Przejdź do treści

Gluten – czy na pewno wróg publiczny nr 1?

W mediach co jakiś czas przetacza się dyskusja na ten temat, powstają setki blogów kulinarnych dotyczących takiej kuchni, a w pismach lifestylowych przekonują, że dzięki temu wszyscy będziemy zdrowsi. Czy tak jest na pewno – o prawdach i mitach związanych z glutenem mówi mgr Małgorzata Desmond*, dietetyk i specjalista medycyny żywienia z CM Gamma.

Organizm człowieka może reagować na gluten lub/i pszenicę na 3 sposoby: alergią na pszenicę, celiakią oraz nieceliakalną nadwrażliwością na gluten (NNG). Uważa się, że alergia na pszenicę występuje bardzo rzadko (dokładnych statystyk jednak brak). Jest to reakcja na białko pszenicy generowana przez p-ciała IgE i wiąże się z objawami podobnymi do innych alergii pokarmowych (pokrzywka, puchnięcie języka, objawy astmatyczne, wymioty, katar, itd). Celiakia jest formą nadreaktywności na gluten generowaną przez p-ciała IgG, IgA. Jest to choroba autoimmunologiczna, która skutkuje zniszczeniem kosmków jelitowych oraz stanem zapalnym jelita. Jej objawy mogą dotyczyć wszystkich organów człowieka, nie tylko układu pokarmowego. Zwiększa ryzyko osteoporozy, autoimmunologicznego zapalenia tarczycy, niedoborów pokarmowych, innych chorób autoimmunologicznych, zaburzeń neurologicznych, niepłodności, itd. Z szacunków Polskiego Stowarzyszenia Osób z Celiakią i na Diecie Bezglutenowej wynika, że cierpi na nią w Polsce nawet 380 000 osób (1% populacji)1. Takim osobom pozostaje jedynie restrykcyjna dieta do końca życia. Niestety obecnie gluten to nie tylko pieczywo, makaron czy ciasta. Znajduje się on również z wielu artykułach spożywczych, które na pierwszy rzut oka nie mają z nim nic wspólnego, takich jak: wędliny, niektóre konserwy, niektóre jogurty, serki, śmietany (zagęszczacze na bazie skrobi pszennej), gotowe sosy, a nawet alkohole (zawierające słód lub na bazie pszenicy).

CHaBeR News

Jesteś dla nas ważna!

Chcemy być z Tobą w kontakcie, zapisz się do newslettera, aby otrzymywać wartościowe informacje.

Przygotujemy dla Ciebie coś ciekawego i możesz być pewna, że nie zasypiemy Cię mailami.

Od wielu lat gastroenterolodzy obserwowali pacjentów, którzy wykazywali podobne objawy do pacjentów z celiakią, włączając w to poprawę stanu zdrowia po wykluczeniu glutenu z diety, jednak klasyczne zniszczenie kosmków jelitowych u tych pacjentów nie występowało. Takich pacjentów było zacznie więcej niż osób chorych na celiakię (szacuje się, że jest to ok. 7 -10% społeczeństwa). Dlatego też już w latach 80-tych XX wieku zaczęto dyskutować na temat nieceliakalnej nadwrażliwości na gluten.

Przełomowe badania

W 2011 roku grupa naukowców z Monash University w Melbourne opublikowała badanie z podwójnie ślepą próbą (zarówno uczestnicy, jak i osoby bezpośrednio ich badające nie wiedzieli czy otrzymują oni dietę z glutenem czy bez), w którym stwierdzono, że gluten powoduje objawy ze strony układu pokarmowego u osób z zespołem jelita drażliwego (ZJD) i wykluczoną celiakią. Było to ważne badanie z punktu widzenia uznania nieceliakalnej nadwrażliwości na gluten (NNG) za „prawdziwą” chorobę, co nieoficjalnie miało miejsce w 2013 roku, kiedy światło dzienne ujrzała praca na ten temat autorstwa wielu wiodących gastroenterologów. W tym samym roku zostało opublikowane kolejne badanie badaczy z Monash University, w którym stwierdzili, że to nie sam gluten wywołuje objawy ze strony układu pokarmowego u osób z NNG i ZJD, ale zawarte w zbożach węglowodany fermentowalne. Mimo, iż potencjalne wykazanie braku wpływu glutenu TYLKO na układ pokarmowy nie może samo w sobie stanowić dowodu na to, że NNG nie istnieje, wyniki tego badania zostały niestety w ten sposób zinterpretowane i nagłośnione przez media. Do jakości badania jednak istnieje wiele obiektywnych zastrzeżeń:

1. 37% potencjalnych uczestników badania miało podwyższone miano przeciwciał przeciw gliadynie (AGA), części składowej glutenu, w klasie IgA i na tej podstawie zostali oni z niego wykluczeni. Autorzy zdecydowali się na ten zabieg, ponieważ podwyższone AGA IgA może występować w celiakii. Mimo iż teoretycznie wszyscy potencjalni uczestnicy mieli wykluczoną tą chorobę, badacze chcieli mieć pewność co do braku chorych na celiakię w grupie badanej. Jednocześnie takie wyniki badań mogą być obecne u osób z NNG, co oznacza, że w ten sposób mogli zostać wykluczeni uczestnicy, którzy w rzeczywistości cierpieli na NNG.

2. Z badania wyłączono również wszystkich potencjalnych uczestników, u których stwierdzono obecność genów HLA DQ2 lub DQ8 (predysponujących do celiakii). 30-40% chorych na NNG ma jeden z tych genów, tak więc ponownie z dużym prawdopodobieństwem została na tej podstawie wykluczona kolejna pula osób faktycznie chorych na NNG.

3. Objawy specyficzne dla glutenu obserwowano jedynie wśród 8% uczestników, co sugeruje, że w badanej grupie pacjentów było stosunkowo mało przypadków NNG.

Moda na gluten

Moda na dietę bezglutenową sprawiła, że coraz więcej osób zaczęło go unikać, wierząc, że białko zawarte w ziarnach zbóż takich jak pszenica, żyto, orkisz czy jęczmień, jest niekorzystne dla każdego człowieka. Naukowcy z Monash University w 2014 roku opublikowali charakterystykę osób stosujących na własną rękę dietę bezglutenową, i ocenili, że wśród nich jedynie ? to chorzy na NNG. Publikacja została podchwycona przez media do „udowadniania” braku istnienia NNG (w Polsce niedawno, z kilkumiesięcznym opóźnieniem względem daty publikacji i mediów zachodnich).

Jak to jest z tym glutenem?

Przekonujących dowodów dostarczają pozostałe badania z podwójnie ślepą próbą, w których gluten lub placebo podawano uczestnikom w postaci kapsułki. W najnowszym tego typu badaniu z udziałem osób z podejrzeniem NNG stwierdzono nasilenie pod wpływem glutenu występowania zróżnicowanych objawów. We wcześniejszym – notabene również autorstwa Monash University – zaobserwowano wzbudzanie odczuć depresyjnych przez gluten u osób z NNG.

Jak objawia się NNG?
W bardzo szeroko zakrojonym badaniu we Włoszech, w którym brało udział 38  centrów medycznych (w tym 27 gastroenterologicznych, 5 medycyny wewnętrznej, 4 pediatrycznych, oraz 2 alergologicznych) z udziałem ok 500 pacjentów wykazano występowanie następujących objawów:
– ogólne złe samopoczucie (=brak poczucia zdrowia),
– przewlekłe zmęczenie,
– bóle głowy,
– podenerwowanie i napady lękowe,
– uczucie mętności umysłu,
– drętwienie kończyn,
– bóle mięśni i stawów,
– zmiany skórne,
– spadek masy ciała,
– niedokrwistość z niedoboru żelaza,
– zapalenie skóry,
– astma,
– depresja,
– nieżyt nosa.
Wśród innych objawów zaobserwowanych przez badaczy znalazły się m.in. osteoporoza czy glutenowa ataksja (zaburzenia równowagi i koordynacji).
Nieceliakalna nadwrażliwość na gluten istnieje! Może dotyczyć nawet 7 do 10 razy więcej ludzi niż celiakia. Szum medialny dowodzący, że jest inaczej, jest niesprawiedliwy względem chorych. Jednak masowe unikanie glutenu jako „trucizny” przez wszystkich ludzi, jest nieuzasadnione. Pamiętajmy również, że wiele z dostępnych na sklepowych półkach bezglutenowych produktów spożywczych to produkty wysokoprzetworzone, które niekoniecznie mają korzystne działanie na nasze zdrowie. A w całym bezglutenowym szaleństwie trzeba pamiętać, że przy jakichkolwiek podejrzeniach o jego szkodliwości dla naszego organizmu, najważniejsze jest wykluczenie celiakii – i to powinien być zawsze pierwszy krok w drodze ku lepszemu zdrowiu.

Newseria

Chcemy Być Rodzicami

Jedyny magazyn poradnikowy dla starających się o dziecko. Starania naturalne, inseminacja, in vitro, adopcja.

2 grudnia zapraszamy na warsztat: „Co z naszą relacją? O bliskości, wspólnych dążeniach i seksie w trakcie leczenia niepłodności”

warsztaty dla par niepłodnych w przychodni nOvum
fot. Pixabay

Przychodnia Lekarska nOvum i dr n. med. Joanna Kot – psychoterapeuta zapraszają na warsztaty: „Co z naszą relacją? O bliskości, wspólnych dążeniach i seksie w trakcie leczenia niepłodności.”

CHaBeR News

http://www.chcemybycrodzicami.pl/wp/wp-content/uploads/2016/07/pop-up-foto.jpg

Jesteś dla nas ważna!

Chcemy być z Tobą w kontakcie, zapisz się do newslettera, aby otrzymywać wartościowe informacje.

Przygotujemy dla Ciebie coś ciekawego i możesz być pewna, że nie zasypiemy Cię mailami.

2 grudnia o godz. 10.00, zapraszamy do nOvum wszystkie pary będące w trakcie diagnostyki i leczenia niepłodności, które chciałyby wiedzieć więcej o tym, jak w wymagającym dla relacji czasie zadbać o jej jakość.

Spotkanie adresowane jest do par, które, mimo wyzwań związanych w leczeniem, chciałyby być wrażliwe na emocjonalne potrzeby partnera lub partnerki, zjednoczyć się we wspólnym dążeniu do rodzicielstwa i dowiedzieć się, jak realizując plan leczenia, zadbać o związek.

W trakcie leczenia niepłodności relacja partnerska mierzy się z wyzwaniami, które dotyczą jej jakości. Mogą pojawić się różnice w przeżywaniu niepłodności, napięcia i konflikty, a nawet dystans czy izolacja.

Leczenie niepłodności a intymna sfera życia

Partnerzy  niepokoją się, że dzieje się miedzy nimi coś, co oddala ich od siebie. Jest to jeden z naturalnych procesów radzenia sobie z niepłodnością prowadzący zazwyczaj do głębszego zrozumienia, nowego rodzaju bliskości i zespolenia relacji na nowym poziomie.

Z uwagi na to, że leczenie niepłodności dotyka bardzo intymnych aspektów relacji dwojga ludzi i wymaga podporządkowania mu różnych płaszczyzn życia, łącznie z seksualną, tu również mogą pojawić się wyzwania – tzw. „seks na godziny”, wewnętrzna presja „sukcesu” i poczucie zredukowania tej więziotwórczej sfery relacji do zadaniowej czynności.

Redukcja seksu do zadania to pułapka, w którą często wpadają pary starające się o dziecko. Warto dowiedzieć się, jak z niej wyjść, aby na nowo cieszyć się bliskością.

 Warsztat oparty będzie o następujące zagadnienia:

  • Różnice w przeżywaniu niepłodności u kobiet i mężczyzn i wyzwania dla relacji, które z tego wynikają.
  • Jak w trudnościach pomóc rozwijać się relacji i budować autentyczną bliskość, pomimo różnic i konfliktów.
  • Jak realizując plan leczenia zachować to, co jest najintymniejsze między partnerami i cieszyć się bliskością seksualną.

Prosimy o zapisy telefoniczne 22.566 80 00 lub mailowe: rejestracja@novum.com.pl

Dysponujemy ograniczoną liczbą miejsc (grupa do 16 osób). Warsztaty są finansowane przez Przychodnię Lekarską nOvum i odbywają się w Przychodni nOvum, ul. Bociania 13, przewidywany czas zakończenia spotkania: godzina 15-ta.

Zapraszamy!

materiał prasowy

Materiały prasowe to teksty przesyłane podmioty zewnętrzne do publikacji w różnych mediach, informują o wydarzeniach, osiągnięciach, bywają zaproszeniami na spotkania.

Seks a in vitro. Co mówią badania?

seks w czasie in vitro
fot. Pixabay

Nadal powszechne jest przekonanie, że seks w czasie in vitro nie jest wskazany i często zaleca się wstrzymanie od stosunku przez 48 godzin do 2 tygodni po transferze. Jednak jak podkreślają specjaliści, nie ma żadnych naukowych dowodów na to, że seks może zaszkodzić. Wręcz przeciwnie!

CHaBeR News

http://www.chcemybycrodzicami.pl/wp/wp-content/uploads/2016/07/pop-up-foto.jpg

Jesteś dla nas ważna!

Chcemy być z Tobą w kontakcie, zapisz się do newslettera, aby otrzymywać wartościowe informacje.

Przygotujemy dla Ciebie coś ciekawego i możesz być pewna, że nie zasypiemy Cię mailami.

Zdarza się, że w okresie leczenia pary rezygnują z bliskości fizycznej. Wynika to z przekonania, że ewentualne infekcje, jak również skurcze macicy wywołane orgazmami mogą mieć negatywny wpływ na zarodek.

Wyjątkiem są pacjentki, które wcześniej zostały poddane stymulacji jajników. Skurcze mogą powodować u nich dyskomfort związany z bolesnością powiększonych jajników, dlatego warto dopytać za każdym razem lekarza prowadzącego o zalecenia dotyczące dalszych etapów leczenia.

Zobacz także: Tatuaże i piercing przed lub po transferze? Sprawdź, co na to lekarz!

Co mówi nauka?

Jak podkreśla dr Hana Visova, nie ma naukowego dowodu na potwierdzenie tezy mówiącej o tym, że seks zmniejsza szanse na powodzenie in vitro. Co więcej, w tym trudnym okresie współżycie jest niezwykle ważne dla związku.

– Wokół zagadnienia in vitro i seksu nadal pozostaje wiele tematów tabu – zauważa Visova. – Łatwo znaleźć przecież fora internetowe poświęcone tej tematyce. Często można tam wyczytać sprzeczne porady, które wprowadzają tylko zamieszanie – dodaje.

– Jeżeli podchodzisz do sprawy rozsądnie, zarodek nie zostanie uszkodzony, a seks nie wpłynie negatywnie na szanse powodzenia implantacji – zaznacza specjalistka.

Zobacz także: Sport i in vitro – czy przed i po transferze zarodków można ćwiczyć?

Seks przed i po transferze wręcz wskazany

W 2009 roku na łamach „Journal of Fertility” opublikowano rezultaty badań z udziałem 390 kobiet, które były w tracie procedury in vitro. Wyniki pokazały, że nie było znaczącej różnicy w skuteczności zapłodnienia in vitro wśród pacjentek, które współżyły w ciągu 12 godzin po transferze zarodka, a tymi, które wstrzymały się od zbliżenia.

Wcześniejsze badania udowodniły natomiast, że seks w okresie implantacyjnym zwiększa wręcz szanse na zajście w ciążę.

Na Uniwersytecie Adelaide w Australii przeprowadzono badania, podczas których monitorowano proces transferu ponad tysiąca zarodków. Połowa kobiet biorących udział w testach współżyła przed i po transferze, a druga połowa wstrzymało się od stosunku.

Prowadzący badania Kelron Tremellen zauważył 50 proc. poprawę w liczbie zagnieżdżonych zarodków u kobiet, które uprawiały seks w okresie transferu. Część z tych pacjentek zachodziła również w ciąże mnogie.

Tu kupisz najnowszy magazyn Chcemy Być Rodzicami

Źródło: Daily Mail

Anna Wencławska

Absolwentka Uniwersytetu Warszawskiego. Dziennikarka, pasjonatka kultur i języków orientalnych.

Jak PCOS wpływa na stan wiedzy o zdrowiu i poczucie własnej skuteczności?

PCOS a stan wiedzy o zdrowiu
fot. Pixabay

Czy przekonania, poczucie własnej skuteczności i wiedza na temat zdrowia są takie same wśród kobiet chorujących na PCOS i innych pań? Takie pytania zadali sobie ostatnio amerykańscy naukowcy. Zobacz, do jakich doszli wniosków

CHaBeR News

http://www.chcemybycrodzicami.pl/wp/wp-content/uploads/2016/07/pop-up-foto.jpg

Jesteś dla nas ważna!

Chcemy być z Tobą w kontakcie, zapisz się do newslettera, aby otrzymywać wartościowe informacje.

Przygotujemy dla Ciebie coś ciekawego i możesz być pewna, że nie zasypiemy Cię mailami.

Naukowcy z Division of Nutritional Sciences w Nowym Jorku do swojego badania zaprosili 475 kobiet z USA pomiędzy 28. a 54. rokiem życia. Ochotniczki podzielono następnie na dwie grupy: kontrolną oraz grupę, w której znalazły się kobiety z zespołem policystycznych jajników.

Zobacz także: Sprawdź, co o diagnozie PCOS mówi dietetyczka

PCOS a stan wiedzy o zdrowiu

W toku badań eksperci doszli do wniosku, że większość kobiet z PCOS (96 proc.) posiada podstawową wiedzę na temat żywienia (96 proc.), ale ma błędne przekonania na temat kryteriów diagnostycznych dla PCOS (ok. 86 proc).

W porównaniu z grupą kontrolą, panie z PCOS często łączyły swoje schorzenie z większą podatnością na inne choroby, zwiększonym przyrostem masy ciała oraz z gorszym radzeniem sobie ze skutkami chorób.

Zobacz także: Ryzyko zaburzeń psychicznych przy PCOS

PCOS i problemy z wagą

Panie z PCOS rzadziej też odczuwały korzyści zdrowotne płynące z przyrostu masy ciała. Niemal połowa członków tej grupy (47 proc.) próbowała podążać za zaleceniami żywieniowymi rekomendowanymi przez rząd. Pomiędzy dwoma grupami nie odnotowano natomiast różnicy w poczuciu własnej skuteczności w odniesieniu do zachowań żywieniowych.

Naukowcy doszli do wniosku, że kobiety z PCOS czują się bardziej narażone na negatywne skutki zdrowotne. Dla pań z PCOS zdrowy tryb życia miał też mniejszy wpływ na zachowanie prawidłowej wagi ciała, niż u grupy kontrolnej.

Badania zostały opublikowane na łamach Human Reproduction w listopadzie 2017 roku.

Tu kupisz najnowszy magazyn Chcemy Być Rodzicami

Źródło: Oxford Academic

Weronika Tylicka

dziennikarka, związana od początku z magazynem Chcemy Być Rodzicami

Jak wygląda cesarskie cięcie? Zobacz film!

Jak wygląda cesarskie cięcie?
fot. Pixabay

Cesarskie cięcie staje się coraz powszechniejszą metodą rozwiązania ciąży. W niektórych krajach aż 40 proc. porodów kończy się cesarskim cięciem. Jak to wygląda?

CHaBeR News

http://www.chcemybycrodzicami.pl/wp/wp-content/uploads/2016/07/pop-up-foto.jpg

Jesteś dla nas ważna!

Chcemy być z Tobą w kontakcie, zapisz się do newslettera, aby otrzymywać wartościowe informacje.

Przygotujemy dla Ciebie coś ciekawego i możesz być pewna, że nie zasypiemy Cię mailami.

Cesarskie cięcie to operacja chirurgiczna, polegająca na rozcięciu powłok brzusznych oraz macicy i wyjęciu dziecka. Tego typu operację wykonuje się, gdy poród siłami natury nie jest możliwy.

Jakie są wskazania do przeprowadzenia cesarskiego cięcia?

Wskazaniami do przeprowadzenia cesarskiego cięcia jest między innymi nieprawidłowe ułożenie dziecka w drogach rodnych, brak postępu porodu naturalnego czy zaburzenia tętna płodu w trakcie porodu, choroby neurologiczne, okulistyczne lub kardiologiczne u matki.

Pomimo braku wskazań medycznych coraz więcej kobiet decyduje się na rozwiązanie ciąży tą drogą. Należy jednak pamiętać, że nie jest to obojętny dla zdrowia zabieg, a obarczona dużym ryzykiem operacja chirurgiczna i powinna być wykonywana tylko w przypadku zagrożenia zdrowia lub życia matki i dziecka. WHO wskazuje, że odsetek ciąż rozwiązywanych przez cięcie cesarskie w żadnym kraju nie powinien przekraczać 15 proc.

Zobacz także: Sesja porodowa – czy warto to rozważyć, jak się do niej przygotować i jak wygląda na zdjęciach

Jak wygląda cesarskie cięcie?

  • Przygotowanie do cesarskiego cięcia polega na powstrzymaniu się od jedzenia na minimum sześć godzin przed planowaną operacją.
  • Pacjentkę podłącza się pod KTG, mierzy się ciśnienie, temperaturę, goli owłosienie łonowe i zakłada wenflon.
  • Kolejnym etapem jest znieczulenie. Może to być znieczulenie zewnątrzoponowe lub podpajęczynówkowe. Jeżeli cesarskie cięcie wykonuje się w trybie ostrym, najczęściej stosuje się znieczulenie ogólne, czyli narkozę. Znieczulenie przewodowe podaje się przez cewnik do przestrzeni między oponami pokrywającymi rdzeń kręgowy.
  • Następnie pacjentce zakłada się cewnik odprowadzający mocz w czasie operacji.
  • Lekarz wykonuje chirurgiczne otwarcie powłok i macicy poprzez 10-centymetrowe poziome nacięcie i wydobywa płód.
  • Po porodzie nacięcie zostaje zszyte. Operacja trwa ok. 45 minut.

Zobacz krótki filmik ukazujący, jak wygląda cesarskie cięcie.

Tu kupisz najnowszy magazyn Chcemy Być Rodzicami

Źródło: Chcemy Być Rodzicami, Poradnik Zdrowie, Instagram – @fertilugo

Anna Wencławska

Absolwentka Uniwersytetu Warszawskiego. Dziennikarka, pasjonatka kultur i języków orientalnych.