Przejdź do treści

Dałam życie, umieram z głodu

Na śniadanie dwie kromki białego chleba, łyżeczka masła i niewiele więcej serka topionego, na obiad sklejony makaron pływający w rzadkim sosie pomidorowym i garść gotowanych marchewek, a na kolację biała bułka i jedna parówka to codzienność w polskich szpitalach. Brzmi komicznie, ale sprawa przestaje być zabawna, jak dotyczy żywienia kobiet po porodzie.

Oddolna inicjatywa na rzecz kobiet „Lepszy Poród” zorganizowała akcję pt. „Menu na polskich porodówkach” . Na facebooku zamieszczane są zdjęcia posiłków z porodówek opatrzone hashtagiem „dalamzycieumierzglodu”.

CHaBeR News

Jesteś dla nas ważna!

Chcemy być z Tobą w kontakcie, zapisz się do newslettera, aby otrzymywać wartościowe informacje.

Przygotujemy dla Ciebie coś ciekawego i możesz być pewna, że nie zasypiemy Cię mailami.

Akcja cieszy się dużym zainteresowaniem internautek. Zdjęcia, które napływają napawają strachem. Okazuje się, że w polskich szpitalach paradoksalnie żywienie ma niewiele wspólnego ze zdrowiem.  Kobieta po porodzie jest wycieńczona, potrzebuje energii i pełnowartościowego i bogatego w witaminy pożywienia. Tymczasem, jak widać po fotografiach, świeżo upieczone mamy mogą liczyć najwyżej na przekąskę w postaci parówek, serdelków czy konserw.

Diametralnie inaczej sytuacja wygląda za granicą. Jak „donoszą” panie rodzące poza Polską, na zachodzie szpitalne posiłki są różnorodne i po prostu smaczne. Jedna z użytkowniczek zamieściła zdjęcie kolorowego śniadania: mięso, warzywa, dżem i słodka przekąska – podobno w Wielkiej Brytanii posiłek można wybrać samodzielnie z karty dań. U nas to abstrakcja.

Nie wszędzie jednak jest tak źle. Pojawia się również wiele pozytywnych komentarzy, w których panie przekonują, że w naszym kraju istnieją szpitale, gdzie dawki żywieniowe są bardziej sowite i bogatsze w witaminy niż w areszcie.

Inicjatywa „Lepszy Poród”, jak czytamy na stronie internetowej ma na celu walkę „na rzecz lepszego, czyli opartego na faktach i zgodnego z prawem, porodu poprzez: edukowanie kobiet spodziewających się dziecka, wsparcie kobiet, które już urodziły oraz dostarczanie personelowi medycznemu ważnych naukowo informacji.”
Magda Dubrawska

Chcemy Być Rodzicami

Jedyny magazyn poradnikowy dla starających się o dziecko. Starania naturalne, inseminacja, in vitro, adopcja.

Rodzaje testów owulacyjnych. Czym się różnią i na jakiej zasadzie działają?

testy owulacyjne- rodzaje
fot. Fotolia

Testy owulacyjne pomagają ustalić moment jajeczkowania, czyli najdogodniejszy czas na zajście w ciążę. Są proste w obsłudze i działają podobnie jak testy ciążowe. Na rynku dostępnych jest kilka rodzajów testów owulacyjnych. Czym się różnią i jak z nich korzystać?

CHaBeR News

http://www.chcemybycrodzicami.pl/wp/wp-content/uploads/2016/07/pop-up-foto.jpg

Jesteś dla nas ważna!

Chcemy być z Tobą w kontakcie, zapisz się do newslettera, aby otrzymywać wartościowe informacje.

Przygotujemy dla Ciebie coś ciekawego i możesz być pewna, że nie zasypiemy Cię mailami.

Owulacja, czyli inaczej jajeczkowanie, to etap cyklu miesiączkowego. Zazwyczaj pojawia się między 13. a 15. dniem przed wystąpieniem miesiączki.

Dzięki wysokiemu poziomowi estrogenów tuż przed owulacją następuje uwolnienie dużych ilość hormonu luteinizującego (LH). To właśnie ten hormon wykrywany jest za pomocą testu owulacyjnego. Graniczny poziom to 25 mIU/ml.

Taki lub wyższy wynik sugeruje, że już niebawem nastąpi uwolnienie komórki jajowej. Owulacja powinna się pojawić 24-48 godzin po otrzymaniu pozytywnego wyniku.

Zobacz także: Najczęstsze objawy owulacji. O niektórych mogłaś nie wiedzieć

Objawy owulacji

Istnieje szereg objawów, które mogą wskazywać na nadchodzącą owulację. Aby dokładnie ustalić dni płodne obserwację swojego organizmu należy prowadzić co najmniej przez trzy miesiące.

Możemy wyróżnić kilka najważniejszych objawów owulacji. O jajeczkowaniu świadczy zmiana wyglądu śluzu szyjkowego na bardziej rzadki, ciągnący się i przezroczysty.

Innym symptomem wskazującym na jajeczkowanie jest podwyższenie temperatury ciała o kilka kresek po owulacji. U niektórych kobiet pojawia się ból owulacyjny, z prawej lub lewej strony podbrzusza. Czasem występuje też plamienie owulacyjne, nadwrażliwość brodawek, zmiany szyjki macicy, zwiększone libido i zmiany trądzikowe.

Należy jednak zaznaczyć, że objawy owulacji mogą zostać zakłócone przez wiele czynników (chorobę, zmianę diety, spożywanie alkoholu, przyjmowanie niektórych leków itd.). Z tego powodu nawet najbardziej dokładna obserwacja nie gwarantuje, że uda się ustalić moment jajeczkowania.

Dlatego też warto wykonać test owulacyjny, który jest bardziej wiarygodny niż obserwacje. Wykonuje się go na podobnej zasadzie co test ciążowy.

Zobacz także: Monitoring owulacji. Jak wygląda to badanie i kto powinien je wykonać?

Testy owulacyjne- rodzaje

Do wyboru mamy kilka rodzajów testów owulacyjnych. Przed przystąpieniem do badania należy zapoznać się z instrukcją dołączoną do opakowania i stosować się do wskazówek producenta. Pojedynczy test przeznaczony jest do jednokrotnego użytku.

Próbę warto przeprowadzić na dwa dni przed przewidywaną połową cyklu, najlepiej w godzinach od 10 do 20. Do badania nie należy wykorzystywać pierwszego porannego moczu, ponieważ może to prowadzić do uzyskania fałszywego wyniku.

Test paskowy charakteryzuje się przystępną cena i łatwością obsługi. Aby wykonać badanie należy pobrać mocz do pojemnika, a następnie umieścić w nim test. Wynik można odczytać po kilku minutach. Ten rodzaj testu nie posiada ochraniającej go nasadki (w przeciwieństwie do innych testów), więc prawdopodobieństwo wystąpienia błędnego wyniku jest nieco wyższe.

Test strumieniowy (patyczek) jest nieco droższy od wyżej wymienionego testu, ale jest łatwiejszy w obsłudze. Ma plastikową nakładkę ochroną, która minimalizuje wystąpienie błędu. Mocz można oddać bezpośrednio na końcówkę absorbującą.

Test płytkowy używany jest przede wszystkim w klinikach i gabinetach lekarskich. Mocz zbiera się do zakraplacza, a następnie aplikuje na oznaczone na teście miejsce. Wynik można odczytać po chwili.

Tu kupisz najnowszy magazyn Chcemy Być Rodzicami

Źródło: kobieta.onet.pl, domzdrowia.pl, edziecko.pl, mjaowulacja.pl

Anna Wencławska

Absolwentka Uniwersytetu Warszawskiego. Dziennikarka, pasjonatka kultur i języków orientalnych.

Za krótka faza lutealna. Jakie są objawy?

faza lutealna za krótka
fot. Fotolia

Faza lutealna to ostatnia i najdłuższa faza cyklu miesiączkowego. Następuje po owulacji i trwa ok. 12-16 dni aż do dnia pierwszego dnia miesiączki.  W tym czasie w organizmie kobiety utrzymuje się duża ilość progesteronu, a temperatura ciała jest nieco podwyższona. Jakie zagrożenia może nieść za krótka faza lutealna?

CHaBeR News

http://www.chcemybycrodzicami.pl/wp/wp-content/uploads/2016/07/pop-up-foto.jpg

Jesteś dla nas ważna!

Chcemy być z Tobą w kontakcie, zapisz się do newslettera, aby otrzymywać wartościowe informacje.

Przygotujemy dla Ciebie coś ciekawego i możesz być pewna, że nie zasypiemy Cię mailami.

Faza lutealna to czas najniższej płodności. Wzrastający poziom luteiny powoduje, że szansa na zapłodnienie jest wtedy minimalna.

Na tym etapie cyklu miesiączkowego pod wpływem hormonów FSH i LH resztki pęcherzyka Graafa przekształcają się w ciałko żółte, dlatego faza ta nazywana jest także fazą ciałka żółtego. Pełni ono funkcję gruczołu dokrewnego i wydziela estrogeny oraz duże ilości progesteronu.

Ten żeński hormon płciowy (progesteron) odgrywa ważną rolę w przygotowaniu endometrium do implantacji zarodka. Obecność progesteronu jest również niezbędna do utrzymania ciąży. Hormon ułatwia też ustalenie aktualnej trwającej fazy cyklu. Odpowiada za wysychanie śluzu i podwyższenie temperatury ciała.

Zobacz także: Cykl miesiączkowy – zobacz, jak przebiega krok po kroku

Za krótka faza lutealna

Czasami u kobiet dochodzi do zaburzeń fazy lutealnej, co najczęściej bywa skutkiem nieprawidłowości hormonalnych. Hormony działające przed owulacją oddziałują także na resztę cyklu.

Jeżeli poziom FSH i LH nie jest prawidłowy, pęcherzyk nie jest do końca rozwinięty i w momencie, w którym przekształci się w ciałko żółte, nie będzie w stanie wydzielać odpowiedniej ilości progesteronu.

Wynikiem niskiej ilości progesteronu w organizmie kobiety jest krótsza faza lutealna, która bywa przyczyną niepłodności. Ciężko sprecyzować, co dokładnie oznacza tu słowo „krótka”. Powszechnie uważa się, że prawidłowa faza ciałka żółtego powinna trwać powyżej 10 lub 12 dni. Jest to minimalny czas potrzebny na zagnieżdżenie się zarodka w śluzówce macicy.

Objawem towarzyszącym krótkiej fazie lutealnej jest nieregularne krwawienie. Plamienie pojawia się na kilka dni przed właściwą miesiączką, kiedy temperatura ciała jest wciąż podwyższona.

Zobacz także: Faza folikularna – jak przebiega i przygotowuje organizm do ciąży?

Jak sprawdzić długość fazy lutealnej?

Sposobem na sprawdzenie długości fazy lutealnej jest obserwacja temperatury ciała zaraz po przebudzeniu. Za sprawą progesteronu w tej fazie cyklu temperatura stopniowo wzrasta aż 6 dni po owulacji i trwa do  ostatniego dnia przed miesiączką. Waha się w granicach 36,9 do 37,1 stopni Celsjusza. Zaobserwować możemy również mniejsze ilości śluzu.

Zbyt krótka faza lutealna bywa przyczyną niepłodności, poronień, zmiany cyklu menstruacyjnego i plamień z dróg rodnych, dlatego też warto wykonać badania hormonalne, na podstawie których lekarz może postawić jednoznaczną diagnozę.

Tu kupisz najnowszy magazyn Chcemy Być Rodzicami

Źródło : npr.pl, mamotoja.pl, parenting.pl

Anna Wencławska

Absolwentka Uniwersytetu Warszawskiego. Dziennikarka, pasjonatka kultur i języków orientalnych.

Zagraża płodności, ciąży i życiu. Dziś nie można jej wyleczyć, ale zmieni to druk 3D

W Polsce są ponad 3 miliony diabetyków, z czego ponad 200 tys. osób zmaga się z cukrzycą typu 1.
Fot.: Jaron Nix /Unsplash.com

Polscy naukowcy opracowują rewolucyjne rozwiązanie dla pacjentów z cukrzycą typu 1. Nawet 20 tys. osób w Polsce może wkrótce zyskać szansę skorzystania z bionicznej trzustki wydrukowanej w 3D, która funkcjonowałaby jak prawdziwy narząd, produkujący insulinę i glukagon. To szansa na poprawę jakości życia chorych, odzyskanie zdrowia, a nawet płodności.

CHaBeR News

http://www.chcemybycrodzicami.pl/wp/wp-content/uploads/2016/07/pop-up-foto.jpg

Jesteś dla nas ważna!

Chcemy być z Tobą w kontakcie, zapisz się do newslettera, aby otrzymywać wartościowe informacje.

Przygotujemy dla Ciebie coś ciekawego i możesz być pewna, że nie zasypiemy Cię mailami.

Cukrzyca typu 1 jest przewlekłą chorobą autoimmunologiczną, w której układ odpornościowy pacjenta atakuje zdrowe komórki trzustki. W następstwie tego szkodliwego działania trzustka przestaje produkować insulinę – hormon, który jest niezbędny do prawidłowego metabolizmu cukrów. To zaś prowadzi u chorego do hiperglikemii, która odbija się na funkcjonowaniu wielu układów i narządów. Przyczynia się m.in. do rozwoju retinopatii, nefropatii, schorzeń układów krwionośnego, pokarmowego i sercowo-naczyniowego, a także zaburzeń funkcji rozrodczych u kobiet i mężczyzn.

POLECAMY TEZ: Jakie należy wykonać badania przed zajściem w ciążę? [WIDEO]

Bioniczna trzustka: szansa dla tysięcy pacjentów z cukrzycą typu 1

Na cukrzycę (wszystkich typów) choruje obecnie 400 mln osób na świecie, a do 2040 roku będzie ich ponad 650 mln. W Polsce są ponad 3 mln diabetyków, z czego ponad 200 tys. osób zmaga się z cukrzycą typu 1. Leczenie dostępne dziś dla tej grupy chorych polega na stałym przyjmowaniu zastrzyków insulinowych, których celem jest utrzymanie właściwego poziomu cukru we krwi. To jednak działanie doraźne, które wymaga stałego monitorowania wyników.

W przypadku 5-10% chorych ratunkiem jest jedynie przeszczep trzustki. To oni mogliby najszybciej skorzystać z innowacyjnej terapii, nad którą – w ramach projektu finansowanego przez Narodowe Centrum Badań i Rozwoju – pracują Polacy. Chodzi o… bioniczną trzustkę, wydrukowaną na drukarce 3D.

– Nikomu na świecie nie udało się wydrukować jeszcze całego narządu miąższowego, takiego jak wątroba, trzustka, nerka, serce, płuco czy nawet mięśnie, w takim stopniu, żeby można je było zastosować w praktyce klinicznej. My postanowiliśmy wydrukować bioniczną trzustkę (organ, który będzie produkował insulinę i glukagon), żeby móc leczyć pacjentów z cukrzycą – podkreśla w rozmowie z agencją informacyjną Newseria Innowacje dr hab. n. med. Michał Wszoła, przewodniczący Rady Konsorcjum BIONIC.

CZYTAJ TAKŻE: Mija 51 lat od pierwszego przeszczepu w Polsce. Czy umiemy rozmawiać z bliskimi o dawstwie narządów?

Bioniczna trzustka dla pacjentów z cukrzycą. Ruszają testy

Trzustka z drukarki 3D miałaby zostać wytworzona w podobny sposób, jak drukuje się elementy kości. Konieczne jest jednak przygotowanie „rusztowania”, które pomagałoby utrzymać wyspy trzustkowe i umożliwiłoby ich funkcjonowanie.

Planowane jest zbudowanie trzustki na bazie wysp trzustkowych przekształconych z własnych komórek macierzystych chorego lub wysp pobranych od dawcy. W ten sposób zmniejszyłoby się ryzyko odrzucenia przeszczepu. Jak informują polscy badacze, obecnie planowane są doświadczenia na myszach.

– Chcemy zacząć wszczepiać płatki trzustkowe, czyli części, z której będzie się składała cała bioniczna trzustka, myszom bez układu immunologicznego. Zobaczymy, na ile to, co już w tym momencie wyprodukowaliśmy, jest funkcjonalne i na ile jest to w stanie odwrócić cukrzycę – tłumaczy dr hab. Michał Wszoła.

Trzustka z drukarki 3D: jak to działa?

Naukowcy donoszą, że plan druku narządu został już opracowany.

– Tak jak w normalnej drukarce 3D, mamy kartridże, ale zamiast tuszu wkładamy zawiesinę komórek, czyli komórek śródbłonka. W drugim biotuszu używamy komórek macierzystych, a do trzeciego biotuszu wkładamy małe wyspy trzustkowe. […] Przy pomocy odpowiednich dysz układamy to w odpowiedni wzór – tłumaczy przewodniczący Rady Konsorcjum BIONIC.

Obecnie wyzwaniem jest znalezienie odpowiedniej biodrukarki. Konsorcjum prowadzi właśnie zbiórkę crowdfundingową, aby zebrać środki potrzebne na realizację swojego ambitnego zadania. Jednocześnie współpracuje z innymi ośrodkami, które chcą stworzyć bioniczne narządy.

ZOBACZ TEŻ: Jajniki z drukarki 3D przełomem w leczeniu niepłodności

Cukrzyca typu 1 a płodność

Choć nie każdy przypadek cukrzycy musi wiązać się z wystąpieniem problemów z płodnością, wiele badań wskazuje na takie powiązania. Szczególne zagrożenie dotyczy mężczyzn – zwłaszcza tych, u których choroba nie jest właściwie kontrolowana lub/i istnieje od wielu lat. Długie okresy hiperglikemii nasilają u panów stres oksydacyjny, który wpływa negatywnie na jakość nasienia.

Naukowcy zauważyli też, że cukrzyca typu 1 u mężczyzn może wywoływać zaburzenia naczyniowe wynikające z dysfunkcji śródbłonka naczyniowego, prowadzącej do problemów z erekcją. Przy niewyrównanej glikemii u diabetyków, którzy żyją z cukrzycą od wielu lat, występują też często: neuropatia w obrębie komórek nerwowych męskich narządów płciowych, nadciśnienie tętnicze i zaburzenia lipidowe, zwapnienia nasieniowodów oraz zmniejszenie całkowitej masy gruczołu krokowego. Co więcej, u 25% cukrzyków, którzy zmagają się z zaburzeniami erekcji, obserwuje się spadek całkowitego poziomu testosteronu.

Z kolei z badań przeprowadzonych przez naukowców z Hiszpanii wynika, że kobiety, które chorują na cukrzycę typu 1, mają statystycznie mniej potomstwa niż kobiety zdrowe. Eksperci uważają, że może to wynikać z szeregu czynników: towarzyszących cukrzycy zaburzeń gospodarki hormonalnej, wpływu choroby na decyzje prokreacyjne oraz czynników socjoekonomicznych.

Należy też pamiętać, że kontrola cukrzycy, polegająca na umiejętnym dozowaniu insuliny, nie jest zadaniem łatwym. Tymczasem nadmierna podaż tego hormonu (przewyższająca potrzeby organizmu) może prowadzić do hiperandrogenizmu, objawów PCOS lub insulinooporności, które stanowią dodatkowe zagrożenie dla płodności kobiety.

WIĘCEJ NA TEN TEMAT: PCOS a cukrzyca. Te dwie choroby są ze sobą powiązane

Cukrzyca typu 1 a ciąża

Cukrzyca typu 1 to także zagrożenie dla prawidłowego rozwoju płodu.

W okresie ciąży – w wyniku działania hormonów płciowych – u chorych nasila się insulinooporność, co w konsekwencji zaostrza przebieg schorzenia. Brak odpowiedniej terapii może wówczas doprowadzić do powikłań okołoporodowych, wystąpienia wad wrodzonych płodu, wielowodzia i stanów przedrzucawkowych, a czasem nawet poronienia.

Źródło: newseria.pl, badaniaprenatalne.pl, cukrzycapolska.pl

POLECAMY TEŻ: Ciąża po przeszczepie. Czy mogę starać się o dziecko?

Natalia Łyczko

Absolwentka filologii polskiej na Uniwersytecie Warszawskim. Redaktorka i korektorka – z zawodu i pasji. Miłośniczka kawy, kotów i podróży.

Monitoring owulacji. Jak wygląda to badanie i kto powinien je wykonać?

monitoring owulacji
fot. Fotolia

Jeżeli przez rok bezskutecznie starasz się o dziecko, warto rozważyć monitoring owulacji. Tego typu obserwacja jest jednym z podstawowych badań, które pomaga ustalić moment, w którym szansa na zapłodnienie jest największa.

CHaBeR News

http://www.chcemybycrodzicami.pl/wp/wp-content/uploads/2016/07/pop-up-foto.jpg

Jesteś dla nas ważna!

Chcemy być z Tobą w kontakcie, zapisz się do newslettera, aby otrzymywać wartościowe informacje.

Przygotujemy dla Ciebie coś ciekawego i możesz być pewna, że nie zasypiemy Cię mailami.

Monitoring owulacji to bezbolesne badanie przeprowadzane u kobiet, które od sześciu miesięcy do roku bezowocnie starają się o ciążę. W określonych dniach lekarz wykonuje USG dopochwowe (zazwyczaj 3-4 razy w trakcie jednego cyklu). Ginekolog obserwuje i ocenia wzrost pęcherzyka Graafa oraz grubość i strukturę endometrium.

Zobacz także: Cykl miesiączkowy – zobacz, jak przebiega krok po kroku

Monitoring owulacji- jak to wygląda?

Pierwsze spotkanie z lekarzem odbywa się na początku cyklu. Podczas tej wizyty sprawdzana jest budowa jajników. Lekarz wyklucza również obecność ewentualnych nieprawidłowości.

Na drugiej i trzeciej wizycie wykonuje się badanie USG. Lekarz ocenia tempo wzrastania pęcherzyków Graafa, wystąpienie owulacji i stopień narastania grubości endometrium. USG wykonywane jest przed spodziewaną owulacją i kilka dni po spodziewanym pęknięciu pęcherzyka.

Zazwyczaj zaleca się przeprowadzenie badań na przestrzeni kilku cykli. Należy pamiętać, że mogą one być nieregularne, dlatego też warto monitorować owulację w kilku cyklach, aby mieć pewność do powtarzalności wyników.

Zobacz także: Najczęstsze objawy owulacji. O niektórych mogłaś nie wiedzieć

Problemy z owulacją- gdzie leży przyczyna?

Brak jajeczkowania może być spowodowany stresem, złą dietą, otyłością, niedowagą, PCOS, chorobami przysadki podwzgórza, nadmiarem prolaktyny i innymi zaburzeniami hormonalnymi.

Jeżeli podczas obserwacji okażę się , że pęcherzyk nie pęka, lekarz może podjąć decyzję o farmakologicznym wywołaniu tego procesu. Pęcherzyki rosnące w nieodpowiednim tempie również można stymulować za pomocą odpowiednich medykamentów.

Leki stymulujące jajeczkowanie (tabletki lub zastrzyki) podawane są w pierwszych dniach cyklu.

Tu kupisz najnowszy magazyn Chcemy Być Rodzicami

Źródło: Invicta, Invimed, dzidziusiowo.pl, poradnikzdrowie.pl

Anna Wencławska

Absolwentka Uniwersytetu Warszawskiego. Dziennikarka, pasjonatka kultur i języków orientalnych.