Przejdź do treści

Do smutnych mam dzieci nie przychodzą? Czyli o psychicznych uwarunkowaniach niepłodności

253.jpg

Ile razy, gdy próbujemy bez skutku zajść w ciążę, słyszymy od przyjaciółek, mam, babć, a nawet samych lekarzy: „Musisz zwolnić, wypocząć, wyluzować, dać sobie czas”. Zwykle myślimy wtedy, że jest to niemożliwe, bo przecież musimy zrobić wszytko, by dziecko się pojawiło. Angażujemy się emocjonalnie, jakby to miało nam pomóc. A jak jest naprawdę?

Emocje jakie przeżywamy mają wpływ na funkcjonowanie naszego organizmu. Oddziałowują na sferę zachowania, ale także na procesy fizjologiczne zachodzące w naszym ciele. To co się w nim dzieje ma wpływ na nasza psychikę. A psychika, przez to, że jesteśmy jednością, wpływa na some. Dlatego też emocje, szczególne te negatywne, są nie bez znaczenia, jeśli chodzi o powodzenie zapłodnienia. Tak więc krążąca opinia, że „Do smutnych mam dzieci nie przychodzą” jest jak najbardziej prawdziwa. Na dodatek ma ona silną podbudowę naukową.

Badając niepłodność uwarunkowaną psychogennie jeden z psychologów- F. van Balen – wyróżnił cztery modele wyjaśniające przyczyny niepłodności. Najwcześniej pojawił się model, w którym założono, że wyłączną przyczyną niepłodności są problemy lub mechanizmy psychiczne. Przyczynami tymi tłumaczono głównie niepłodność kobiecą. Na podstawie dalszych badań F. van Balen doszedł do wniosku jednak, że psychicznymi uwarunkowaniami można tłumaczyć jedynie przypadki, kiedy nie znaleziono przyczyn biologicznych braku potomstwa. Jako główny czynnik wskazywano stres, który wpływa na poziom hormonów i hamuje owulacje. W wyniku kolejnych badań, opracował model tzw. model psychologicznych następstw niepłodności.  Odwrócił  w nim zależność przyczynowo-skutkową, twierdząc, że procesy psychiczne nie są powodem lecz następstwem niepłodności. Niepłodność tłumaczył jedynie przyczynami biologicznymi, a sama diagnoza i leczenie skutkuje problemami psychicznymi takimi jak depresja, obniżone poczucie własnej wartości, niepokój, zakłócenia aktywności seksualnej, agresja. Opracowując ostatni, najnowszy swój model – model cykliczny- F. van Balen zgromadził szeroką wiedzę na temat biologicznych uwarunkować trudności z poczęciem dziecka. Według najnowszych założeń F. van Balena niepłodność jest wynikiem oddziaływania czynników biologicznych , jednak pojawienie się problemów z płodnością pociąga wspomniane już wyżej następstwa psychiczne. Stres, który jest skutkiem diagnozy i leczenia wpływa z kolei na poziom prolaktyny, a ta modyfikuje szanse na zajście w ciążę. Procesy psychiczne jakie zachodzą w kobiecie po rozpoznaniu niepłodności są jednocześnie czynnikiem modyfikującym procesy fizjologiczne. Podobnie jest u mężczyzn. Panowie, którzy mają adaptacyjne strategie radzenia sobie ze stresem wynikającym z diagnozy  mają lepsze parametry nasienia.

Mając na uwadze badania F. van Balena i innych naukowców, nie można nie doceniać roli czynników psychicznych w zwiększaniu lub zmniejszaniu szans na zapłodnienie. Badania pokazują, że negatywne emocje i stres wpływają nie tylko na zmniejszenie szans zapłodnienia naturalnego, ale także zapłodnienia pozaustrojowego.  

Magda Augustyniak, Twoja Grupa

Chcemy Być Rodzicami

Jedyny magazyn poradnikowy dla starających się o dziecko. Starania naturalne, inseminacja, in vitro, adopcja.

Jedynie 6 na 10 dzieci tworzy silną więź emocjonalną z rodzicami

260.jpg

W badaniu przeprowadzonym na 14 000 amerykańskich dzieci, u 40% z nich stwierdzono brak silnych więzi emocjonalnych z rodzicami, czyli czegoś, co przez psychologów jest nazywane bezpiecznym stylem przywiązania.

Według niedawno opublikowanego raportu, bezpieczny styl przywiązania w dzieciństwie jest niezwykle istotny dla osiągnięcia sukcesu w dorosłym życiu. Dzieci pozbawione silnej więzi emocjonalnej z rodzicami częściej wykazują problemy z nauką i zachowaniem.

Na podstawie raportu, opublikowanego przez Instytut Sutton Trust (placówka, która wydała ponad 140 prac naukowych w dziedzinie edukacji i mobilności społecznej), naukowcy z uniwersytetów Princeton, Columbia, London School of Economics and Political Science oraz Uniwersytetu w Brystolu stwierdzili, że dzieci w wieku do trzech lat, które nie stworzyły silnej więzi z żadnym z rodziców, jako dorośli częściej zachowują się agresywnie, buntowniczo i nadpobudliwie. Owe więzi powstają, gdy rodzic reaguje na płacz dziecka np. podniesieniem go z łóżeczka, noszeniem na rękach czy uspokajaniem. 

Jak twierdzi Sophie Moullin, doktorantka z Princeton: „Kiedy rodzice nastawią się na zaspokajanie potrzeb dziecka i stanowią dla niego niezawodne źródło komfortu i bezpieczeństwa, dziecko uczy się zarządzania swoimi uczuciami i zachowaniem”.

Analiza

Raport napisany przez Sophie Moulin, Jane Waldfogel z Uniwersytetu Columbia oraz Elizabeth Washbrook z Uniwersytetu w Bristolu wykorzystuje dane zebrane wcześniej przez Early Childhood Longitudinal Study, a wykonane na próbie reprezentatywnej 14 000 amerykańskich dzieci urodzonych w 2001 roku. Badaczki dokonały również przeglądu ponad 100 badań naukowych.

Ich analiza wykazała, że ok. 60% bezpiecznie przywiązuje się do rodziców. Dzieje się tak za sprawą prostych działań, takich jak: czułe trzymanie dziecka, przytulanie oraz reagowanie na jego potrzeby. Takie zachowania rodzica wspierają społeczny i emocjonalny rozwój dzieci, co z kolei zachęca je do coraz odważniejszego eksplorowania otoczenia. Dodatkowo, wychowywane w biedzie, radzą sobie lepiej oraz są bardziej odporne na zmiany w stabilności rodziny, stres oraz depresję.

Pozostałe 40% dzieci nie tworzy bliskich więzi emocjonalnych z rodzicami, przez co są bardziej narażone m.in. na to, że w komunikacji będą używać uboższego języka oraz, że będą się zachowywać gorzej w porównaniu do dzieci przywiązanych bezpiecznie. Efekty braku więzi emocjonalnych towarzyszą im przez całe dzieciństwo. Te dzieci częściej opuszczają lub kończą szkołę bez chęci do dalszej nauki, pracy czy rozwoju.

Większość dzieci, które przez pierwsze cztery lata swojego życia dorastające w biedzie, są otoczone słabą opieką rodzicielską bez więzi emocjonalnych, prawdopodobnie nie ukończy szkoły.

Wśród tych 40% dzieci przywiązanych inaczej niż bezpiecznie, 25% będzie unikało rodziców, gdy będą zdenerwowani, gdyż są przyzwyczajeni, że nie reaguje się na ich potrzeby, natomiast 15% będzie stawiało opór, ponieważ rodzice powodują u nich niepokój.

„Ten raport podkreśla ważną rolę, jaką odgrywa silna więź emocjonalna w przygotowaniu dziecka do pójścia do szkoły oraz w podniesieniu jego szans na satysfakcjonujące życie. Należy wspierać rodziców w budowaniu odpowiedniego stylu przywiązania z ich pociechami.” – mówi Conor Ryan, dyrektor ds badań w Sutton Trust.

Naukowcy twierdzą również, że wielu rodziców (w tym rodzice z klasy średniej) potrzebuje większego wsparcia w celu zapewnienia prawidłowego wychowania, w tym urlopu rodzinnego, wizyt domowych i wsparcia finansowego.

 

Źródło: http://www.medicalnewstoday.com/

Marlena Jaszczak

absolwentka SWPS, kobieta o wielu talentach.

Białko w wersji wegańskiej

256.jpg

Większość ludzi zakłada, że mięso oraz produkty mięsnego pochodzenia są najlepszym źródłem białka. A co jeśli akurat nie masz ochoty na krwawy stek? Sprawdź, jakie niemięsne produkty pomogą Ci dostarczyć Twojemu organizmowi odpowiednią ilość białka.

  1. Fasola

Na puszkę czarnej fasoli przypada jedynie 110 kalorii, 1 g (!) tłuszczu i 7 g białka. Leah Kaufman, dietetyk, proponuje, by na talerzu łączyć fasolę z ryżem lub kukurydzą. Takie połączenie stanowi źródło wartościowych dla naszego organizmu aminokwasów.

  1. Komosa ryżowa (quinoa)

Surowa komosa zawiera 170 kalorii, 2,5 g tłuszczu i 7 g białka. Co więcej, jej nasiona jako jedyne zawierają wszystkie najważniejsze dla organizmu człowieka aminokwasy. Dietetycy tłumaczą, że podczas, gdy inne ziarna i nasiona wymagają łączenia z inną żywnością, by stać się idealnym źródłem białka, quinoa sama zawiera niezbędne składniki odżywcze, które odnaleźlibyśmy w mięsie.

  1. Tofu

Połowa opakowania tofu, czyli twarożku sojowego, ma w sobie 94 kalorie, 5 g tłuszczu oraz 10 g białka. Tofu jest dostępne w wielu rodzajach, dzięki czemu można je przyrządzać na dużo sposobów.

  1. Tempeh

Jest to sfermentowany produkt wytwarzany z nasion soi. Połowa opakowania zawiera 160 kalorii i aż 15 g białka, jednakże jednocześnie zawiera ok. 9 g tłuszczu.

  1. Orzechy

Orzechy stanowią bogate źródło składników odżywczych, białka i błonnika. Mimo tego, że mają w sobie sporo kalorii, warto wiedzieć, że umiarkowane ich spożycie… odchudza. Większość z nich zawiera kwas omega-9, który wspiera przemianę materii.

 

Źródło: http://www.mensfitness.com/

Marlena Jaszczak

absolwentka SWPS, kobieta o wielu talentach.