Przejdź do treści

Edukacja seksualna jest potrzebna

99.jpg

Z inicjatywy prof. Zbigniewa Izdebskiego, w ramach Ogólnopolskich Debat o Zdrowiu Seksualnym dziś i jutro (29, 30 listopada) na Uniwersytecie Warszawskim odbyła się Międzynarodowa Konferencja Naukowa: „Edukacja seksualna – stan – uwarunkowania – dobre praktyki”.

Podczas dwóch dni obrad poruszanych będzie wiele interesujących tematów z dziedziny seksualności człowieka. Jakie konsekwencje indywidualne i społeczne ma przedwczesne, opóźnione i odraczane wkraczanie w dorosłość? Czy holistyczna edukacja seksualna w Polsce to fikcja czy rzeczywistość? Jakie są biologiczne podstawy ryzykownych zachowań seksualnych? Zachowania seksualne osób uzależnionych od substancji psychoaktywnych. Elementy macierzyństwa w edukacji seksualnej. Edukacja seksualna na tle współczesnej koncepcji zdrowia

Wkrótce na stronie ukaże się więcej materiałów na ten temat.

Na początek przedstawiamy relację z briefingu, podczas którego specjaliści z Polski, Niemiec i USA mówili o ryzykownych zachowaniach młodzieży i potrzebie edukacji seksualnej.

Spotkanie rozpoczął prof. Zbigniew Izdebski, kierownik Podyplomowych Studiów Wychowania Seksualnego Uniwersytetu Warszawskiego. Zwrócił uwagę na to, że jako społeczeństwo nie chcemy dostrzegać zmian w obyczajowości: z badań wynika, że inicjacja seksualna dziewcząt coraz częściej zdarza się wcześniej niż u chłopców. Pozytywne jest to, że aż 88 proc. Polaków opowiada się za edukacją seksualną w szkołach, jednak – jak podkreślił seksuolog – to rodzina powinna być pierwszym miejscem, w którym dziecko jest edukowane w tym kierunku. W innym przypadku jesteśmy narażeni na to, że dzieci będą szukać informacji na ten temat w internecie. Kiedy więc należy zacząć edukację seksualną u młodego człowieka? „Są wytyczne różnych organizacji, w tym UNESCO, jakie informacje przekazywać dzieciom na poszczególnym etapie ich rozwoju, poczynając od przedszkola aż do końca nauczania. Wszystkie jednak podkreślają, że to rodzina odgrywa najważniejszą rolę” – mówił prof. William L. Yarber z Instytutu Kinsey’a do Badań nad Seksem, Płcią i Reprodukcją Uniwersytetu Indiana w Bloomington (USA). Zdaniem prof. Izdebskiego edukacja powinna wyprzedzać pewne zjawiska. „Problem polega jednak na tym, że nie zdajemy sobie sprawy z tego, jaki jest świat dziecka” – podsumował tę część debat polski seksuolog.

Pornografia robi wiele szkody

Linus Dietz z Niemieckiego Towarzystwa Wychowania Płciowego (DGG) zauważył, że znajdujemy się w niełatwym położeniu: choć jest wiele badań o seksualności, w kwestii wychowania rodzice i szkoła najczęściej są bezradni. „Kłopot w tym, że dzieci mają ciągły dostęp do internetu, same szkoły uczą – w dobrej wierze – jak z niego korzystać. To jednak obosieczna broń: jeśli dzieci serfują po necie, automatycznie wchodzą na strony zawierające treści pornograficzne, nie wszędzie pada pytanie o wiek. A pornografia dostępna w internecie stała się tak rażąca, że rodzice starają się przed nią bronić swoje dzieci. Na pomoc wzywają szkołę. Od niej oczekują wiedzy, jak sobie z tym radzić. Ale to nie takie proste”. Terapeuci ostrzegają jednak, że pornografia ma ogromny wpływ na życie seksualne nastolatków. Raportują o coraz większej liczbie schorzeń na tym podłożu.

Jaki model wybrać?

Prof. William L. Yarber z Instytutu Kinseya do Badań nad Seksem, Płcią i Reprodukcją mówił przede wszystkim o edukacji seksualnej w USA. Jego zdaniem podstawą tego, jak będziemy edukować, jest to, jak zdefiniujemy nastolatki. „Niektórzy uważają, że to nie są istoty seksualne, więc nie potrzebują wiedzy na ten temat, zdaniem innych te informacje mogą im zaszkodzić. Tak czy inaczej to dorośli decydują o tym, czego mają uczyć się młode osoby, a część dorosłych – trzeba to przyznać – ma strach przed wiedzą” – mówił prof. William L. Yarber. W USA trwa obecnie konflikt o to, czy wybrać model edukacji opierającej się na abstynencji, czy też wiedzy wszechstronnej, mówiący o pewnych rzeczach wprost. Amerykański naukowiec w swoim wykładzie pokazał, jaki jest wpływ tych dwóch różnych modeli oraz ruchów religijnych na edukację seksualną młodzieży.

Jest zapotrzebowanie na wiedzę

Warto przypomnieć, że Polska była pierwszym krajem na świecie, który już na przełomie lat 50. i 60. prowadził edukację seksualną za pośrednictwem telewizji. „W trakcie programu »Nauka o człowieku« cztery audycje były poświęcone dojrzewaniu, macierzyństwu i tym podobnej tematyce. Okazało się, że wiele szkół korzystało z tego programu” – wspomina dziś prof. Jaczewski, twórca Podyplomowych Studiów Wychowania Seksualnego Uniwersytetu Warszawskiego. Do założenia szkoły popchnęła go likwidacja przedmiotu przysposobienia do życia w rodzinie, sprawiło to bowiem, że edukacja seksualna w szkołach została praktycznie zaniechana. „Wtedy podjąłem decyzję, by na UW zrobić zajęcia podyplomowe z edukacji seksualnej. Okazało się, że zapotrzebowanie było ogromne, nie byliśmy w stanie przyjąć wszystkich, stąd decyzja o dodatkowym studium na AWF w Warszawie i Krakowie”. Absolwenci tych kierunków pracują w szkołach z młodzieżą, jednak wciąż edukacja seksualna w polskich szkołach pozostawia wiele do życzenia.

Jolanta Drzewakowska, Joanna Rawik

Joanna Rawik

Brulion zabaw w podróży

brulion_stopka2
Brulion, który zawsze trzeba mieć ze sobą!

Śmiało można powiedzieć, że Brulion zabaw stał się już rzeczą kultową.

Tym razem prezentujemy zeszyt, który świetnie sprawdzi się w podróży. Godziny nudnej jazdy miną nie wiadomo kiedy. Dlatego Brulion zabaw w podróży powinien się znaleźć w każdej walizce i plecaku!

W Brulionie znajdziesz gry i zabawy na udane podróżowanie. Zamiast smętnie patrzeć w okno albo liczyć czerwone samochody, zaproś pasażerów do wspólnej zabawy.

Niech czas w podróży już się nie dłuży!

BRULIONY ZABAW to zeszyty kultowych gier i zabaw dla każdego!

Dzieci znajdą w nich mnóstwo pomysłów na zabawy w domu, na świeżym powietrzu czy podczas wakacyjnych podróży, a dorośli mogą odbyć sentymentalną podróż do czasów swojego dzieciństwa. W książkach znajdują się m.in. zasady oraz szablony potrzebne do wielu ponadczasowych gier i zabaw.

Przekonaj się, jak niewiele potrzeba, żeby dobrze się bawić!

materiał prasowy

Materiały prasowe to teksty przesyłane podmioty zewnętrzne do publikacji w różnych mediach, informują o wydarzeniach, osiągnięciach, bywają zaproszeniami na spotkania.

Poznań – trzy kliniki zrealizują miejski program in vitro. Start już w lipcu!

in vitro Poznań

Miejskie programy in vitro są alternatywą dla braku państwowych rozwiązań związanych z tą właśnie metodą walki z niepłodnością. Jednym z miast, którego mieszkańcy mogą liczyć na wsparcie, jest Poznań. Ogłoszono, że trzy kliniki dostały kontrakt na realizację programu.

Poznań czas-start!

Program miejski ma mieć swój początek w połowie lipca 2017 roku i ma pomóc 367 parom. Konkurs na jego realizację wygrały trzy kliniki – wszystkie, które były zgłoszone, spełniły wymagania formalne. Wyniki ma jeszcze zaakceptować rada miasta, co nastąpić ma pod koniec czerwca bieżącego roku.

Niemal 40 proc. kontraktu zrealizować ma InviMed. Po 30 proc. wykonają Kliniczny szpital przy Polnej i prywatny ośrodek Ivita.Realizatorzy – szpital kliniczny przy Polnej w Poznaniu, który wcześniej leczył w ramach rządowego in vitro, InviMed oraz Ivita deklarują, że będą leczyć zgodnie z najnowszymi standardami, w tym wytycznymi Polskiego Towarzystwa Medycyny Rozrodu i Embriologii” – słowa Magdaleny Pietrusik-Adamskiej, szefowej Wydziału Zdrowia i Spraw Społecznych w poznańskim Urzędzie Miasta, cytuje lokalna „Wyborcza”.

O programie, który pojawił się w stolicy Wielkopolski, informowaliśmy na naszym portalu już na początku tego roku. Ma on obowiązywać w latach 2017-2020, a na jego realizację zarezerwowano w budżecie miasta 1,9 mln złotych. „Wsparcie sięgać ma 5 tys. zł, a każda para dopłatę może dostać maksymalnie do trzech prób in vitro” – pisaliśmy.

Co ważne, zapisy do programu poprzedzi odpowiednia kampania informacyjna.

Źródło:poznan.wyborcza.pl

Katarzyna Miłkowska

Dziennikarka, absolwentka UW. Obecnie studiuje psychologię kliniczną na Uniwersytecie SWPS oraz Gender Studies na UW.

„Zmagania z niepłodnością potrafią być wyczerpujące i wstrętne” – 5 sposobów, jak zachować optymizm podczas starań

jak zachować optymizm podczas starań

Radzenie sobie z niepłodnością to często huśtawka emocji – raz pojawia się nadzieja i przypływ nowej energii do walki, za chwilę rozpacz, żal, złość. Każda emocja jest jednak ważna i na każdą powinniśmy znaleźć w sobie przestrzeń. Warto jednak nie dawać się pochłonąć tym najtrudniejszym stanom.

Aela Mass opisuje swoje zmagania z niepłodnością. Ponad trzy lata starań, niezliczone cykle IVF, dwa poronienia i wiele porażek. W niektórych jej wypowiedziach zdają się przeważać związane z tym negatywne stany, które wiążą się wręcz z depresją, o czym pisze na „babble.com”. Pomimo wszystko kobieta postanowiła jednak podzielić się swoimi sposobami na zachowanie optymizmu, co podczas walki z niepłodnością wcale nie jest takie proste.

1. Wyjdź z domu

Idź na spacer, przejdź się po górach, zrób cokolwiek związanego z naturą. W świeżym powietrzu faktycznie jest coś, co oczyszcza głowę i pomaga złapać odpowiednią perspektywę. Zmagania z niepłodnością potrafią być wyczerpujące i wstrętne, a wtedy łatwo jest zapomnieć o otaczającym nas pięknie. Wyjdź, by w tym pięknie po prostu być.

2. Rozmawiaj

Aela słusznie zauważa, że nie wie, jak można z problemem niepłodności radzić sobie w pojedynkę. Ona szczerze przyznaje, że nie byłaby w stanie tego zrobić. Ważne jest mieć kogoś, kto nas wysłucha i wesprze. Jeśli nie czujesz, że byłby to ktoś z twojego otoczenia, może warto byłoby porozmawiać z terapeutą? To także nie jest łatwa relacja, ale może bardzo wiele wnieść do naszego życia i pomóc nie tylko w kryzysach, ale też trudach codzienności.

Zachęcamy pacjentów, żeby byli szczerzy, przekonujemy ich, że trafili w bezpieczne miejsce, w którym będą mogli bez ryzyka, że zostaną ocenieni, wyjawić to, co ich najbardziej boli. Nie zawsze można się otworzyć. Jest to zrozumiałe; zaufanie buduje się z czasem. Zaufanie do kogoś, komu ma się powierzyć swoje tajemnice, ale też do siebie, że wytrzyma się emocje, które muszą się pojawić” – pisała w naszym portalu terapeutka Katarzyna Mirecka.

3. Szalej w kuchni

Eksperymentuj z nowymi przepisami. Odkrywaj nowe smaki. Nie utknij w rutynie. Tworzenie czegoś nowego sprawia cuda dla twojej psychiki i – przynajmniej dla mnie – pomaga odbudować pewność siebie, którą zburzyła niepłodność.

4. Spędzaj czas z przyjaciółmi

Bardzo ważna jest nie tylko szczera rozmowa, ale przede wszystkim czas spędzany z innymi ludźmi. „Zadzwoń do przyjaciół. Idźcie na kręgle. Idźcie na wspinaczkę. Posiedźcie w parku. Pozwól im ze sobą być” – pisze Aela. Nie sposób się z tym nie zgodzić. Obecność ludzi pomaga złapać inną perspektywę. Pozwala zauważyć, że świat wciąż toczy się dookoła i może być bardzo piękny. Co więcej, przyjaciele chcą w tym pięknie być właśnie z nami. Warto to docenić i korzystać!

5. Pisz

Nie musisz od razu dzielić się ze światem swoimi przeżyciami. Jeśli nie chcesz by na temat niepłodności ktokolwiek z tobą rozmawiał – pisz. Papier przyjmie wszystko, zniesie każde nasze emocje. Smutek, ból, złość, poczucie winy, lęk, samotność. W końcu bardzo trudno jest to wszystko w sobie nosić. Pisanie pozwala wyrzucić z siebie najtrudniejsze słowa. Trzymanie ich w sobie spowoduje tylko narastanie negatywnych stanów, a to wcale nie pomoże w walce o szczęście. Pamiętnik, dziennik emocji, listy do siebie, partnera, przyjaciółki – nawet jeśli niewysłane, potrafią zdziałać cuda.

Znajdź w sobie pozytywną przestrzeń. Nie widzisz jej? Na szczęście mimo wszystko możesz ją w sobie sama stworzyć – tak ważne jest dbanie o siebie!

 

Źródło: „babble.com”

Katarzyna Miłkowska

Dziennikarka, absolwentka UW. Obecnie studiuje psychologię kliniczną na Uniwersytecie SWPS oraz Gender Studies na UW.

Mindfulness receptą na „baby blues” i depresję poporodową – dlaczego warto być tu i teraz?

minfulness

Coraz więcej mówi się o mindfulness, jako znakomitej metodzie redukcji stresu. Odpowiednie treningi i warsztaty pomagają skupić się na byciu tu i teraz, na oderwaniu się od codziennego mętliku w głowie i znalezieniu balansu. Tego typu praktyki mogą być szczególnie korzystne dla kobiet w ciąży. Pomagają uniknąć popularnego „baby blues”.

Spokój nas uratuje!

Eksperci podkreślają, że nie chodzi tylko o wspomniany tu „baby blues”, ale nawet o depresję poporodową. Mindfulness pomaga bowiem zmniejszyć napięcie i lęk przed pojawieniem się dziecka. Ma także zmniejszać ryzyko konieczności porodu poprzez cesarskie cięcie.

Kobiety, które w czasie ciąży uczestniczyły w tego typu zajęciach, zgłaszały mniej objawów związanych z zaburzeniami nastroju po urodzeniu dziecka. Okazuje się też, że potrafią one otoczyć maluchy lepszą opieką. Kierowniczka badań Dr Larissa Duncan z University of Wisconsin-Madison uważa, że prezentowane tu wyniki badań można przełożyć także na funkcjonowanie mężczyzn. Uważność pozwala rodzicom lepiej radzić sobie między innymi z płaczem dziecka, co czytamy w „Daily Mail”.

Wdech-wydech

Badane kobiety brały udział w zajęciach, które koncentrowały się wokół technik oddechowych, medytacji i jogi. Uczone były skupiania się na chwili obecnej. Jest to niezwykle istotne, bowiem stres związany z pojawieniem się dziecka może być naprawdę ogromny. Według niektórych danych depresja poporodowa dotyka nawet jedną na siedem matek. Warto więc zadbać o siebie wcześniej.

Historię swoich zmagań z zaburzeniami nastroju i macierzyństwem pokazał światu między innymi Kathy DiVincenzo, o której pisaliśmy w naszym portalu. Zdjęcie jej codzienności, które zaprezentowała w sieci, daje silny sygnał, że nic nie jest czarno-białe. Smutek potrafi przykryć nawet szczęście bycia matką  >>KLIK<<

Źródło: „Daily Mail”

Katarzyna Miłkowska

Dziennikarka, absolwentka UW. Obecnie studiuje psychologię kliniczną na Uniwersytecie SWPS oraz Gender Studies na UW.