Przejdź do treści

In vitro? Nie mieliśmy wyboru

Za nami 8 lat rządów Platformy Obywatelskiej. Od nas zależą ewentualne kolejne cztery. Na tę okoliczność przepytaliśmy posłankę Magdalenę Kochan na tematy, które nas interesują najbardziej – polityka prorodzinna, in vitro, adopcja i związki partnerskie.

Dlaczego państwo powinno finansować in vitro?

CHaBeR News

Jesteś dla nas ważna!

Chcemy być z Tobą w kontakcie, zapisz się do newslettera, aby otrzymywać wartościowe informacje.

Przygotujemy dla Ciebie coś ciekawego i możesz być pewna, że nie zasypiemy Cię mailami.

Magdalena Kochan, Platforma Obywatelska: Po pierwsze dlatego, że nikt nie powinien być bezczynny wobec cierpienia tych, którym w cierpieniu można ulżyć. Jeśli osiągnięcia medycyny umożliwiają ludziom posiadanie potomstwa pomimo bezpłodności, to tę szansę należy uczynić realną. Państwo ma ułatwiać, a nie utrudniać  życie obywatelom.

Czy obecna ustawa o leczeniu niepłodności jest dobrą ustawą?

Mieliśmy do wyboru – albo uchwalić ustawę w obecnym kształcie, albo nie uchwalać jej wcale. Jestem przekonana, że podjęliśmy dobrą decyzję, choć wiem także, że doprecyzowania wymagają – np. limit wieku, do którego ten zabieg powinno się stosować i umożliwienie samotnym kobietom rodzenia dzieci poprzez metodę In vitro. I jeśli problem wieku – to czyste przeoczenie legislacyjne, to prawo samotnych kobiet było mocno dyskutowane. Mam w tej sprawie jednoznaczne zdanie.

Samotne mamy świetnie wychowują dzieci niezależnie od przyczyn samotności i niezależnie od sposobu zajścia w ciążę. Nie powinny być pozbawione możliwości, które daje ustawa.

Dlaczego ustawa o związkach partnerskich kolejny rok nie została dopuszczona do obrad sejmu?

Ustawa o związkach partnerskich to kolejny przykład różnicy poglądów w parlamencie i matematyki sejmowej. Brak było większości dla jej uchwalenia. Żałuję. Konstytucyjna ochrona rodziny to jedno a ułatwienia prawne dla tych, którzy nie zawierają małżeństw to drugie. Powtórzę – państwo winno ułatwiać, a nie utrudniać życie swoim obywatelom.

W wywiadzie z nami Tomasz Sommer, rzecznik partii KORWIN komentując rodziny zastępcze powiedział „lepszy jest wzorzec domów dziecka – są zinstytucjonalizowane, a mechanizm funkcjonowania jest sprawdzony przez setki lat”? Czy model rodzin zastępczych się faktycznie się nie sprawdza?

Model rodzin zastępczych sprawdza się znakomicie. Dzieci wychowywane w instytucjach po usamodzielnieniu w  przeważającej  większości  trafiają pod skrzydła pomocy społecznej, dzieci wychowywane w rodzinach zastępczych świetnie funkcjonują w dorosłym życiu.  To temat na osobny wywiad.

Pan Tomasz Sommer zapewne  nigdy nie był w domu małego dziecka – nie widział prawdziwego dramatu, tęsknoty za miłością i nieprawdopodobnej samotności dzieci z bidula. Instytucja  nawet najlepiej prowadzona nie zastąpi domu.

Czy surogacja w Polsce powinna być legalna? Jeśli tak to na jakich zasadach?

Nie uchylam się od odpowiedzi na to pytanie, ale nie mam w tej sprawie sprecyzowanego poglądu. Nie wiem. Zapewne każdy z przypadków surogacji winno się rozpatrywać indywidualnie.

Przedsiębiorcze kobiety do tej pory nie pogodziły się ustawą zasiłkową. Czy to nie jest ustawa, która godzi w uczciwe kobiety prowadzące własną działalność gospodarczą?

Panie prowadzące działalność gospodarczą, podobnie jak panie będące pracobiorcami otrzymują świadczenie proporcjonalnie do opłacanych składek na ubezpieczenie rentowo-emerytalne. Ustawa „zasiłkowa” przyznała  KAŻDEJ  kobiecie (także studentkom, rolniczkom, bezrobotnym)  prawo do zasiłku w kwocie  nie mniejszej niż 1000 zł w okresie 12 miesięcy po urodzeniu dziecka. Jeśli odprowadzone składki do tej kwoty (1000 zł) nie uprawniają, dokładamy różnicę, jeśli przewyższają – młoda mama otrzymuje je w wypracowanej wysokości.

Polki chętniej rodzą za granicą niż w Polsce, dlaczego?

Opinia na ten temat nie jest jednoznaczna. To powielana, ale nie potwierdzona stosownymi badaniami opinia.

Jaka jest odpowiedź PO na niż demograficzny? Przewidujecie jakieś bonifikaty dla rodzin?

Niż demograficzny to wyzwanie dla rządzących w całej Europie nie tylko w Polsce.

Dotychczas prowadzona polityka prorodzinna przyniosła następujące rozwiązania:

  • roczny urlop rodzicielski po urodzeniu dziecka, w tym dwa tygodnie urlopu ojcowskiego z wypłacanym w tym czasie świadczeniem nie niższym niż 1000 zł przysługującym każdej mamie;
  • 3-letni urlop wychowawczy, w którym państwo odprowadza składki emerytalno-rentowe tak, aby okres ten wliczany był do stażu emerytalnego;
  • ulgi podatkowe na każde dziecko w rodzinie (jeśli wysokość podatków jest niższą niż przysługująca ulga fiskus wypłaca podatnikowi różnicę);
  • 5000 miejsc w żłobkach dofinansowanych z budżetu państwa, możliwość tworzenia klubików dziecięcych i możliwość zatrudnienia niani, za którą państwo odprowadza składki na ZUS;
  • objęcie dzieci opieką przedszkolną (2007 – 16 902 przedszkoli, w 2014 – 21 661) wraz z ustaleniem opłaty za każdą godzinę dodatkową (rytmika, języki, zajęcia plastyczne itp.) w kwocie 1 zł;
  • bezpłatne podręczniki dla klas 1,2 szkoły podstawowej i 1 klasy gimnazjum – docelowo w 2017 roku wszystkie dzieci otrzymają bezpłatne podręczniki;
  • Kart a Dużej Rodziny – dzięki której rodziny z 3 i więcej dzieci korzystają z ulg komunikacyjnych, zniżek w zakupach w ponad 5000 podmiotów handlowych (żywność, odzież, zabawki itp.);
  • dożywianie dzieci w szkołach.
To wszystko w okresie kryzysu gospodarczego i zaciskania pasa w finansach publicznych.

Najważniejsze z planowanych zmian to reforma podatków. Państwo przejmie na siebie odprowadzanie składek na ZUS i NFZ. Podatek od 10%, a nie jak dzisiaj 18%, liczony będzie w zależności od dochodu liczonych w oparciu o ilość osób w rodzinie. Rodzina z 2 dzieci, w której pracuje jedno z rodziców zyska co najmniej 5000 zł w skali roku.
 
Magda Dubrawska

Chcemy Być Rodzicami

Jedyny magazyn poradnikowy dla starających się o dziecko. Starania naturalne, inseminacja, in vitro, adopcja.

Zmiana procedur dotyczących poronień w opolskich szpitalach

zmiana procedur dotyczących poronień
fot. Pixabay

Kobiety po poronieniach jak również ich rodziny zostaną otoczeni specjalną opieką. Zmiana procedur dotyczących poronień będzie dotyczyć 11 oddziałów ginekologiczno-położniczych na Opolszczyźnie.

CHaBeR News

http://www.chcemybycrodzicami.pl/wp/wp-content/uploads/2016/07/pop-up-foto.jpg

Jesteś dla nas ważna!

Chcemy być z Tobą w kontakcie, zapisz się do newslettera, aby otrzymywać wartościowe informacje.

Przygotujemy dla Ciebie coś ciekawego i możesz być pewna, że nie zasypiemy Cię mailami.

W październiku media rozpisywały się o dramacie kobiet, które po poronieniu same musiały znaleźć laboratorium, które wykona badania genetyczne płodu. Następnie rodzina przygotowywała przesyłkę i wzywała kuriera.

Badanie takie jest konieczne w celu uzyskania zaświadczeń z ZUS i zorganizowania pogrzebu. Za badania musi zapłacić rodzina. Takie procedury obowiązują w wielu miejscach w Polsce i dotyczą ciąż utraconych przed 10. tygodniem.

Zobacz także: Pochówek płodu po poronieniu – szykują się zmiany przepisów!

Zmiana procedur dotyczących poronień

Po krytyce ze strony mediów i ekspertów, wojewoda opolska Violetta Porowska powołała specjalną komisję, która razem z dyrektorem wydziału polityki społecznej i zdrowia Mieczysławem Wojtaszkiem zaprosiła do współpracy konsultantów wojewódzkich w ochronie zdrowia.

Po dwóch miesiącach pracy specjaliści stworzyli listę praktyk, z której będzie korzystał personel medyczny wszystkich szpitali w województwie opolskim. Oprócz opieki nad kobietami po poronieniu, personel zatroszczy się też o pacjentki, u których istnieje duże prawdopodobieństwo utraty ciąży lub wad genetycznych u dziecka.

W opolskich porodówkach lekarze, pielęgniarki i położne przejdą szkolenia z zakresu komunikacji z pacjentką. Warsztaty odbyły się już w Centrum Ginekologii, Położnictwa i Neonatologii w Opolu.

Zobacz także: Pogrzeb po poronieniu. Zobacz, jakie dokumenty musisz złożyć?

Prawdo do godnego pochówku

Innym pomysłem na poprawę komfortu psychicznego pacjentki i jej rodziny jest możliwość godnego pochówku nienarodzonego dziecka, o co wnioskuje ks. Jerzy Dzierżanowski, dyrektor Diecezjalnej Fundacji Ochrony Życia.

Dotychczas szpital zabezpieczał płód w plastikowym, przezroczystym pojemniku, co jeszcze bardziej potęgowało traumę kobiety i jej bliskich. Ks. Dzierżanowski chciałby, aby rodzina miała możliwość zabezpieczenia nienarodzonego dziecka w trumience.

– Oczywiście w sytuacji, w której [rodzina – red.] uzna taką formę za właściwą – tłumaczy. – Sam sposób dostarczenia materiału do badań powinien zostać uzgodniony między szpitalem, rodziną i placówką, w której takie badanie zostanie wykonane – dodaje diecezjalny duszpasterz rodzin.

Tu kupisz najnowszy magazyn Chcemy Być Rodzicami

Źródło: Gazeta Wyborcza

Anna Wencławska

Absolwentka Uniwersytetu Warszawskiego. Dziennikarka, pasjonatka kultur i języków orientalnych.

Inteligentne narzędzia, które pomogą ci zajść w ciążę

Aplikacje mobilne do badania cyklu
Fot.: Pixabay.com

A gdyby tak stworzyć algorytm, który przeanalizuje milion kobiecych cykli miesiączkowych i zestawi je z naszymi parametrami, by pomóc nam przewidzieć termin owulacji i… płeć dziecka? Choć brzmi to jak science-fiction, takie funkcjonalności oferują dostępne na rynku urządzenia do monitorowania płodności.

CHaBeR News

http://www.chcemybycrodzicami.pl/wp/wp-content/uploads/2016/07/pop-up-foto.jpg

Jesteś dla nas ważna!

Chcemy być z Tobą w kontakcie, zapisz się do newslettera, aby otrzymywać wartościowe informacje.

Przygotujemy dla Ciebie coś ciekawego i możesz być pewna, że nie zasypiemy Cię mailami.

Trudności z poczęciem dziecka dotyczą dziś już co piątej pary. U kobiet najczęstszym symptomem, który wskazuje na niepłodność, są nieregularne cykle owulacyjne. Rosnąca skala problemu sprawia, że coraz większym zainteresowaniem cieszą się nowoczesne narzędzia do prognozowania owulacji i monitorowania organizmu przyszłej mamy.

Komputer cyklu, który prognozuje owulację

Jednym z urządzeń, którymi można wesprzeć się podczas starań o dziecko, jest Baby-Comp. Ten niewielkich rozmiarów komputer cyklu miesiączkowego wyposażono w wielofunkcyjne narzędzia diagnostyczne. Jak zapewniają producenci, urządzenie nie tylko potrafi precyzyjnie wskazywać owulację (również z wyprzedzeniem), ale też oferuje rozbudowane analizy cyklu, informuje o ewentualnej ciąży, wyznacza datę porodu, a nawet prognozuje płeć dziecka.

Choć brzmi to skomplikowanie, Baby-Comp jest bardzo prosty w obsłudze. Wystarczy codziennie tuż po przebudzeniu dokonywać pomiaru temperatury, umieszczając pod językiem sensor połączony z urządzeniem. Komputer zapisze pomiary w wewnętrznej pamięci i – posiłkując się rozbudowaną bazą danych o cyklach kobiet z całego świata – przygotuje nam szczegółowe wyliczenia dotyczące dni płodnych.

Plaster, który zbada twój cykl

Jeszcze prostszym, w dodatku polskim rozwiązaniem, które już wkrótce trafi na rynek, jest Cycle – mały sensor w formie plastra zsynchronizowany z aplikacją mobilną za pomocą modułu Bluetooth.

Niewielkich rozmiarów urządzenie oferuje duże możliwości: monitoruje parametry organizmu (m.in. temperaturę, rytm serca i bioimpedancję) i na ich podstawie oblicza, kiedy wystąpią dni płodne. Aby rozpocząć to wygodne badanie cyklu, wystarczy przyczepić inteligentny plasterek na noc pod pachą. Wyniki pomiarów będą czekały na nas rano na ekranie telefonu.

Co ciekawe, Cycle to nie tylko sensor powiązany z aplikacją mobilną. To także usługa, której użytkowniczki otrzymają spersonalizowane porady ekspertów.

Więcej informacji o projekcie można znaleźć na stronie programu Digital Imagination Challenge, promującego innowacje, które odpowiadają na współczesne wyzwania społeczne.

Przeczytaj również: 5 faktów o testach owulacyjnych – sprawdź, co mówi lekarz!

Natalia Łyczko

Absolwentka filologii polskiej na Uniwersytecie Warszawskim. Redaktorka i korektorka – z zawodu i pasji. Miłośniczka kawy, kotów i podróży.

Mutacja genu MTHFR a ciąża

test do wczesnego wykrywania raka jajnika
fot. Pixabay

MTHFR to enzym, który pełni niezwykle odpowiedzialną funkcję w procesie zapładniania i utrzymania ciąży.  Jego mutacje mogą mieć wpływ na niepłodność i poronienia. Na szczęście jest coraz więcej metod, które pozwalają na kontrolowanie tego arcyważnego enzymu.

CHaBeR News

http://www.chcemybycrodzicami.pl/wp/wp-content/uploads/2016/07/pop-up-foto.jpg

Jesteś dla nas ważna!

Chcemy być z Tobą w kontakcie, zapisz się do newslettera, aby otrzymywać wartościowe informacje.

Przygotujemy dla Ciebie coś ciekawego i możesz być pewna, że nie zasypiemy Cię mailami.

MTHFR to skrót od pełnej nazwy enzymu (metyleno-tetra-hydro-foliowa-reduktoza), który zarządza gospodarką folianową i reakcją przetwarzania aminokwasu homocysteiny w inny aminokwas – metioninę. Udział w regulacji gospodarki folianowej polega na właściwym przetwarzaniu i wchłanianiu kwasu foliowego z przewodu pokarmowego, natomiast reakcja przetwarzania homocysteiny w metioninę chroni organizm przed zakrzepicą. Kwas foliowy zapobiega rozwojowi wad cewy nerwowej płodu. Jego niedobór odbija się niekorzystnie na stabilności materiału genetycznego dziecka. Dzieci kobiet, którym w czasie ciąży brakowało kwasu foliowego, rodzą się częściej z bezmózgowiem lub rozszczepem kręgosłupa.

Kwas foliowy przyjmowany w czasie ciąży zmniejsza ryzyko pojawienia się tych wad nawet o 70%. Podobnie dzieje się, jeżeli kwas foliowy przyjmuje się co najmniej trzy miesiące przed zapłodnieniem.

Znaczenie homocysteiny

Jak wspomniano, MTHFR uczestniczy też w reakcji przetwarzania homocysteiny w metioninę. Homocysteina jest czynnikiem ryzyka zakrzepicy. Jej gromadzenie się we krwi może, ale nie musi prowadzić do zaburzeń krzepnięcia krwi, których rezultatem jest pojawienie się zmian zakrzepowych w mikrokrążeniu śluzówki macicy, co uniemożliwia zajście w ciążę, lub w mikrokrążeniu łożyska, co przejawia się niedotlenieniem i niedożywieniem płodu, który obumiera we wczesnym okresie ciąży. Tym niekorzystnym skutkom sprzyja dołączanie się do zwiększonego poziomu homocysteiny także innych czynników ryzyka zakrzepicy, a jest ich co najmniej 30, m.in. niedobór antytrombiny, białka c, białka s, zespół antyfosfolipidowy, wzrost miana przeciwciał przeciwjądrowych.

Mutacje MTHFR

Gen kodujący MTHFR jest podatny na dwie mutacje. Częsta jest C677T. Mutacja ta zakłóca pracę MTHFR w zakresie przetwarzania folianów w organizmie, jak również prawidłową hemostazę. W konsekwencji opisane wyżej mechanizmy prowadzą do niepłodności lub poronienia. Nosicielką mutacji MTHFR jest niemal co druga Polka. Mutacja nie pogarsza jakości życia i gdyby nie zlecone badania, nie wiedzielibyśmy, że jesteśmy jej nosicielami. Jednak planując ciążę lub szukając przyczyn niepowodzeń w prokreacji, warto zbadać MTHFR i w razie wykrycia mutacji poddać się profilaktyce folianowej przez podawanie zmetylowanego kwasu foliowego, gdyż zwykły kwas foliowy nie może być przez organizm przetworzony i wykorzystany. Zmetylowany kwas foliowy nie uszkadza DNA płodu i dlatego jest wskazany w profilaktyce zaburzeń rozwoju cewy nerwowej.

Drugie ogniwo patomechanizmu zaburzeń prokreacji, mianowicie nadkrzepliwość krwi wynikająca z niesprawności genu MTHFR, można zniwelować przez zastosowanie heparyn drobnocząsteczkowych. Ten sposób obrony płodu i/lub ułatwienia zajścia w ciążę jest trochę kłopotliwy, bo trzeba podawać heparynę drobnocząsteczkową podskórnie, ale jak nas uczy własne doświadczenie, jest skuteczny w wysokim odsetku.

Rozpoznanie i badania

Obecnie, kiedy technika laboratoryjna badania mutacji MTHFR została dobrze opanowana, postawienie rozpoznania nie jest trudne. Jeśli sytuacja kobiety wymaga profilaktyki oddziaływania czynników ryzyka zakrzepicy, można ją prowadzić w warunkach domowych, kontrolując raz na 3 tygodnie parametry krzepnięcia krwi (APTT, D-dimery, fibrynogen, liczba płytek krwi). Zwykle nie jest wymagana zmiana dawki leków. Heparyna drobnocząsteczkowa nie wpływa na płód, gdyż nie przechodzi przez łożysko, nie ma też skutków ubocznych u matki.
Badając MTHFR, zwykle w tym samym zestawie badań wykonujemy badania mutacji genu protrombinyG20210A i czynnika V Leiden. Są to czynniki ryzyka zakrzepicy o większej sile oddziaływania niż MTHFR i ich stwierdzenie wymaga bezzwłocznego zastosowania profilaktyki przeciwzakrzepowej rozciągniętej na cały okres ciąży, polegającej na badaniu raz na 3 tygodnie liczby płytek krwi, APTT, D-dimerów i fibrynogenu.

Nie znamy jeszcze wszystkich czynników ryzyka wpływających na niepowodzenia prokreacji, ale badania mutacji przytoczonych genów znacząco zmieniły liczbę niepowodzeń zarówno w zajściu w ciążę, jak i utrzymaniu ciąż do terminu porodu.

Autorzy tekstu: dr n. med. Wiktor Jarosz, ginekolog-położnik, właściciel Centrum, oraz
dr nauk med. Leszek Czerchawski – immunolog

POLECAMY: Kwas foliowy przed i po ciąży

materiał prasowy

Materiały prasowe to teksty przesyłane podmioty zewnętrzne do publikacji w różnych mediach, informują o wydarzeniach, osiągnięciach, bywają zaproszeniami na spotkania.

6 rzeczy, których nie wiesz o kobietach zmagających się z niepłodnością

Smutna kobieta
Fot. fotolia

Dzięki temu, że kobiety coraz otwarciej dzielą się ważnymi, choć intymnymi sprawami, również niepłodność powoli zadomawia się w społecznej świadomości. A że jest to doświadczenie trudne, czasami skrajnie, nie trzeba chyba nikogo przekonywać. Równie trudnym doświadczeniem jest leczenie.

CHaBeR News

http://www.chcemybycrodzicami.pl/wp/wp-content/uploads/2016/07/pop-up-foto.jpg

Jesteś dla nas ważna!

Chcemy być z Tobą w kontakcie, zapisz się do newslettera, aby otrzymywać wartościowe informacje.

Przygotujemy dla Ciebie coś ciekawego i możesz być pewna, że nie zasypiemy Cię mailami.

Jakie są kobiety z niepłodnością i jak sobie radzą z tym trudnym doświadczeniem?

Oto kilka mniej znanych faktów  (nie do końca poważnie, bo i na niepłodność czasem trzeba spojrzeć z przymrużeniem oka).

Są mistrzyniami mistyfikacji i białych kłamstw

Wytrawne oszustki, znawczynie kłamstwa. Bo ileż razy można unikać odpowiedzi na to samo pytanie: To kiedy dzieci? I po odpowiadać? Komu? Zamiast więc rozpłakać się, bo przecież robi się wszystko, co w ludzkiej mocy, żeby zostać rodzicem, a dzieci nadal nie ma, można sięgnąć po łagodne oszustwo: Chcemy najpierw kupić mieszkanie./ Chcielibyśmy zwiedzić trochę świata, zanim zakopiemy się w pieluchach./ Lubimy spać do południa./ Nasz pies nie zaakceptowałby konkurencji.

Wszystko wydaje się być lepsze niż bolesna szczerość. Jeśli kobieta nie chce ujawnić, że się leczy lub na jakim etapie leczenia jest, musi sięgnąć po jakąś formę dezinformacji. Nie mogę wziąć udziału w firmowej imprezie, ponieważ muszę zająć się chorą ciocią/ Wyjeżdżam./Złapałam okropne przeziębienie.

Jeśli nie chcesz, żeby wszyscy wokół znali szczegóły Twojego cyklu miesięcznego albo parametry nasienia Twojego męża, będziesz mówić nieprawdę.

Świetnie znają statystyki

Pomiędzy bajki można włożyć teorie, że kobiety niepłodne są niezorientowane w swojej sytuacji, zdane na los i łaskę personelu medycznego albo losu. Nie jest też tak, że zaprzeczają faktom i karmią się fantazjami. Każdy, kto potrafi czytać, może bez trudności dotrzeć do statystyk dotyczących leczenia niepłodności. Wiedza ta jest szczególnie ważna dla osób, które z własnej kieszeni płacą za bardzo drogie procedury medyczne. Osoby decydujące się rozpocząć leczenie niepłodności zwykle wiedzą, że mają około 20% szans na sukces, jeśli podejdą do IVF. Jeśli zdecydują się na IUI, jeszcze mniej. A mimo to decydują się. Nie dlatego, że matematyka i niepłodność nieszczególnie się lubią, ale dlatego, że tylko tą drogą mogą zostać rodzicami. Wolą więc 20% szans niż zero. Nie ma więc powodu,  by im współczuć czy je edukować.

Nie stronią od wiedzy na temat reprodukcji

Czasami można wręcz odnieść wrażenie, że kobiety zmagające się z niepłodnością to chodzące encyklopedie zdrowia. Obudzone w środku nocy potrafią opisać przebieg cyklu miesięcznego, objawy owulacji czy implantacji, mają zapisany numer telefonu do najlepszego lekarza i akupunkturzystki.

Nie zawsze są racjonalne

Dlatego nawet jeśli wiedzą, że nie ma solidnych dowodów na szkodliwość glutenu na proces zapłodnienia, odmawiają go sobie. Nie piją alkoholu w drugiej fazie cyklu, bo przecież mogą być w ciąży (nawet jeśli sześćset razy słyszały, że tylko in vitro pomoże). Biorą witaminy i suplementy, poddają się zabiegom akupunktury, biorezonansowi, robią testy na nietolerancje pokarmowe, choć wiedzą, że to nie pomoże. Ale daje nadzieję. Pomaga poczuć, że jednak coś się robi, nie czeka bezczynnie. Że ma się jakąś kontrolę nad swoim życiem i ciałem. I to jest ważne i potrzebne.

Uwielbiają rozmawiać o nieudanym in vitro

Ale tylko czasem. I tylko z niektórymi osobami. Niekoniecznie jest to temat do omówienia z koleżankami w pracy podczas półgodzinnej przerwy obiadowej. Nie koniecznie jest to też temat, który trzeba z kimś omówić w tramwaju. Ale z osobą bliską, wrażliwą lub taką, która sama przeszła tę drogę- tak. To bardzo ważne, żeby mieć kogoś takiego podczas zbyt długich starań o dziecko. Po to, żeby powiedzieć, jak podle się czujemy albo po raz milion pięćdziesiąty omówić poziom hormonów, albo w środku nocy zapytać, czy ból brzucha po transferze oznacza porażkę. Żeby usłyszeć, że to normalne, że się boimy albo żebyśmy się wzięły w garść. Cokolwiek jest pomocne.

Są silniejsze niż się może wydawać

Wiemy z licznych badań, rozmów z pacjentami i obserwacji, że niepłodność bywa najpoważniejszym kryzysem w dorosłym życiu. Doświadczeniem, które wysadza w powietrze poczucie własnej wartości, sprawstwa, kontroli, skutkuje poczuciem wstydu, nieadekwatności i samotności. Nie wiadomo, jak się ten kryzys zakończy. Nie ma pewności, że dzieci się pojawią. Ale kryzysy i zmiany to również rozwój. Niepłodność może więc być rozwojowa. Zmusza do zatrzymania, przeformułowania, a pokonanie piętrzących się trudności może wzmacniać poczucie, że jednak ma się w sobie wiele siły i odwagi.

Katarzyna Mirecka

psycholożka i psychoterapeutka, absolwentka Uniwersytetu Nottingham. Ukończyła 4-letnie całościowe szkolenie psychoterapeutyczne w Instytucie Analizy Rasztów. Pracuje z osobami dorosłymi, dziećmi i młodzieżą, indywidualnie oraz grupowo. Od 2015 roku związana z magazynem Chcemy Być Rodzicami