Przejdź do treści

Jak Toni poradziła sobie z bezpłodnością w MRKH

Toni Kimmings nigdy nie mogła mieć biologicznych dzieci, więc wydała fortunę na lalki imitujące noworodki.

Toni urodziła się bez macicy. Wiedziała, że nigdy nie będzie mogła być w ciąży i urodzić własnego dziecka. Jednak nie pogodziła się z tym… Aby ukoić ból bezpłodności i „oszukać” instynkt macierzyński wydała trzy tysiące funtów na lalki do złudzenia przypominające dzieci.

CHaBeR News

Jesteś dla nas ważna!

Chcemy być z Tobą w kontakcie, zapisz się do newslettera, aby otrzymywać wartościowe informacje.

Przygotujemy dla Ciebie coś ciekawego i możesz być pewna, że nie zasypiemy Cię mailami.

43-letnia Toni uważa, że Molly i Sky, bo tak nazwała (!) swoje lalki pomogły jej ułatwić życie.  Toni ma rzadkie schorzenie, które nie pozwala jej mieć dziecka. Szacuje się, że w sumie wydała już ok. trzech tysięcy funtów na fałszywe dzieci-lalki.

Kobieta twierdzi, ze zawsze chciała mieć dzieci i wiele lat starała się zostać matką innymi sposobami. Szukała surogatek, dawcy nasienia, podchodziła do procesu adopcyjnego, jednak za każdym razem na jej drodze stawało wiele komplikacji.
Toni zaczęła podejrzewać, że coś jest nie w porządku, gdy skończyła 16 lat, a nadal nie miała miesiączki. Po wielu badaniach postawiono diagnozę: stwierdzono, że ma rzadki syndrom – MRKH. Chorobie towarzyszą liczne komplikacje zdrowotne, ma m.in. dwie cewki moczowe, zniekształconą twarz, a jej nerki są ze sobą połączone po jednej stronie ciała. 

Kimmings porzuciła wszelkie nadzieję, że mogłaby kiedykolwiek zostać matką. Zapisała się grupy wsparcia i tam pierwszy raz usłyszała o lalkach-noworodkach. Z początku myślała, że to przedmioty kolekcjonerskie. Zaczęła zagłębiać się w temat… Niebawem sama już przeszukiwała portale aukcyjne w poszukiwaniu lalki dla siebie.

Dziś Toni ma dwie lalki fałszywki – jedną z zamkniętymi oczyma, a drugą z otwartymi. Wydała setki funtów, aby skompletować ich garderobę, zabawki czy choćby kupić im wózki.

Zabawki imitujące dzieci budzą wiele kontrowersji.  Wielu posiadaczy donosi, że często spotykali się z nieprzyjemnymi komentarzami i zaczepkami ze strony obcych ludzi. Na szczęście Toni nigdy nie stała się ofiarą szykan i kpin. Dwa razy w tygodniu zabiera swojej lalki na spacer po mieście lub odwiedza przyjaciół. Uważa, że bardziej budzi w ludziach ciekawość niż strach czy oburzenie. Jej zdaniem wiele osób posiada lalki nie tylko dlatego, że sami nie mogą mieć własnych dzieci, ale też dla zwyklej potrzeby przytulania dziecka.
Weronika Tylicka
Zdjęcie pochodzi z: PA Real Life

Chcemy Być Rodzicami

Jedyny magazyn poradnikowy dla starających się o dziecko. Starania naturalne, inseminacja, in vitro, adopcja.

Jak pokochać i zaakceptować siebie… niepłodną – felieton

Jak akceptować, lubić, kochać siebie, gdy pada diagnoza: niepłodność! – szczery do bólu i łez felieton. Ważne słowa o samoakceptacji przy niepłodności. Poznaj historię Ewy.

CHaBeR News

http://www.chcemybycrodzicami.pl/wp/wp-content/uploads/2016/07/pop-up-foto.jpg

Jesteś dla nas ważna!

Chcemy być z Tobą w kontakcie, zapisz się do newslettera, aby otrzymywać wartościowe informacje.

Przygotujemy dla Ciebie coś ciekawego i możesz być pewna, że nie zasypiemy Cię mailami.

Długo zbierałam się, by napisać te kilka słów. Jak akceptować, lubić, kochać siebie, życie, gdy pada diagnoza: NIEPŁODNOŚĆ. Ale wiem, że to ważne słowa, że chcę się tym z Wami podzielić.

Diagnoza: niepłodność =  śmierć upragnionych marzeń

Pamiętam, jak usłyszałam: diagnoza niepłodność. Poryczałam się przy pani doktor jak dziecko…. W głowie miałam tysiące myśli. Ja kobieta niepłodna? Przecież tak bardzo chce mieć dziecko!!!! Moje ciało i moja głowa tak bardzo się na to nie zgadzało. Jak to, ja żona nie dam mężowi upragnionego dziecka. Dręczyłam się pytaniami: Dlaczego ja? Co ja takiego zrobiłam? Wtedy miałam mnóstwo myśli i pytań. Najgorsze było to, że czułam się niewartościowa. Czułam, się wybrakowaną kobietą. Z uszczerbkiem. Wadliwa. Winna.

Wszystko się w moim życiu zaczęło zmieniać…

Początki były ciężkie: wizyty badania leczenie i zero wiedzy na temat niepłodności. Z miesiąc na miesiąc czekałam czy mi się spóźni okres.
Spóźnił się to robiłam test. Potem beta i nic. Przyszedł okres i od nowa…
Seks… eh zauważyłam że się zmieniło z mojej strony wiele. Inicjowałam współżycie z mężem zazwyczaj tylko dni płodne. Moje libido spadało do zera. Traktowałam seks jak zadanie a może uda się zajść w ciążę. Widziałam jak zmienia się moje ciało: waga górę lub stoi w miejscu, trądzik, hirsutyzm, rozstępy, cellulit, brzuch….jedyny plus cycki większe 🙂 I te cykle nieregularne i długie…
Z czasem zdobywałam wiedzę. Pomocny był internet, magazyn dla niepłodnych, rozmowy z osobami co mają ten sam problem.

W końcu powiedziałam sobie: dość!

Przyszedł czas gdy powiedziałam dość! Ja sama siebie „niszczę”.
Muszę się ogarnąć, bo inaczej popadnę w paranoję lub depresję.
Wzięłam się w garść. Wzięłam się za siebie. Robiłam i robię to, co mnie interesuje i to, co lubię. Otaczam się tylko prawdziwymi i pozytywnymi ludźmi. Odcięłam się od toksycznych i fałszywych tzw. znajomych. Przede wszystkim zaczęłam mówić głośno o niepłodności szanując przy tym czyjeś zdanie. Nigdy nie pozwoliłam na to, by ktoś coś mi narzucał.
Moje życie, moje sprawy, moje kredki i to ja koloruję tak jak ja chcę.
Z seksu z powrotem zaczęłam czerpać radość, kiedy przyjdzie nam ochota, a nie wtedy, gdy „trzeba”.
Nic na siłę, bo nie o to chodzi.
Zaczęłam cieszyć się życiem i małymi rzeczami. I wiecie co? Poczułam wreszcie że jestem w 100% wartościową kobietą, pomimo tego, że nie ma dziecka. Zauważyłam też jak ten czas niepłodności zmienił mnie, moje spostrzeżenia i poglądy. Zmienił mnie… już nie jestem tą samą Ewą.

Samoakceptacja niepłodności

Dekalog staraczki Ewy:

  • Wiem jedno, że warto robić coś dla siebie, by być szczęśliwą.
  • Warto pomyśleć o sobie trochę w walce z niepłodnością.
  • Warto mieć nadzieję.
  • Nie warto się obwiniać. To nie ja, to natura zaszwankowała.
  • Warto rano spojrzeć w lustro i powiedzieć: dam radę, jestem silna.
  • Warto wstać po upadku i iść do przodu.
  • Warto uwierzyć w siebie.
  • Warto wierzyć w swoje marzenia.
  • Najważniejsze dla mnie to jest zrozumienie i wsparcie.
  • Żyje się raz. Życie jest zbyt piękne i trzeba się cieszyć każdym dniem i łapać garściami ile się da.

POLECAMY:

Felieton – Dziewczyna w windzie

Aneta Grinberg-Iwańska

Absolwentka dziennikarstwa i politologii. Pasjonatka technik video. Redaktor prowadząca serwis.

2 grudnia zapraszamy na warsztat: „Co z naszą relacją? O bliskości, wspólnych dążeniach i seksie w trakcie leczenia niepłodności”

warsztaty dla par niepłodnych w przychodni nOvum
fot. Pixabay

Przychodnia Lekarska nOvum i dr n. med. Joanna Kot – psychoterapeuta zapraszają na warsztaty: „Co z naszą relacją? O bliskości, wspólnych dążeniach i seksie w trakcie leczenia niepłodności.”

CHaBeR News

http://www.chcemybycrodzicami.pl/wp/wp-content/uploads/2016/07/pop-up-foto.jpg

Jesteś dla nas ważna!

Chcemy być z Tobą w kontakcie, zapisz się do newslettera, aby otrzymywać wartościowe informacje.

Przygotujemy dla Ciebie coś ciekawego i możesz być pewna, że nie zasypiemy Cię mailami.

2 grudnia o godz. 10.00, zapraszamy do nOvum wszystkie pary będące w trakcie diagnostyki i leczenia niepłodności, które chciałyby wiedzieć więcej o tym, jak w wymagającym dla relacji czasie zadbać o jej jakość.

Spotkanie adresowane jest do par, które, mimo wyzwań związanych w leczeniem, chciałyby być wrażliwe na emocjonalne potrzeby partnera lub partnerki, zjednoczyć się we wspólnym dążeniu do rodzicielstwa i dowiedzieć się, jak realizując plan leczenia, zadbać o związek.

W trakcie leczenia niepłodności relacja partnerska mierzy się z wyzwaniami, które dotyczą jej jakości. Mogą pojawić się różnice w przeżywaniu niepłodności, napięcia i konflikty, a nawet dystans czy izolacja.

Leczenie niepłodności a intymna sfera życia

Partnerzy  niepokoją się, że dzieje się miedzy nimi coś, co oddala ich od siebie. Jest to jeden z naturalnych procesów radzenia sobie z niepłodnością prowadzący zazwyczaj do głębszego zrozumienia, nowego rodzaju bliskości i zespolenia relacji na nowym poziomie.

Z uwagi na to, że leczenie niepłodności dotyka bardzo intymnych aspektów relacji dwojga ludzi i wymaga podporządkowania mu różnych płaszczyzn życia, łącznie z seksualną, tu również mogą pojawić się wyzwania – tzw. „seks na godziny”, wewnętrzna presja „sukcesu” i poczucie zredukowania tej więziotwórczej sfery relacji do zadaniowej czynności.

Redukcja seksu do zadania to pułapka, w którą często wpadają pary starające się o dziecko. Warto dowiedzieć się, jak z niej wyjść, aby na nowo cieszyć się bliskością.

 Warsztat oparty będzie o następujące zagadnienia:

  • Różnice w przeżywaniu niepłodności u kobiet i mężczyzn i wyzwania dla relacji, które z tego wynikają.
  • Jak w trudnościach pomóc rozwijać się relacji i budować autentyczną bliskość, pomimo różnic i konfliktów.
  • Jak realizując plan leczenia zachować to, co jest najintymniejsze między partnerami i cieszyć się bliskością seksualną.

Prosimy o zapisy telefoniczne 22.566 80 00 lub mailowe: rejestracja@novum.com.pl

Dysponujemy ograniczoną liczbą miejsc (grupa do 16 osób). Warsztaty są finansowane przez Przychodnię Lekarską nOvum i odbywają się w Przychodni nOvum, ul. Bociania 13, przewidywany czas zakończenia spotkania: godzina 15-ta.

Zapraszamy!

materiał prasowy

Materiały prasowe to teksty przesyłane podmioty zewnętrzne do publikacji w różnych mediach, informują o wydarzeniach, osiągnięciach, bywają zaproszeniami na spotkania.

In vitro a seks: Pomaga, czy może zaszkodzić? Radzi ekspert

Happy young couple in underwear having fun in bed.

Często pary leczące niepłodność poddające się zabiegowi in vitro całkowicie rezygnują ze współżycia. Po pierwsze wynika to ze spadku libido u obojga partnerów oraz mechanicznego współżycia w określonym czasie podczas długoletnich starań o ciążę. Z drugiej strony panuje przekonanie, że seks przed i po transferze może mieć negatywny wpływ na zarodek (infekcje, czy skurcze macicy wywołane orgazmami, oraz wysiłek fizyczny).  

CHaBeR News

http://www.chcemybycrodzicami.pl/wp/wp-content/uploads/2016/07/pop-up-foto.jpg

Jesteś dla nas ważna!

Chcemy być z Tobą w kontakcie, zapisz się do newslettera, aby otrzymywać wartościowe informacje.

Przygotujemy dla Ciebie coś ciekawego i możesz być pewna, że nie zasypiemy Cię mailami.

Rozmowa z  dr n. med. Moniką Łukasiewicz, specjalistą położnictwa i ginekologii, seksuolog, leczącą niepłodność  w Przychodni nOvum w Warszawie.

Czy seks zmniejsza szanse na powodzenie in vitro?

Aneta Grinberg-Iwańska: Jak twierdzi dr Hana Visova w tekście opublikowanym przez Journal of Fertility nie ma naukowego dowodu, że seks zmniejsza szanse na powodzenie in vitro. Czy Pani zdaniem strach jest zatem uzasadniony i seks w „tym czasie” nie jest wskazany?

dr n. med. Moniką Łukasiewicz: Prawdą jest, że seks nie zmniejsza szansy za zapłodnienie po transferze.  Ale raczej zalecam wstrzemięźliwość seksualną w tym krótkim okresie. Dlaczego? W przypadku transferu w cyklu stymulowanym jajniki są duże, wystymulowane, występuje bolesność podbrzusza. Ważny jest też aspekt psychologiczno-emocjonalny. Zdarza się, że po transferze na przestrzeni tych kilku, kilkunastu dni pojawią się plamienia, brudzenia, skurcze, pobolewanie w podbrzuszu, para a w szczególności kobiety obwiniają się i mają obawy, że stosunek mógł przyczynić się do występowania tych objawów. A poza tym, partnerzy często w ogóle nie mają wtedy ochoty na seks, bo w momencie kiedy tyle lat czekali na wymarzone dziecko całkowicie skupiają się tylko na tym, czy doszło do zapłodnienia.  Pary nie myślą wtedy o seksie, tylko o tym, czy udało im się zajść w ciążę.

In vitro a seks: współżyć przed i po transferze, czy nie?

Z drugiej strony seks zbliża partnerów,  którzy w przypadku problemów z niepłodnością są w trudnej emocjonalnie i stresującej sytuacji. Czy zatem lekarze parze, która poddaje się zapłodnieniu in vitro chociażby z tego względu – zbliżenia i odstresowania –  zaleca współżycie? Jakie jest Pani zdanie w tym zakresie?

Unikanie stosunków przez kilkanaście dni po transferze to jedno. Natomiast wcale nie uważam, że para ma wtedy w ogóle unikać jakichkolwiek form zbliżenia seksualnego. Bo z  drugiej strony w tym bardzo ważnym czasie po transferze, istotne jest bycie blisko siebie, emocjonalne wsparcie, ale i fizyczny relaks. Dlatego  warto przypomnieć sobie, że oprócz samego stosunku istnieją inne formy zbliżeń seksualnych, jak np. seks oralny, czy różnego rodzaju pieszczoty. Można wtedy wspólnie obejrzeć film pornograficzno-erotyczny, albo zrobić zakupy w seks shopie, żeby oderwać myśli od czekania na rezultat testu ciążowego.

POLECAMY: Współżycie przed i po transferze

Czy seks po transferze zwiększa szanse na ciążę?

W Journal of Fertility opublikowano badania, które potwierdzają, że seks w okresie implantacyjnym wręcz zwiększa szanse na ciążę. Na uniwersytecie Adelaide w Australii przeprowadzono badania, podczas których monitorowano proces transferu ponad tysiąc zarodków. Prowadzący badania Kelron Tremellen zauważył 50 proc. wzrost w liczbie zagnieżdżonych zarodków,  u kobiet, które uprawiały seks w okresie transferu. Czy Pani sądzi na temat tej tezy?

Traktowałabym te wyniki badań jako pewnego rodzaju ciekawostkę, która nie ma jeszcze twardego uzasadnienia. Ostatnio w 2017 roku w BJOG ukazała się metaanaliza (wnioskowanie statystyczne na podstawie wielu badań w określonym zakresie) takich właśnie badań. Wynika z niej, że faktycznie stosunek seksualny z ejakulacją, albo nawet podanie plazmy nasienia w okresie punkcji albo transferu zwiększa liczę ciąż na transfer. Na wysuwanie praktycznych wniosków jest jednak zdecydowanie za wcześnie. Zbliżenie pary w tym czasie wpływa na stan emocjonalno-psychiczny i tu możemy spodziewać się pozytywnego przełożenia. Bliskość, pozytywne emocje i relaks będące skutkiem zbliżenia mogą korzystnie wpływać na organizm kobiety. Ale nie uogólniałabym tych przemyśleń w tezę, że ma to bezpośrednie przełożenie na zagnieżdżenie zarodka. Uważam, że do wyciagnięcia takich wniosków mamy ciągle zbyt mało publikacji z dobrze skonstruowanych badań.

O autorze: dr n. med. Monika Łukasiewicz, specjalista położnictwa i ginekologii, seksuolog. Diagnozuje i leczy niepłodność w Przychodni nOvum w Warszawie, specjalizację z seksuologii kończyła pod kierownictwem prof. Z. Lwa-Starowicza. Członek: ESHRE, PTMRiE, ISSM, ESSM.

POLECAMY: In vitro a seks – co mówią badania?

 

Aneta Grinberg-Iwańska

Absolwentka dziennikarstwa i politologii. Pasjonatka technik video. Redaktor prowadząca serwis.

Przez osiem lat starali się o dziecko. Udało się za pomocą in vitro. Dlaczego ich upragnione dziecko zmarło?

Arron Colin Martin oskarżony o zabicie półrocznej córeczki
fot. Fotolia

35-letni Arron Colin Martin został oskarżony o zamordowanie swojej 6-miesięcznej córki. Do tragedii doszło na przedmieściach Perth w Australii. Jak donoszą zagraniczne media, rodzice zmarłej dziewczynki starali się o dziecko przez osiem lat.

CHaBeR News

http://www.chcemybycrodzicami.pl/wp/wp-content/uploads/2016/07/pop-up-foto.jpg

Jesteś dla nas ważna!

Chcemy być z Tobą w kontakcie, zapisz się do newslettera, aby otrzymywać wartościowe informacje.

Przygotujemy dla Ciebie coś ciekawego i możesz być pewna, że nie zasypiemy Cię mailami.

Tragedia rozegrała się 9 listopada w miejscowości Brookdale. Około godziny 20 policjanci dostali zgłoszenie o rannym niemowlęciu. 6-miesięczna Isabella Sully Jean Martin z rozległymi obrażeniami została przewieziona do szpitala, gdzie następnie zmarła. Matki dziecka – Nicole Gorman nie było w tym czasie w domu.

Zobacz także: Strata po stracie – poronienia nawracające jako doświadczenie traumy

Arron Colin Martin oskarżony o zabicie półrocznej córeczki

Funkcjonariusze nie ujawniają, co było bezpośrednią przyczyną zgonu dziecka. Ojcu 6-miesięcznej dziewczynki postawiono zarzut zabójstwa – donoszą australijskie tabloidy: „The West Australian” i „Perth Now”.

– To bardzo smutne… Nie pomyślałabym, ze taka rzecz może się tu wydarzyć. Oni (rodzice Isabelli – red.) byli bardzo spokojnymi ludźmi – mówi sąsiadka rodziny, w której doszło do tragedii.

Nicole była „stworzona do roli matki”,a Isabella była długo wyczekiwanym dzieckiem – twierdzi przyjaciółka rodziny Rebecca Tushingham.

Zobacz także: 18 razy straciła ciążę, dziś jest szczęśliwą mamą

Kilka razy korzystała z in vitro, poroniła dwa tygodnie temu

– Kilka razy korzystała z in vitro, poroniła niezliczoną ilość razy i potem po ośmiu latach nareszcie przyszedł na świat ten cud – ujawniła w rozmowie z Seven News Tushingham. Jak twierdzi, Nicole poroniła również dwa tygodnie temu.

Na ulicy, przy której mieszkała rodzina zmarłej dziewczynki, pojawiają się znicze i bukiety kwiatów. „Dziękuję za wasze myśli i modlitwy” – brzmi treść kartki wywieszonej na drzwiach domu, w którym doszło do tragedii.

Tu kupisz najnowszy magazyn Chcemy Być Rodzicami

Źródło: Perth Now, The West Australian

Anna Wencławska

Absolwentka Uniwersytetu Warszawskiego. Dziennikarka, pasjonatka kultur i języków orientalnych.