Przejdź do treści

Jak endometrioza wpływa na życie?

463.jpg

Endometrioza – to choroba, której zdiagnozowanie często zajmuje dużo czasu, i która ma wpływ na wszystkie dziedziny życia kobiet.

Badania prowadzone przez Monash University Kate Young, opublikowane w Journal of Family Planning and Reproductive Health Care sugerują, że endometrioza istotnie wpływa na życie seksualne, relacje osobiste, życie zawodowe oraz samopoczucie emocjonalne kobiet.

Endometrioza jest przewlekłą chorobą, na którą choruje ok. 10% kobiet na całym świecie. Do typowych objawów należą: bolesne miesiączki, silnie krwawienie miesiączkowe, odczuwanie bólu podczas seksu i niepłodność.

 

Analiza

Pani Young, z Jean Hailes Research Unit w School of Public Health and Preventive Medicine, przeanalizowała szereg dokumentów na temat doświadczeń kobiet z endometriozą. Najczęściej poruszanym tematem był fakt, że choroba ta była bardzo późno diagnozowana.

Co ciekawe, okazało się, że odpowiednia diagnoza była stawiana wcześniej, gdy kobiety przedstawiały lekarzowi swoje objawy opisując je w kontekście niepłodności, niż w kontekście problemów z bolesną menstruacją.

Badanie wykazało również, że kobiety często czuły się sfrustrowane i złe na niezadowalające doświadczenie z opieką medyczną, i miały obawy co do skuteczności oraz ewentualnych skutków ubocznych leczenia.


Źródło: www.medicalnewstoday.com

Marlena Jaszczak

absolwentka SWPS, kobieta o wielu talentach.

Leki przeciwdepresyjne a karmienie piersią

464.jpg

Kobiety, które karmią piersią są zazwyczaj ostrzegane, że ​​wszelkie lekarstwa, które zażywają mogą przedostać się do pokarmu, co powoduje, że matki wahają się przed zastosowaniem leków przeciwdepresyjnych. Jednakże, nowe badania sugerują, że kobiety są bardziej wytrwałe w karmienia piersią, jeśli nadal biorą swoje leki.

Badanie to zostało niedawno zaprezentowane na 8th Perinatal Society of Australia and New Zealand Annual Conference w Perth.

Zgodnie ze specjalistami z Mayo Clinic w USA, wiele młodych mam doświadcza wahań nastrojów i ataków płaczu, które dość szybko mijają. Jednak u niektórych kobiet takie stany są bardziej trwałe i uciążliwe, co może oznaczać depresję poporodową.  

Pomimo, że depresję poporodową często leczy się poprzez poradnictwo i lekarstwa, lekarze z Mayo Clinic uczulają, że istnieje potencjalne zagrożenie, związane z przedostaniem się leków, wraz z pokarmem, do organizmu dziecka.

Warto jednak zauważyć, że depresja poporodowa niesie za sobą szereg objawów, które nieleczone, mogą zakłócać zdolność matki do opieki nad dzieckiem i wykonywania innych codziennych zadań. Objawy te to: bezsenność, drażliwość i gniew, zmęczenie, silne wahania nastroju, wycofania i myśli o samookaleczeniu lub skrzywdzeniu dziecka.

Według Amerykańskiego Centrum Kontroli Chorób i Prewencji (CDC), 11% Amerykanów w wieku powyżej 12 lat zażywa leki przeciwdepresyjne. Kobiety 2,5 raza częściej niż mężczyźni decydują się na podjęcie leczenia. 

W celu zbadania korzyści i ryzyka stosowania antydepresantów przez młode matki, naukowcy z University of Adelaide w Australii, wykorzystali dane z Danish National Birth Cohort. Przeanalizowano dane 368 kobiet, które stosowały leki przeciwdepresyjne przed zajściem w ciążę.

Kobiety, które przestają zażywać leki częściej zarzucają karmienie piersią.

Naukowcy odkryli, że 67% kobiet, które przestały stosować leki przeciwdepresyjne tuż przed zajściem w ciążę, już zajściu lub w okresie karmienia piersią.

Jedna trzecia kobiet (33%) kontynouwała przyjmowanie leków przeciwdepresyjnych w okresie całej ciąży i podczas karmienia piersią. Kobiety te były znacznie wytrwałe w karmienia piersią do zalecanego okresu 6 miesięcy, a niektóre nawet dłużej. W porównaniu z tymi kobietami matki, które przestały brać leki przeciwdepresyjne częściej przerywały karmienie piersią przed upływem 6 miesięcy.

Badacze twierdzą, że wynikające z dalszego karmienia piersią korzyści zdrowotne znacznie przewyższają potencjalne ryzyko dla dziecka, spowodowane stosowaniem leków przeciwdepresyjnych.


Źródło: www.medicalnewstoday.com

Marlena Jaszczak

absolwentka SWPS, kobieta o wielu talentach.

Reakcja na płacz niemowlęcia

470.jpg

Niedawno przeprowadzone badania wykazały, że dzieci matek, które szybko i ciepło reagują na ich płacz swoich niemowląt niemowlęta lepiej się rozwijają pod kątem emocjonalnym, w porównaniu z potomstwem mniej wrażliwych i empatycznych matek.

Nowe badanie sugeruje, że kobiety, które doświadczyły w dzieciństwie dobrej opieki lub które pogodziły się z trudnymi doświadczeniami dzieciństwa, lepiej reagują na sygnały wysyłane przez ich własne dzieci.

Naukowcy chcieli zbadać, jakimi cechami różniły się matki wrażliwie reagujące na krzyki od tych mniej wrażliwych. Badacze analizowali 259 młodych matek, które pochodziły z różnych rasowych i społeczno-ekonomicznych środowisk od porodu do momentu, gdy ich dzieci kończyły 6. miesiąc życia. Kobiety wypełniały także kwestionariusze na temat ich osobowości i emocjonalności oraz brały udział w wywiadzie na temat ich doświadczeń z dzieciństwa, relacji z rodzicami lub opiekunami.

Gdy kobietom w ciąży puszczano krótkie filmiki czworga płaczących dzieci, zespół mierzył ich przewodnictwo skóry (ile potu wstąpiło na skórę w odpowiedzi na stres) oraz tętno, w celu oceny ich fizjologicznych reakcji na płacz. Następnie, matki odpowiadały na pytania, które ujawniały, co myślały i czuły w trakcie oglądania płaczących dzieci.  

Wyniki wykazały, że matki, które bardzo się zasmuciły lub miały trudności z kontrolowaniem swoich emocji, bardziej skupiały się na sobie, a mniej na potrzebach płaczących niemowląt. Innymi słowy matki, których fizjologiczne reakcje wskazywały na to, że ich stres był słabo kontrolowany, częściej negatywnie reagowały na nagrania. Ponadto, postrzegały płacz jako uciążliwość lub manipulację. Dodatkowo, te matki były mniej wrażliwe na płacz własnych 6-miesięcznych dzieci.

 

Źródło: www.medicalnewstoday.com

Marlena Jaszczak

absolwentka SWPS, kobieta o wielu talentach.