Przejdź do treści

Czy wiek mężczyzny ma znaczenie?

217.jpg

Uważa się, że głównym ograniczeniem czasu, w którym można zostać rodzicem, jest wiek kobiety. Jednak niedawno naukowcy wzięli pod lupę mężczyzn, próbując wykazać związek pomiędzy wiekiem przyszłego taty, a wpływem na późniejsze potomstwo. Doszli do zaskakujących wniosków.

Badanie przeprowadzono w Szwecji, analizując 90% dzieci urodzonych w tym kraju w latach 1973 – 2001, co objęło około 2,5 mln osób. Wykazano, że u potomstwa mężczyzn zostających tatą po 45 roku życia, dwukrotnie wzrosło ryzyko psychoz (będących jednym z objawów schizofrenii), zauważono trzykrotnie większe ryzyko autyzmu, a także trzynastokrotnie większe ryzyko ADHD. Plemniki są co prawda wytwarzane przez całe życie mężczyzny, ale wraz z wzrastającym wiekiem, wzrasta ilość nagromadzonych mutacji w plemnikach. Stąd, mogą one powodować tego typu zmiany psychiczne. Paradoksalnie, wg badań przeprowadzonych w innym ośrodku, dojrzalszy tata zwykle pełni rolę ochronną dla psychiki dziecka. Zazwyczaj podchodzi on poważniej do rodzicielstwa, ma lepszą sytuację finansową i ma więcej czasu dla dziecka, co powinno pozytywnie wpływać na rozwój dziecka.

CHaBeR News

Jesteś dla nas ważna!

Chcemy być z Tobą w kontakcie, zapisz się do newslettera, aby otrzymywać wartościowe informacje.

Przygotujemy dla Ciebie coś ciekawego i możesz być pewna, że nie zasypiemy Cię mailami.

Naukowcy radzą wcześniej zdecydować się potomstwo, najlepiej w wieku 20 – 30 lat. Jednak uspokajają, że prawdopodobieństwo wystąpienia chorób spowodowanych nieprawidłowościami w nasieniu jest nadal niewielkie, więc nie należy rezygnować z marzeń o rodzicielstwie, nawet w wieku dojrzałym. 

 

Źródło: www.wyborcza.pl

5 powodów, dla których mężczyzna unika badania nasienia

580.jpg

Powody, dla których mężczyzna unika badania nasienia, są kwestią indywidualną. Jednak można z całą pewnością stwierdzić, że niektóre z nich są powszechne i niejednokrotnie bywają powodem rezygnacji z badania. 

CHaBeR News

Jesteś dla nas ważna!

Chcemy być z Tobą w kontakcie, zapisz się do newslettera, aby otrzymywać wartościowe informacje.

Przygotujemy dla Ciebie coś ciekawego i możesz być pewna, że nie zasypiemy Cię mailami.

Powód 1: Wizyta w laboratorium i wstyd przed rozmową z personelem

Mężczyzna traktuje badanie nasienia bardzo osobiście, dlatego często już sama wizyta w placówce medycznej jest stresująca. Zaczyna się rozpisywanie w głowie scenariusza: „Na pewno spotkam kogoś znajomego i będzie niezręcznie. Nie wiem, gdzie oddać kubek z nasieniem. Kogo zapytać, gdzie mam pobrać próbkę? Co wypełnić podczas rejestracji? I jeszcze na dodatek ta miła pani w rejestracji…”.Wielu mężczyzn dodatkowo odczuwa skrępowanie w kontakcie z personelem laboratorium, którym w przeważającej części są kobiety.

Powód 2: Problemy logistyczne 

Nie w każdym laboratorium wykonuje się badanie nasienia. Najczęściej na wizytę trzeba się umówić wcześniej i dostarczyć próbkę w wyznaczonym terminie. Wiąże się to więc z dotarciem do odległego ośrodka – co generuje dodatkowe koszty i niejako wymusza pobranie próbki nasienia w tym konkretnym dniu.

Powód 3: Chciałem pobrać nasienie w domu, ale transport próbki przekracza 30 minut

Według rekomendacji WHO próbkę nasienia należy dostarczyć najpóźniej 30 minut po pobraniu. Jest to podyktowane koniecznością oznaczenia m.in. parametrów przyżyciowych plemników w czasie nie dłuższym niż 60 minut od ejakulacji. A co, jeśli dotarcie z próbką na czas jest niemożliwe?

Czytaj też: 7 sposobów na zwiększenia płodności u mężczyzn

Powód 4: Kiedy zachodzi konieczność pobrania próbki nasienia w laboratorium

Niestety, mimo zapewnienia odpowiednich zacisznych warunków większość mężczyzn nadal uznaje to za mało komfortowe. Zdarza się, że skrępowanie jest tak duże, że niemal uniemożliwia pozyskanie próbki nasienia.

Powód 5: „Mnie problem nie dotyczy”, a na wykonanie badania naciska partnerka…

 Zdarza się, że słychać głosy: „U mnie w rodzinie wszyscy są zdrowi, to ja pewnie też. Nie mam żadnych zaburzeń seksualnych, więc problem na pewno nie leży po mojej stronie!”. Oba argumenty są mocno chybione. To, że najbliżsi krewni nie są niepłodni, nie oznacza, że ten problem nie może dotyczyć ciebie. Również zachowanie prawidłowych funkcji seksualnych (erekcja, ejakulacja) nie jest równoznaczne z płodnością.

 

Badanie ruchliwości plemników – to, co do niedawna było możliwe tylko w laboratorium, można dziś wykonać w domu. Po wielu latach prac badawczych grupa naukowców z Kopenhagi opracowała pierwszy na świecie, innowacyjny test, który ocenia prawidłową ruchliwość plemników. Wynik testu jest niemal w 100% zgodny z wynikiem podstawowego badania nasienia w laboratorium, a pacjent zyskuje komfort wykonania go w domowym zaciszu.

 

Autor: Monika Byrska, Absolwentka Śląskiego Uniwersytetu Medycznego, diagnosta laboratoryjny i biotechnolog. Pracując w laboratorium medycznym, poznała praktyczny aspekt diagnostyki niepłodności, specjalizuje się głównie w badaniach z zakresu immunologii oraz autoimmunologii. Promuje wiedzę o profilaktycznych badaniach diagnostycznych, współtworząc dział Diagnostyka w „Leku w Polsce”. Blog labhome.pl.

POLECAMY:

Jakie badania ma wykonać mężczyzna przez rok bezskutecznie starający się o dziecko?

Jak przebiega wizyta u androloga

Chcemy Być Rodzicami

Jedyny magazyn poradnikowy dla starających się o dziecko. Starania naturalne, inseminacja, in vitro, adopcja.

Masz problem z erekcją? Zbadaj swoje serce

Young man in despair

Zaburzenia erekcji (ED) zapewne spędzają sen z powiek niejednemu z was. To wciąż temat wstydliwy, a każda wizyta u lekarza to wyzwanie, któremu towarzyszy ogromny stres. Mało kto z nas wie, że nie są chorobą, ale zazwyczaj objawem zupełnie innego schorzenia.

CHaBeR News

Jesteś dla nas ważna!

Chcemy być z Tobą w kontakcie, zapisz się do newslettera, aby otrzymywać wartościowe informacje.

Przygotujemy dla Ciebie coś ciekawego i możesz być pewna, że nie zasypiemy Cię mailami.

Zaburzenia erekcji to nie to samo, co impotencja, czym zatem są?

Mianem zaburzeń erekcji określa się trwałą niezdolność do osiągnięcia i/lub utrzymania erekcji wystarczającej do prowadzenia satysfakcjonującej aktywności płciowej.

Typy impotencji

Początkowo sądzono, że zaburzenia erekcji mają podłoże głównie psychogenne. Obecnie wiadomo, że główną ich przyczyną są choroby organiczne (u 70-90 proc. pacjentów), które w konsekwencji mogą prowadzić do impotencji:

  • hormonalna,
  • neurogenna,
  • naczyniowa
  • mieszana (będąca mozaiką kilku typów).

Erekcja a choroby serca

Pojawienie się zaburzeń erekcji prącia u mężczyzny 40. – 50. letniego bardzo często świadczy o pierwotnej dysfunkcji śródbłonka naczyniowego dotyczącej całego układu tętniczego. Wynika to z tego, iż ten sam śródbłonek, który wyściela ciała jamiste prącia stanowi także wewnętrzną warstwę wszystkich innych naczyń tętniczych pacjenta i jest narażony na te same negatywnie działające czynniki, które uszkadzają jego funkcjonowanie.

Podczas konferencji National Institutes of Health Consensus stwierdzono, że „większość chorób związanych z zaburzeniami erekcji dotyczy układu tętniczego”. Dotykają one szczególnie mężczyzn po 50 roku życia, u których aż 40 proc. ED związanych jest z zaburzeniami pochodzenia naczyniowego, u podłoża których leży proces miażdżycowy.

Zaburzenia erekcji prącia mogą także być jedynym objawem chorób sercowo-naczyniowych, będąc wczesnym sygnałem rozwijającej się miażdżycy. Stan ten determinowany jest przez średnicę naczyń krwionośnych – tętnice prącia są mniejsze (średnica 1-2 mm) i wcześniej ulegają upośledzającemu przepływ krwi zwężeniu niż większe naczynia wieńcowe (średnica 5-7 mm).

Zarówno ED, jak i choroby sercowo-naczyniowe charakteryzują się wspólnymi czynnikami ryzyka:

  • nadciśnienie tętnicze,
  • cukrzyca,
  • palenie tytoniu,
  • otyłość,
  • hiperlipidemia i siedzący tryb życia

Diagnoza jest najważniejsza

Jeśli masz problemy z erekcją zgłoś się koniecznie do kardiologa, a jeszcze lepiej do kardioseksuologa. Ten przeprowadzi rozbudowany wywiad dotyczący występowania chorób sercowo-naczyniowych w twojej rodzinie, określi także czynniki ryzyka, z pewnością zleci również dokładne badanie kardiologiczne układu krążenia.

Jak leczyć zaburzenia erekcji?

  1. Farmakologicznie – każdy zapewne słyszał o wprowadzonej na rynek w 1998 roku Viagrze (sidenafil). Od tego czasu pojawiło się wiele innych leków – wardenafil, tadalafil, awanafil.
  2. W ostatnim czasie zaproponowano nową formę leczenia ED wykorzystującą zogniskowane fale uderzeniowe o niskiej energii i niskiej częstotliwości.
  3. Iniekcje leków wywołujących erekcję, bezpośrednio do ciał jamistych lub podanie ich w specjalnej formule docewkowo.
  4. Chirurgiczne leczenie trzeciego rzutu za pomocą implantów penisa, stosowane u pacjentów, którzy są oporni na leczenie pierwszego i drugiego rzutu lub preferują trwałe rozwiązanie swoich problemów.

Jak się uchronić przed zaburzeniami erekcji

Najważniejsza jest profilaktyka. Nie ma nic lepszego niż wprowadzenie zasad zdrowego trybu życia – musisz zrezygnować przede wszystkim z palenia papierosów, zacząć się ruszać i zdrowo odżywiać. Oczywiście to trudne, kiedy nie ma motywacji w postaci zaburzeń erekcji. Warto jednak mieć z tyłu głowy informację, że jeśli nic nie zmienisz, może się w każdej chwili pojawić. Pamiętaj, że nieleczona cukrzyca, zaburzenia lipidowe i nadciśnienie tętnicze prowadzą wprost do impotencji.

Warto sobie uzmysłowić, że przyjmowanie jedynie tabletek a ignorowanie prostych ale mających udowodnioną skuteczność działań może doprowadzić do utraty możliwości uprawiania aktywności seksualnej, co wpłynie na pogorszenie jakości życia i to nie tylko twojego ale także partnerki czy partnera.

A teraz kilka danych

70 proc. pacjentów z ED nie jest w ogóle diagnozowana, zatem w konsekwencji nie korzysta z żadnej dostępnej formy leczenia tych zaburzeń.

7 proc. Polaków z ED zgłasza ten fakt lekarzowi, ale aż 73 proc. badanych akceptuje leczenie w celu uzyskania satysfakcji seksualnej – Prof. Zbigniew Lew Starowicz

W grupie 1136 chorych poddanych rehabilitacji kardiologicznej aż 81,5 proc. chorych stwierdziło, że dobra sprawność seksualna jest dla nich ważna lub bardzo ważna, a jedynie 4,9 proc. chorych że jest nieważna (Archives of Medical Sciences ).

Zaburzenia erekcji dotyczą na całym świecie około 150 mln mężczyzn, w tym – blisko 20 mln Europejczyków i ponad 30 mln Amerykanów. Szacuje się, że w Polsce problem ten dotyka aż 3 milionów mężczyzn. Przewiduje się, że do 2025 roku liczba chorych z rozpoznanym ED wzrośnie do 322 mln. Ilu jest takich panów, dla których zaburzenia erekcji są tematem tabu, dolegliwością, z którą w żadnym wypadku nie idzie się do lekarza?

Na podstawie materiałów z wykładu dr hab. n. med. Dariusza Kałki, pt. „Kilka słów o twardości”

Aneta Polak-Myszka

Dziennikarka, absolwentka polonistyki Uniwersytetu Warszawskiego

Zaburzenia erekcji – jak sobie pomóc?

problemy z erekcją
Problemy w łóżku negatywnie wpływają na inne sfery życia pary / fot. Fotolia

Zaburzenia erekcji to często dla pary sytuacja niezwykle frustrująca. Kiedy trwa zbyt długo i staje się chronicznym problemem, może mieć negatywny wpływ na związek. Kiedy dodatkowo pojawia się w okresie starań o dziecko, wywołuje niewyobrażalny stres u obojga partnerów. Jak sobie z nim radzić?

CHaBeR News

Jesteś dla nas ważna!

Chcemy być z Tobą w kontakcie, zapisz się do newslettera, aby otrzymywać wartościowe informacje.

Przygotujemy dla Ciebie coś ciekawego i możesz być pewna, że nie zasypiemy Cię mailami.

Uprawianie seksu o określonej porze dnia i nocy, zgodnie z kalendarzykiem owulacyjnym, powoduje stres u mężczyzny, co często kończy się problemami z erekcją. Partnerka stresuje się z kolei miesiącami bezowocnych starań i choć w żadnym wypadku nie chce pogłębiać stresu partnera, wie, że największe szanse na spłodzenie ma akurat tego dnia. A takiej okazji nie można przegapić.
On z pragnie do końca „wykonać” swe zadanie, ale im bardziej się stara, tym gorzej wychodzi. Co zrobić w takiej sytuacji?

Zobacz także: Dlaczego nie mogę być ojcem? Niepłodność idiopatyczna 

Zaburzenia erekcji – jak sobie z nimi radzić?

1. Zacznij myśleć o seksie jako przyjemności. Rzuć w kąt testy i kalendarzyki owulacyjne. Nie mów partnerowi, w których dniach jesteś płodna. Być może wtedy uda wam się zrelaksować?

2. Pomocna może się okazać…. Viagra! Czasem kilka udanych prób może przywrócić pewność siebie. Podświadomość dostaje sygnał – „jednak wszystko działa ok”, dzięki czemu psychiczna blokada może zostać usunięta.

Należy jednak zachować ostrożność, ponieważ według niektórych badań leki takie jak Viagra negatywnie wpływają na plemniki. Badania przeprowadzone na Queen’s University w Belfaście mówią, że pod wpływem leku plemniki poruszają się znacznie szybciej, a część z nich staje się przedwcześnie gotowa do zapłodnienia. Taka reakcja powinna zachodzić dopiero podczas kontaktu plemnika z jajem, gdy następuje wcześniej, nie dochodzi do zapłodnienia.

Zobacz także: 5 porad: Jak się kochać, żeby szybko zajść w ciążę?

3. Warta rozważenia jest również domowa inseminacja. Chodzi o zaaplikowanie sobie nasienia w zaciszu własnego domu. Do tego celu można zakupić specjalny zestaw albo zwykłą strzykawkę. Mimo zaburzeń erekcji, wielu mężczyzn jest w stanie osiągnąć wytrysk podczas masturbacji.

Następnie nasienie umieszcza się w strzykawce i wkłada do pochwy. Czas jest w tym przypadku ważny, inseminacja powinna się odbyć możliwie blisko terminu owulacji.

Tu kupisz najnowszy magazyn Chcemy Być Rodzicami

Źródło: Huffington Post

Weronika Tylicka

dziennikarka, związana od początku z magazynem Chcemy Być Rodzicami

Dlaczego nie mogę być ojcem? Niepłodność idiopatyczna – jak radzi sobie z nią mężczyzna?

Mężczyźni z pewnością dużo gorzej radzą sobie z informacją o chorobie, niechętnie decydują się na leczenie. To dla nich często powód do wstydu, bodziec obniżający poczucie własnej wartości.

CHaBeR News

Jesteś dla nas ważna!

Chcemy być z Tobą w kontakcie, zapisz się do newslettera, aby otrzymywać wartościowe informacje.

Przygotujemy dla Ciebie coś ciekawego i możesz być pewna, że nie zasypiemy Cię mailami.

Co począć, gdy – choć w sferze fizycznej wszystko jest w porządku – wiadomość o ciąży nadal nie nadchodzi? Gdzie szukać pomocy?

Minimum od roku staracie się o dziecko – nie używacie środków antykoncepcyjnych, regularnie ze sobą współżyjecie – a na teście ciążowym wciąż pojawia się tylko jedna kreska? Pora na wizytę u lekarza i wstępne badania. Diagnostyka dość szybko przynosi odpowiedź na pytanie, skąd problem z zapłodnieniem. Należy zacząć od potwierdzenia występowania owulacji, oceny drożności jajowodów i jakości nasienia, wykonania rentgena macicy i jajników. Co jeśli wyniki wszystkich badań są bardzo dobre? To prawdopodobnie niepłodność idiopatyczna – niemożność poczęcia dziecka, której powody nie są znane. Trzeba będzie więc zmierzyć się z przeciwnikiem, o którym nic nie wiemy. I jak tu być silnym mężczyzną?

Czytaj też: Męska niepłodność a stres oksydacyjny

 

Niepłodność niczym informacja o śmierci bliskiej osoby

By zrozumieć emocje panów, trzeba sobie uświadomić, że już sama wiadomość o niepłodności wywołuje zdaniem psychologów uczucia zbliżone do tych towarzyszących śmierci bliskiej osoby, diagnozie nowotworu złośliwego czy rozwodowi. Kolejne etapy oswajania się z tą informacją przypominają żałobę.

Mężczyźni reagują bardzo różnie. Wiadomość o niepłodności mocno rzutuje na ich poczucie seksualności – nie spełniają przecież swojej jakże ważnej roli. Mogą pojawić się zaburzenia erekcji, brak popędu, co jest efektem ogromnej frustracji – seks nie ma sensu, nie doprowadza przecież do upragnionego ojcostwa. Problem mogą nasilić takie zalecenia w leczeniu niepłodności, jak „seks na żądanie”.

 

Niepłodność idiopatyczna a męskie ego

W związku zaczyna dochodzić do kryzysów, konflikty urastają do olbrzymich rozmiarów. Mogą ucierpieć także inne relacje. Mężczyźni nie lubią dzielić się swoimi problemami (to przecież niemęskie), zaczynają odsuwać się od przyjaciół, krewnych. Tłumienie emocji często wywołuje nieuzasadnioną agresję, a także prowadzi do głębokiej depresji. Następuje utrata poczucia własnej wartości – w głowie kołaczą się myśli: „jestem przegrany”.

Nie zawsze jednak musi tak być. Wielu mężczyzn, po usłyszeniu diagnozy, kompensuje sobie brak możliwości prokreacyjnych działaniami w innych obszarach życia – rzucają się w wir pracy, zaczynają uprawiać ekstremalne sporty. Podziw i szacunek, które wzbudzają, w sposób naturalny łagodzą ból związany z niepłodnością. Inni za wszelką cenę chcą zrekompensować swoim partnerkom brak potomstwa – angażują się w leczenie niepłodności, dbają o jak najlepszą atmosferę w związku.

Są także mężczyźni, którzy po usłyszeniu diagnozy, natychmiast zakładają, że to nie ich wina, nie w nich leży problem. Przecież ich układ rozrodczy jest nieskomplikowany, nie może zawieść. To metoda na uniknięcie szoku i złych emocji. Odpowiedź na stereotypowy pogląd, że facet musi być silny.

To, jak mężczyźni radzą sobie z informacją o niepłodności, jest sprawą bardzo indywidualną. Najważniejsze, by w tak traumatycznej sytuacji kobiety znalazły w sobie siłę do okazywania im wsparcia i mogły liczyć na równie silne z drugiej strony. To szalenie ważne, zwiększa bowiem szansę na rodzicielstwo. Warto także skorzystać z pomocy psychologa, który obiektywnie oceni relacje w związku i pomoże obniżyć poziom stresu, a ten jest jednym z najbardziej szkodliwych czynników, kiedy staramy się o potomstwo.

POLECAMY:

6 sposobów na przetrwanie niepłodności

Aneta Polak-Myszka

Dziennikarka, absolwentka polonistyki Uniwersytetu Warszawskiego