Przejdź do treści

In vitro w Częstochowie po raz trzeci

Ruszyła kolejna edycja programu dofinansującego procedurę zapłodnienia pozaustrojowego in vitro. Dzięki programowi „Leczenie niepłodności metodą zapłodnienia pozaustrojowego dla mieszkańców miasta Częstochowy” prowadzonego w latach 2012-2014, urodziło się siedmioro dzieci. W tym przyszły na świat bliźniaki – łącznie pięć dziewczynek i dwoje chłopców. W dwóch zakończonych edycjach wzięło udział 27 par.

Program jest skierowany do małżeństw, będących mieszkańcami Częstochowy, którzy wyczerpali inne możliwości leczenia i spełniają wymogi odpowiednich wytycznych, konieczne do zakwalifikowania do programu. Dodatkowym warunkiem jest wiek kobiety, który musi się mieścić w granicach 20 – 37 lat. Para w ramach programu może dostać jednorazowe dofinansowanie w wysokości 3 tys. zł, pod warunkiem przeprowadzenia co najmniej jednej procedury. Pozostałe koszty pokrywaja na własną rękę, w tym koszt leczenia farmakologicznego.

CHaBeR News

Jesteś dla nas ważna!

Chcemy być z Tobą w kontakcie, zapisz się do newslettera, aby otrzymywać wartościowe informacje.

Przygotujemy dla Ciebie coś ciekawego i możesz być pewna, że nie zasypiemy Cię mailami.

W ostatnich tygodniach Częstochowa przeprowadziła konkurs dla klinik, które będą przeprowadzały procedurę in vitro w ramach programu. Według samorządu, będą to kliniki w Katowicach, Łodzi, oraz we Wrocławiu. Wnioski o dofinansowanie należy składać do 15 września br. w Wydziale Zdrowia Urzędu Miasta Częstochowy. Na tą edycję przeznaczono 80 tys. zł, czyli niemal dwukrotnie mniej niż w zeszłym roku (150 tys. zł). Jest to spowodowane mniejszym zainteresowaniem programem, co jest prawdopodobnie związane z wprowadzeniem rządowego programu leczenia niepłodności.

Częstochowa była pierwszym miastem w Polsce wprowadzającym program dofinansowania kosztów procedury in vitro. Za jej przykładem poszedł Sosnowiec. Przewiduje on również jednorazowe dofinansowanie w wysokości 3 tys. zł. W przeciwieństwie do Częstochowy, kwota ta może być wykorzystana na leczenie farmakologiczne konieczne do uzyskania komórek jajowych, którego koszt jest szacowany na około 4 tys. zł. Para może jednocześnie skorzystać z programu rządowego, który będzie dofinansował procedurę in vitro oraz programu miejskiego, który pokryje częściowo koszt leków.

 

Źródło: PAP

Czekanie… pewnie znasz to aż za dobrze! Psycholog: „Troska o siebie to możliwość chociaż częściowego odzyskania poczucia kontroli”

Przedłużające się starania o dziecko, cała masa wykonanych badań, wiele niewiadomych, złe wiadomości, złudne nadzieje – to tylko niektóre z trudnych doświadczeń w czasie walki z niepłodnością. Jednym z bardziej obciążających momentów w czasie leczenia metodą in vitro jest czas około transferowy. Jak może wpłynąć na nas wielka niewiadoma, z którą stajemy wtedy oko w oko i jak sobie z nią radzić? „Bardzo pomocne na tym etapie jest zadbanie o siebie i zapewnienie sobie tego, co uważamy za ważne i potrzebne, by czuć się lepiej” – mówi w rozmowie z nami psycholog z klinik leczenia niepłodności InviMed w Warszawie, Dorota Gawlikowska.

CHaBeR News

http://www.chcemybycrodzicami.pl/wp/wp-content/uploads/2016/07/pop-up-foto.jpg

Jesteś dla nas ważna!

Chcemy być z Tobą w kontakcie, zapisz się do newslettera, aby otrzymywać wartościowe informacje.

Przygotujemy dla Ciebie coś ciekawego i możesz być pewna, że nie zasypiemy Cię mailami.

Procedura in vitro jest rozłożona w czasie. Idzie za tym oczekiwanie i wiele niewiadomych. Jak może odbić się to na pacjentach – zarówno indywidualnie, jak i na ich związku?

Dorota Gawlikowska, psycholog: Wpływ obciążenia emocjonalnego, jakie niesie ze sobą leczenie niepłodności, a w szczególności procedura in vitro, zależy od kondycji pary. Znaczenie mają również jej dotychczasowe doświadczenia, czas zmagania się z niepłodnością oraz indywidualne sposoby radzenia sobie w sytuacjach stresu i napięcia. Badania podkreślają także rolę wsparcia udzielanego sobie wzajemnie przez partnerów, jako najważniejszego czynnika chroniącego przed depresją. Jest to o tyle istotne, że stanowi ona jedno z najczęściej obserwowanych powikłań długiego leczenia niepłodności.

Im dojrzalszy emocjonalnie jest związek, lepsza komunikacja pomiędzy partnerami i im większa empatyczna gotowość partnerów do wzajemnego zaspokajania swoich potrzeb, tym większa szansa na uniknięcie negatywnych skutków leczenia niepłodności. Także metodą in vitro.

To właśnie niewystarczająca i nieskuteczna komunikacja oraz nieumiejętność reagowania na potrzeby partnera najbardziej uderzają w związek i powodują oddalanie się partnerów od siebie. Wiąże się to także z narastaniem u obojga z nich poczucia osamotnienia i braku pomocy w trudnej sytuacji. Co więcej, odczuwana podczas procedury niepewność, obawy o skuteczność leczenia oraz poczucie braku kontroli nad tym, co dzieje się w ciele kobiety, zwłaszcza po transferze zarodka, to niewątpliwie trudne emocjonalnie doświadczenia.

Jak możemy dostrzec, że dzieje się coś niepokojącego?

Ich wpływ może przejawiać się napięciem, trudnościami w zakresie koncentracji uwagi, zaburzeniami snu i huśtawką nastrojów. Zwłaszcza u kobiet wahają się one od nadziei, przez niepokój, aż po brak wiary w sukces. Bardzo pomocne są na tym etapie techniki relaksacyjne oraz odwracanie uwagi od ciała i toczących się w nim procesów. Aby to uzyskać warto skoncentrować się bardziej na swoich potrzebach, zadbać o siebie i zapewnić sobie to, co uważamy za ważne i potrzebne, by móc czuć się lepiej.

Myślę, że okres około transferowy i związane z tym oczekiwanie możemy nazwać swego rodzaju „zawieszeniem”. Jakie emocje mogą się wtedy pojawić?

Najczęściej stan niespokojnego oczekiwania powoduje, że czujemy napięcie i mamy większą niż zwykle potrzebę wpływu na sytuację, w której jesteśmy. Problem w tym, że wspomniane tu „zawieszenie”, niestety zazwyczaj łączy się w leczeniu właśnie z poczuciem braku kontroli nad sytuacją. Zarodek został przeniesiony do macicy i teraz już nic nie możemy zrobić. Nie możemy sprawdzić, czy jego rozwój przebiega prawidłowo. Nie znamy też sposobów na zwiększenie swoich szans na ciążę. To najczęściej jeszcze bardziej nasila nasz niepokój i prowokuje do szukania innych sposobów wpływania na tę sytuację. Możemy co prawda przestrzegać zaleceń lekarza i robimy to, ale wydaje nam się to niewystarczające.

Stąd właśnie w tym czasie kobietom, a często także ich partnerom i członkom rodzin, przychodzą do głowy różne pomysły, które mogą w nieco magiczny sposób zrekompensować im ów brak wpływu na procesy zachodzące w ciele. Może to być próba ograniczenia do niezbędnego minimum wszelkiej aktywności, aby nie narażać się na żadne ryzyko. Może być to unikanie sytuacji, które kojarzą nam się ze stresem. Możemy także próbować eliminować konkretne czynności, które zostały uznane za ryzykowne, choć wcale nie potwierdził tego lekarz.

Ważne abyśmy pamiętali, że mamy w sobie potrzebę działania i wpływu na sytuację. Jego brak jest dla nas ogromnie trudny. To właśnie poprzez podjęcie działań możemy rozładować napięcie, które gromadzi się w nas w tym czasie.

Słyszę, że powinniśmy być w tym czasie dla siebie i podejmowanych przez siebie czynności przede wszystkim wyrozumiali, bowiem nasze działania nie biorą się znikąd. Czy są jeszcze jakieś powody, abyśmy w takim właśnie momencie szczególnie o siebie zadbali?

Troska o siebie jest ogromnie ważna z wielu powodów. Odwraca uwagę od napięcia i nerwowego oczekiwania na wynik leczenia. Jednocześnie koncentruje nas na tym, co realnie możemy dla siebie zrobić w tej sytuacji. Dobrze, by działo się to właśnie poprzez pomoc sobie samemu w taki sposób, by móc łatwiej przejść przez ten trudny etap. Mamy więc możliwość przynajmniej częściowego odzyskania kontroli, poprawy samopoczucia i jednocześnie właśnie zaspokojenia wspomnianych tu potrzeb, które niejednokrotnie z powodu leczenia już dawno zeszły na dalszy plan.

Leczenie dla wielu osób oznacza tak dużą koncentrację na procedurach medycznych, problemach logistycznych, finansowych, zawodowych i wielu innych, że na zaspokajanie potrzeb zwyczajnie brakuje już siły i czasu. Jest więc okazja, by to nadrobić. Dzięki temu zwiększyć możemy także zasób energii i sposobów radzenia sobie w trudnych sytuacjach, co z pewnością może nam pomóc w przyszłości.

Często to partnerzy są dla siebie największym wsparciem, czy wystarczającym? Może jednak dobrze byłoby skorzystać z pomocy specjalistów?

Z pewnością warto skorzystać w tym czasie także z pomocy profesjonalistów. Partnerzy, nawet jeśli są na siebie bardzo otwarci i komunikują się bez przeszkód, mogą popaść w rutynę. Mogą też nie zauważać popełnianych błędów, które utrudniają im zaspokajanie wzajemnych potrzeb. Czasem warto jest spojrzeć na związek i sytuację z dystansu. Pozwala to zauważyć te aspekty problemu, których dotąd mogliśmy nie dostrzec. Tam, gdzie partnerzy czują się osamotnieni, pozbawieni wsparcia, gdzie czuje się żal i wzajemną złość, wsparcie profesjonalisty jest szczególnie ważne. Trudno jest ruszyć z miejsca i zmienić swój sposób postępowania, zachowanie wobec partnera czy formę komunikowania się, jeśli jesteśmy przepełnieni trudnymi emocjami: bólem, żalem, złością, niechęcią, poczuciem zranienia, odrzucenia, opuszczenia. Psycholog może pomóc uporać się z tymi uczuciami i jednocześnie stworzyć parze warunki do wprowadzenia zmian w ich związku.

Co więcej, wzajemne wspieranie się partnerów jest nieraz trudne, ponieważ ciężka sytuacja trwa latami i wyczerpuje ich siły. Wówczas pomoc z zewnątrz, która pozwala te siły zregenerować i zaczerpnąć z zasobów innej osoby, przynosi partnerom ulgę oraz pozwala odpocząć. A wszystko po to, aby za chwilę jeszcze lepiej i skuteczniej móc się wspierać.

 

Zobacz też:

6 sposobów na przetrwanie niepłodności – rady psychologa

Dlaczego nie można mówić „Jesteście młodzi, macie jeszcze czas”? Niepłodność to nie jest problem zegarka!

Lęk – zżera od środka, zabiera radość życia. Oto 5 sposobów, które pomogą ci odzyskać kontrolę!

Katarzyna Miłkowska

Dziennikarka, absolwentka UW. Obecnie studiuje psychologię kliniczną na Uniwersytecie SWPS oraz Gender Studies na UW.

Gwiazda zamroziła swoje komórki jajowe – „ubezpieczenie” płodności?

Czasami kobiety mogą czuć, że to jeszcze nie jest pora na dziecko – równie ważny jest bowiem odpowiedni partner, rozwój zawodowy, edukacja, spełnianie innych marzeń. Czasami powodem może być też choroba i swego rodzaju „ubezpieczenie” swojej płodności. Zamrożenie komórek jajowych – coraz więcej kobiet podejmuje taką decyzję, mówią o tym nawet gwiazdy.

CHaBeR News

http://www.chcemybycrodzicami.pl/wp/wp-content/uploads/2016/07/pop-up-foto.jpg

Jesteś dla nas ważna!

Chcemy być z Tobą w kontakcie, zapisz się do newslettera, aby otrzymywać wartościowe informacje.

Przygotujemy dla Ciebie coś ciekawego i możesz być pewna, że nie zasypiemy Cię mailami.

Pierwsze strony gazet

Czy w naszym kraju odważyła się powiedzieć o tym jakaś osoba z pierwszych stron gazet? Chyba nie. Jeśli jednak spojrzymy na arenę światową, o mrożeniu jajeczek jest coraz głośniej. Ostatnio opowiedział o tym piosenkarka Rita Ora, która od kilku lat jest singielką, ale nie rezygnuje z planów założenia rodziny. Postanowiła też w tym celu zadbać o swoją płodność właśnie i cztery lata temu (w wieku 22 lat) zamroziła swoje komórki jajowe.

Chcę mieć dzieci, chcę wyjść za mąż, chcę to wszystko zrobić” – powiedziała ostatnio w jednym z programów. Dodała też, że szuka „bezpiecznego mężczyzny”, ale nie jest to dla niej w tym momencie najważniejsze. O zostaniu żoną i matką mówi: „Moim marzeniem zawsze było coś w rodzaju wczesnej 30-stki, ale wielu z moich przyjaciół w tym wieku miało spore problemy z zajściem w ciążę. Poza tym jest to niezwykle młody wiek, to szaleństwo” – jej słowa cytuje „Daily Mail”.

Co więcej, piosenkarka zapytana o zdanie na temat zamrożenia jajeczek odparła: Jest to mądre, dobrze jest być świadomym swojej przyszłości. Kilka dni wcześniej opowiedziała zaś o swoim doświadczeniu i zachęcie lekarza, by właśnie takie „zabezpieczenie” uczynić:

Nigdy wcześniej nie mówiłam w telewizji o tym, że zamroziłam swoje komórki jajowe.

Mam 26 lat i wiem, że wiele osób może powiedzieć: „Wow, taki młody wiek”.

Ja chciałam być po prostu naprawdę bezpieczna. Może jestem szalona.

Wiele dróg do odkrycia

Nie jest jednak w tym osamotniona, ponieważ coraz więcej kobiet mówi o podobnych decyzjach głośno. Jedną z nich jest Lydia-Jane Saunders z Australii, która zamroziła komórki jajowe przed dwoma laty. Miała wtedy 35 lat i przeżycie rozstania z narzeczonym, którego zresztą jednym z powodów były właśnie plany dotyczące rodzicielstwa. Kobieta od zawsze chciała być matką: „Mój ówczesny narzeczony i ja zdecydowaliśmy się odwołać ślub, gdy zmienił on zdanie odnośnie chęci posiadania większej ilości dzieci, miał już bowiem cudowną córkę (…) Brak dzieci nie wchodził dla mnie w grę, rozdzieliliśmy więc nasze drogi” – opowiada i dodaje: „Zegar tyka, więc zdecydowałam się kupić trochę czasu i zamrozić jajeczka”.

Nie było to jednak dla niej łatwe doświadczenie, a sama procedura wymaga także sporych kosztów finansowych. Wydała ona na nią około $11,000, ale jak mówi, było to w stu procentach warte celu. „Proces jest ciężki, czasochłonny i bolesny (…) Fizycznie byłam spuchnięta i zmęczona. Miałam też dziwne zachcianki, zupełnie jak wtedy, gdy jest się w ciąży” – kobieta opisuje swoje przeżycia i zaznacza także, jak dużą rolę odgrywać może w podobnych przypadkach psychika: „Emocjonalna część była dla mnie najgorsza, ale jestem przekonana, że miało to więcej wspólnego z tym, dlaczego to robię, niż z samym procesem” – cytuje ją także “Daily Mail”.

Eksperci, w przytaczanym tu artykule, podkreślają rosnącą liczbę kobiet, które z takiej opcji korzystają. Co ciekawe, niektóre światowe firmy, w ramach kompleksowej opieki nad pracowniczkami, oferują im właśnie taką możliwość. Idzie za tym chęć zdjęcia z pań presji czasu i wspomnianego już „tykającego zegara”. Dzięki temu mogą mieć poczucie, że na dany moment nie tracą planów związanych z powiększeniem rodziny i swobodnie mogą rozwijać się zawodowo. Pomaga to też w wyrównaniu szans kobiet i mężczyzn na rynku pracy oraz staje się dla nich wsparciem.

Twój wybór

Niezależnie od motywacji stojącej za zamrożeniem komórek jajowych, warto by kobiety miały taki wybór. Co ważne, jest to szczególnie istotne dla pań w młodym wieku, bowiem to właśnie wtedy jajeczka są najlepszej jakości. Może ułatwić to późniejsze zapłodnienie: „Statystyki mówią, że prawie 20% jajeczek pobranych od kobiet poniżej trzydziestego roku życia, uda się zapłodnić po rozmrożeniu. W przypadku starszych kobiet (i jajeczek), szansa na macierzyństwo przy zastosowaniu tej metody maleje do 10%” – pisaliśmy w naszym portalu >>KLIK<<

A co ty sądzisz o takiej opcji? Chciałabyś z niej skorzystać? A może masz już za sobą zamrożenie komórek jajowych? Podziel się z nami swoją opinią!

Źródło: „Daily Mail

 

Zobacz też:

5 faktów o testach owulacyjnych – sprawdź, co mówi lekarz!

Komórka jajowa: poznaj 11 niesamowitych faktów!

Jak media „zwodzą” kobiety szansami na płodność – też tak czujesz?

Katarzyna Miłkowska

Dziennikarka, absolwentka UW. Obecnie studiuje psychologię kliniczną na Uniwersytecie SWPS oraz Gender Studies na UW.

Jakie problemy zdrowotne mogą utrudniać zajście w ciążę?

przyczyny i objawy niepłodności

Co powinnaś zrobić, by zostać matką? Drogę do świadomego macierzyństwa zacznij od odstawienia środków antykoncepcyjnych. Następnie pomyśl, co możesz zmienić w swoim trybie życia na lepsze – nawet niewielkie modyfikacje, takie jak poprawa nawyków żywieniowych, rezygnacja z używek czy stosowanie technik relaksacyjnych, mogą zwiększyć twoje szanse na zajście w ciążę. W okresie starań o dziecko myśl pozytywnie, ale pamiętaj, że dobre chęci mogą nie wystarczyć, gdy przeszkodą w poczęciu dziecka są problemy zdrowotne, z  którymi zmaga się przyszła mama.

CHaBeR News

http://www.chcemybycrodzicami.pl/wp/wp-content/uploads/2016/07/pop-up-foto.jpg

Jesteś dla nas ważna!

Chcemy być z Tobą w kontakcie, zapisz się do newslettera, aby otrzymywać wartościowe informacje.

Przygotujemy dla Ciebie coś ciekawego i możesz być pewna, że nie zasypiemy Cię mailami.

Uwaga, choroba!

Trudności z zajściem w ciążę wynikające ze złego stanu zdrowia najczęściej mają związek ze schorzeniami i przypadłościami dotyczącymi układu rozrodczego:

  • endometrioza (schorzenie polegające na wzroście tkanki endometrialnej poza macicą), zrosty wewnątrzmaciczne i zewnątrzmaciczne oraz choroby przenoszone drogą płciową wywołujące stan zapalny jajowodów i mogące powodować ich niedrożność lub trwałe uszkodzenie;
  • endometrioza może także zaburzać czynność jajników i pracę macicy;
  • nieprawidłowości w budowie macicy oraz mięśniaki mogą utrudniać implantację zarodka w organizmie kobiety;
  • przedwczesne wygaśnięcie czynności jajników, czyli tak zwana przedwczesna menopauza (ustąpienie miesiączkowania przed 40. rokiem życia) może nastąpić na skutek przebytych chorób autoimmunologicznych, leczenia onkologicznego lub operacyjnego;
  • stany zapalne narządów miednicy lub wyrostka robaczkowego mogą prowadzić do wystąpienia zrostów (zarośnięte jajowody utrudniają zapłodnienie komórki  jajowej) i blizn w macicy (są przeszkodą podczas implantacji zarodka);
  • nadmierne stężenie prolaktyny (hiperprolaktynemia) lub testosteronu skutkuje zaburzeniami jajeczkowania, które zaburzają lub całkowicie hamują uwalnianie jajeczek;
  • cukrzyca, choroby nerek, celiakia i choroba Cushinga (nadczynność kory nadnerczy przejawiająca się nadmiarem kortyzolu w organizmie) mogą obniżać płodność kobiety;
  • schorzenia gruczołu tarczycy zakłócają cykl menstruacyjny i mogą skutkować wystąpieniem niepłodności u kobiet.

Po pierwsze, leczyć

Może się zdarzyć, że choroba stanowiąca źródło problemów z płodnością będzie przebiegać bezobjawowo lub wywoła mało charakterystyczne, typowe dla różnych schorzeń objawy. Wówczas moment rozpoznania odłoży się w czasie, a co za tym idzie, leczenie choroby rozpocznie się później niż powinno. W tym czasie bezowocne starania o dziecko mogą doprowadzić do pojawienia się frustracji u obojga partnerów. Stres, jak wiadomo, nie sprzyja zajściu w ciążę, mamy więc do czynienia z błędnym kołem – im bardziej nam zależy na posiadaniu dziecka, tym trudniej jest nam zapanować nad emocjami, przez co szanse na poczęcie go jeszcze bardziej maleją.

Co zatem można zrobić? Kobieta, która chce zostać mamą powinna poważnie potraktować to zadanie i jeszcze na etapie planowania macierzyństwa zrobić podstawowe badania krwi i moczu, które dają obraz ogólnego stanu jej zdrowia. Z testów powinien skorzystać także jej partner. Jeśli wyniki badań będą w normie, ale po upływie kilku miesięcy kobiecie nie uda się zajść w ciążę, należy skonsultować się ze specjalistą z zakresu leczenia niepłodności. Pierwsza wizyta w klinice zajmującej się zaburzeniami płodności może być stresująca.

– Mimo że jest to zwykła konsultacja, niektórzy pacjenci odkładają ją tak długo jak to możliwe. Przekroczenie progu ośrodka leczenia niepłodności to dla nich powiedzenie na głos: „Mamy problem”, a to nie jest łatwe. Warto jednak przemóc się i nie zwlekać z wizytą, ponieważ każdy kolejny miesiąc może działać na niekorzyść przyszłych rodziców – mówi lek. med. Marcin Trzeciak, specjalista ginekolog-położnik z kliniki leczenia niepłodności InviMed we Wrocławiu.

Nieregularne miesiączki, dolegliwości bólowe w okolicy podbrzusza i objawy wskazujące na zaburzenia hormonalne, takie jak nadmierne owłosienie lub trądzik, to jedne z najczęstszych symptomów nieprawidłowości w obrębie układu rozrodczego. Jeśli problemy tego typu nie są ci obce, zanim pomyślisz o powiększeniu rodziny, odwiedź lekarza i podejmij stosowne leczenie. W ten sposób unikniesz sytuacji, w której problemy zdrowotne pokrzyżują twoje plany.

 

materiał prasowy

Materiały prasowe to teksty przesyłane podmioty zewnętrzne do publikacji w różnych mediach, informują o wydarzeniach, osiągnięciach, bywają zaproszeniami na spotkania.

Czy twój lekarz od niepłodności to Anioł? Kiedy warto zmienić ginekologa?

Masz wątpliwości, czy twój lekarz dobrze cię diagnozuje i leczy? Rok za rokiem mija a u ciebie ciągle brak drugiej kreski na teście? – zobacz, czy nie czas zmienić specjalistę!

CHaBeR News

http://www.chcemybycrodzicami.pl/wp/wp-content/uploads/2016/07/pop-up-foto.jpg

Jesteś dla nas ważna!

Chcemy być z Tobą w kontakcie, zapisz się do newslettera, aby otrzymywać wartościowe informacje.

Przygotujemy dla Ciebie coś ciekawego i możesz być pewna, że nie zasypiemy Cię mailami.

W przypadku leczenia niepłodności, bardzo ważna jest szybka diagnostyka i proces wdrożonego leczenia. Niestety, często pary, które mają problem z zajściem w ciążę, nie wiedzą, do kogo się zwrócić o pomoc. Bywa niestety, że lekarze zlecają wiele badań i metod leczenia odwlekając decyzję o in vitro, choć w pewnych sytuacjach jest jasne, że to jedyny sposób na urodzenie dziecka i próbowanie innych rozwiązań w przypadku określonych schorzeń jest stratą czasu. Albo odwrotnie – narażają kobietę na groźne skutki hiperstymulacji hormonalnej, dążąc do ciąży jak najszybciej, nawet za cenę jej zdrowia. Albo leczą tylko kobietę, zapominając, że problem niepłodności może dotyczyć obojga partnerów.

Naprawdę nie rzadkim przypadkiem są mejle i komentarze naszych czytelniczek, które informują o niepowodzeniach w leczeniu opisując takie sytuacje:

„Mam nieregularne miesiączki i przez problemy z owulacją nie mogę zajść w ciążę. Lekarz od 8 miesięcy zapisuje mi jedynie kwas foliowy. Czy powinnam zmienić lekarza?”

Nie mogę zajść w ciążę od 6 lat. Mój lekarz twierdzi, że nie ma pomysłów na leczenie mnie a o męża nigdy nie zapytał. Na pytanie innych „staraczek” w komentarzach o wyniki badań AMH i FSH, kobieta odpowiedziała, że takich badań nikt jej nie zlecał. To zmień lekarza – natychmiast – poradziły koleżanki.

Zobacz też: 12 badań, które musisz zrobić zanim zajdziesz w ciążę

Leczenie niepłodności to dziedzina medycyny, która rozwija się bardzo szybko – trzeba stale śledzić najnowsze odkrycia, poznawać nowoczesne metody leczenia, aby być na bieżąco. Tymczasem niektórzy ginekolodzy proponują „leczenie niepłodności”, nie mając najnowszej wiedzy i stosując przestarzałe terapie. Warto szukać wśród specjalistów zaangażowanych w zdobywanie i propagowanie wiedzy o tej dziedzinie medycyny, biorących udział w naukowych sympozjach i konferencjach na ten temat. Dobrym pomysłem jest również szukanie wśród lekarzy tych, zrzeszonych w Polskim Towarzystwie Ginekologicznym lub w Polskim Towarzystwie Medycyny Rozrodu.

Zobacz także: Jak wybrać klinikę leczenia niepłodności

Leczenie niepłodności – czasem warto zmienić lekarza, ale i  uzyskać drugą opinię

– Czasem możemy mieć wyraźne sygnały, że leczenie nie przebiega tak, jak powinno, gdy na przykład lekarz nie zleca podstawowych badań, albo poleca 8 podejście do inseminacji – mówi Marta Górna, przewodnicząca zarządu Stowarzyszenia „Nasz Bocian”. – Ale jako pacjenci, ufamy lekarzom i nie wiemy, kiedy ich działanie jest wystarczające, dlatego zawsze warto mieć opinię innego specjalisty. Szczególnie, jeśli diagnostyka i leczenie trwa już jakiś czas, dlatego warto udać się do innego lekarza, który będzie miał świeże spojrzenie na sprawę.

Zdaniem przedstawicielki Stowarzyszenia Nasz Bocian warto również korzystać z forum dotyczących leczenia niepłodności, gdzie bez kosztów można uzyskać opinie innego lekarza.
– Opracowaliśmy też w tym celu pacjenckie standardy w leczeniu niepłodności – dodaje Marta Górna. – Warto się z nimi zapoznać, by znać swoje prawa w odniesienie do tego, czy lekarz prowadzący czy klinika leczenia niepłodności zachowuje albo odbiega od tych standardów.

Pacjenckie standardy leczenia niepłodności dostępne tutaj

POLECAMY:

7 specjalistów u których znajdziesz pomoc w leczeniu niepłodności

Aneta Grinberg-Iwańska

Absolwentka dziennikarstwa i politologii. Pasjonatka technik video. Redaktor prowadząca serwis.