka.

Jak wygląda kwestia adopcja a in vitro? Czy adopcja powinna wykluczać podejmowanie prób in vitro i staranie się o dziecko innymi sposobami niż adopcja?

Ważne jest, aby osoby, które przychodzą do ośrodków adopcyjnych miały zamknięty proces leczenia.

Dlaczego?

Jeśli pary nie zamknęły procesu leczenia to znaczy, że nie pogodziły się z bezdzietnością, a dziecko adopcyjne staje się tylko czymś zastępczym.

Wcześniej rozmawiałyśmy, że rodzice biologiczni, którzy mają jeszcze miejsce w sercu mogą zostać również rodzicami adopcyjnymi. Dlaczego zatem in vitro wyklucza?

Rodzice biologiczni nie stanęli przed cierpieniem bezdzietności, nie muszą więc zamykać tego rozdziału w swoim życiu. Każdy we własnym sumieniu musi odpowiedzieć sobie na pytanie czy jest za tym zakrętem życiowym. Jeśli proces leczenia nie jest zakończony, adopcja staje się produktem zastępczym, a człowiek ciągle w tyle głowy mam myśl, że dziecko adopcyjne jest zamiast MOJEGO dziecka. W tej sytuacji matka nie może wytworzyć z dzieckiem z adopcji głębokiej więzi psychicznej, ponieważ nie zakończyła walki o swoje dziecko – zatem jeśli nadal walczy o SWOJE dziecko to czyje jest dziecko adopcyjne? Nie jej…

Wszystkie ośrodki adopcyjne każą podpisywać klauzulę o zamknięciu leczenia?

Według mnie nikt nie każe tego podpisywać, nie znam takich przypadków. Nie można jednocześnie szpikować się hormonami i być dobrym rodzicem. Zaburzenie gospodarki hormonalnej rzutuje również na psychikę matki. Aby przejść do kolejnego etapu konieczne jest zamknięcie poprzedniego. Zakończenie procesu leczenia jest potrzebne dla dobra par starających się o adopcję.

Nie tylko zakończenie leczenia in vitro, także innych sposobów?

Tak.

Magda Dubrawska

dziennikarka Chcemy Być Rodzicami, doktorantka socjologii.

Adoptowali dziewczynkę z Ugandy. Kiedy poznali jej historię, odesłali dziecko

oszustwo adopcyjne
fot. Pixabay

Para była niezwykle szczęśliwa, kiedy dziewczynka z Ugandy zamieszkała z nimi. Gdy po sześciu miesiącach małżeństwo poznało historię dziecka, było w szoku. Zdecydowali się odesłać dziewczynkę do jej ojczyzny.

CHaBeR News

http://www.chcemybycrodzicami.pl/wp/wp-content/uploads/2016/07/pop-up-foto.jpg

Jesteś dla nas ważna!

Chcemy być z Tobą w kontakcie, zapisz się do newslettera, aby otrzymywać wartościowe informacje.

Przygotujemy dla Ciebie coś ciekawego i możesz być pewna, że nie zasypiemy Cię mailami.

Jessica i Adam Davis z amerykańskiego stanu Ohio mieli czworo dzieci. Pragnęli jednak przyjąć do swojego domu jeszcze jedno dziecko.

Rozpoczęli procedurę adopcyjną za pośrednictwem instytucji European Adoption  Consultants (EAC), starając się o przysposobienie dziewczynki z małej wioski w Ugandzie. Za usługę zapłacili EAC 15 tys. dolarów.

Zobacz także: Pokochaj w dziecku jego korzenie. Adopcja a rodzice biologiczni

Pierwsze spotkanie i podróż do Ameryki

Organizacja poinformowała małżeństwo, że ojciec dziecka zmarł, a matka zaniedbywała swoje rodzicielskie obowiązki. Nic nie stało zatem na przeszkodzie do adopcji.

W kwietniu 2015 roku para przyleciała do Ugandy, aby spotkać się z 5-letnią Matą. – Przebywała w sierocińcu, nie było tam żadnych zabawek, a w oknach zamontowane były kraty – wspomina Jessica. Po spotkaniu dziewczynka wyruszyła z Davisami do nowego domu w Stanach Zjednoczonych.

Mata rozpoczęła naukę języka angielskiego i po sześciu miesiącach była już w stanie opowiedzieć rodzicom swoją historię. Nie mogli uwierzyć w to, co usłyszeli.

Zobacz także: Małżeństwo z Włoch adoptowało dorosłego mężczyznę

Oszustwo adopcyjne

Zgodnie ze słowami Maty, wszystkie informacje podane przez EAC były fałszywe. Dziewczynka zapewniała, że w ojczystym kraju miała troskliwą matkę i nigdy nie była maltretowana.

Jessica i Adam prześledzili historię Maty i zdali sobie sprawę, że padli ofiarą adopcyjnego oszustwa. Choć ta decyzja nie była łatwa, Davisowie postanowili odwieźć dziewczynkę do biologicznej mamy.

Na miejscu Jessica i Adam dowiedzieli się, że matka dziewczynki również została oszukana. Ośrodek poinformował kobietę, że jej dziecko wyjeżdża tylko na kilka lat do Ameryki, gdzie Davisowie będą sponsorować jej edukację. Matka Maty nie zdawała sobie sprawy, że podpisując dokumenty, zrzeka się praw rodzicielskich.

Historia Maty to nie jedyny przypadek oszustwa adopcyjnego. Co roku wiele rodzin pada ofiarą tego typu oszustw, a dzieci odbierane są niczego nieświadomym rodzicom.

Tu kupisz najnowszy magazyn Chcemy Być Rodzicami

Źródło: www.ntd.tv

Anna Wencławska

Absolwentka Uniwersytetu Warszawskiego. Dziennikarka, pasjonatka kultur i języków orientalnych.

Kobietom będzie trudniej oddać dziecko do adopcji? „Wzrośnie popularność porzuceń noworodków w oknach życia”

Będzie trudniej oddać dziecko do adopcji?
fot. Fotolia

Być może już wkrótce czas, w którym kobieta będzie mogła wycofać się z decyzji o oddaniu dziecka do adopcji, znacznie się wydłuży. To założenie nowelizacji ustawy o wspieraniu rodziny i pieczy zastępczej.

CHaBeR News

http://www.chcemybycrodzicami.pl/wp/wp-content/uploads/2016/07/pop-up-foto.jpg

Jesteś dla nas ważna!

Chcemy być z Tobą w kontakcie, zapisz się do newslettera, aby otrzymywać wartościowe informacje.

Przygotujemy dla Ciebie coś ciekawego i możesz być pewna, że nie zasypiemy Cię mailami.

Celem nowelizacji proponowanej przez Ministerstwo Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej jest to, aby jak najmniej noworodków trafiło do domów dziecka. Trwają konsultacje społeczne w tej sprawie.

Zgodnie z nowelizacją, kobieta, która zrzeknie się praw po urodzeniu dziecka, będzie musiała potwierdzić swoją decyzję już nie po sześciu tygodniach, ale po 14. W tym czasie może jeszcze zmienić decyzję.

Zobacz także: Powstanie centralny rejestr pieczy zastępczej

Będzie trudniej oddać dziecko do adopcji? Eksperci krytykują

Pomysł resortu Elżbiety Rafalskiej krytykuje m.in. Anna Krawczak– antropolożka medycyny z Interdyscyplinarnego Zespołu Badań nad Dzieciństwem i ekspertka Stowarzyszenia na rzecz Leczenia Niepłodności „Nasz Bocian”.

14 tygodni potrzymamy ciebie i dziecko w zawieszeniu licząc na to, że jednak nie dojdzie do adopcji. W imię twoich praw oczywiście, bo decyzja o oddaniu dziecka na pewno była niesłuszna i wkrótce sama to zrozumiesz – napisała na swoim profilu na Facebooku Anna Krawczak.

Zobacz także: Coraz mniej adopcji efektem wprowadzenia programu 500 plus?

„Wzrośnie popularność porzuceń noworodków”

Krawczak uważa, że decyzja kobiety nie będzie respektowana przez personel medyczny. „Podsumowując, wieszczę, że po wejściu w życie znowelizowanego Krio wzrośnie popularność porzuceń noworodków w oknach życia, bo będzie to wkrótce jedyne miejsce, w którym kobieta będzie mogła zostawić dziecko i uwolnić się w tej sposób od kontroli państwa nad jej życiem – dodała.

Na antenie Radia TOK FM Anna Krawczak podkreślała również, że kobiety, które podjęły decyzję o pozostawieniu dziecka w szpitalu, powinny otrzymać odpowiednią opiekę.

– Ale rozumianą nie jako przymuszanie ich, wywieranie presji np. pod postacią szantażu emocjonalnego, lecz w formie pakietu informacji: co takiej kobiecie przysługuje, pod jakimi warunkami, jaką pomoc może otrzymać. Jeśli ona mówi „nie, dziękuję, moja decyzja została podjęta, chce się tego dziecka zrzec”, to po prostu należy dać jej spokój – powiedziała.

Tu kupisz najnowszy magazyn Chcemy Być Rodzicami

Źródło: TOK FM

Anna Wencławska

Absolwentka Uniwersytetu Warszawskiego. Dziennikarka, pasjonatka kultur i języków orientalnych.

Pokochaj w dziecku jego korzenie. Adopcja a rodzice biologiczni

Akceptacja przeszłości i korzeni dziecka jest kluczowa zarówno dla dobra samego dziecka, jak i rodziców adopcyjnych. Da się to skutecznie wypracować, pomocne w tym procesie są ustawienia systemowe Berta Hellingera. Adopcja a rodzice adopcyjni – dowiedz się więcej.

CHaBeR News

http://www.chcemybycrodzicami.pl/wp/wp-content/uploads/2016/07/pop-up-foto.jpg

Jesteś dla nas ważna!

Chcemy być z Tobą w kontakcie, zapisz się do newslettera, aby otrzymywać wartościowe informacje.

Przygotujemy dla Ciebie coś ciekawego i możesz być pewna, że nie zasypiemy Cię mailami.

Ustawienia systemowe niemieckiego psychoterapeuty Berta Hellingera to metoda, która od blisko 40 lat wykorzystywana jest w psychoterapii, coachingu i biznesie.

Metoda ta przez wielu uważana jest jednak za kontrowersyjną, a Niemieckie Towarzystwo Terapii Systemowej odżegnuje się od metod i praktyk stosowanych przez Hellingera.

Z kolei w Wielkiej Brytanii metoda ta jest uznana przez środowisko psychoterapeutyczne. W ostatnich dniach również w brazylijskie Ministerstwo Zdrowia uznało ją za oficjalną, komplementarną metodę leczenia.

Podstawową techniką prac jest tzw. ustawienie rodzinne. Odbywa się ono z udziałem tzw. reprezentantów, którzy zastępują członków rodziny klienta. Odczucia i wypowiedzi reprezentantów pozwalają na ujawnienie ukrytych zależności w rodzinie. Celem terapii jest pojednanie klienta z rodziną.

Zobacz także: 7 rzeczy, których nie wiesz o adopcji

Adopcja a rodzice biologiczni. Kto stoi na pierwszym miejscu?

O wykorzystaniu ustawień systemowych w przypadku rodzin adopcyjnych opowiedziała ostatnio Małgorzata Rajchert-Lewandowska, psycholog, psychoterapeuta, superwizor.

Nie ta matka, która urodziła, ale ta, co wychowała – głosi stare porzekadło. Wizja ta sprzeczna jest jednak z filozofią praktykowaną przez zwolenników Hellingera.

– Powiedziałabym, że obie matki są ważne. Często dyskredytuje się rodziców biologicznych, mówi się o tym, że najważniejsi są ci, którzy wychowali i wykształcili dziecko. Okazuje się jednak, że są pewne duchowe porządki w rodzinie, zgodnie z którymi rodzice biologiczni są na pierwszym miejscu – mówi Małgorzata Rajchert-Lewandowska.

Wynika to z faktu, że to właśnie biologiczni rodzice dają życie. To od nich dziecko przejmuje pewne cechy, predyspozycje, talenty, czy budowę ciała. – Całą resztę możemy dostać od innych ludzi – wyjaśnia ekspertka.

Nie ma znaczenia, w jakich okolicznościach życie do nas przychodzi, mówi filozofia głoszona przez Hellingera. – Czasami jest to jedna chwila, ludzie nie są w związku, spotykają się na przygodny seks i z tego zaczyna się nowe życie. Można powiedzieć, że był jakiś duchowy zamysł, że tych dwoje miało się spotkać po to, żeby to życie się zaczęło – wyjaśnia psycholog.

Zobacz także: W wieku 18 lat zaszła w ciążę, zdecydowała się na otwartą adopcję

Adopcja a rodzice biologiczni. Czy powiedzieć dziecku, że jest adoptowane?

Co jednak, gdy dziecko nie wie, że jest adoptowane? – To jest potężne wykroczenie przeciwko duchowym porządkom w rodzinie. Na duchowym poziomie jest to odbierane jako wina przez system rodzinny. Często z miłości do rodziców adopcyjnych dziecko tę winę bierze na siebie i nieświadome próbuje siebie ukarać za odrzucenie przez biologicznych rodziców – tłumaczy Rajchert-Lewandowska.

Kluczowa jest zatem postawa adopcyjnych rodziców do rodziców biologicznych. – Im więcej szacunku mają do rodziców biologicznych, tym bardziej szanują dziecko. Z osobami, które przychodzą na moje kursy robiłam ćwiczenia, w których była matka adopcyjna, adoptowane dziecko i matka biologiczna. Matka adopcyjna odsuwała na bok matkę biologiczną, albo próbowała ją zasłonić i mówiła do dziecka: ja jestem twoją matką, ja cię wychowałam.

Okazywało się wtedy, że dziecko słabnie. – Mata biologiczna oczywiście czuje się wykluczona, wycofuje się, albo stoi bezradna, a dziecko ma tzw. „ruch do śmierci”. Patrzy w dół, chce się schować,  drży w lęku tak, jakby coś mu zagrażało. Bo mu zagraża. To tak, jakby w nim matka adopcyjna dziecku wykreśla rodziców. Dzieci czują się dobrze wtedy, kiedy adopcyjni rodzice patrzą z szacunkiem na rodziców biologicznych – podkreśla psycholog.

Zobacz także: Adopcja w 7 krokach. Jesteś zdecydowany? Poznaj szczegóły

Kilka słów o in vitro, destrukcji i adopcji idealnej

Jak to natomiast wygląda w przypadku in vitro, kiedy kobieta korzysta z nasienia zupełnie obcego mężczyzny? Czy życie powołane tą drogą podlega regułom, o których mowa w przypadku adopcji?

– Bez względu na czasy i okoliczności porządek jest zawsze taki sam. Ci, którzy dają życie, muszą być uszanowani – mówi ekspertka.

Czy sami rodzice adopcyjni mogą odczuwać negatywne skutki wykluczenia rodziców biologicznych?

– Często rodzice adopcyjni patrzą z pogardą na rodziców biologicznych. A są przecież w jednym systemie. Gdyby nie tamci, których oceniają, nie byłoby dziecka. Jeśli odrzucają tych rodziców, to dziecko słabnie i czuje się kimś gorszym i niegodnym.

Czy istnieje idealny sposób przeprowadzenia adopcji? – Ta polityka zaczyna się od serca, wewnętrznej postawy. To, czy adopcja się dobrze potoczy, czy nie, w dużej mierze zależy od intencji ludzi, którzy adoptują. Jeżeli adoptują dziecko, bo mają dużo do zaoferowania i chcą się kimś zaopiekować, bo mają warunki i się kochają, to wtedy się udaje. Natomiast jeśli intencja jest taka, że nie możemy mieć dziecka, więc weźmiemy czyjeś i uznamy je za swoje, to wtedy, jak mówi ostro Hellinger, jest to kradzież.

Tu kupisz najnowszy magazyn Chcemy Być Rodzicami

Źródło: ustawieniasystemowe.com/ psychologia.net.pl

Anna Wencławska

Absolwentka Uniwersytetu Warszawskiego. Dziennikarka, pasjonatka kultur i języków orientalnych.

Adopcja płodu przez telefon? Aplikacja „Adoptuj Życie” nowością w kręgach pro-life

Aplikacja Adoptuj Życie
fot. adoptujzycie.pl

Duchowa adopcja płodu i modlitwa przez dziewięć miesięcy – to propozycja Fundacji Małych Stópek, która wypuściła właśnie na rynek aplikację na smartfony o nazwie Adoptuj Życie.

CHaBeR News

http://www.chcemybycrodzicami.pl/wp/wp-content/uploads/2016/07/pop-up-foto.jpg

Jesteś dla nas ważna!

Chcemy być z Tobą w kontakcie, zapisz się do newslettera, aby otrzymywać wartościowe informacje.

Przygotujemy dla Ciebie coś ciekawego i możesz być pewna, że nie zasypiemy Cię mailami.

Aplikacja dostępna jest w dwóch wersjach językowych, korzystać z niej mogą użytkownicy telefonów z systemem Android oraz iOS.

Duchowa Adopcja Dziecka polega na indywidualnej lub publicznej modlitwie wstawienniczej. Przez 9 miesięcy użytkownik aplikacji bierze pod opiekę nieznane, poczęte dziecko, „którego życie jest zagrożone aborcją” – czytamy w opisie.

Osoba podejmująca się takiego zobowiązania przez dziewięć miesięcy odmawia jedną dziesiątkę różańca i modlitwę w intencji duchowo adoptowanego dziecka.

Zobacz także: Modlitwa o dziecko. Czy modlitwa dla starających się o dziecko może pomóc?

Aplikacja Adoptuj Życie – co w niej znajdziemy?

Po zainstalowaniu aplikacji na telefonie ukazuje się następujący komunikat:

Oto Twój mobilny asystent podjętej przez Ciebie Duchowej Adopcji Dziecka Poczętego. Będzie Ci towarzyszyć przez 9 miesięcy trwania modlitwy pomagając wywiązać się z Twojego modlitewnego zobowiązania. Za pomocą grafik przedstawiliśmy każdy z 40 tygodni rozwoju prenatalnego dziecka. Dodatkowo zamieściliśmy oryginalne zdjęcia USG oraz echo serca z kolejnych etapów rozwoju. Dzięki temu możesz śledzić wzrost dziecka przez cały czas trwania Duchowej Adopcji i edukować swoje środowisko, jak wygląda człowiek w rozwoju prenatalnym.

Oprócz tych informacji twórcy aplikacji przygotowali również rozważania różańcowe na każdy dzień. Użytkownicy codziennie będą również mogli przeczytać krótki komunikat – myśli dziecka „adekwatne do danego momentu rozwojowego”. Twórcy aplikacji twierdzą, że tego typu komunikaty pomogą uwrażliwić ludzi na poczęte życie.

Zobacz także: Patron niepłodnych. Do których świętych modlić się o ciążę?

Módl się i płać

Oprócz codziennej modlitwy i rozważań różańcowych znajdziemy jeszcze dwie inne zakładki. Jedną z nich jest „Przyrzeczenie”. Użytkownik zobowiązuje się w tym miejscu do codziennej modlitwy o uratowanie życia nienarodzonego dziecka oraz sprawiedliwe i prawe życie po urodzeniu.

W kolejnej zakładce „Twój Dobry Uczynek” również zobowiązujemy się do codziennej modlitwy, do której dołączyć można dobrowolne postanowienie, np. post, wyrzeczenie, czy uczynek miłosierdzia. Jeżeli użytkownik nie ma pomysłu na dobry uczynek, z pomocą przychodzą twórcy aplikacji.

Na dole strony pogrubionymi literami możemy przeczytać komunikat: „Wystarczy, że wpłacisz 10 zł na konto Fundacji, a za nie zakupione zostanie 20 pieluch jednorazowych i przekazanych dzieciom uratowanym od aborcji”.

Tu kupisz najnowszy magazyn Chcemy Być Rodzicami

Źródło: dlazycia.info/premiera-aplikacji-adoptuj-zycie/

Anna Wencławska

Absolwentka Uniwersytetu Warszawskiego. Dziennikarka, pasjonatka kultur i języków orientalnych.